மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.311
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.311.1
देवराजमनुप्राप्तं ब्राह्मणच्छद्मनाऽऽवृतम् ।
दृष्ट्वास्वागतमित्याह न बुबोधास्य मानसम् ॥ ३.३११.१ ॥
அந்தணன் வேடத்தில் வந்த தேவராஜனைக் கண்டு "நல்வரவு" என்றான்; ஆனால் அவனுடைய மனத்தை அவன் அறியவில்லை.
3.311.2
हिरण्यकण्ठीः प्रमदा ग्रामान्वा बहुगोकुलान् ।
किं ददानीति तं विप्रमुवाचाधिरथिस्ततः ॥ ३.३११.२ ॥
அப்போது அதிரதனின் மகன் அந்தணனிடம் கூறினான்: "பொன் மாலை அணிந்த பெண்களையா, அல்லது பல பசுக் கூட்டங்கள் கொண்ட கிராமங்களையா தரட்டும்? என்ன தருவேன்?"
3.311.3
हिरण्यकण्ठ्यः प्रमदा यच्चान्यत्प्रीतिवर्धनम् ।
नाह दत्तमिहेच्छामि तदर्थिभ्यः प्रदीयताम् ॥ ३.३११.३ ॥
அந்தணன் சொன்னான்: "பொன் மாலை அணிந்த பெண்களும், மகிழ்ச்சியைப் பெருக்கும் வேறு எதுவும் நான் இங்கே பெற விரும்பவில்லை; அவற்றை வேண்டுவோருக்குக் கொடுக்கட்டும்."
3.311.4
यदेतत्सहजं वर्म कुण्डले च तवानघ ।
एतदुत्कृत्य मे देहि यदि सत्यव्रतो भवान् ॥ ३.३११.४ ॥
அந்தணன் சொன்னான்: "குற்றமற்றவனே! உன்னுடன் பிறந்த இந்தக் கவசத்தையும் குண்டலங்களையும் அறுத்து எனக்குக் கொடு; நீ சத்தியவிரதனாக இருந்தால்."
3.311.5
एतदिच्छाम्यहं भिक्षां त्वया दत्तां परंतप ।
एष मे सर्वलाभानां लाभः परमको मतः ॥ ३.३११.५ ॥
அந்தணன் சொன்னான்: "பகைவரை வாட்டுபவனே! நான் உன்னால் அளிக்கப்படும் இந்த பிச்சையை விரும்புகிறேன். இதுவே எனக்கு எல்லா லாபங்களிலும் மிக உயர்ந்த லாபமாகக் கருதப்படுகிறது."
3.311.6
अवनिं प्रमदा गाश्च निर्वापं बहुवार्षिकम् ।
तत्ते विप्र प्रदास्यामि न तु वर्म सकुण्डलम् ॥ ३.३११.६ ॥
கர்ணன் சொன்னான்: "அந்தணனே! நிலத்தையும், பெண்களையும், பசுக்களையும், பல ஆண்டுகள் நீடிக்கும் படையலையும் நான் உனக்குத் தருவேன்; ஆனால் குண்டலங்களுடன் கூடிய கவசத்தை அல்ல."
3.311.7
एवं बहुविधैर्वाक्यैर्वार्यमाणः स तु द्विजः ।
रकर्णेन भरतश्रेष्ठ नान्यं वरमयाचत ॥ ३.३११.७ ॥
இவ்வாறு பல வகையான சொற்களால் தடுக்கப்பட்டபோதும், அந்த அந்தணன், பரதர்களில் சிறந்தவனே, கர்ணனிடம் வேறு வரத்தை யாசிக்கவில்லை.
3.311.8
सान्त्वितश्च यथाशक्ति पूजितश्च यथाविधि ।
न चान्यं स द्विजश्रेष्ठः कामयामास वै वरम् ॥ ३.३११.८ ॥
அவர் தம் சக்திக்கு ஏற்ப ஆறுதல் கூறப்பட்டு, முறைப்படி வழிபடப்பட்டார்; ஆயினும் அந்த அந்தணர்களில் சிறந்தவர் வேறு வரத்தை விரும்பவில்லை.
3.311.9
यदा नान्य प्रवृणुते वरं वै द्विजसत्तमः ।
विनाऽस् सहजं वर्म कुण्डले च विशांपते।
तदैनमब्रवीद्भूयो राधेयः प्रहसन्निव ॥ ३.३११.९ ॥
அந்த அந்தணர்களில் சிறந்தவர் இயற்கை கவசமும் குண்டலங்களும் தவிர வேறு வரத்தைத் தேர்ந்தெடுக்காதபோது, மக்களின் தலைவனே, ராதையின் மகன் சிரித்தவாறு மீண்டும் அவரிடம் கூறினான்.
3.311.10
सहजं वर्म मे विप्र कुण्डले चामृतोद्भवे ।
तेनावध्योस्मि लोकेषु ततो नैतज्जहाम्यहम् ॥ ३.३११.१० ॥
அந்தணரே, என் இயற்கை கவசமும், அமுதத்திலிருந்து தோன்றிய குண்டலங்களும் ஆகியவற்றால் நான் உலகங்களில் கொல்லப்பட முடியாதவன்; ஆகவே இவற்றை நான் விடமாட்டேன்.
3.311.11
विशालं पृथिवीराज्यं क्षेमं निहतकण्टकम् ।
प्रतिगृह्णीष्व मत्तस्त्वं साधु ब्राह्मणपुङ्गव ॥ ३.३११.११ ॥
அந்தணர்களில் சிறந்தவரே, பரந்த, பாதுகாப்பான, முட்களற்ற பூமியின் அரசை என்னிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்வீராக.
3.311.12
कुण्डलाभ्यां विमुक्तोऽहंवर्मणा सहजेन च ।
दमनीयो भविष्यामि शत्रूणां द्विजसत्तम ॥ ३.३११.१२ ॥
குண்டலங்களிலிருந்தும் இயற்கை கவசத்திலிருந்தும் விடுபட்டால், நான் பகைவர்களால் அடக்கப்படத் தக்கவனாவேன், அந்தணர்களில் சிறந்தவரே.
3.311.13
यदन्यं न वरं वव्रे भगवान्पाकशासनः ।
ततः प्रहस् कर्णस्तं पुनरित्यब्रवीद्वचः ॥ ३.३११.१३ ॥
பகவான் பாகசாசனன் வேறு வரம் கேட்காததைக் கண்டு, கர்ணன் சிரித்துக்கொண்டு அவரிடம் மீண்டும் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
3.311.14
विदितो देवदेवेश प्रागेवासि मम प्रभो ।
न तु न्याय्यं मया दातुं तव शक्र वृथा वरम् ॥ ३.३११.१४ ॥
தேவதேவேஷனே, பிரபுவே, நீர் முன்பே எனக்குத் தெரிந்தவர். ஆனால் ஷக்ரா, வீணாக வரம் கொடுப்பது எனக்கு நியாயமன்று.
3.311.15
त्वं हि देवेश्वरः साक्षात्त्वया देयो वरो मम ।
अन्येषां चैव भूतानामीश्वरो ह्यसि भूतकृत् ॥ ३.३११.१५ ॥
நீரே நேரடியாகத் தேவர்களின் தலைவர்; நீர் எனக்கு வரம் தரவேண்டும். மற்ற உயிர்களுக்கும் நீரே ஈசுவரன், உயிர்களைப் படைப்பவன்.
3.311.16
यदि दास्यामि ते देव कुण्डले कवचं तथा ।
वध्यतामुपयास्यामि त्वं च शक्रावहास्यताम् ॥ ३.३११.१६ ॥
தேவனே, நான் உனக்கு குண்டலங்களையும் கவசத்தையும் கொடுத்தால், நான் கொல்லப்படும் நிலைக்கு ஆளாவேன்; ஷக்ரா, நீயும் பரிகாசத்துக்கு ஆளாவாய்.
3.311.17
तस्माद्विनिमयं कृत्वा कुण्डलेवर्म चोत्तमम् ।
हरस्व शक्रकामं मे न दद्यामहमन्यथा ॥ ३.३११.१७ ॥
ஆகையால் பரிமாற்றம் செய்து, குண்டலங்களையும் சிறந்த கவசத்தையும் எடுத்துக்கொள்; ஷக்ரனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்று; இல்லையெனில் நான் கொடுக்கமாட்டேன்.
3.311.18
विदितोऽहं रवेः पूर्वमायानेव तवान्तिकम् ।
तेन ते सर्वमाख्यातमेवमेतन्न संशयः ॥ ३.३११.१८ ॥
சூரியனால் முன்பே நான் உன்னிடம் வரப்போவது எனக்குத் தெரியும். அவர் உனக்கு எல்லாவற்றையும் சொல்லிவிட்டார்; இது இப்படியே, சந்தேகமில்லை.
3.311.19
काममस्तु तथा तात तव कर्ण यथेच्छसि ।
वर्जयित्वा तु मे वज्रं प्रवृणीष्व यथेच्छसि ॥ ३.३११.१९ ॥
அன்பு மகனே கர்ணா, நீ விரும்பியபடியே ஆகட்டும். என் வஜ்ரத்தைத் தவிர, நீ விரும்புவதை வரமாகக் கேள்.
3.311.20
ततः कर्णः प्रहृष्टस्तु उपसंगम्य वासवम् ।
अमोघां शक्तिमभ्येत्य वव्रे सम्पूर्णमानसः ॥ ३.३११.२० ॥
பின்னர் மகிழ்ச்சியடைந்த கர்ணன் வாசவனை அணுகி, நிறைந்த மனத்துடன் தவறாத சக்தியை வரமாகத் தேர்ந்தெடுத்தான்.
3.311.21
वर्मणा कुण्डलाभ्यां च शक्तिं मे देहि वासव ।
अमोघां शत्रुसङ्घानां घातिनीं पृथनामुखे ॥ ३.३११.२१ ॥
வாசவனே, கவசத்தோடும் குண்டலங்களோடும் சேர்த்து, போர்முனையில் பகைவர் கூட்டங்களை அழிக்கும் தவறாத சக்தியை எனக்குத் தா.
3.311.22
ततः सञ्चिन्त्य मनसा मुहूर्तमिव वासवः ।
शक्त्यर्थं पृथिवीपाल कर्णं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ३.३११.२२ ॥
பூமியின் காவலனே, பின்னர் வாசவன் மனத்தில் ஒரு கணம் ஆழ்ந்து சிந்தித்து, சக்திக்குப் பதிலாக கர்ணனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
3.311.23
कुण्डले मे प्रयच्छस्व वर्म चैव शरीरजम् ।
गृहाण कर्ण शक्तिं त्वमनेन समयेन च ॥ ३.३११.२३ ॥
கர்ணா, உன் உடலிலேயே பிறந்த குண்டலங்களையும் கவசத்தையும் எனக்குக் கொடு; இந்த நிபந்தனையின்படி நீ சக்தியைப் பெற்றுக்கொள்.
3.311.24
अमोघा हन्ति शतशः शत्रून्मम करच्युता ।
पुनश्च पाणिमभ्येति मम दैत्यान्विनिघ्नतः ॥ ३.३११.२४ ॥
என் கையிலிருந்து எறியப்பட்டதும் இந்தத் தவறாத சக்தி நூற்றுக்கணக்கான பகைவர்களைக் கொல்கிறது; தைத்தியர்களை அழித்தபின் மீண்டும் என் கைக்கே திரும்பி வருகிறது.
3.311.25
सेयं तव करप्राप्ता हत्वैरकं रिपुमूर्जितम् ।
गर्जन्तं प्रतपन्तं च मामेवैष्यति सूतज ॥ ३.३११.२५ ॥
உங்கள் கையை அடைந்த இது, வலிமைமிக்க ஐரக எதிரியைக் கொன்று, கர்ஜித்துப் பிரகாசிக்கும் எதிரியிடம் செல்லும்; அது என்னிடமே திரும்பும், சூதனின் மகனே.
3.311.26
एकमेवाहमिच्छामि रिपुं हन्तुं महाहवे ।
गर्जन्तंप्रतपन्तं च यतो मम भयं भवेत् ॥ ३.३११.२६ ॥
பெரும் போரில் ஒரே ஒரு எதிரியை மட்டுமே கொல்ல நான் விரும்புகிறேன்—கர்ஜித்துப் பிரகாசிக்கும், எனக்கு அச்சம் தரக்கூடிய அந்த எதிரியை.
3.311.27
एकं हनिष्यसि रिपुं गर्जन्तं बलिनं रणे ।
त्वं तु यं प्रार्थयस्येकं रक्ष्यते स महात्मना ॥ ३.३११.२७ ॥
போரில் கர்ஜிக்கும் வலிமைமிக்க ஒரே எதிரியை மட்டுமே நீ கொல்வாய்; ஆனால் நீ விரும்பும் அவன் மகாத்மாவால் காக்கப்படுகிறான்.
3.311.28
यमाहुर्वेदविद्वांसो वराहमपराजितम् ।
नारायणमचिन्त्यं च तेन कृष्णेन रक्ष्यते ॥ ३.३११.२८ ॥
வேதம் அறிந்தோர் வராகன், வெல்லப்படாதவன், நாராயணன், சிந்திக்க முடியாதவன் என்று யாரை அழைக்கிறார்களோ, அந்த கிருஷ்ணனால் அவன் காக்கப்படுகிறான்.
3.311.29
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं दानवानां निषूदन ।
वधिष्यामि रणे शत्रुं यो मे स्थाता पुरस्सरः ॥ ३.३११.२९ ॥
தானவர்களை அழிப்பவனே, நீ சொல்வது போலவே இது; போரில் எனக்கு முன்னால் நிற்கும் அந்த எதிரியை நான் கொல்வேன்.
3.311.30
एवमप्यस्तु भगवन्नेकवीरवधे मम ।
अमोघां देहि मे शक्तिं यथा हन्यां प्रतापिनम् ॥ ३.३११.३० ॥
பகவானே, அப்படியே ஆகட்டும்; ஒரு வீரனைக் கொல்வதற்கு, அந்தப் பிரதாபியை நான் கொல்லும்படி, வீணாகாத சக்தியை எனக்கு அளியுங்கள்.
3.311.31
उत्कृत्य तु प्रदास्यामि कुण्डले कवचं च ते ।
निकृत्तेषु तु गात्रेषु न मे बीभत्सता भवेत् ॥ ३.३११.३१ ॥
நான் என் உடலை அறுத்து உனக்கு குண்டலங்களும் கவசமும் தருவேன். ஆனால் அங்கங்கள் வெட்டப்பட்டால் என் உருவம் விகாரமாகுமோ?
3.311.32
न ते बीभत्सता कर्ण भविष्यति कथञ्चन ।
ब्रणश्चैव न गात्रेषु यस्त्वं नानृतमिच्छसि ॥ ३.३११.३२ ॥
கர்ணா, உன் உருவம் எந்த விதத்திலும் விகாரமாகாது; அங்கங்களில் புண்ணும் இராது, ஏனெனில் நீ பொய்யை விரும்பவில்லை.
3.311.33
यादृशस्ते पितुर्वर्णस्तेजश्च वदतांवर ।
तादृशेनैव वर्णेन त्वं कर्ण भविता पुनः ॥ ३.३११.३३ ॥
பேச்சாளர்களில் சிறந்தவனே, உன் தந்தையின் நிறமும் ஒளியும் எப்படியோ, அப்படிப்பட்ட நிறத்துடனேயே, கர்ணா, நீ மீண்டும் ஆவாய்.
3.311.34
विद्यमानेषु शस्त्रेषु यद्यमोघामसंशये ।
प्रमत्तो मोक्ष्यसे चापि त्वय्येवैषा पतिष्यति ॥ ३.३११.३४ ॥
ஆயுதங்கள் இருக்கையில் இந்த வெல்லாத சக்தியை நீ ஐயமின்றி அசட்டையாக எறிந்தால், அது உன் மீதே விழும்.
3.311.35
संशयं परमं प्राप्य विमोक्ष्ये वासवीमिमाम् ।
यथा मामौत्थ शक्र त्वं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.३११.३५ ॥
பெரும் ஐயத்திற்கு ஆளானாலும், சக்ரா, நீ சொன்னபடி இந்த வாசவீ சக்தியை நான் எறிவேன். இதுவே உண்மை என்று உன்னிடம் சொல்கிறேன்.
3.311.36
ततः शक्तिं प्रज्वलितां प्रतिगृह् विशांपते ।
शस्त्रं गृहीत्वा निशितं सर्वगात्राण्यकृन्तत ॥ ३.३११.३६ ॥
பின்னர், மக்களின் அரசே, ஒளிரும் சக்தியை ஏற்று, கூர்மையான ஆயுதத்தை எடுத்து, தன் எல்லா அங்கங்களையும் அறுத்தான்.
3.311.37
ततो देवा मानवा दानवाश्च ।
निकृन्तन्तं कर्णमात्मानमेव।
दृष्ट्वा सर्वे सिंहनादान्प्रणेदु-
र्न ह्यस्यासीन्मुखजो वै विकारः ॥ ३.३११.३७ ॥
பின்னர் தேவர்கள், மனிதர்கள், தானவர்கள் அனைவரும் தம் உடலையே அறுத்துக்கொண்டிருந்த கர்ணனைக் கண்டு சிங்க முழக்கம் செய்தனர். அவன் முகத்தில் எந்த மாற்றமும் இல்லை.
3.311.38
ततो दिव्या दुन्दुभयः प्रणेदुः ।
पपातोच्चैः पुष्पवर्षं च दिव्यम्।
दृष्ट्वा कर्णं शस्त्रसंकृत्तगात्रं ।
महुश्चापि स्मयमानं नृवीरम् ॥ ३.३११.३८ ॥
பின்னர் தேவ துந்துபிகள் ஒலித்தன; உயரத்திலிருந்து தெய்வீக மலர்மழை பொழிந்தது. ஆயுதங்களால் உடல் வெட்டுண்டும் மீண்டும் மீண்டும் புன்னகைக்கும் நரவீரன் கர்ணனைக் கண்டு...
3.311.39
ततश्छित्त्वा कवचं दिव्यमङ्गा-
त्तथैवार्द्रं प्रददौ वासवाय।
तथोत्कृत्य प्रददौ कुण्डले ते ।
कर्णात्तस्मात्कर्मणा तेन कर्णः ॥ ३.३११.३९ ॥
பின்னர் அவன் உடலிலிருந்து தெய்வீக கவசத்தை அறுத்து, இன்னும் ஈரமாக இருந்ததையே வாசவனுக்குக் கொடுத்தான். அதுபோலவே அவனுடைய குண்டலங்களையும் அறுத்துக் கொடுத்தான். அந்தச் செயலால் அவன் கர்ணன் எனப்பட்டான்.
3.311.40
ततः पश्चाद्दिवमेवोत्पपात ॥ ३.३११.४० ॥
பின்னர் அவன் தேவலோகத்தை நோக்கி மேலெழுந்தான்.
3.311.41
श्रुत्वा कर्णं मुषितं धार्तराष्ट्रा ।
दीनाः सर्वे भग्नदर्पा इवासन्।
तां रचावस्थां गमितं सूतपुत्रं ।
श्रुत्वा पार्था जहृपुः काननस्थाः ॥ ३.३११.४१ ॥
கர்ணன் கொள்ளையடிக்கப்பட்டான் என்று கேட்டு, திருதராட்டிரனின் மகன்கள் அனைவரும் வருந்தி, கர்வம் உடைந்தவர்கள் போல் ஆயினர். சூதபுத்திரன் அந்நிலையை அடைந்தான் என்று கேட்டு, காட்டில் வாழ்ந்த பார்த்தர்கள் மகிழ்ந்தனர்.
3.311.42
क्वस्ता वीराः पाण्डवास्ते बभूवुः ।
कुतश्चैते श्रुतवन्तः प्रियं तत्।
किं वाऽकार्षुर्द्वादशेऽब्दे व्यतीते ।
तन्मे सर्वं भगवान्व्याकरोतु ॥ ३.३११.४२ ॥
அந்த வீர பாண்டவர்கள் எங்கே இருந்தனர்? அந்த மகிழ்ச்சியான செய்தியை அவர்கள் எங்கிருந்து கேட்டார்கள்? பன்னிரண்டாம் ஆண்டு கழிந்ததும் அவர்கள் என்ன செய்தார்கள்? பகவானே, அனைத்தையும் எனக்கு விளக்கியருளுங்கள்.
3.311.43
लब्ध्वा कृष्णां सैन्धवं द्रावयित्वा ।
विप्रैः सार्धं काम्यकादाश्रमात्ते।
मार्कण्डेयाच्छ्रुतवन्तः पुराणं ।
कदेवर्षीणआं चरितं विस्तरेण ॥ ३.३११.४३ ॥
சைந்தவனைத் துரத்திவிட்டு, கிருஷ்ணையை மீட்டுக்கொண்டு, அந்தணர்களுடன் காம்யக ஆசிரமத்திலிருந்து அவர்கள் சென்றனர். அங்கு மார்க்கண்டேயரிடமிருந்து புராணங்களையும், தேவரிஷிகளின் சரிதங்களையும் விரிவாகக் கேட்டனர்.
3.311.44
प्रत्याजग्मुः सरथाः सानुयात्राः ।
सर्वैः सार्धं सूतपौरोगवैस्ते।
ततो ययुर्द्वैतवनं नृवीरा ।
निस्तीर्यैवं वनवासं समग्रम् ॥ ३.३११.४४ ॥
தேர்களுடனும் பரிவாரத்துடனும் அவர்கள் திரும்பி வந்தனர். சாரதிகளும் சமையற்காரர்களும் உடனிருக்க, பின்னர் அந்த நரவீரர்கள் த்வைத வனத்திற்குச் சென்றனர். இவ்வாறு முழு வனவாசத்தையும் நிறைவு செய்தனர்.