Mahābhārata · Adhyāya 3.311
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.311.1
देवराजमनुप्राप्तं ब्राह्मणच्छद्मनाऽऽवृतम् ।
दृष्ट्वास्वागतमित्याह न बुबोधास्य मानसम् ॥ ३.३११.१ ॥
Al ver al rey de los dioses, que se había acercado oculto bajo el disfraz de un brahmán, dijo: «Bienvenido», pero no comprendió su intención.
3.311.2
हिरण्यकण्ठीः प्रमदा ग्रामान्वा बहुगोकुलान् ।
किं ददानीति तं विप्रमुवाचाधिरथिस्ततः ॥ ३.३११.२ ॥
Entonces el hijo de Adhiratha dijo a aquel brahmán: «¿Te doy mujeres con collares de oro, o aldeas con muchos rebaños de ganado? ¿Qué te doy?»
3.311.3
हिरण्यकण्ठ्यः प्रमदा यच्चान्यत्प्रीतिवर्धनम् ।
नाह दत्तमिहेच्छामि तदर्थिभ्यः प्रदीयताम् ॥ ३.३११.३ ॥
El brahmán dijo: «Las mujeres con collares de oro y cualquier otra cosa que aumente el placer, no deseo recibirlas aquí como don; que se den a quienes las piden.»
3.311.4
यदेतत्सहजं वर्म कुण्डले च तवानघ ।
एतदुत्कृत्य मे देहि यदि सत्यव्रतो भवान् ॥ ३.३११.४ ॥
El brahmán dijo: «Oh sin mácula, corta esta armadura innata que tienes, y estos pendientes, y dámelos, si eres un guardián de tu voto de verdad.»
3.311.5
एतदिच्छाम्यहं भिक्षां त्वया दत्तां परंतप ।
एष मे सर्वलाभानां लाभः परमको मतः ॥ ३.३११.५ ॥
El brahmán dijo: «Oh atormentador de enemigos, deseo esta limosna dada por ti. Esta, considero, es la suprema ganancia entre todas las ganancias.»
3.311.6
अवनिं प्रमदा गाश्च निर्वापं बहुवार्षिकम् ।
तत्ते विप्र प्रदास्यामि न तु वर्म सकुण्डलम् ॥ ३.३११.६ ॥
Karṇa dijo: «Oh brahmán, te daré tierra, mujeres, vacas y una ofrenda que dure muchos años; pero no la armadura con sus pendientes.»
3.311.7
एवं बहुविधैर्वाक्यैर्वार्यमाणः स तु द्विजः ।
रकर्णेन भरतश्रेष्ठ नान्यं वरमयाचत ॥ ३.३११.७ ॥
Así, aunque era disuadido con muchas clases de palabras, aquel brahmán, el mejor de los Bhāratas, no pidió a Karṇa ningún otro don.
3.311.8
सान्त्वितश्च यथाशक्ति पूजितश्च यथाविधि ।
न चान्यं स द्विजश्रेष्ठः कामयामास वै वरम् ॥ ३.३११.८ ॥
Consolado según sus fuerzas y honrado conforme al rito, aquel mejor de los brahmanes no deseó ningún otro don.
3.311.9
यदा नान्य प्रवृणुते वरं वै द्विजसत्तमः ।
विनाऽस् सहजं वर्म कुण्डले च विशांपते।
तदैनमब्रवीद्भूयो राधेयः प्रहसन्निव ॥ ३.३११.९ ॥
Cuando aquel mejor de los brahmanes no escogió otro don aparte de la armadura innata y los pendientes, oh señor de los pueblos, entonces Karṇa, hijo de Rādhā, le habló de nuevo riendo.
3.311.10
सहजं वर्म मे विप्र कुण्डले चामृतोद्भवे ।
तेनावध्योस्मि लोकेषु ततो नैतज्जहाम्यहम् ॥ ३.३११.१० ॥
Oh brahmán, mi armadura innata y los pendientes nacidos del néctar: por ellos soy invulnerable en los mundos; por eso no los abandono.
3.311.11
विशालं पृथिवीराज्यं क्षेमं निहतकण्टकम् ।
प्रतिगृह्णीष्व मत्तस्त्वं साधु ब्राह्मणपुङ्गव ॥ ३.३११.११ ॥
Oh mejor de los brahmanes, acepta de mí el vasto reino de la tierra, seguro y libre de espinas.
3.311.12
कुण्डलाभ्यां विमुक्तोऽहंवर्मणा सहजेन च ।
दमनीयो भविष्यामि शत्रूणां द्विजसत्तम ॥ ३.३११.१२ ॥
Liberado de los pendientes y de la armadura innata, seré sometible por mis enemigos, oh mejor de los dos veces nacidos.
3.311.13
यदन्यं न वरं वव्रे भगवान्पाकशासनः ।
ततः प्रहस् कर्णस्तं पुनरित्यब्रवीद्वचः ॥ ३.३११.१३ ॥
Cuando el bienaventurado Pākaśāsana no pidió otro don, Karṇa rio y de nuevo le dijo estas palabras.
3.311.14
विदितो देवदेवेश प्रागेवासि मम प्रभो ।
न तु न्याय्यं मया दातुं तव शक्र वृथा वरम् ॥ ३.३११.१४ ॥
Señor de los señores de los dioses, oh soberano, te conocía desde antes. Pero, oh Śakra, no es justo que yo conceda un don en vano.
3.311.15
त्वं हि देवेश्वरः साक्षात्त्वया देयो वरो मम ।
अन्येषां चैव भूतानामीश्वरो ह्यसि भूतकृत् ॥ ३.३११.१५ ॥
Tú mismo eres directamente el señor de los dioses; debes concederme un don. Eres también el soberano de los demás seres, el creador de los seres.
3.311.16
यदि दास्यामि ते देव कुण्डले कवचं तथा ।
वध्यतामुपयास्यामि त्वं च शक्रावहास्यताम् ॥ ३.३११.१६ ॥
Oh dios, si te doy los pendientes y la armadura, iré hacia el estado de ser muerto, y tú, oh Śakra, serás objeto de burla.
3.311.17
तस्माद्विनिमयं कृत्वा कुण्डलेवर्म चोत्तमम् ।
हरस्व शक्रकामं मे न दद्यामहमन्यथा ॥ ३.३११.१७ ॥
Por tanto, haz un intercambio y toma los pendientes y la excelente armadura, y cumple el deseo de Śakra por mí; de lo contrario no los daré.
3.311.18
विदितोऽहं रवेः पूर्वमायानेव तवान्तिकम् ।
तेन ते सर्वमाख्यातमेवमेतन्न संशयः ॥ ३.३११.१८ ॥
Supe de antemano que vendría a ti por medio del Sol. Él te lo ha contado todo; así es, no hay duda.
3.311.19
काममस्तु तथा तात तव कर्ण यथेच्छसि ।
वर्जयित्वा तु मे वज्रं प्रवृणीष्व यथेच्छसि ॥ ३.३११.१९ ॥
Sea como deseas, querido Karṇa. Excepto mi rayo, elige el don que desees.
3.311.20
ततः कर्णः प्रहृष्टस्तु उपसंगम्य वासवम् ।
अमोघां शक्तिमभ्येत्य वव्रे सम्पूर्णमानसः ॥ ३.३११.२० ॥
Entonces Karṇa, muy complacido, se acercó a Vāsava y, con el corazón satisfecho, eligió la lanza infalible.
3.311.21
वर्मणा कुण्डलाभ्यां च शक्तिं मे देहि वासव ।
अमोघां शत्रुसङ्घानां घातिनीं पृथनामुखे ॥ ३.३११.२१ ॥
¡Oh Vāsava! A cambio de mi armadura y mis pendientes, dame esa lanza infalible que aniquila huestes enemigas en el frente de batalla.
3.311.22
ततः सञ्चिन्त्य मनसा मुहूर्तमिव वासवः ।
शक्त्यर्थं पृथिवीपाल कर्णं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ३.३११.२२ ॥
Oh protector de la tierra, entonces Vāsava, tras reflexionar un momento en su mente, dirigió estas palabras a Karṇa acerca de la lanza.
3.311.23
कुण्डले मे प्रयच्छस्व वर्म चैव शरीरजम् ।
गृहाण कर्ण शक्तिं त्वमनेन समयेन च ॥ ३.३११.२३ ॥
Dame tus pendientes y la armadura nacida con tu cuerpo, Karṇa; y toma esta lanza con esa condición.
3.311.24
अमोघा हन्ति शतशः शत्रून्मम करच्युता ।
पुनश्च पाणिमभ्येति मम दैत्यान्विनिघ्नतः ॥ ३.३११.२४ ॥
Arrojada desde mi mano, esta lanza infalible mata enemigos por centenares, y tras aniquilar a los Daityas vuelve de nuevo a mi mano.
3.311.25
सेयं तव करप्राप्ता हत्वैरकं रिपुमूर्जितम् ।
गर्जन्तं प्रतपन्तं च मामेवैष्यति सूतज ॥ ३.३११.२५ ॥
Esta, llegada a tu mano, tras matar al poderoso enemigo Airaka, irá hacia aquel rugiente y ardiente enemigo, y ciertamente volverá a mí, hijo del auriga.
3.311.26
एकमेवाहमिच्छामि रिपुं हन्तुं महाहवे ।
गर्जन्तंप्रतपन्तं च यतो मम भयं भवेत् ॥ ३.३११.२६ ॥
En la gran batalla deseo matar solo a un enemigo: aquel que ruge y arde, del que podría venirme el temor.
3.311.27
एकं हनिष्यसि रिपुं गर्जन्तं बलिनं रणे ।
त्वं तु यं प्रार्थयस्येकं रक्ष्यते स महात्मना ॥ ३.३११.२७ ॥
En la batalla matarás solo a un enemigo poderoso y rugiente; pero aquel que deseas está protegido por el de gran alma.
3.311.28
यमाहुर्वेदविद्वांसो वराहमपराजितम् ।
नारायणमचिन्त्यं च तेन कृष्णेन रक्ष्यते ॥ ३.३११.२८ ॥
Aquel a quien los conocedores de los Vedas llaman el Jabalí, el Invencible, Nārāyaṇa, el Inconcebible, es protegido por ese Kṛṣṇa.
3.311.29
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं दानवानां निषूदन ।
वधिष्यामि रणे शत्रुं यो मे स्थाता पुरस्सरः ॥ ३.३११.२९ ॥
Así es, como dices, oh destructor de los Dānavas; en la batalla mataré al enemigo que se me ponga delante.
3.311.30
एवमप्यस्तु भगवन्नेकवीरवधे मम ।
अमोघां देहि मे शक्तिं यथा हन्यां प्रतापिनम् ॥ ३.३११.३० ॥
Así sea, oh señor bendito. Para la muerte de ese único héroe, dame una lanza infalible, para que pueda matar a ese enemigo ardiente.
3.311.31
उत्कृत्य तु प्रदास्यामि कुण्डले कवचं च ते ।
निकृत्तेषु तु गात्रेषु न मे बीभत्सता भवेत् ॥ ३.३११.३१ ॥
Habiéndome cortado, te daré los pendientes y la armadura; pero con los miembros cortados, ¿no quedaré deforme?
3.311.32
न ते बीभत्सता कर्ण भविष्यति कथञ्चन ।
ब्रणश्चैव न गात्रेषु यस्त्वं नानृतमिच्छसि ॥ ३.३११.३२ ॥
Karṇa, tu figura de ninguna manera quedará deformada, ni habrá herida en tus miembros, porque no deseas la falsedad.
3.311.33
यादृशस्ते पितुर्वर्णस्तेजश्च वदतांवर ।
तादृशेनैव वर्णेन त्वं कर्ण भविता पुनः ॥ ३.३११.३३ ॥
Mejor de los oradores, con el mismo color y resplandor que tu padre, Karṇa, volverás a ser.
3.311.34
विद्यमानेषु शस्त्रेषु यद्यमोघामसंशये ।
प्रमत्तो मोक्ष्यसे चापि त्वय्येवैषा पतिष्यति ॥ ३.३११.३४ ॥
Aun si quedan otras armas, si sueltas esta śakti infalible sin cuidado y sin duda, caerá sobre ti.
3.311.35
संशयं परमं प्राप्य विमोक्ष्ये वासवीमिमाम् ।
यथा मामौत्थ शक्र त्वं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.३११.३५ ॥
Aunque llegue a la máxima duda, soltaré esta śakti de Vāsava como me has dicho, Śakra. Esto te digo en verdad.
3.311.36
ततः शक्तिं प्रज्वलितां प्रतिगृह् विशांपते ।
शस्त्रं गृहीत्वा निशितं सर्वगात्राण्यकृन्तत ॥ ३.३११.३६ ॥
Entonces, oh señor del pueblo, tomando la śakti ardiente y empuñando un arma afilada, se cortó todos los miembros.
3.311.37
ततो देवा मानवा दानवाश्च ।
निकृन्तन्तं कर्णमात्मानमेव।
दृष्ट्वा सर्वे सिंहनादान्प्रणेदु-
र्न ह्यस्यासीन्मुखजो वै विकारः ॥ ३.३११.३७ ॥
Entonces los dioses, los hombres y los demonios, al ver a Karṇa cortando su propio cuerpo, lanzaron rugidos de león. No apareció ninguna alteración en su rostro.
3.311.38
ततो दिव्या दुन्दुभयः प्रणेदुः ।
पपातोच्चैः पुष्पवर्षं च दिव्यम्।
दृष्ट्वा कर्णं शस्त्रसंकृत्तगात्रं ।
महुश्चापि स्मयमानं नृवीरम् ॥ ३.३११.३८ ॥
Entonces sonaron tambores divinos y cayó desde lo alto una lluvia celestial de flores. Al ver a Karṇa, héroe entre los hombres, con el cuerpo cortado por las armas, sonriendo una y otra vez...
3.311.39
ततश्छित्त्वा कवचं दिव्यमङ्गा-
त्तथैवार्द्रं प्रददौ वासवाय।
तथोत्कृत्य प्रददौ कुण्डले ते ।
कर्णात्तस्मात्कर्मणा तेन कर्णः ॥ ३.३११.३९ ॥
Luego, cortando la armadura divina de su cuerpo, aún húmeda, se la dio a Vāsava (Indra). Asimismo cortó y dio sus pendientes. Por aquella acción se le llamó Karṇa.
3.311.40
ततः पश्चाद्दिवमेवोत्पपात ॥ ३.३११.४० ॥
Después se elevó hacia el cielo mismo.
3.311.41
श्रुत्वा कर्णं मुषितं धार्तराष्ट्रा ।
दीनाः सर्वे भग्नदर्पा इवासन्।
तां रचावस्थां गमितं सूतपुत्रं ।
श्रुत्वा पार्था जहृपुः काननस्थाः ॥ ३.३११.४१ ॥
Al oír que Karṇa había sido despojado, todos los hijos de Dhṛtarāṣṭra quedaron abatidos, como si su orgullo se hubiera quebrado. Y al oír que el hijo del cochero había llegado a tal estado, los Pārthas que vivían en el bosque se alegraron.
3.311.42
क्वस्ता वीराः पाण्डवास्ते बभूवुः ।
कुतश्चैते श्रुतवन्तः प्रियं तत्।
किं वाऽकार्षुर्द्वादशेऽब्दे व्यतीते ।
तन्मे सर्वं भगवान्व्याकरोतु ॥ ३.३११.४२ ॥
¿Dónde estaban aquellos héroes Pāṇḍavas? ¿De dónde oyeron esa grata noticia, y qué hicieron cuando pasó el duodécimo año? Venerable, explícamelo todo con detalle.
3.311.43
लब्ध्वा कृष्णां सैन्धवं द्रावयित्वा ।
विप्रैः सार्धं काम्यकादाश्रमात्ते।
मार्कण्डेयाच्छ्रुतवन्तः पुराणं ।
कदेवर्षीणआं चरितं विस्तरेण ॥ ३.३११.४३ ॥
Tras expulsar a Saindhava y recuperar a Kṛṣṇā, partieron del ermitaño de Kāmyaka junto con los brahmanes. Allí oyeron de Mārkaṇḍeya las antiguas tradiciones y las hazañas de los devarṣi con gran detalle.
3.311.44
प्रत्याजग्मुः सरथाः सानुयात्राः ।
सर्वैः सार्धं सूतपौरोगवैस्ते।
ततो ययुर्द्वैतवनं नृवीरा ।
निस्तीर्यैवं वनवासं समग्रम् ॥ ३.३११.४४ ॥
Regresaron con sus carros y séquitos. Junto con todos los aurigas y cocineros, aquellos héroes entre los hombres fueron al bosque de Dvaita. Así completaron todo su exilio en el bosque.