మహాభారతం · అధ్యాయం 3.307
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.307.1
गते तस्मिन्द्विजश्रेष्ठे कस्मिंश्चित्कालपर्यये ।
चिन्तयामास सा कन्या मन्त्रग्रामबलाबलम् ॥ ३.३०७.१ ॥
ఆ శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణుడు వెళ్లిన తర్వాత, కొంతకాలానికి ఆ కన్య మంత్రసమూహాల బలాబలాలను ఆలోచించింది.
3.307.2
अयं वै कीदृशस्तेन मम दत्तो हमात्मना ।
मन्त्रग्रामो बलं तस्य ज्ञास्ये नातिचिरादिति ॥ ३.३०७.२ ॥
అతడు స్వయంగా నాకు ఇచ్చిన ఈ మంత్రసమూహం ఎటువంటిది? దాని బలాన్ని నేను త్వరలోనే తెలుసుకుంటాను అని భావించింది.
3.307.3
एवं संचिन्तयन्ती सा ददर्शर्तुं यदृच्छया ।
व्रीडिता साऽभवद्बाला कन्याभावे रजस्वला ॥ ३.३०७.३ ॥
ఇలా ఆలోచిస్తూ ఉండగా ఆమె యాదృచ్ఛికంగా తన ఋతుస్రావాన్ని చూసింది. కన్యాదశలోనే రజస్వల అయిన ఆ బాలిక సిగ్గుపడింది.
3.307.4
ततो हर्म्यतलस्था सा महार्हशयनोचिता ।
प्राच्यां दिशि समुद्यन्तं ददर्शादित्यमण्डलम् ॥ ३.३०७.४ ॥
అప్పుడు విలువైన పాన్పుకు అలవాటు పడిన ఆమె, భవనపు మేడపై నిలబడి తూర్పు దిక్కున ఉదయిస్తున్న సూర్యమండలాన్ని చూసింది.
3.307.5
तत्र बद्धमनोदृष्टिरभवत्सा सुमध्यमा ।
न चातप्यत रूपेण भानोः सन्ध्यागतस्य सा ॥ ३.३०७.५ ॥
అక్కడ ఆ సన్నని నడుము గల స్త్రీ మనస్సు, చూపు దానిపైనే నిలిచిపోయాయి. సంధ్యాకాలపు సూర్యుని రూపంతో ఆమె తపించలేదు.
3.307.6
तस्या दृष्टिरभूद्दिव्या साऽपश्यद्दिव्यदर्शनम् ।
आमुक्तकवचं देवं कुण्डलाभ्यां विभूषितम् ॥ ३.३०७.६ ॥
ఆమె దృష్టి దివ్యమయ్యింది; కవచం ధరించి కుండలాలతో అలంకరించబడిన దివ్యరూపుడైన దేవుణ్ణి ఆమె చూసింది.
3.307.7
तस्याः कौतूहरलं त्वासीन्मन्त्रं प्रति नराधिप ।
आह्वानमकरोत्साऽथ तस्य देवस्य भामिनी ॥ ३.३०७.७ ॥
ఓ నరాధిపా, ఆమెకు మంత్రంపై కుతూహలం కలిగింది. అప్పుడు ఆ తేజస్విని ఆ దేవుడిని ఆహ్వానించింది.
3.307.8
प्राणानुपस्पृश्य तदा ह्याजुहाव दिवाकरम् ।
आजगाम ततो राजंस्त्वरमाणो दिवाकरः ॥ ३.३०७.८ ॥
ఓ రాజా, ఆమె ప్రాణాలను స్పృశించి అప్పుడు దివాకరుడిని ఆహ్వానించింది. అప్పుడు త్వరగా దివాకరుడు వచ్చాడు.
3.307.9
मधुपिङ्गो महाबाहुः कम्बुग्रीवो हसन्निव ।
अङ्गदी बद्धमुकुटो दिशः प्रज्वालयन्निव ॥ ३.३०७.९ ॥
తేనె రంగులో మెరిసేవాడు, మహాబాహువు, శంఖంలా కంఠం కలవాడు, నవ్వుతున్నట్లుగా, అంగదాలు ధరించి, కట్టిన కిరీటంతో, దిక్కులను వెలిగిస్తున్నట్లుగా.
3.307.10
योगात्कृत्वा द्विधाऽऽत्मानमाजगाम तताप च ।
आबभाषे ततः कुन्तीं साम्ना परमबल्गुना ॥ ३.३०७.१० ॥
యోగబలంతో తనను రెండుగా చేసుకుని అతడు వచ్చి ప్రకాశించాడు. తర్వాత కుంతితో అత్యంత మధురమైన మాటలతో మాట్లాడాడు.
3.307.11
आगतोस्मि वशं भद्रे तव मन्त्रबलात्कृतः ।
किं करोमि वशो राज्ञि ब्रूहि कर्ता तदस्मि ते ॥ ३.३०७.११ ॥
ఓ భద్రే, నీ మంత్రబలంతో నేను వశుడనై వచ్చాను. ఓ రాణీ, నేను వశుడను; ఏమి చేయాలి? చెప్పు, అది నేను నీకోసం చేస్తాను.
3.307.12
गम्यतां भगवंस्तत्र यत एवागतो ह्यसि ।
कौतूहलात्समाहूतः प्रसीद भगवन्निति ॥ ३.३०७.१२ ॥
భగవంతుడా, ఎక్కడి నుండి వచ్చావో అక్కడికే వెళ్ళు. కుతూహలంతో నేను నిన్ను పిలిచాను. భగవంతుడా, ప్రసన్నుడవు కమ్ము.
3.307.13
गमिष्येऽहं यथा मा त्वं ब्रवीषि तनुमध्यमे ।
न तु देवं समाहूय न्याय्यं प्रेषयितुं वृथा ॥ ३.३०७.१३ ॥
ఓ సన్నని నడుము గల దానా, నీవు చెప్పినట్లే నేను చేస్తాను; కానీ దేవుణ్ణి పిలిచి వ్యర్థంగా పంపడం న్యాయం కాదు.
3.307.14
तवाभिसन्धि सुभगे रसूर्यात्पुत्रो भवेदिति ।
वीर्येणाप्रतिमो लोके कवची कुण्डलीति च ॥ ३.३०७.१४ ॥
ఓ సుభగా, నీ అభిప్రాయం ప్రకారం నా వలన ఒక కుమారుడు కలుగుతాడు; అతడు పరాక్రమంలో లోకంలో సాటిలేనివాడు, కవచ-కుండలాలు ధరించినవాడు.
3.307.15
सा त्वमात्मप्रदानं वै कुरुष्व गजगामिनि ।
उत्पत्स्यति हि पुत्रस्ते यथासंकल्पमङ्गने।
अथ गच्छाम्यहं भद्रे त्वया संगम्य सुस्मिते ॥ ३.३०७.१५ ॥
ఏనుగు నడక గల దానా, నీవు నిన్ను నాకు అర్పించుకో; ఓ స్త్రీ, నీ సంకల్పం ప్రకారం నీకు కుమారుడు కలుగుతాడు. ఓ భద్రే, ఓ చిరునవ్వుల దానా, నీతో కలిసి నేను ఇప్పుడు వెళ్తాను.
3.307.16
यदि त्वंवचनं नाद्य करिष्यसि मम प्रियम् ।
शप्स्ये कन्येऽन्यथा क्रुद्धो ब्राह्मणं पितरं च ते ॥ ३.३०७.१६ ॥
ఓ కన్యా, నీవు ఈ రోజు నా ప్రియమైన మాటను చేయకపోతే, కోపంతో నిన్ను, బ్రాహ్మణుణ్ణి, నీ తండ్రిని శపిస్తాను.
3.307.17
त्वत्कृते तान्प्रधक्ष्यामि सर्वानपि न संशयः ।
पितरं चैव ते मूढं यो न वेत्ति तवानयम् ॥ ३.३०७.१७ ॥
నీ కారణంగా వారందరినీ నేను నిస్సందేహంగా దహింపజేస్తాను; నీ మూర్ఖ తండ్రిని కూడా, నీ ఈ తప్పును తెలియనివానిని కూడా.
3.307.18
तस् च ब्राह्मणस्याद्य योसौ मन्त्रमदात्तव ।
शीलवृत्तमविज्ञाय धास्यामि विनयं परम् ॥ ३.३०७.१८ ॥
నీకు మంత్రం ఇచ్చిన ఆ బ్రాహ్మణుణ్ణి, నీ శీలవృత్తాన్ని తెలియకుండా, నేను పరమ శిక్షకు గురిచేస్తాను.
3.307.19
एते हि विबुधाः सर्वेपुरंदरमुखा दिवि ।
त्वया प्रलब्धं पश्यन्ति स्मयन्त इव मां शुभे ॥ ३.३०७.१९ ॥
శుభాంగీ, ఇంద్రుడు ముందున్న ఈ దేవతలంతా స్వర్గంలో నువ్వు నన్ను మోసగించడాన్ని చూస్తూ, నవ్వుతున్నట్లుగా నా వైపు చూస్తున్నారు.
3.307.20
पश्य चैनान्सुरगणान्दिव्यं चक्षुरिदं हि ते ।
पूर्वमेव मया दत्तं दृष्टवत्यसि येन माम् ॥ ३.३०७.२० ॥
ఈ దేవగణాలను చూడు. ఈ దివ్య నేత్రాన్ని నేను ముందే నీకు ఇచ్చాను; దానితోనే నీవు నన్ను చూడగలిగావు.
3.307.21
ततोऽपश्यत्रिदशान्राजपुत्री ।
सर्वानव स्वेषु धिष्ण्येषु खस्थान्।
प्रभावन्तं भानुमन्तं महान्तं ।
यथाऽऽदित्यं रोचमानांस्तथैव ॥ ३.३०७.२१ ॥
అప్పుడు ఆ రాజపుత్రి తమ తమ స్థానాల్లో ఆకాశంలో నిలిచిన ముప్పై దేవతలందరినీ చూసింది; వారు ప్రభావవంతులు, తేజోవంతులు, మహానుభావులు, ఆదిత్యునిలా ప్రకాశిస్తున్నారు.
3.307.22
सा तान्दृष्ट्वा त्रिदशानेव बाला ।
सूर्यं देवी वचनं प्राह भीता।
गच्छ त्वं वै गोपते स्वं विमानं ।
कन्याभावाद्दुःख एवापचारः ॥ ३.३०७.२२ ॥
ఆ దేవతల్ని చూసి, దేవతలా ప్రకాశించే ఆ బాలిక భయపడి సూర్యునితో ఇలా అన్నది: 'ఓ గోపతీ, నీవు నీ విమానానికి వెళ్ళు; కన్యగా ఉండటమే ఇది నా తప్పు, దుఃఖమే.'
3.307.23
पिता माता गुरवश्चैवयेऽन्ये ।
देहस्यास्य प्रभवन्ति प्रदाने।
नाहं धर्मं लोपयिष्यामि लोके ।
स्त्रीणां वृत्तं पूज्यते देहरक्षा ॥ ३.३०७.२३ ॥
తండ్రి, తల్లి, గురువులు, మరికొందరు ఈ దేహాన్ని దానం చేయడంపై అధికారం కలిగి ఉంటారు. నేను లోకంలో ధర్మాన్ని లోపింపజేయను; స్త్రీల ఆచారం దేహరక్షణే.
3.307.24
मया मन्त्रबलं ज्ञातुमाहूतस्त्वं विभावसो ।
बाल्याद्बालेति तत्कृत्वा क्षन्तुमर्हसि मे विभो ॥ ३.३०७.२४ ॥
మంత్రశక్తిని తెలుసుకోవడానికి నేను నిన్ను పిలిచాను. ఓ విభావసూ, ఓ విభూ, బాల్యం వల్ల నన్ను బాలికగా భావించి క్షమించడం నీకు తగును.
3.307.25
बालेति कृत्वाऽनुनयं तवाहं ।
ददानि नान्यानुनयं लभेत।
आत्मप्रदानं कुरु कुन्तिकन्ये ।
शान्तिस्तवैवं हि भवेच्च भीरु ॥ ३.३०७.२५ ॥
నిన్ను బాలికగా భావించి నీ విన్నపాన్ని అంగీకరిస్తాను; మరొకరి విన్నపాన్ని నేను ఇవ్వను. ఓ కుంతీ కుమారీ, నిన్ను నువ్వు అర్పించుకో; ఓ భీరూ, ఇలా చేస్తేనే నీకు శాంతి కలుగుతుంది.
3.307.26
न चापि गन्तुं युक्तं हि मया मिथ्याकृतेन वै ।
असमेत्य त्वया भीरु मन्त्राहूतेन भामिनि ॥ ३.३०७.२६ ॥
మోసగింపబడిన నేను తిరిగి వెళ్లడం కూడా తగదు. ఓ భీరూ, ఓ భామినీ, మంత్రంతో పిలవబడి నువ్వు కలవకుండా నేను వెళ్లడం తగదు.
3.307.27
गमिष्याम्यनवद्याङ्गि लोके समवहास्यताम् ।
गच्छेयमेव सुश्रोणि गतोऽहं वै निराकृतः।
सर्वेषां विबुधानां च वक्तव्यः स्यां तथा शुभे ॥ ३.३०७.२७ ॥
ఓ నిర్దోష అంగీ, లోకం నన్ను ఎగతాళి చేస్తుంది; ఓ సుశ్రోణీ, తిరస్కరింపబడి నేను వెళ్లవలసివస్తుంది. ఓ శుభే, అందరు దేవతల ముందు నేను అలాగే చెప్పవలసి ఉంటుంది.
3.307.28
सा त्वं मया समागच्छ पुत्रं लप्स्यसि माध्शम् ।
विशिष्टा सर्वलोकेषु भविष्यसि न संशय ॥ ३.३०७.२८ ॥
కాబట్టి నువ్వు నాతో కలువు; నా అంశతో కూడిన కుమారుడిని నువ్వు పొందుతావు. అన్ని లోకాలలో నువ్వు శ్రేష్ఠురాలివవుతావు, ఇందులో సందేహం లేదు.