మహాభారతం · అధ్యాయం 3.315
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.315.1
ततस्ते यक्षवचनादुदतिष्ठन्त पाण्डवः ।
क्षुत्पिपासे च सर्वेषां क्षणेन व्यपगच्छताम् ॥ ३.३१५.१ ॥
అప్పుడు యక్షుని మాటతో పాండవులు లేచారు; అందరి ఆకలి దప్పికలు క్షణంలో తొలగిపోయాయి.
3.315.2
सरस्येकेन पादेन तिष्ठन्तमपराजितम् ।
पृच्छामि को भवान्देवो न मे यक्षो मतो भवान् ॥ ३.३१५.२ ॥
సరస్సులో ఒంటికాలిపై నిలిచిన అజేయుడా, అడుగుతున్నాను: మీరెవరు? మీరు నాకు యక్షుడిగా కాక దేవుడిగా కనిపిస్తున్నారు.
3.315.3
बसूनां वा भवानेको रुद्राणामथवा भवान् ।
अथवा मरुतां श्रेष्ठो वज्री वा त्रिदशेश्वरः ॥ ३.३१५.३ ॥
మీరు వసువులలో ఒకరా, లేక రుద్రులలో ఒకరా, లేక మరుత్తులలో శ్రేష్ఠులా, లేక వజ్రధారి, ముప్పై దేవతల ప్రభువైన ఇంద్రుడా?
3.315.4
मम हि भ्रातर इमे सहस्रशतयोधिनः ।
तं योधं न प्रपश्यामि येन सर्वे निपातिताः ॥ ३.३१५.४ ॥
నా సోదరులు వీరు వేలకొలది యోధులు; కానీ వారందరినీ పడగొట్టిన ఆ యోధుడు నాకు కనిపించడం లేదు.
3.315.5
सुखं प्रति प्रबुद्दानामिन्द्रियाण्युपलक्षये ।
स भवान्सुहृदोस्माकमथवा नः पिता भवान् ॥ ३.३१५.५ ॥
మేల్కొన్నవారి ఇంద్రియాలు సుఖం వైపు తిరగడం నాకు కనిపిస్తోంది. ఆ మీరు మా మిత్రులా, లేక మా తండ్రియా.
3.315.6
अहंते जनकस्तात धर्मो मृदुपराक्रम ।
त्वां रदिदृक्षुरनुप्राप्तो विद्धि मां भरतर्षभ ॥ ३.३१५.६ ॥
నాయనా, నేను నీ తండ్రి ధర్ముడను, మృదు పరాక్రమ శాలీ. నిన్ను చూడాలనే కోరికతో వచ్చాను; నన్ను తెలుసుకో, భరతశ్రేష్ఠా.
3.315.7
यशः सत्यंदमः शौचमार्जवं ह्रीरचापलम् ।
दानं तपो ब्रह्मचर्यमित्येतास्तनवो मम ॥ ३.३१५.७ ॥
యశస్సు, సత్యం, దమం, శౌచం, ఆర్జవం, హ్రీ, అచాపలం, దానం, తపస్సు, బ్రహ్మచర్యం — ఇవే నా శరీరాలు.
3.315.8
अहिंसा समता शान्तिस्तपः शौचममत्सरः ।
द्वाराण्येतानि मे विद्धि प्रियो ह्यसि सुतो मम ॥ ३.३१५.८ ॥
అహింస, సమత, శాంతి, తపస్సు, శౌచం, అమత్సరం — వీటిని నా ద్వారాలుగా తెలుసుకో. నీవు నాకు ప్రియుడవు, నా కుమారుడవు.
3.315.9
दिष्ट्या पञ्चसु रक्तोसि दिष्ट्या ते षट्रपदी जिता ।
द्वे पूर्वे मध्यमे द्वे च द्वे शान्ते सांपरायिके ॥ ३.३१५.९ ॥
అదృష్టవశాత్తు నీవు ఐదింటిలో అనురక్తుడవు; అదృష్టవశాత్తు నీవు షట్పదిని జయించావు. మొదటి రెండు, మధ్యలో రెండు, పరలోక సంబంధమైన రెండు — శాంతమైనవి.
3.315.10
ध्रमोऽहमिति भद्रं ते जिज्ञासुस्त्वामिहागतः ।
आनृशंस्येन तुष्टोस्मि वरं दास्यामि तेऽनघ ॥ ३.३१५.१० ॥
నేను ధర్ముడను. నీకు మంగళం — నిన్ను పరీక్షించడానికి ఇక్కడకు వచ్చాను. నీ దయాగుణంతో సంతుష్టుడనయ్యాను. ఓ నిర్దోషుడా, నీకు వరం ఇస్తాను.
3.315.11
वरं वृणीष्व राजेन्द्रदाता ह्यस्मि तवानघ ।
ये हि मे पुरुषा भक्ता न तेषामस्ति दुर्गतिः ॥ ३.३१५.११ ॥
రాజేంద్రా, వరాన్ని కోరుకో — నేను నీకు వరమిచ్చువాడను. ఓ నిర్దోషుడా, నాకు భక్తులైన పురుషులకు దుర్గతి ఉండదు.
3.315.12
अरणी तु हृतायस्य मृगेण वदतांवर ।
तस्याग्नयो न लुप्येरन्प्रथमोऽस्तु वरो मम ॥ ३.३१५.१२ ॥
వక్తలలో శ్రేష్ఠుడా, ఒక బ్రాహ్మణుని అరణిని మృగం అపహరించింది. అతని అగ్నులు లుప్తం కాకూడదు — ఇదే నా మొదటి వరం కావాలి.
3.315.13
आरणेयमिदं तस्य ब्राह्मणस्य हृतं मया ।
मृगवेषेण कौन्तेय जिज्ञालार्थं तवानघ ॥ ३.३१५.१३ ॥
ఓ కౌంతేయా, పాపరహితుడా, ఆ బ్రాహ్మణుని ఈ అరణిని నేను జింక రూపంలో నీ పరీక్ష కోసం అపహరించాను.
3.315.14
ददानीत्येव भगवानुत्तरं प्रत्यपद्यत ।
अन्यं वरय भद्रं ते वरं त्वममरोपम ॥ ३.३१५.१४ ॥
'ఇస్తాను' అని భగవంతుడు ఈ విధంగా జవాబిచ్చాడు. దేవతలతో సమానమైనవాడా, నీకు శుభం. మరొక వరాన్ని కోరుకో.
3.315.15
वर्षाणि द्वादशारण्ये त्रयोदशमुपस्थितम् ।
तत्रनो नाभिजानीयुर्वसतो मनुजाः क्वचित् ॥ ३.३१५.१५ ॥
అడవిలో పన్నెండు సంవత్సరాలు గడిచాయి; పదమూడవ సంవత్సరం వచ్చింది. అక్కడ నివసిస్తున్నప్పుడు ఎక్కడా మనుషులు మమ్మల్ని గుర్తించకూడదు.
3.315.16
ददानीत्येव भगवानुत्तरं प्रत्यपद्यत ।
भूयश्चाश्वासयामास कौन्तेयं सत्यविक्रमम् ॥ ३.३१५.१६ ॥
'ఇస్తాను' అని భగవంతుడు ఈ విధంగా సమాధానమిచ్చాడు; సత్యపరాక్రముడైన కౌంతేయునికి మళ్ళీ ఓదార్పు ఇచ్చాడు.
3.315.17
यद्यपि स्वेन रूपेण चरिष्यथ महीमिमाम् ।
न वो विज्ञास्यते कश्चित्रिषु लोकेषु भारत ॥ ३.३१५.१७ ॥
మీరు మీ స్వంత రూపంలోనే ఈ భూమిపై తిరిగినా, భరతవంశీయుడా, మూడు లోకాలలోనూ ఎవరూ మిమ్మల్ని గుర్తించరు.
3.315.18
वर्षंत्रयोदशमिदं मत्प्रसादात्कुरूद्वहाः ।
विराटनगरे गूढा अविज्ञाताश्चरिष्यथ ॥ ३.३१५.१८ ॥
కురువంశ శ్రేష్ఠులారా, నా అనుగ్రహంతో ఈ పదమూడవ సంవత్సరాన్ని విరాట నగరంలో దాగి, గుర్తుపట్టబడకుండా గడుపుతారు.
3.315.19
यद्वः संकल्पितं रूपं मनसा यस् यादृशम् ।
तादृशं तादृशं सर्वे छन्दतो धारयिष्यथ ॥ ३.३१५.१९ ॥
మీరు మనసులో ఏ రూపాన్ని సంకల్పించారో, ఎలాంటిదో, అలాంటి రూపాన్నే, అలాంటి రూపాన్నే మీరంతా ఇష్టానుసారం ధరిస్తారు.
3.315.20
अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणाय प्रयच्छत ।
जिज्ञासार्थं मया ह्येतदाहृतंमृगरूपिणा ॥ ३.३१५.२० ॥
అరణితో కూడిన ఈ పాత్రను బ్రాహ్మణునికి తిరిగి ఇచ్చివేయండి. పరీక్ష కోసమే నేను దీనిని మృగరూపంలో తెచ్చాను.
3.315.21
प्रवृणीष्वापरं सौम्य वरमिष्टं ददानि ते ।
न तृप्यामि नरश्रेष्ठ प्रयच्छन्वै वरांस्तथा ॥ ३.३१५.२१ ॥
సౌమ్యుడా, నీకు ఇష్టమైన మరో వరాన్ని ఎంచుకో, ఇస్తాను. నరశ్రేష్ఠా, వరాలను ఇస్తూ కూడా నేను తృప్తి చెందను.
3.315.22
तृतीयं गृह्यतां पुत्र वरमप्रतिमं महत् ।
त्वं हि मत्प्रभवो राजन्विदुरश्चममांशजः ॥ ३.३१५.२२ ॥
కుమారా, మూడవ అసాటి మహత్తరమైన వరాన్ని స్వీకరించు. రాజా, నీవు నా నుండే జన్మించినవాడివి; విదురుడు కూడా నా అంశతో జన్మించినవాడు.
3.315.23
देवदेवो मया दृष्टो भवान्साक्षात्सनातनः ।
यं ददासि वरं तुष्टस्तं ग्रहीष्याम्यहं पितः ॥ ३.३१५.२३ ॥
తండ్రీ, దేవదేవుడవైన, సనాతనుడవైన మిమ్ము నేను ప్రత్యక్షంగా చూశాను. సంతోషించి మీరు ఏ వరాన్ని ఇస్తారో, దానిని నేను స్వీకరిస్తాను.
3.315.24
जयेयं लोभमोहौ च क्रोधं चाहं सदा विभो ।
दाने तपसि सत्ये च मनो मे सततं वेत् ॥ ३.३१५.२४ ॥
ప్రభూ, నేను ఎల్లప్పుడూ లోభాన్ని, మోహాన్ని, కోపాన్ని జయించాలి. నా మనసు ఎల్లప్పుడూ దానంలో, తపస్సులో, సత్యంలో నిలిచి ఉండుగాక.
3.315.25
रउपपन्नो गुणैरेतैः स्वभावेनासि पाण्डव ।
भवान्धर्मः पुनश्चैव यथोक्तं ते भविष्यति ॥ ३.३१५.२५ ॥
పాండవా, ఈ గుణాలతో నీవు స్వభావంగానే కూడినవాడివి. నీవే ధర్మం; ముందు చెప్పినట్లే అది నీకు మళ్లీ జరుగుతుంది.
3.315.26
इत्युक्त्वान्तऽर्दधे धर्मो भगबाँल्लोकभावनः ।
समेताः पाण्डवाश्चैव सुखसुप्ता मनस्विनः ॥ ३.३१५.२६ ॥
ఇలా చెప్పి లోకాలను పోషించే భగవంతుడైన ధర్ముడు అంతర్ధానమయ్యాడు. అక్కడ కలిసి ఉన్న, సుఖంగా నిద్రించిన మనస్వులైన పాండవులు కూడా (మేల్కొన్నారు).
3.315.27
उपेत्यचाश्रमं वीराः सर्व एव गतक्लमाः ।
आरणेयं ददुस्तस्मै ब्राह्मणाय तपस्विने ॥ ३.३१५.२७ ॥
ఆశ్రమానికి చేరిన వీరులందరూ అలసట తీరినవారై, ఆ తపస్వి అయిన బ్రాహ్మణునికి అడవి ఆహారాన్ని (వేటమాంసాన్ని) ఇచ్చారు.
3.315.28
इदं समुत्थानसमागतं मह-
त्पितुश्चपुत्रस्य च कीर्तिवर्धनम्।
पठन्नरः रस्याद्विजितेन्द्रियो वशी ।
सपुत्रपौत्रः शतपर्षभाग्भवेत् ॥ ३.३१५.२८ ॥
తండ్రి మరియు కుమారుని కీర్తిని పెంచే ఈ మహత్తర కథను పఠించే మనిషి, ఇంద్రియాలను జయించి, వశుడై, కొడుకులు మనవళ్లతో నూరు ఎద్దుల సంపదను పొందుతాడు.
3.315.29
न चाप्यधर्मे न सुहृद्विभेदने ।
परस्वहारे परदारमर्शने।
कदर्यभावे न रमेनेमनः सदा ।
नृणां सदाख्यानमिदं विजानताम् ॥ ३.३१५.२९ ॥
ఈ సత్యమైన కథను తెలిసిన మనుషుల మనస్సు అధర్మంలో, స్నేహితులను విడదీయడంలో, పరుల ధనాన్ని అపహరించడంలో, పరస్త్రీని తాకడంలో, లోభంలో ఎప్పుడూ ఆనందించదు.