ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.315
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.315.1
ततस्ते यक्षवचनादुदतिष्ठन्त पाण्डवः ।
क्षुत्पिपासे च सर्वेषां क्षणेन व्यपगच्छताम् ॥ ३.३१५.१ ॥
ତା'ପରେ ଯକ୍ଷଙ୍କ ବଚନରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଉଠିଲେ; ସମସ୍ତଙ୍କର ଶୁଧା ଓ ତୃଷ୍ଣା କ୍ଷଣକ ମଧ୍ୟରେ ଦୂର ହେଲା।
3.315.2
सरस्येकेन पादेन तिष्ठन्तमपराजितम् ।
पृच्छामि को भवान्देवो न मे यक्षो मतो भवान् ॥ ३.३१५.२ ॥
ସରୋବରରେ ଗୋଟିଏ ପାଦରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଅପରାଜିତ, ମୁଁ ପଚାରୁଛି: ଆପଣ କିଏ? ଆପଣ ମୋତେ ଯକ୍ଷ ନୁହେଁ, ଦେବତା ଭଳି ଲାଗୁଛନ୍ତି।
3.315.3
बसूनां वा भवानेको रुद्राणामथवा भवान् ।
अथवा मरुतां श्रेष्ठो वज्री वा त्रिदशेश्वरः ॥ ३.३१५.३ ॥
ଆପଣ ବସୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ କି, ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ବା ମରୁତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କିମ୍ବା ବଜ୍ରଧାରୀ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ବର ଇନ୍ଦ୍ର?
3.315.4
मम हि भ्रातर इमे सहस्रशतयोधिनः ।
तं योधं न प्रपश्यामि येन सर्वे निपातिताः ॥ ३.३१५.४ ॥
ମୋ ଏହି ଭାଇମାନେ ଶହ-ହଜାରେ ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଯୋଦ୍ଧା ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପକାଇଲା, ସେ ମୋତେ ଦେଖାଯାଉନାହାଁନ୍ତି।
3.315.5
सुखं प्रति प्रबुद्दानामिन्द्रियाण्युपलक्षये ।
स भवान्सुहृदोस्माकमथवा नः पिता भवान् ॥ ३.३१५.५ ॥
ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖ ଆଡ଼କୁ ଫେରୁଥିବାର ମୁଁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଛି। ସେ ଆପଣ ଆମର ସୁହୃଦ, ଅଥବା ଆମର ପିତା।
3.315.6
अहंते जनकस्तात धर्मो मृदुपराक्रम ।
त्वां रदिदृक्षुरनुप्राप्तो विद्धि मां भरतर्षभ ॥ ३.३१५.६ ॥
ହେ ବତ୍ସ, ମୁଁ ତୁମର ପିତା ଧର୍ମ, ହେ ମୃଦୁ ପରାକ୍ରମୀ। ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ମୁଁ ଆସିଛି; ମୋତେ ଜାଣ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
3.315.7
यशः सत्यंदमः शौचमार्जवं ह्रीरचापलम् ।
दानं तपो ब्रह्मचर्यमित्येतास्तनवो मम ॥ ३.३१५.७ ॥
ଯଶ, ସତ୍ୟ, ଦମ, ଶୌଚ, ଆର୍ଜବ, ହ୍ରୀ, ଅଚାପଲ, ଦାନ, ତପ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ — ଏଗୁଡ଼ିକ ହିଁ ମୋ ଶରୀର।
3.315.8
अहिंसा समता शान्तिस्तपः शौचममत्सरः ।
द्वाराण्येतानि मे विद्धि प्रियो ह्यसि सुतो मम ॥ ३.३१५.८ ॥
ଅହିଂସା, ସମତା, ଶାନ୍ତି, ତପ, ଶୌଚ ଓ ଅମତ୍ସର — ଏଗୁଡ଼ିକୁ ମୋ ଦ୍ୱାର ବୋଲି ଜାଣ। ତୁ ମୋ ପ୍ରିୟ, କାରଣ ତୁ ମୋ ପୁତ୍ର।
3.315.9
दिष्ट्या पञ्चसु रक्तोसि दिष्ट्या ते षट्रपदी जिता ।
द्वे पूर्वे मध्यमे द्वे च द्वे शान्ते सांपरायिके ॥ ३.३१५.९ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟରୁ ତୁ ପାଞ୍ଚରେ ଅନୁରକ୍ତ; ସୌଭାଗ୍ୟରୁ ତୁ ଷଟ୍ପଦୀକୁ ଜିଣିଛୁ। ପ୍ରଥମ ଦୁଇ, ମଝିର ଦୁଇ ଓ ପରଲୋକ ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଦୁଇ — ଏ ସବୁ ଶାନ୍ତ।
3.315.10
ध्रमोऽहमिति भद्रं ते जिज्ञासुस्त्वामिहागतः ।
आनृशंस्येन तुष्टोस्मि वरं दास्यामि तेऽनघ ॥ ३.३१५.१० ॥
ମୁଁ ଧର୍ମ। ତୋର କଲ୍ୟାଣ ହେଉ — ତୋତେ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି। ତୋ କରୁଣାରେ ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ହେ ନିଷ୍ପାପ, ତୋତେ ବର ଦେବି।
3.315.11
वरं वृणीष्व राजेन्द्रदाता ह्यस्मि तवानघ ।
ये हि मे पुरुषा भक्ता न तेषामस्ति दुर्गतिः ॥ ३.३१५.११ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ବର ବାଛ — ମୁଁ ତୋତେ ବର ଦେଉଥିବା ଜଣେ। ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମୋର ଭକ୍ତ, ସେମାନଙ୍କର ଦୁର୍ଗତି ହୁଏ ନାହିଁ।
3.315.12
अरणी तु हृतायस्य मृगेण वदतांवर ।
तस्याग्नयो न लुप्येरन्प्रथमोऽस्तु वरो मम ॥ ३.३१५.१२ ॥
ହେ ବକ୍ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଅରଣି ହରିଣ ନେଇଗଲା। ତାଙ୍କ ଅଗ୍ନି ଲୁପ୍ତ ନ ହେଉ — ଏହା ମୋର ପ୍ରଥମ ବର ହେଉ।
3.315.13
आरणेयमिदं तस्य ब्राह्मणस्य हृतं मया ।
मृगवेषेण कौन्तेय जिज्ञालार्थं तवानघ ॥ ३.३१५.१३ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ହେ ନିଷ୍ପାପ, ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଏହି ଅରଣୀ ମୁଁ ମୃଗରୂପ ଧାରଣ କରି ତୁମ ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ହରଣ କରିଥିଲି।
3.315.14
ददानीत्येव भगवानुत्तरं प्रत्यपद्यत ।
अन्यं वरय भद्रं ते वरं त्वममरोपम ॥ ३.३१५.१४ ॥
'ଦେବ' ବୋଲି ଭଗବାନ ଏହିପରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ହେ ଦେବତୁଲ୍ୟ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ଅନ୍ୟ ଏକ ବର ମାଗ।
3.315.15
वर्षाणि द्वादशारण्ये त्रयोदशमुपस्थितम् ।
तत्रनो नाभिजानीयुर्वसतो मनुजाः क्वचित् ॥ ३.३१५.१५ ॥
ଅରଣ୍ୟରେ ବାର ବର୍ଷ ବିତିଗଲା ଏବଂ ତେର ବର୍ଷ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲା। ସେଠାରେ ବାସ କରିବା ସମୟରେ କେଉଁଠି ମଣିଷମାନେ ଆମକୁ ଚିହ୍ନି ନ ପାରନ୍ତୁ।
3.315.16
ददानीत्येव भगवानुत्तरं प्रत्यपद्यत ।
भूयश्चाश्वासयामास कौन्तेयं सत्यविक्रमम् ॥ ३.३१५.१६ ॥
'ଦେବ' ବୋଲି ଭଗବାନ ଏହିପରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ଏବଂ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ କୌନ୍ତେୟଙ୍କୁ ପୁଣି ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଲେ।
3.315.17
यद्यपि स्वेन रूपेण चरिष्यथ महीमिमाम् ।
न वो विज्ञास्यते कश्चित्रिषु लोकेषु भारत ॥ ३.३१५.१७ ॥
ତୁମେ ନିଜ ରୂପରେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ବିଚରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଭରତ, ତିନି ଲୋକରେ କେହି ତୁମକୁ ଚିହ୍ନି ପାରିବେ ନାହିଁ।
3.315.18
वर्षंत्रयोदशमिदं मत्प्रसादात्कुरूद्वहाः ।
विराटनगरे गूढा अविज्ञाताश्चरिष्यथ ॥ ३.३१५.१८ ॥
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ, ମୋ କୃପାରୁ ଏହି ତେର ବର୍ଷ ତୁମେମାନେ ବିରାଟ ନଗରରେ ଲୁଚି ଓ ଅଜ୍ଞାତ ଭାବରେ କାଟିବ।
3.315.19
यद्वः संकल्पितं रूपं मनसा यस् यादृशम् ।
तादृशं तादृशं सर्वे छन्दतो धारयिष्यथ ॥ ३.३१५.१९ ॥
ଆପଣମାନେ ମନରେ ଯେଉଁ ରୂପ ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ହେଉ, ସେପରି, ସେପରି ହିଁ ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଧାରଣ କରିବେ।
3.315.20
अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणाय प्रयच्छत ।
जिज्ञासार्थं मया ह्येतदाहृतंमृगरूपिणा ॥ ३.३१५.२० ॥
ଅରଣୀ ସହିତ ଏହି ପାତ୍ରଟି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦିଅ। ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ହିଁ ମୁଁ ମୃଗରୂପ ଧରି ଏହା ଆଣିଥିଲି।
3.315.21
प्रवृणीष्वापरं सौम्य वरमिष्टं ददानि ते ।
न तृप्यामि नरश्रेष्ठ प्रयच्छन्वै वरांस्तथा ॥ ३.३१५.२१ ॥
ହେ ସୌମ୍ୟ, ତୁମ ପସନ୍ଦର ଆଉ ଏକ ବର ବାଛ, ମୁଁ ତାହା ଦେବି। ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବର ଦେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତୃପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।
3.315.22
तृतीयं गृह्यतां पुत्र वरमप्रतिमं महत् ।
त्वं हि मत्प्रभवो राजन्विदुरश्चममांशजः ॥ ३.३१५.२२ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ତୃତୀୟ ଅତୁଳନୀୟ ମହାନ ବର ଗ୍ରହଣ କର। ହେ ରାଜନ, ତୁମେ ମୋ ଠାରୁ ହିଁ ଜନ୍ମିଛ; ବିଦୁର ମଧ୍ୟ ମୋ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି।
3.315.23
देवदेवो मया दृष्टो भवान्साक्षात्सनातनः ।
यं ददासि वरं तुष्टस्तं ग्रहीष्याम्यहं पितः ॥ ३.३१५.२३ ॥
ହେ ପିତା, ଦେବଦେବ ସନାତନ ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦେଖିଛି। ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଆପଣ ଯେଉଁ ବର ଦେବେ, ତାହା ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରିବି।
3.315.24
जयेयं लोभमोहौ च क्रोधं चाहं सदा विभो ।
दाने तपसि सत्ये च मनो मे सततं वेत् ॥ ३.३१५.२४ ॥
ହେ ବିଭୁ, ମୁଁ ସଦା ଲୋଭ, ମୋହ ଏବଂ କ୍ରୋଧ ଜୟ କରିବି। ମୋ ମନ ସର୍ବଦା ଦାନ, ତପ ଓ ସତ୍ୟରେ ଲାଗିରହୁ।
3.315.25
रउपपन्नो गुणैरेतैः स्वभावेनासि पाण्डव ।
भवान्धर्मः पुनश्चैव यथोक्तं ते भविष्यति ॥ ३.३१५.२५ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଏହି ଗୁଣମାନଙ୍କରେ ତୁମେ ସ୍ୱଭାବତଃ ସମ୍ପନ୍ନ। ତୁମେ ଧର୍ମ; ପୂର୍ବେ କହିଥିବା ପରି ତାହା ପୁଣି ତୁମର ହେବ।
3.315.26
इत्युक्त्वान्तऽर्दधे धर्मो भगबाँल्लोकभावनः ।
समेताः पाण्डवाश्चैव सुखसुप्ता मनस्विनः ॥ ३.३१५.२६ ॥
ଏହା କହି ଲୋକପାଳକ ଭଗବାନ ଧର୍ମ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ। ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା, ସୁଖରେ ଶୋଇଥିବା ମନସ୍ବୀ ପାଣ୍ଡବମାନେ ମଧ୍ୟ (ଜାଗିଲେ)।
3.315.27
उपेत्यचाश्रमं वीराः सर्व एव गतक्लमाः ।
आरणेयं ददुस्तस्मै ब्राह्मणाय तपस्विने ॥ ३.३१५.२७ ॥
ଆଶ୍ରମକୁ ଆସି ସମସ୍ତ ବୀରମାନେ କ୍ଳାନ୍ତି ଦୂର କଲେ ଏବଂ ସେହି ତପସ୍ବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବନ୍ୟ ଆହାର (ଶିକାରର ମାଂସ) ଦେଲେ।
3.315.28
इदं समुत्थानसमागतं मह-
त्पितुश्चपुत्रस्य च कीर्तिवर्धनम्।
पठन्नरः रस्याद्विजितेन्द्रियो वशी ।
सपुत्रपौत्रः शतपर्षभाग्भवेत् ॥ ३.३१५.२८ ॥
ପିତା ଓ ପୁତ୍ରଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାଉଥିବା ଏହି ମହାନ ଆଖ୍ୟାନ ଯିଏ ପାଠ କରେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରି ସଂଯମୀ ହୋଇ ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ର ସହିତ ଶହେ ବୃଷଭର ଧନର ଅଧିକାରୀ ହୁଏ।
3.315.29
न चाप्यधर्मे न सुहृद्विभेदने ।
परस्वहारे परदारमर्शने।
कदर्यभावे न रमेनेमनः सदा ।
नृणां सदाख्यानमिदं विजानताम् ॥ ३.३१५.२९ ॥
ଏହି ସତ୍ୟ ଆଖ୍ୟାନ ଜାଣିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମନ ଅଧର୍ମରେ, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭେଦ ଘଟାଇବାରେ, ପରଧନ ହରଣରେ, ପରସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ପର୍ଶରେ, କୃପଣତାରେ କଦାପି ରମେ ନାହିଁ।