Mahābhārata · Adhyāya 3.311
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.311.1
देवराजमनुप्राप्तं ब्राह्मणच्छद्मनाऽऽवृतम् ।
दृष्ट्वास्वागतमित्याह न बुबोधास्य मानसम् ॥ ३.३११.१ ॥
Als er den König der Götter sah, der sich in der Gestalt eines Brahmanen genähert hatte, sagte er: »Willkommen«, doch er verstand seine Absicht nicht.
3.311.2
हिरण्यकण्ठीः प्रमदा ग्रामान्वा बहुगोकुलान् ।
किं ददानीति तं विप्रमुवाचाधिरथिस्ततः ॥ ३.३११.२ ॥
Da sprach der Sohn des Adhiratha zu jenem Brahmanen: »Soll ich dir Frauen mit goldenen Halsketten geben oder Dörfer mit vielen Viehherden? Was soll ich geben?«
3.311.3
हिरण्यकण्ठ्यः प्रमदा यच्चान्यत्प्रीतिवर्धनम् ।
नाह दत्तमिहेच्छामि तदर्थिभ्यः प्रदीयताम् ॥ ३.३११.३ ॥
Der Brahmane sprach: »Frauen mit goldenen Halsketten und was sonst die Freude mehrt, möchte ich hier nicht als Gabe; man gebe es denen, die danach verlangen.«
3.311.4
यदेतत्सहजं वर्म कुण्डले च तवानघ ।
एतदुत्कृत्य मे देहि यदि सत्यव्रतो भवान् ॥ ३.३११.४ ॥
Der Brahmane sprach: »O Makelloser, schneide diesen dir angeborenen Panzer und diese Ohrringe ab und gib sie mir, wenn du dein Wort der Wahrheit hältst.«
3.311.5
एतदिच्छाम्यहं भिक्षां त्वया दत्तां परंतप ।
एष मे सर्वलाभानां लाभः परमको मतः ॥ ३.३११.५ ॥
Der Brahmane sprach: »O Peiniger der Feinde, ich wünsche mir diese Gabe, von dir gegeben. Dies gilt mir als der höchste Gewinn unter allen Gewinnen.«
3.311.6
अवनिं प्रमदा गाश्च निर्वापं बहुवार्षिकम् ।
तत्ते विप्र प्रदास्यामि न तु वर्म सकुण्डलम् ॥ ३.३११.६ ॥
Karṇa sprach: »O Brahmane, ich werde dir Land, Frauen, Kühe und eine Opfergabe geben, die viele Jahre währt; doch nicht den Panzer mit den Ohrringen.«
3.311.7
एवं बहुविधैर्वाक्यैर्वार्यमाणः स तु द्विजः ।
रकर्णेन भरतश्रेष्ठ नान्यं वरमयाचत ॥ ३.३११.७ ॥
So bat der Brahmane, obwohl er durch vielerlei Worte zurückgehalten wurde, o Bester der Bharatas, Karṇa um keine andere Gabe.
3.311.8
सान्त्वितश्च यथाशक्ति पूजितश्च यथाविधि ।
न चान्यं स द्विजश्रेष्ठः कामयामास वै वरम् ॥ ३.३११.८ ॥
Getröstet, so gut es ging, und nach Vorschrift geehrt, begehrte der Beste der Brahmanen wirklich keine andere Gabe.
3.311.9
यदा नान्य प्रवृणुते वरं वै द्विजसत्तमः ।
विनाऽस् सहजं वर्म कुण्डले च विशांपते।
तदैनमब्रवीद्भूयो राधेयः प्रहसन्निव ॥ ३.३११.९ ॥
Als jener Beste der Brahmanen außer dem angeborenen Panzer und den Ohrringen keine andere Gabe wählte, o Herr der Völker, da sprach Karṇa, der Sohn der Rādhā, lachend wieder zu ihm.
3.311.10
सहजं वर्म मे विप्र कुण्डले चामृतोद्भवे ।
तेनावध्योस्मि लोकेषु ततो नैतज्जहाम्यहम् ॥ ३.३११.१० ॥
O Brahmane, meinen angeborenen Panzer und die aus Nektar geborenen Ohrringe — durch sie bin ich in den Welten unbesiegbar; darum gebe ich sie nicht auf.
3.311.11
विशालं पृथिवीराज्यं क्षेमं निहतकण्टकम् ।
प्रतिगृह्णीष्व मत्तस्त्वं साधु ब्राह्मणपुङ्गव ॥ ३.३११.११ ॥
O Bester der Brahmanen, nimm von mir das weite Königreich der Erde an, sicher und ohne Dornen.
3.311.12
कुण्डलाभ्यां विमुक्तोऽहंवर्मणा सहजेन च ।
दमनीयो भविष्यामि शत्रूणां द्विजसत्तम ॥ ३.३११.१२ ॥
Von den Ohrringen und dem angeborenen Panzer befreit, werde ich von meinen Feinden bezwingbar sein, o Bester der Zweimalgeborenen.
3.311.13
यदन्यं न वरं वव्रे भगवान्पाकशासनः ।
ततः प्रहस् कर्णस्तं पुनरित्यब्रवीद्वचः ॥ ३.३११.१३ ॥
Als der erhabene Pākaśāsana keine andere Gabe erbat, lachte Karṇa und sprach ihn erneut mit diesen Worten an.
3.311.14
विदितो देवदेवेश प्रागेवासि मम प्रभो ।
न तु न्याय्यं मया दातुं तव शक्र वृथा वरम् ॥ ३.३११.१४ ॥
Herr der Herren der Götter, o Gebieter, ich kannte dich schon zuvor. Doch, o Śakra, es ziemt mir nicht, eine Gabe vergebens zu geben.
3.311.15
त्वं हि देवेश्वरः साक्षात्त्वया देयो वरो मम ।
अन्येषां चैव भूतानामीश्वरो ह्यसि भूतकृत् ॥ ३.३११.१५ ॥
Du selbst bist unmittelbar der Herr der Götter; du sollst mir eine Gabe gewähren. Du bist auch der Herr der anderen Wesen, der Schöpfer der Wesen.
3.311.16
यदि दास्यामि ते देव कुण्डले कवचं तथा ।
वध्यतामुपयास्यामि त्वं च शक्रावहास्यताम् ॥ ३.३११.१६ ॥
O Gott, wenn ich dir die Ohrringe und den Panzer gebe, werde ich dem Tod verfallen, und du, o Śakra, wirst verspottet werden.
3.311.17
तस्माद्विनिमयं कृत्वा कुण्डलेवर्म चोत्तमम् ।
हरस्व शक्रकामं मे न दद्यामहमन्यथा ॥ ३.३११.१७ ॥
Darum nimm im Tausch die Ohrringe und den vortrefflichen Panzer, und erfülle den Wunsch Śakras an mir; sonst gebe ich sie nicht.
3.311.18
विदितोऽहं रवेः पूर्वमायानेव तवान्तिकम् ।
तेन ते सर्वमाख्यातमेवमेतन्न संशयः ॥ ३.३११.१८ ॥
Ich wusste zuvor, dass ich durch die Sonne zu dir kommen würde. Er hat dir alles erzählt; so ist es, es besteht kein Zweifel.
3.311.19
काममस्तु तथा तात तव कर्ण यथेच्छसि ।
वर्जयित्वा तु मे वज्रं प्रवृणीष्व यथेच्छसि ॥ ३.३११.१९ ॥
Es geschehe, wie du es wünschst, lieber Karṇa. Außer meinem Donnerkeil wähle die Gabe, die du dir wünschst.
3.311.20
ततः कर्णः प्रहृष्टस्तु उपसंगम्य वासवम् ।
अमोघां शक्तिमभ्येत्य वव्रे सम्पूर्णमानसः ॥ ३.३११.२० ॥
Da trat Karṇa, hocherfreut, vor Vāsava und wählte mit erfülltem Herzen den unfehlbaren Speer.
3.311.21
वर्मणा कुण्डलाभ्यां च शक्तिं मे देहि वासव ।
अमोघां शत्रुसङ्घानां घातिनीं पृथनामुखे ॥ ३.३११.२१ ॥
O Vāsava, im Tausch gegen meine Rüstung und meine Ohrringe gib mir jenen unfehlbaren Speer, der an der Front der Schlacht feindliche Heere erschlägt.
3.311.22
ततः सञ्चिन्त्य मनसा मुहूर्तमिव वासवः ।
शक्त्यर्थं पृथिवीपाल कर्णं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ३.३११.२२ ॥
O Beschützer der Erde, da sprach Vāsava, nachdem er einen Augenblick in seinem Geist nachgedacht hatte, diese Worte an Karṇa wegen des Speeres.
3.311.23
कुण्डले मे प्रयच्छस्व वर्म चैव शरीरजम् ।
गृहाण कर्ण शक्तिं त्वमनेन समयेन च ॥ ३.३११.२३ ॥
Gib mir deine Ohrringe und die mit deinem Körper geborene Rüstung, Karṇa; und nimm diesen Speer unter dieser Bedingung.
3.311.24
अमोघा हन्ति शतशः शत्रून्मम करच्युता ।
पुनश्च पाणिमभ्येति मम दैत्यान्विनिघ्नतः ॥ ३.३११.२४ ॥
Aus meiner Hand geschleudert erschlägt dieser unfehlbare Speer Feinde zu Hunderten, und nachdem er die Daityas erschlagen hat, kehrt er wieder in meine Hand zurück.
3.311.25
सेयं तव करप्राप्ता हत्वैरकं रिपुमूर्जितम् ।
गर्जन्तं प्रतपन्तं च मामेवैष्यति सूतज ॥ ३.३११.२५ ॥
Diese, in deine Hand gelangt, wird den mächtigen Feind Airaka erschlagen, dann zu jenem brüllenden, glühenden Feind gehen und gewiss zu mir zurückkehren, Sohn des Wagenlenkers.
3.311.26
एकमेवाहमिच्छामि रिपुं हन्तुं महाहवे ।
गर्जन्तंप्रतपन्तं च यतो मम भयं भवेत् ॥ ३.३११.२६ ॥
In der großen Schlacht will ich nur einen Feind erschlagen – jenen, der brüllt und glüht, von dem mir Furcht kommen könnte.
3.311.27
एकं हनिष्यसि रिपुं गर्जन्तं बलिनं रणे ।
त्वं तु यं प्रार्थयस्येकं रक्ष्यते स महात्मना ॥ ३.३११.२७ ॥
In der Schlacht wirst du nur einen mächtigen, brüllenden Feind erschlagen; doch jener, den du begehrst, wird vom Großmütigen beschützt.
3.311.28
यमाहुर्वेदविद्वांसो वराहमपराजितम् ।
नारायणमचिन्त्यं च तेन कृष्णेन रक्ष्यते ॥ ३.३११.२८ ॥
Den die Vedakundigen den Eber, den Unbesiegten, Nārāyaṇa, den Unbegreiflichen nennen, dessen Schutz liegt bei jenem Kṛṣṇa.
3.311.29
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं दानवानां निषूदन ।
वधिष्यामि रणे शत्रुं यो मे स्थाता पुरस्सरः ॥ ३.३११.२९ ॥
So ist es, wie du sagst, o Vernichter der Dānavas; in der Schlacht werde ich den Feind erschlagen, der sich vor mich stellt.
3.311.30
एवमप्यस्तु भगवन्नेकवीरवधे मम ।
अमोघां देहि मे शक्तिं यथा हन्यां प्रतापिनम् ॥ ३.३११.३० ॥
So sei es, o gesegneter Herr. Für die Tötung jenes einen Helden gib mir einen untrüglichen Speer, damit ich jenen glühenden Feind erschlagen kann.
3.311.31
उत्कृत्य तु प्रदास्यामि कुण्डले कवचं च ते ।
निकृत्तेषु तु गात्रेषु न मे बीभत्सता भवेत् ॥ ३.३११.३१ ॥
Wenn ich mich zerschneide, gebe ich dir die Ohrringe und den Panzer; aber werde ich mit abgeschnittenen Gliedern nicht entstellt sein?
3.311.32
न ते बीभत्सता कर्ण भविष्यति कथञ्चन ।
ब्रणश्चैव न गात्रेषु यस्त्वं नानृतमिच्छसि ॥ ३.३११.३२ ॥
Karṇa, deine Gestalt wird keinesfalls entstellt werden, und auch keine Wunde wird an deinen Gliedern bleiben, denn du begehrst keine Lüge.
3.311.33
यादृशस्ते पितुर्वर्णस्तेजश्च वदतांवर ।
तादृशेनैव वर्णेन त्वं कर्ण भविता पुनः ॥ ३.३११.३३ ॥
Bester der Redner, mit derselben Hautfarbe und Strahlkraft wie dein Vater wirst du, Karṇa, wieder sein.
3.311.34
विद्यमानेषु शस्त्रेषु यद्यमोघामसंशये ।
प्रमत्तो मोक्ष्यसे चापि त्वय्येवैषा पतिष्यति ॥ ३.३११.३४ ॥
Auch wenn andere Waffen vorhanden sind, wirst du, wenn du diese unfehlbare Śakti achtlos ohne Zweifel abschießt, nur selbst von ihr getroffen.
3.311.35
संशयं परमं प्राप्य विमोक्ष्ये वासवीमिमाम् ।
यथा मामौत्थ शक्र त्वं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.३११.३५ ॥
Auch in höchsten Zweifel geraten, werde ich diese Vāsavī-Śakti abschießen, wie du es mir gesagt hast, Śakra. Dies sage ich dir in Wahrheit.
3.311.36
ततः शक्तिं प्रज्वलितां प्रतिगृह् विशांपते ।
शस्त्रं गृहीत्वा निशितं सर्वगात्राण्यकृन्तत ॥ ३.३११.३६ ॥
Dann, o Herr des Volkes, nahm er die brennende Śakti, ergriff eine scharfe Waffe und schnitt sich alle Glieder ab.
3.311.37
ततो देवा मानवा दानवाश्च ।
निकृन्तन्तं कर्णमात्मानमेव।
दृष्ट्वा सर्वे सिंहनादान्प्रणेदु-
र्न ह्यस्यासीन्मुखजो वै विकारः ॥ ३.३११.३७ ॥
Da brüllten die Götter, Menschen und Dämonen, als sie Karṇa seinen eigenen Leib zerschneiden sahen, wie Löwen. Auf seinem Gesicht zeigte sich keine Veränderung.
3.311.38
ततो दिव्या दुन्दुभयः प्रणेदुः ।
पपातोच्चैः पुष्पवर्षं च दिव्यम्।
दृष्ट्वा कर्णं शस्त्रसंकृत्तगात्रं ।
महुश्चापि स्मयमानं नृवीरम् ॥ ३.३११.३८ ॥
Da erklangen göttliche Trommeln, und von oben fiel ein göttlicher Blumenregen. Als man Karṇa sah, den Helden unter den Menschen, dessen Körper von Waffen zerschnitten war, der immer wieder lächelte...
3.311.39
ततश्छित्त्वा कवचं दिव्यमङ्गा-
त्तथैवार्द्रं प्रददौ वासवाय।
तथोत्कृत्य प्रददौ कुण्डले ते ।
कर्णात्तस्मात्कर्मणा तेन कर्णः ॥ ३.३११.३९ ॥
Dann schnitt er den göttlichen Panzer vom Körper, noch feucht, und gab ihn Vāsava (Indra). Ebenso schnitt er seine Ohrringe heraus und gab sie. Durch jene Tat erhielt er den Namen Karṇa.
3.311.40
ततः पश्चाद्दिवमेवोत्पपात ॥ ३.३११.४० ॥
Danach erhob er sich in den Himmel selbst.
3.311.41
श्रुत्वा कर्णं मुषितं धार्तराष्ट्रा ।
दीनाः सर्वे भग्नदर्पा इवासन्।
तां रचावस्थां गमितं सूतपुत्रं ।
श्रुत्वा पार्था जहृपुः काननस्थाः ॥ ३.३११.४१ ॥
Als sie hörten, dass Karṇa beraubt worden war, waren alle Söhne Dhṛtarāṣṭras niedergeschlagen, als sei ihr Stolz gebrochen. Und als die Pārthas im Wald hörten, dass der Wagenlenkersohn in diesen Zustand gebracht worden war, freuten sie sich.
3.311.42
क्वस्ता वीराः पाण्डवास्ते बभूवुः ।
कुतश्चैते श्रुतवन्तः प्रियं तत्।
किं वाऽकार्षुर्द्वादशेऽब्दे व्यतीते ।
तन्मे सर्वं भगवान्व्याकरोतु ॥ ३.३११.४२ ॥
Wo waren jene Helden, die Pāṇḍavas? Woher hörten sie jene erfreuliche Nachricht, und was taten sie, als das zwölfte Jahr vergangen war? Ehrwürdiger, erkläre mir alles ausführlich.
3.311.43
लब्ध्वा कृष्णां सैन्धवं द्रावयित्वा ।
विप्रैः सार्धं काम्यकादाश्रमात्ते।
मार्कण्डेयाच्छ्रुतवन्तः पुराणं ।
कदेवर्षीणआं चरितं विस्तरेण ॥ ३.३११.४३ ॥
Nachdem sie Saindhava vertrieben und Kṛṣṇā zurückgewonnen hatten, brachen sie zusammen mit den Brahmanen aus der Einsiedelei Kāmyaka auf. Dort hörten sie von Mārkaṇḍeya die alte Überlieferung und die Taten der göttlichen Seher ausführlich.
3.311.44
प्रत्याजग्मुः सरथाः सानुयात्राः ।
सर्वैः सार्धं सूतपौरोगवैस्ते।
ततो ययुर्द्वैतवनं नृवीरा ।
निस्तीर्यैवं वनवासं समग्रम् ॥ ३.३११.४४ ॥
Sie kehrten mit ihren Streitwagen und ihrem Gefolge zurück. Zusammen mit allen Wagenlenkern und Köchen zogen jene Helden unter den Menschen dann in den Dvaita-Wald. So vollendeten sie das ganze Waldexil.