Mahābhārata · Adhyāya 3.315
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.315.1
ततस्ते यक्षवचनादुदतिष्ठन्त पाण्डवः ।
क्षुत्पिपासे च सर्वेषां क्षणेन व्यपगच्छताम् ॥ ३.३१५.१ ॥
Da erhoben sich die Pāṇḍavas auf das Wort des Yakṣa, und Hunger und Durst aller schwanden in einem Augenblick.
3.315.2
सरस्येकेन पादेन तिष्ठन्तमपराजितम् ।
पृच्छामि को भवान्देवो न मे यक्षो मतो भवान् ॥ ३.३१५.२ ॥
O Unbesiegter, der du auf einem Bein im See stehst, ich frage: Wer bist du? Ich halte dich nicht für einen Yakṣa; du scheinst mir ein Gott zu sein.
3.315.3
बसूनां वा भवानेको रुद्राणामथवा भवान् ।
अथवा मरुतां श्रेष्ठो वज्री वा त्रिदशेश्वरः ॥ ३.३१५.३ ॥
Bist du einer der Vasus, oder der Rudras, oder der Beste der Maruts, oder der Donnerkeilträger, Indra, der Herr der dreißig Götter?
3.315.4
मम हि भ्रातर इमे सहस्रशतयोधिनः ।
तं योधं न प्रपश्यामि येन सर्वे निपातिताः ॥ ३.३१५.४ ॥
Diese meine Brüder waren Krieger zu Tausenden und Hunderten; doch ich sehe den Krieger nicht, durch den sie alle niedergestreckt wurden.
3.315.5
सुखं प्रति प्रबुद्दानामिन्द्रियाण्युपलक्षये ।
स भवान्सुहृदोस्माकमथवा नः पिता भवान् ॥ ३.३१५.५ ॥
Ich bemerke, dass die Sinne derer, die erwacht sind, sich wieder dem Vergnügen zuwenden. Bist du unser Freund oder unser Vater?
3.315.6
अहंते जनकस्तात धर्मो मृदुपराक्रम ।
त्वां रदिदृक्षुरनुप्राप्तो विद्धि मां भरतर्षभ ॥ ३.३१५.६ ॥
Ich bin dein Vater Dharma, o Sohn mit sanfter Tapferkeit; aus dem Wunsch, dich zu sehen, bin ich gekommen. Erkenne mich, o Stier der Bharatas.
3.315.7
यशः सत्यंदमः शौचमार्जवं ह्रीरचापलम् ।
दानं तपो ब्रह्मचर्यमित्येतास्तनवो मम ॥ ३.३१५.७ ॥
Ruhm, Wahrheit, Selbstbeherrschung, Reinheit, Aufrichtigkeit, Scham, Standhaftigkeit, Geben, Askese und Keuschheit – dies sind meine Leiber.
3.315.8
अहिंसा समता शान्तिस्तपः शौचममत्सरः ।
द्वाराण्येतानि मे विद्धि प्रियो ह्यसि सुतो मम ॥ ३.३१५.८ ॥
Gewaltlosigkeit, Gleichmut, Frieden, Askese, Reinheit und Freiheit von Neid – wisse, dies sind meine Tore. Du bist mir lieb, denn du bist mein Sohn.
3.315.9
दिष्ट्या पञ्चसु रक्तोसि दिष्ट्या ते षट्रपदी जिता ।
द्वे पूर्वे मध्यमे द्वे च द्वे शान्ते सांपरायिके ॥ ३.३१५.९ ॥
Glücklicherweise bist du den Fünfen zugetan, und glücklicherweise hast du den Sechsfüßigen besiegt. Die ersten beiden, die mittleren beiden und die beiden, die das Jenseits betreffen, sind die stillen.
3.315.10
ध्रमोऽहमिति भद्रं ते जिज्ञासुस्त्वामिहागतः ।
आनृशंस्येन तुष्टोस्मि वरं दास्यामि तेऽनघ ॥ ३.३१५.१० ॥
Ich bin Dharma. Möge dir Glück beschieden sein – ich bin hierher gekommen, um dich zu prüfen. Ich bin erfreut über deine Sanftmut, und ich werde dir einen Wunsch gewähren, o Makelloser.
3.315.11
वरं वृणीष्व राजेन्द्रदाता ह्यस्मि तवानघ ।
ये हि मे पुरुषा भक्ता न तेषामस्ति दुर्गतिः ॥ ३.३१५.११ ॥
Wähle einen Wunsch, o Herr der Könige, denn ich bin der Geber für dich. O Makelloser, jene Menschen, die mir ergeben sind, verfallen keinem Unheil.
3.315.12
अरणी तु हृतायस्य मृगेण वदतांवर ।
तस्याग्नयो न लुप्येरन्प्रथमोऽस्तु वरो मम ॥ ३.३१५.१२ ॥
O Bester der Redner, ein Hirsch hat das Feuerholz eines Brahmanen davongetragen. Mögen seine heiligen Feuer nicht erlöschen – dies sei mein erster Wunsch.
3.315.13
आरणेयमिदं तस्य ब्राह्मणस्य हृतं मया ।
मृगवेषेण कौन्तेय जिज्ञालार्थं तवानघ ॥ ३.३१५.१३ ॥
O Sohn der Kuntī, o Makelloser, ich habe das Feuerholz jenes Brahmanen in Gestalt eines Hirsches entführt, um dich zu prüfen.
3.315.14
ददानीत्येव भगवानुत्तरं प्रत्यपद्यत ।
अन्यं वरय भद्रं ते वरं त्वममरोपम ॥ ३.३१५.१४ ॥
»Ich werde es geben«, antwortete der Erhabene so. Mögest du Glück haben, Gottgleicher; wähle eine andere Gabe.
3.315.15
वर्षाणि द्वादशारण्ये त्रयोदशमुपस्थितम् ।
तत्रनो नाभिजानीयुर्वसतो मनुजाः क्वचित् ॥ ३.३१५.१५ ॥
Zwölf Jahre sind im Wald vergangen, und das dreizehnte ist gekommen. Während wir dort wohnen, sollen uns die Menschen nirgends erkennen.
3.315.16
ददानीत्येव भगवानुत्तरं प्रत्यपद्यत ।
भूयश्चाश्वासयामास कौन्तेयं सत्यविक्रमम् ॥ ३.३१५.१६ ॥
»Ich werde es geben«, antwortete der Erhabene so und beruhigte den Sohn der Kuntī, den an Tapferkeit Wahrhaften, noch einmal.
3.315.17
यद्यपि स्वेन रूपेण चरिष्यथ महीमिमाम् ।
न वो विज्ञास्यते कश्चित्रिषु लोकेषु भारत ॥ ३.३१५.१७ ॥
Auch wenn ihr in eurer eigenen Gestalt über diese Erde wandert, o Nachfahre Bharatas, wird euch niemand in den drei Welten erkennen.
3.315.18
वर्षंत्रयोदशमिदं मत्प्रसादात्कुरूद्वहाः ।
विराटनगरे गूढा अविज्ञाताश्चरिष्यथ ॥ ३.३१५.१८ ॥
Dieses dreizehnte Jahr werdet ihr, durch meine Gnade, o Beste der Kurus, verborgen und unerkannt in der Stadt Virāṭa verbringen.
3.315.19
यद्वः संकल्पितं रूपं मनसा यस् यादृशम् ।
तादृशं तादृशं सर्वे छन्दतो धारयिष्यथ ॥ ३.३१५.१९ ॥
Welche Gestalt ihr euch im Geist vorgestellt habt, von welcher Art sie auch sei, eben diese, eben diese werdet ihr alle nach Belieben annehmen.
3.315.20
अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणाय प्रयच्छत ।
जिज्ञासार्थं मया ह्येतदाहृतंमृगरूपिणा ॥ ३.३१५.२० ॥
Gebt dieses Gefäß samt den Feuerquirlen dem Brahmanen zurück. Nur um ihn zu prüfen, habe ich es in Gestalt eines Hirsches herbeigebracht.
3.315.21
प्रवृणीष्वापरं सौम्य वरमिष्टं ददानि ते ।
न तृप्यामि नरश्रेष्ठ प्रयच्छन्वै वरांस्तथा ॥ ३.३१५.२१ ॥
Sanfter, wähle eine andere Gabe, die dir lieb ist; ich werde sie dir gewähren. Bester der Menschen, auch beim Gewähren von Gaben werde ich nicht zufrieden.
3.315.22
तृतीयं गृह्यतां पुत्र वरमप्रतिमं महत् ।
त्वं हि मत्प्रभवो राजन्विदुरश्चममांशजः ॥ ३.३१५.२२ ॥
Sohn, nimm eine dritte Gabe an, unvergleichlich und groß. Denn du, o König, bist aus mir geboren, und auch Vidura ist aus einem Teil von mir entsprungen.
3.315.23
देवदेवो मया दृष्टो भवान्साक्षात्सनातनः ।
यं ददासि वरं तुष्टस्तं ग्रहीष्याम्यहं पितः ॥ ३.३१५.२३ ॥
Vater, ich habe dich leibhaftig gesehen, den Gott der Götter, den Ewigen. Welche Gabe du mir in Gunst gewährst, die werde ich annehmen.
3.315.24
जयेयं लोभमोहौ च क्रोधं चाहं सदा विभो ।
दाने तपसि सत्ये च मनो मे सततं वेत् ॥ ३.३१५.२४ ॥
Herr, möge ich stets Gier, Verblendung und auch Zorn besiegen. Mein Geist möge beständig auf Gabe, Askese und Wahrheit gerichtet sein.
3.315.25
रउपपन्नो गुणैरेतैः स्वभावेनासि पाण्डव ।
भवान्धर्मः पुनश्चैव यथोक्तं ते भविष्यति ॥ ३.३१५.२५ ॥
O Pāṇḍava, mit diesen Eigenschaften bist du von Natur aus ausgestattet. Du bist Dharma selbst, und was dir gesagt wurde, wird wieder geschehen.
3.315.26
इत्युक्त्वान्तऽर्दधे धर्मो भगबाँल्लोकभावनः ।
समेताः पाण्डवाश्चैव सुखसुप्ता मनस्विनः ॥ ३.३१५.२६ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, verschwand der gesegnete Dharma, der Erhalter der Welten; und die hochgesinnten Pāṇḍavas, die versammelt und glücklich schliefen, (erwachten ebenfalls).
3.315.27
उपेत्यचाश्रमं वीराः सर्व एव गतक्लमाः ।
आरणेयं ददुस्तस्मै ब्राह्मणाय तपस्विने ॥ ३.३१५.२७ ॥
Als sie die Einsiedelei erreichten, gaben alle Helden, von Müdigkeit befreit, dem asketischen Brahmanen das Waldwild.
3.315.28
इदं समुत्थानसमागतं मह-
त्पितुश्चपुत्रस्य च कीर्तिवर्धनम्।
पठन्नरः रस्याद्विजितेन्द्रियो वशी ।
सपुत्रपौत्रः शतपर्षभाग्भवेत् ॥ ३.३१५.२८ ॥
Der Mensch, der diese große Erzählung rezitiert, die den Ruhm von Vater und Sohn mehrt, wird, nachdem er seine Sinne besiegt und sich selbst beherrscht hat, mit Söhnen und Enkeln im Besitz des Reichtums von hundert Stieren sein.
3.315.29
न चाप्यधर्मे न सुहृद्विभेदने ।
परस्वहारे परदारमर्शने।
कदर्यभावे न रमेनेमनः सदा ।
नृणां सदाख्यानमिदं विजानताम् ॥ ३.३१५.२९ ॥
Der Geist der Menschen, die diese wahre Erzählung kennen, erfreut sich niemals am Unrecht, am Zwiespalt unter Freunden, am Raub fremden Besitzes, an der Berührung fremder Frauen oder an Knauserei.