ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.311
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.311.1
देवराजमनुप्राप्तं ब्राह्मणच्छद्मनाऽऽवृतम् ।
दृष्ट्वास्वागतमित्याह न बुबोधास्य मानसम् ॥ ३.३११.१ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଶରେ ଆସିଥିବା ଦେବରାଜଙ୍କୁ ଦେଖି (କର୍ଣ୍ଣ) "ସ୍ୱାଗତ" କହିଲେ; କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ମନର ଅଭିପ୍ରାୟ ସେ ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ।
3.311.2
हिरण्यकण्ठीः प्रमदा ग्रामान्वा बहुगोकुलान् ।
किं ददानीति तं विप्रमुवाचाधिरथिस्ततः ॥ ३.३११.२ ॥
ସେତେବେଳେ ଅଧିରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, "ସୁନାର କଣ୍ଠହାର ପିନ୍ଧିଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଦେବି, କିମ୍ବା ବହୁ ଗୋଧନ ଥିବା ଗ୍ରାମ ଦେବି? କ'ଣ ଦେବି?"
3.311.3
हिरण्यकण्ठ्यः प्रमदा यच्चान्यत्प्रीतिवर्धनम् ।
नाह दत्तमिहेच्छामि तदर्थिभ्यः प्रदीयताम् ॥ ३.३११.३ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, "ସୁନାର କଣ୍ଠହାର ପିନ୍ଧିଥିବା ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଉଥିବା ଅନ୍ୟ ଯାହା କିଛି, ମୁଁ ଏଠାରେ ଦାନରେ ଚାହେଁ ନାହିଁ; ଯେଉଁମାନେ ମାଗନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉ।"
3.311.4
यदेतत्सहजं वर्म कुण्डले च तवानघ ।
एतदुत्कृत्य मे देहि यदि सत्यव्रतो भवान् ॥ ३.३११.४ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, "ହେ ନିଷ୍ପାପ! ତୁମ ସହ ଜନ୍ମିତ ଏହି କବଚ ଓ କୁଣ୍ଡଳ କାଟି ମୋତେ ଦିଅ, ଯଦି ତୁମେ ସତ୍ୟବ୍ରତୀ ଅଟ।"
3.311.5
एतदिच्छाम्यहं भिक्षां त्वया दत्तां परंतप ।
एष मे सर्वलाभानां लाभः परमको मतः ॥ ३.३११.५ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, "ହେ ଶତ୍ରୁତାପନ! ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଏହି ଭିକ୍ଷାକୁ ହିଁ ମୁଁ ଚାହୁଁ। ଏହା ମୋ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଲାଭ ମଧ୍ୟରେ ପରମ ଲାଭ ବୋଲି ମନାଯାଏ।"
3.311.6
अवनिं प्रमदा गाश्च निर्वापं बहुवार्षिकम् ।
तत्ते विप्र प्रदास्यामि न तु वर्म सकुण्डलम् ॥ ३.३११.६ ॥
କର୍ଣ୍ଣ କହିଲେ, "ହେ ବିପ୍ର! ଭୂମି, ସ୍ତ୍ରୀ, ଗାଈ ଓ ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ଚାଲୁଥିବା ନିବେଦନ-ଦାନ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଇପାରେ; କିନ୍ତୁ କୁଣ୍ଡଳ ସହିତ କବଚ ନୁହେଁ।"
3.311.7
एवं बहुविधैर्वाक्यैर्वार्यमाणः स तु द्विजः ।
रकर्णेन भरतश्रेष्ठ नान्यं वरमयाचत ॥ ३.३११.७ ॥
ଏହିପରି ଅନେକ ପ୍ରକାର ବାକ୍ୟରେ ନିବାରିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କଠାରୁ ଅନ୍ୟ ବର ମାଗିଲେ ନାହିଁ।
3.311.8
सान्त्वितश्च यथाशक्ति पूजितश्च यथाविधि ।
न चान्यं स द्विजश्रेष्ठः कामयामास वै वरम् ॥ ३.३११.८ ॥
ଯଥାଶକ୍ତି ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଆଗଲା ଓ ବିଧି ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରାଗଲା, ତଥାପି ସେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅନ୍ୟ ବର ଇଚ୍ଛା କଲେ ନାହିଁ।
3.311.9
यदा नान्य प्रवृणुते वरं वै द्विजसत्तमः ।
विनाऽस् सहजं वर्म कुण्डले च विशांपते।
तदैनमब्रवीद्भूयो राधेयः प्रहसन्निव ॥ ३.३११.९ ॥
ସେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ସହଜ କବଚ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ବିନା ଅନ୍ୟ ବର ବାଛିଲେ ନାହିଁ, ତେବେ ହେ ପ୍ରଜାପତି, ରାଧେୟ ହସି ହସି ତାଙ୍କୁ ପୁଣି କହିଲେ।
3.311.10
सहजं वर्म मे विप्र कुण्डले चामृतोद्भवे ।
तेनावध्योस्मि लोकेषु ततो नैतज्जहाम्यहम् ॥ ३.३११.१० ॥
ହେ ବିପ୍ର, ମୋର ସହଜ କବଚ ଏବଂ ଅମୃତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କୁଣ୍ଡଳ — ଏହି ଦୁଇଟି ଯୋଗୁ ମୁଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅବଧ୍ୟ; ତେଣୁ ମୁଁ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ତ୍ୟାଗ କରୁ ନାହିଁ।
3.311.11
विशालं पृथिवीराज्यं क्षेमं निहतकण्टकम् ।
प्रतिगृह्णीष्व मत्तस्त्वं साधु ब्राह्मणपुङ्गव ॥ ३.३११.११ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଶାଳ, ନିରାପଦ ଓ କଣ୍ଟକରହିତ ପୃଥିବୀର ରାଜ୍ୟ ମୋଠାରୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
3.311.12
कुण्डलाभ्यां विमुक्तोऽहंवर्मणा सहजेन च ।
दमनीयो भविष्यामि शत्रूणां द्विजसत्तम ॥ ३.३११.१२ ॥
କୁଣ୍ଡଳ ଓ ସହଜ କବଚରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ ମୁଁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦମନୀୟ ହେବି, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ।
3.311.13
यदन्यं न वरं वव्रे भगवान्पाकशासनः ।
ततः प्रहस् कर्णस्तं पुनरित्यब्रवीद्वचः ॥ ३.३११.१३ ॥
ଭଗବାନ ପାକଶାସନ ଅନ୍ୟ ବର ମାଗିଲେ ନାହିଁ; ତେବେ କର୍ଣ୍ଣ ହସି ହସି ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ଏହି କଥା କହିଲେ।
3.311.14
विदितो देवदेवेश प्रागेवासि मम प्रभो ।
न तु न्याय्यं मया दातुं तव शक्र वृथा वरम् ॥ ३.३११.१४ ॥
ହେ ଦେବଦେବେଶ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣେ। କିନ୍ତୁ ହେ ଶକ୍ର, ବୃଥା ବର ଦେବା ମୋ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ।
3.311.15
त्वं हि देवेश्वरः साक्षात्त्वया देयो वरो मम ।
अन्येषां चैव भूतानामीश्वरो ह्यसि भूतकृत् ॥ ३.३११.१५ ॥
ଆପଣ ହିଁ ସାକ୍ଷାତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଈଶ୍ୱର; ଆପଣ ମୋତେ ବର ଦେବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଆପଣ ଈଶ୍ୱର, ଆପଣ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।
3.311.16
यदि दास्यामि ते देव कुण्डले कवचं तथा ।
वध्यतामुपयास्यामि त्वं च शक्रावहास्यताम् ॥ ३.३११.१६ ॥
ହେ ଦେବ, ଯଦି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କୁଣ୍ଡଳ ଓ କବଚ ଦିଏ, ତେବେ ମୁଁ ବଧଯୋଗ୍ୟ ହେବି; ଆଉ ହେ ଶକ୍ର, ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଉପହାସର ପାତ୍ର ହେବେ।
3.311.17
तस्माद्विनिमयं कृत्वा कुण्डलेवर्म चोत्तमम् ।
हरस्व शक्रकामं मे न दद्यामहमन्यथा ॥ ३.३११.१७ ॥
ଅତଏବ ବିନିମୟ କରି କୁଣ୍ଡଳ ଓ ଉତ୍ତମ କବଚ ନିଅ, ଏବଂ ଶକ୍ରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର; ନହେଲେ ମୁଁ ଦେବି ନାହିଁ।
3.311.18
विदितोऽहं रवेः पूर्वमायानेव तवान्तिकम् ।
तेन ते सर्वमाख्यातमेवमेतन्न संशयः ॥ ३.३११.१८ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣିଥିଲି ଯେ ମୁଁ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସିବି। ସେ ତୁମକୁ ସବୁ କହିଛନ୍ତି; ଏହା ଏହିପରି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
3.311.19
काममस्तु तथा तात तव कर्ण यथेच्छसि ।
वर्जयित्वा तु मे वज्रं प्रवृणीष्व यथेच्छसि ॥ ३.३११.१९ ॥
ହେ ବତ୍ସ କର୍ଣ୍ଣ, ତୁମେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କର ସେପରି ହେଉ। ମୋର ବଜ୍ର ବ୍ୟତୀତ ତୁମେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର ତାହା ବର ଭାବରେ ବାଛ।
3.311.20
ततः कर्णः प्रहृष्टस्तु उपसंगम्य वासवम् ।
अमोघां शक्तिमभ्येत्य वव्रे सम्पूर्णमानसः ॥ ३.३११.२० ॥
ତା'ପରେ ହର୍ଷିତ କର୍ଣ୍ଣ ବାସବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନରେ ଅମୋଘ ଶକ୍ତିକୁ ବର ଭାବରେ ବାଛିଲେ।
3.311.21
वर्मणा कुण्डलाभ्यां च शक्तिं मे देहि वासव ।
अमोघां शत्रुसङ्घानां घातिनीं पृथनामुखे ॥ ३.३११.२१ ॥
ହେ ବାସବ, କବଚ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ସହିତ ମୋତେ ସେହି ଅମୋଘ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଯାହା ଯୁଦ୍ଧର ସମ୍ମୁଖରେ ଶତ୍ରୁଦଳକୁ ସଂହାର କରେ।
3.311.22
ततः सञ्चिन्त्य मनसा मुहूर्तमिव वासवः ।
शक्त्यर्थं पृथिवीपाल कर्णं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ३.३११.२२ ॥
ହେ ପୃଥିବୀପାଳ, ତା'ପରେ ବାସବ ମନରେ କ୍ଷଣେ ବିଚାର କରି, ଶକ୍ତି ପାଇଁ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.311.23
कुण्डले मे प्रयच्छस्व वर्म चैव शरीरजम् ।
गृहाण कर्ण शक्तिं त्वमनेन समयेन च ॥ ३.३११.२३ ॥
କର୍ଣ୍ଣ, ତୁମ ଶରୀରରୁ ଜାତ କୁଣ୍ଡଳ ଓ କବଚ ମୋତେ ଦିଅ; ଏହି ସର୍ତ୍ତରେ ତୁମେ ଶକ୍ତି ଗ୍ରହଣ କର।
3.311.24
अमोघा हन्ति शतशः शत्रून्मम करच्युता ।
पुनश्च पाणिमभ्येति मम दैत्यान्विनिघ्नतः ॥ ३.३११.२४ ॥
ମୋ ହାତରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହେଲେ ଏହି ଅମୋଘ ଶକ୍ତି ଶହ ଶହ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବଧ କରେ; ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରି ପୁଣି ମୋ ହାତକୁ ଫେରିଆସେ।
3.311.25
सेयं तव करप्राप्ता हत्वैरकं रिपुमूर्जितम् ।
गर्जन्तं प्रतपन्तं च मामेवैष्यति सूतज ॥ ३.३११.२५ ॥
ଆପଣଙ୍କ ହାତରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ଏହା, ଐରକ ନାମକ ବଳବାନ ଶତ୍ରୁକୁ ବଧ କରି, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଓ ପ୍ରତାପୀ ଶତ୍ରୁ ନିକଟକୁ ଯିବ; ତାହା ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ପାଖକୁ ଫେରିବ, ହେ ସୂତପୁତ୍ର।
3.311.26
एकमेवाहमिच्छामि रिपुं हन्तुं महाहवे ।
गर्जन्तंप्रतपन्तं च यतो मम भयं भवेत् ॥ ३.३११.२६ ॥
ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଶତ୍ରୁକୁ ମାରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ—ଯିଏ ଗର୍ଜନ କରେ ଓ ପ୍ରତାପ ବିସ୍ତାର କରେ, ଯାହାଠାରୁ ମୋର ଭୟ ହୋଇପାରେ।
3.311.27
एकं हनिष्यसि रिपुं गर्जन्तं बलिनं रणे ।
त्वं तु यं प्रार्थयस्येकं रक्ष्यते स महात्मना ॥ ३.३११.२७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଗୋଟିଏ ବଳବାନ ଶତ୍ରୁକୁ ହିଁ ତୁମେ ମାରିବ; କିନ୍ତୁ ଯାହାକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ, ସେ ଜଣେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ।
3.311.28
यमाहुर्वेदविद्वांसो वराहमपराजितम् ।
नारायणमचिन्त्यं च तेन कृष्णेन रक्ष्यते ॥ ३.३११.२८ ॥
ବେଦଜ୍ଞମାନେ ଯାହାକୁ ବରାହ, ଅପରାଜିତ, ନାରାୟଣ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ବୋଲି କହନ୍ତି, ସେହି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ରକ୍ଷିତ।
3.311.29
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं दानवानां निषूदन ।
वधिष्यामि रणे शत्रुं यो मे स्थाता पुरस्सरः ॥ ३.३११.२९ ॥
ହେ ଦାନବନାଶକ, ତୁମେ ଯେମିତି କହୁଛ ସେମିତି ହିଁ ଏହା; ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେଉଥିବା ଶତ୍ରୁକୁ ମୁଁ ବଧ କରିବି।
3.311.30
एवमप्यस्तु भगवन्नेकवीरवधे मम ।
अमोघां देहि मे शक्तिं यथा हन्यां प्रतापिनम् ॥ ३.३११.३० ॥
ହେ ଭଗବାନ, ସେମିତି ହେଉ; ଗୋଟିଏ ବୀରର ବଧ ପାଇଁ ମୋତେ ଅମୋଘ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେପରି ମୁଁ ସେହି ପ୍ରତାପୀକୁ ମାରିପାରିବି।
3.311.31
उत्कृत्य तु प्रदास्यामि कुण्डले कवचं च ते ।
निकृत्तेषु तु गात्रेषु न मे बीभत्सता भवेत् ॥ ३.३११.३१ ॥
ଶରୀର କାଟି ମୁଁ ତୁମକୁ କୁଣ୍ଡଳ ଓ କବଚ ଦେବି; କିନ୍ତୁ ଅଙ୍ଗ କଟିଗଲେ ମୋ ରୂପ ବିକୃତ ହେବ ନାହିଁ କି?
3.311.32
न ते बीभत्सता कर्ण भविष्यति कथञ्चन ।
ब्रणश्चैव न गात्रेषु यस्त्वं नानृतमिच्छसि ॥ ३.३११.३२ ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ତୁମ ରୂପ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ବିକୃତ ହେବ ନାହିଁ; ଅଙ୍ଗରେ ଘାଆ ମଧ୍ୟ ରହିବ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମେ ମିଥ୍ୟା ଚାହଁ ନାହଁ।
3.311.33
यादृशस्ते पितुर्वर्णस्तेजश्च वदतांवर ।
तादृशेनैव वर्णेन त्वं कर्ण भविता पुनः ॥ ३.३११.३३ ॥
ହେ ବକ୍ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଯେପରି ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ତେଜ, ସେହିପରି ବର୍ଣ୍ଣରେ ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ତୁମେ ପୁନର୍ବାର ହେବ।
3.311.34
विद्यमानेषु शस्त्रेषु यद्यमोघामसंशये ।
प्रमत्तो मोक्ष्यसे चापि त्वय्येवैषा पतिष्यति ॥ ३.३११.३४ ॥
ଅସ୍ତ୍ର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ତୁମେ ସନ୍ଦେହ ବିନା ଅସାବଧାନରେ ଏହି ଅମୋଘ ଶକ୍ତି ଛାଡ଼ିବ, ତାହା ତୁମ ଉପରେ ହିଁ ପଡ଼ିବ।
3.311.35
संशयं परमं प्राप्य विमोक्ष्ये वासवीमिमाम् ।
यथा मामौत्थ शक्र त्वं सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.३११.३५ ॥
ପରମ ସନ୍ଦେହରେ ପଡ଼ିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଶକ୍ର, ତୁମେ କହିଥିବା ପରି ମୁଁ ଏହି ବାସବୀ ଶକ୍ତି ଛାଡ଼ିବି। ଏହା ସତ୍ୟ, ତୁମକୁ କହୁଛି।
3.311.36
ततः शक्तिं प्रज्वलितां प्रतिगृह् विशांपते ।
शस्त्रं गृहीत्वा निशितं सर्वगात्राण्यकृन्तत ॥ ३.३११.३६ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ବିଶାଂପତି, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଶକ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି ସେ ନିଜ ସବୁ ଅଙ୍ଗ କାଟିଦେଲା।
3.311.37
ततो देवा मानवा दानवाश्च ।
निकृन्तन्तं कर्णमात्मानमेव।
दृष्ट्वा सर्वे सिंहनादान्प्रणेदु-
र्न ह्यस्यासीन्मुखजो वै विकारः ॥ ३.३११.३७ ॥
ତା'ପରେ ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ନିଜ ଶରୀରକୁ କାଟୁଥିବା କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ସିଂହନାଦ କଲେ। ତାଙ୍କ ମୁଖରେ କୌଣସି ବିକାର ନଥିଲା।
3.311.38
ततो दिव्या दुन्दुभयः प्रणेदुः ।
पपातोच्चैः पुष्पवर्षं च दिव्यम्।
दृष्ट्वा कर्णं शस्त्रसंकृत्तगात्रं ।
महुश्चापि स्मयमानं नृवीरम् ॥ ३.३११.३८ ॥
ତା'ପରେ ଦିବ୍ୟ ଦୁନ୍ଦୁଭି ବାଜିଲେ; ଉପରୁ ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପବର୍ଷା ହେଲା। ଅସ୍ତ୍ରରେ ଶରୀର କଟିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବାରମ୍ବାର ହସୁଥିବା ନରବୀର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି...
3.311.39
ततश्छित्त्वा कवचं दिव्यमङ्गा-
त्तथैवार्द्रं प्रददौ वासवाय।
तथोत्कृत्य प्रददौ कुण्डले ते ।
कर्णात्तस्मात्कर्मणा तेन कर्णः ॥ ३.३११.३९ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଶରୀରରୁ ଦିବ୍ୟ କବଚ କାଟି, ଏବେ ବି ଓଦା ଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ଦେଲେ। ସେହିପରି ତାଙ୍କ କୁଣ୍ଡଳ କାଟି ଦେଲେ। ସେହି କର୍ମରୁ ସେ କର୍ଣ୍ଣ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ହେଲେ।
3.311.40
ततः पश्चाद्दिवमेवोत्पपात ॥ ३.३११.४० ॥
ତା'ପରେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଡ଼କୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଡ଼ିଗଲେ।
3.311.41
श्रुत्वा कर्णं मुषितं धार्तराष्ट्रा ।
दीनाः सर्वे भग्नदर्पा इवासन्।
तां रचावस्थां गमितं सूतपुत्रं ।
श्रुत्वा पार्था जहृपुः काननस्थाः ॥ ३.३११.४१ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ଲୁଣ୍ଠିତ ହେଲେ ବୋଲି ଶୁଣି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର ଦୀନ ଓ ଦର୍ପଭଗ୍ନ ପରି ହୋଇଗଲେ। ସୂତପୁତ୍ର ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି ବନରେ ରହୁଥିବା ପାର୍ଥମାନେ ହର୍ଷିତ ହେଲେ।
3.311.42
क्वस्ता वीराः पाण्डवास्ते बभूवुः ।
कुतश्चैते श्रुतवन्तः प्रियं तत्।
किं वाऽकार्षुर्द्वादशेऽब्दे व्यतीते ।
तन्मे सर्वं भगवान्व्याकरोतु ॥ ३.३११.४२ ॥
ସେ ବୀର ପାଣ୍ଡବମାନେ କେଉଁଠି ଥିଲେ? ସେହି ପ୍ରିୟ ସମ୍ବାଦ ସେମାନେ କେଉଁଠାରୁ ଶୁଣିଲେ? ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ବିତିଗଲେ ସେମାନେ କ'ଣ କଲେ? ଭଗବାନ, ସବୁ ମୋତେ ବିସ୍ତାରରେ କୁହନ୍ତୁ।
3.311.43
लब्ध्वा कृष्णां सैन्धवं द्रावयित्वा ।
विप्रैः सार्धं काम्यकादाश्रमात्ते।
मार्कण्डेयाच्छ्रुतवन्तः पुराणं ।
कदेवर्षीणआं चरितं विस्तरेण ॥ ३.३११.४३ ॥
ସୈନ୍ଧବକୁ ପଳାଇ, କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଫେରି ପାଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହିତ କାମ୍ୟକ ଆଶ୍ରମରୁ ସେମାନେ ଗଲେ। ସେଠାରେ ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କଠାରୁ ପୁରାଣ ଓ ଦେବର୍ଷିମାନଙ୍କ ଚରିତ୍ର ବିସ୍ତାରରେ ଶୁଣିଲେ।
3.311.44
प्रत्याजग्मुः सरथाः सानुयात्राः ।
सर्वैः सार्धं सूतपौरोगवैस्ते।
ततो ययुर्द्वैतवनं नृवीरा ।
निस्तीर्यैवं वनवासं समग्रम् ॥ ३.३११.४४ ॥
ରଥ ଓ ପରିବାର ସହିତ ସେମାନେ ଫେରିଲେ। ସାରଥି ଓ ରୋଷେଇଆଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତେ ମିଳି ସେଇ ନରବୀରମାନେ ଦ୍ୱୈତବନକୁ ଗଲେ। ଏହିପରି ସମସ୍ତ ବନବାସ ସମାପ୍ତ କଲେ।