Mahābhārata · Adhyāya 3.311
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.311.1
देवराजमनुप्राप्तं ब्राह्मणच्छद्मनाऽऽवृतम् ।
दृष्ट्वास्वागतमित्याह न बुबोधास्य मानसम् ॥ ३.३११.१ ॥
Ao ver o rei dos deuses, que se aproximara oculto sob o disfarce de um brâmane, disse: «Bem-vindo», mas não compreendeu sua intenção.
3.311.2
हिरण्यकण्ठीः प्रमदा ग्रामान्वा बहुगोकुलान् ।
किं ददानीति तं विप्रमुवाचाधिरथिस्ततः ॥ ३.३११.२ ॥
Então o filho de Adhiratha disse àquele brâmane: «Devo dar-te mulheres com colares de ouro, ou aldeias com muitos rebanhos de gado? O que te darei?»
3.311.3
हिरण्यकण्ठ्यः प्रमदा यच्चान्यत्प्रीतिवर्धनम् ।
नाह दत्तमिहेच्छामि तदर्थिभ्यः प्रदीयताम् ॥ ३.३११.३ ॥
O brâmane disse: «Mulheres adornadas com colares de ouro e tudo o mais que aumente o prazer, não desejo recebê-los aqui como dádiva; que sejam dados àqueles que os pedem.»
3.311.4
यदेतत्सहजं वर्म कुण्डले च तवानघ ।
एतदुत्कृत्य मे देहि यदि सत्यव्रतो भवान् ॥ ३.३११.४ ॥
O brâmane disse: «Ó sem mácula, corta esta armadura inata a ti e estes brincos, e dá-mos, se és fiel ao teu voto de verdade.»
3.311.5
एतदिच्छाम्यहं भिक्षां त्वया दत्तां परंतप ।
एष मे सर्वलाभानां लाभः परमको मतः ॥ ३.३११.५ ॥
O brâmane disse: «Ó atormentador dos inimigos, desejo esta esmola dada por ti. Esta, considero, é o supremo ganho entre todos os ganhos.»
3.311.6
अवनिं प्रमदा गाश्च निर्वापं बहुवार्षिकम् ।
तत्ते विप्र प्रदास्यामि न तु वर्म सकुण्डलम् ॥ ३.३११.६ ॥
Karṇa disse: «Ó brâmane, dar-te-ei terra, mulheres, vacas e uma oferenda que dure muitos anos; mas não a armadura com os seus brincos.»
3.311.7
एवं बहुविधैर्वाक्यैर्वार्यमाणः स तु द्विजः ।
रकर्णेन भरतश्रेष्ठ नान्यं वरमयाचत ॥ ३.३११.७ ॥
Assim, embora fosse dissuadido por muitas palavras, aquele brâmane, o melhor dos Bharatas, não pediu a Karṇa nenhuma outra dádiva.
3.311.8
सान्त्वितश्च यथाशक्ति पूजितश्च यथाविधि ।
न चान्यं स द्विजश्रेष्ठः कामयामास वै वरम् ॥ ३.३११.८ ॥
Consolado conforme as possibilidades e honrado segundo o rito, aquele melhor dos brâmanes não desejou outro dom.
3.311.9
यदा नान्य प्रवृणुते वरं वै द्विजसत्तमः ।
विनाऽस् सहजं वर्म कुण्डले च विशांपते।
तदैनमब्रवीद्भूयो राधेयः प्रहसन्निव ॥ ३.३११.९ ॥
Quando aquele melhor dos brâmanes não escolheu outro dom além da armadura inata e dos brincos, ó senhor dos povos, então Karṇa, filho de Rādhā, lhe falou de novo, rindo.
3.311.10
सहजं वर्म मे विप्र कुण्डले चामृतोद्भवे ।
तेनावध्योस्मि लोकेषु ततो नैतज्जहाम्यहम् ॥ ३.३११.१० ॥
Ó brâmane, minha armadura inata e os brincos nascidos do néctar: por eles sou invulnerável nos mundos; por isso não os abandono.
3.311.11
विशालं पृथिवीराज्यं क्षेमं निहतकण्टकम् ।
प्रतिगृह्णीष्व मत्तस्त्वं साधु ब्राह्मणपुङ्गव ॥ ३.३११.११ ॥
Ó melhor dos brâmanes, aceita de mim o vasto reino da terra, seguro e livre de espinhos.
3.311.12
कुण्डलाभ्यां विमुक्तोऽहंवर्मणा सहजेन च ।
दमनीयो भविष्यामि शत्रूणां द्विजसत्तम ॥ ३.३११.१२ ॥
Libertado dos brincos e da armadura inata, serei dominável pelos meus inimigos, ó melhor dos duas vezes nascidos.
3.311.13
यदन्यं न वरं वव्रे भगवान्पाकशासनः ।
ततः प्रहस् कर्णस्तं पुनरित्यब्रवीद्वचः ॥ ३.३११.१३ ॥
Quando o bem-aventurado Pākaśāsana não pediu outro dom, Karṇa riu e de novo lhe disse estas palavras.
3.311.14
विदितो देवदेवेश प्रागेवासि मम प्रभो ।
न तु न्याय्यं मया दातुं तव शक्र वृथा वरम् ॥ ३.३११.१४ ॥
Senhor dos senhores dos deuses, ó soberano, eu já te conhecia. Mas, ó Śakra, não é justo que eu conceda um dom em vão.
3.311.15
त्वं हि देवेश्वरः साक्षात्त्वया देयो वरो मम ।
अन्येषां चैव भूतानामीश्वरो ह्यसि भूतकृत् ॥ ३.३११.१५ ॥
Tu mesmo és diretamente o senhor dos deuses; deves conceder-me um dom. És também o soberano dos outros seres, o criador dos seres.
3.311.16
यदि दास्यामि ते देव कुण्डले कवचं तथा ।
वध्यतामुपयास्यामि त्वं च शक्रावहास्यताम् ॥ ३.३११.१६ ॥
Ó deus, se eu te der os brincos e a armadura, cairei no estado de ser morto, e tu, ó Śakra, serás motivo de escárnio.
3.311.17
तस्माद्विनिमयं कृत्वा कुण्डलेवर्म चोत्तमम् ।
हरस्व शक्रकामं मे न दद्यामहमन्यथा ॥ ३.३११.१७ ॥
Portanto, faze uma troca: toma os brincos e a excelente armadura, e cumpre o desejo de Śakra por mim; caso contrário não os darei.
3.311.18
विदितोऽहं रवेः पूर्वमायानेव तवान्तिकम् ।
तेन ते सर्वमाख्यातमेवमेतन्न संशयः ॥ ३.३११.१८ ॥
Eu sabia de antemão que viria a ti por meio do Sol. Ele te contou tudo; é assim mesmo, não há dúvida.
3.311.19
काममस्तु तथा तात तव कर्ण यथेच्छसि ।
वर्जयित्वा तु मे वज्रं प्रवृणीष्व यथेच्छसि ॥ ३.३११.१९ ॥
Seja como desejas, querido Karṇa. Exceto o meu raio, escolhe a dádiva que desejares.
3.311.20
ततः कर्णः प्रहृष्टस्तु उपसंगम्य वासवम् ।
अमोघां शक्तिमभ्येत्य वव्रे सम्पूर्णमानसः ॥ ३.३११.२० ॥
Então Karṇa, muito contente, aproximou-se de Vāsava e, com o coração satisfeito, escolheu a lança infalível.
3.311.21
वर्मणा कुण्डलाभ्यां च शक्तिं मे देहि वासव ।
अमोघां शत्रुसङ्घानां घातिनीं पृथनामुखे ॥ ३.३११.२१ ॥
Ó Vāsava, em troca da minha armadura e dos meus brincos, dá-me aquela lança infalível que abate hostes inimigas na frente da batalha.
3.311.22
ततः सञ्चिन्त्य मनसा मुहूर्तमिव वासवः ।
शक्त्यर्थं पृथिवीपाल कर्णं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ३.३११.२२ ॥
Ó protetor da terra, então Vāsava, tendo refletido um momento em seu espírito, dirigiu estas palavras a Karṇa acerca da lança.
3.311.23
कुण्डले मे प्रयच्छस्व वर्म चैव शरीरजम् ।
गृहाण कर्ण शक्तिं त्वमनेन समयेन च ॥ ३.३११.२३ ॥
Dá-me os teus brincos e a armadura nascida com o teu corpo, Karṇa; e toma esta lança com essa condição.
3.311.24
अमोघा हन्ति शतशः शत्रून्मम करच्युता ।
पुनश्च पाणिमभ्येति मम दैत्यान्विनिघ्नतः ॥ ३.३११.२४ ॥
Lançada da minha mão, esta lança infalível abate inimigos às centenas, e depois de aniquilar os Daityas regressa de novo à minha mão.
3.311.25
सेयं तव करप्राप्ता हत्वैरकं रिपुमूर्जितम् ।
गर्जन्तं प्रतपन्तं च मामेवैष्यति सूतज ॥ ३.३११.२५ ॥
Esta, chegando à tua mão, após matar o poderoso inimigo Airaka, irá até aquele inimigo que ruge e arde, e certamente voltará a mim, filho do condutor de carros.
3.311.26
एकमेवाहमिच्छामि रिपुं हन्तुं महाहवे ।
गर्जन्तंप्रतपन्तं च यतो मम भयं भवेत् ॥ ३.३११.२६ ॥
Na grande batalha desejo matar apenas um inimigo: aquele que ruge e arde, de quem me poderia vir o medo.
3.311.27
एकं हनिष्यसि रिपुं गर्जन्तं बलिनं रणे ।
त्वं तु यं प्रार्थयस्येकं रक्ष्यते स महात्मना ॥ ३.३११.२७ ॥
Na batalha matarás apenas um inimigo poderoso que ruge; mas aquele que desejas é protegido pelo de grande alma.
3.311.28
यमाहुर्वेदविद्वांसो वराहमपराजितम् ।
नारायणमचिन्त्यं च तेन कृष्णेन रक्ष्यते ॥ ३.३११.२८ ॥
Aquele a quem os conhecedores dos Vedas chamam o Javali, o Invicto, Nārāyaṇa, o Inconcebível, é protegido por esse Kṛṣṇa.
3.311.29
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं दानवानां निषूदन ।
वधिष्यामि रणे शत्रुं यो मे स्थाता पुरस्सरः ॥ ३.३११.२९ ॥
Assim é, como dizes, ó destruidor dos Dānavas; na batalha matarei o inimigo que se puser diante de mim.
3.311.30
एवमप्यस्तु भगवन्नेकवीरवधे मम ।
अमोघां देहि मे शक्तिं यथा हन्यां प्रतापिनम् ॥ ३.३११.३० ॥
Assim seja, ó senhor bendito. Para a morte desse único herói, dá-me uma lança infalível, para que eu possa matar esse inimigo flamejante.
3.311.31
उत्कृत्य तु प्रदास्यामि कुण्डले कवचं च ते ।
निकृत्तेषु तु गात्रेषु न मे बीभत्सता भवेत् ॥ ३.३११.३१ ॥
Cortando-me, dar-te-ei os brincos e a armadura; mas, com os membros cortados, não ficarei disforme?
3.311.32
न ते बीभत्सता कर्ण भविष्यति कथञ्चन ।
ब्रणश्चैव न गात्रेषु यस्त्वं नानृतमिच्छसि ॥ ३.३११.३२ ॥
Karṇa, tua forma de modo algum será desfigurada, nem haverá ferida em teus membros, pois não desejas a falsidade.
3.311.33
यादृशस्ते पितुर्वर्णस्तेजश्च वदतांवर ।
तादृशेनैव वर्णेन त्वं कर्ण भविता पुनः ॥ ३.३११.३३ ॥
Melhor dos oradores, com a mesma cor e brilho de teu pai, Karṇa, novamente serás.
3.311.34
विद्यमानेषु शस्त्रेषु यद्यमोघामसंशये ।
प्रमत्तो मोक्ष्यसे चापि त्वय्येवैषा पतिष्यति ॥ ३.३११.३४ ॥
Mesmo havendo outras armas, se soltares esta śakti infalível com descuido, sem dúvida, ela cairá sobre ti.
3.311.35
संशयं परमं प्राप्य विमोक्ष्ये वासवीमिमाम् ।
यथा मामौत्थ शक्र त्वं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.३११.३५ ॥
Ainda que caia na maior dúvida, soltarei esta śakti de Vāsava como disseste, Śakra. Isto te digo em verdade.
3.311.36
ततः शक्तिं प्रज्वलितां प्रतिगृह् विशांपते ।
शस्त्रं गृहीत्वा निशितं सर्वगात्राण्यकृन्तत ॥ ३.३११.३६ ॥
Então, ó senhor do povo, tomando a śakti flamejante e empunhando uma arma afiada, cortou todos os seus membros.
3.311.37
ततो देवा मानवा दानवाश्च ।
निकृन्तन्तं कर्णमात्मानमेव।
दृष्ट्वा सर्वे सिंहनादान्प्रणेदु-
र्न ह्यस्यासीन्मुखजो वै विकारः ॥ ३.३११.३७ ॥
Então os deuses, os homens e os demônios, vendo Karṇa cortar o próprio corpo, soltaram rugidos de leão. Nenhuma alteração apareceu em seu rosto.
3.311.38
ततो दिव्या दुन्दुभयः प्रणेदुः ।
पपातोच्चैः पुष्पवर्षं च दिव्यम्।
दृष्ट्वा कर्णं शस्त्रसंकृत्तगात्रं ।
महुश्चापि स्मयमानं नृवीरम् ॥ ३.३११.३८ ॥
Então soaram tambores divinos e do alto caiu uma chuva celestial de flores. Ao ver Karṇa, herói entre os homens, com o corpo cortado por armas, sorrindo repetidas vezes...
3.311.39
ततश्छित्त्वा कवचं दिव्यमङ्गा-
त्तथैवार्द्रं प्रददौ वासवाय।
तथोत्कृत्य प्रददौ कुण्डले ते ।
कर्णात्तस्मात्कर्मणा तेन कर्णः ॥ ३.३११.३९ ॥
Então, cortando do corpo a armadura divina, ainda úmida, deu-a a Vāsava (Indra). Igualmente cortou e deu os seus brincos. Por aquele ato foi chamado Karṇa.
3.311.40
ततः पश्चाद्दिवमेवोत्पपात ॥ ३.३११.४० ॥
Depois elevou-se ao próprio céu.
3.311.41
श्रुत्वा कर्णं मुषितं धार्तराष्ट्रा ।
दीनाः सर्वे भग्नदर्पा इवासन्।
तां रचावस्थां गमितं सूतपुत्रं ।
श्रुत्वा पार्था जहृपुः काननस्थाः ॥ ३.३११.४१ ॥
Ao ouvir que Karṇa fora despojado, todos os filhos de Dhṛtarāṣṭra ficaram desolados, como se seu orgulho houvesse sido quebrado. E ao ouvir que o filho do cocheiro fora reduzido àquele estado, os Pārthas que viviam na floresta se alegraram.
3.311.42
क्वस्ता वीराः पाण्डवास्ते बभूवुः ।
कुतश्चैते श्रुतवन्तः प्रियं तत्।
किं वाऽकार्षुर्द्वादशेऽब्दे व्यतीते ।
तन्मे सर्वं भगवान्व्याकरोतु ॥ ३.३११.४२ ॥
Onde estavam aqueles heróis, os Pāṇḍavas? De onde ouviram aquela notícia agradável, e o que fizeram quando o décimo segundo ano passou? Venerável, explica-me tudo em detalhe.
3.311.43
लब्ध्वा कृष्णां सैन्धवं द्रावयित्वा ।
विप्रैः सार्धं काम्यकादाश्रमात्ते।
मार्कण्डेयाच्छ्रुतवन्तः पुराणं ।
कदेवर्षीणआं चरितं विस्तरेण ॥ ३.३११.४३ ॥
Após expulsar Saindhava e recuperar Kṛṣṇā, partiram do eremitério de Kāmyaka com os brâmanes. Ali ouviram de Mārkaṇḍeya os antigos relatos e os feitos dos devarṣis em detalhe.
3.311.44
प्रत्याजग्मुः सरथाः सानुयात्राः ।
सर्वैः सार्धं सूतपौरोगवैस्ते।
ततो ययुर्द्वैतवनं नृवीरा ।
निस्तीर्यैवं वनवासं समग्रम् ॥ ३.३११.४४ ॥
Voltaram com seus carros e comitivas. Junto com todos os cocheiros e cozinheiros, aqueles heróis entre os homens foram então à floresta de Dvaita. Assim completaram todo o exílio na floresta.