மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.315
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.315.1
ततस्ते यक्षवचनादुदतिष्ठन्त पाण्डवः ।
क्षुत्पिपासे च सर्वेषां क्षणेन व्यपगच्छताम् ॥ ३.३१५.१ ॥
பின்னர் யக்ஷனின் சொற்படி பாண்டவர்கள் எழுந்தனர்; அனைவரின் பசியும் தாகமும் ஒரு கணத்தில் நீங்கின.
3.315.2
सरस्येकेन पादेन तिष्ठन्तमपराजितम् ।
पृच्छामि को भवान्देवो न मे यक्षो मतो भवान् ॥ ३.३१५.२ ॥
ஏரியில் ஒற்றைக் காலில் நிற்கும் வெல்லப்படாதவரே, நான் கேட்கிறேன்: நீர் யார்? நீர் எனக்கு யக்ஷனாகத் தோன்றவில்லை, தேவனாகவே தோன்றுகிறீர்.
3.315.3
बसूनां वा भवानेको रुद्राणामथवा भवान् ।
अथवा मरुतां श्रेष्ठो वज्री वा त्रिदशेश्वरः ॥ ३.३१५.३ ॥
நீர் வசுக்களில் ஒருவரோ, அல்லது ருத்திரர்களில் ஒருவரோ, அல்லது மருத்துகளில் சிறந்தவரோ, அல்லது வஜ்ரம் ஏந்தும் முப்பது தேவர்களின் தலைவரான இந்திரரோ?
3.315.4
मम हि भ्रातर इमे सहस्रशतयोधिनः ।
तं योधं न प्रपश्यामि येन सर्वे निपातिताः ॥ ३.३१५.४ ॥
என் சகோதரர்கள் இவர்கள் ஆயிரக்கணக்கான போர்வீரர்கள்; ஆனால் அவர்கள் அனைவரையும் வீழ்த்திய அந்த வீரனை நான் காணவில்லை.
3.315.5
सुखं प्रति प्रबुद्दानामिन्द्रियाण्युपलक्षये ।
स भवान्सुहृदोस्माकमथवा नः पिता भवान् ॥ ३.३१५.५ ॥
விழித்தெழுந்தவர்களின் புலன்கள் இன்பத்தை நோக்கித் திரும்புவதை நான் காண்கிறேன். அந்த நீர் எங்கள் நண்பரோ, அல்லது எங்கள் தந்தையோ.
3.315.6
अहंते जनकस्तात धर्मो मृदुपराक्रम ।
त्वां रदिदृक्षुरनुप्राप्तो विद्धि मां भरतर्षभ ॥ ३.३१५.६ ॥
மகனே, நான் உன் தந்தை தர்மன், மென்மையான வீரம் கொண்டவனே. உன்னைக் காண விரும்பி வந்தேன்; என்னை அறிவாய், பரதர்களின் காளையே.
3.315.7
यशः सत्यंदमः शौचमार्जवं ह्रीरचापलम् ।
दानं तपो ब्रह्मचर्यमित्येतास्तनवो मम ॥ ३.३१५.७ ॥
புகழ், உண்மை, அடக்கம், தூய்மை, நேர்மை, நாணம், நிலைத்தன்மை, தானம், தவம், பிரம்மசரியம் — இவையே என் உடல்கள்.
3.315.8
अहिंसा समता शान्तिस्तपः शौचममत्सरः ।
द्वाराण्येतानि मे विद्धि प्रियो ह्यसि सुतो मम ॥ ३.३१५.८ ॥
அகிம்சை, சமநிலை, அமைதி, தவம், தூய்மை, பொறாமையின்மை — இவற்றை என் வாசல்கள் என்று அறிக. நீ எனக்கு பிரியமானவன், ஏனெனில் நீ என் மகன்.
3.315.9
दिष्ट्या पञ्चसु रक्तोसि दिष्ट्या ते षट्रपदी जिता ।
द्वे पूर्वे मध्यमे द्वे च द्वे शान्ते सांपरायिके ॥ ३.३१५.९ ॥
நல்லூழால் நீ ஐந்தில் பற்றுள்ளவனாக இருக்கிறாய்; நல்லூழால் அறுகால் வண்டை வென்றாய். முதல் இரண்டும், நடுவில் இரண்டும், மறுமைக்குரிய இரண்டும் அமைதியானவை.
3.315.10
ध्रमोऽहमिति भद्रं ते जिज्ञासुस्त्वामिहागतः ।
आनृशंस्येन तुष्टोस्मि वरं दास्यामि तेऽनघ ॥ ३.३१५.१० ॥
நான் தர்மன். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும் — உன்னைச் சோதிக்க இங்கு வந்தேன். உன் கருணையால் மகிழ்ந்தேன். பாவமற்றவனே, உனக்கு வரம் அளிப்பேன்.
3.315.11
वरं वृणीष्व राजेन्द्रदाता ह्यस्मि तवानघ ।
ये हि मे पुरुषा भक्ता न तेषामस्ति दुर्गतिः ॥ ३.३१५.११ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, வரத்தைத் தேர்ந்தெடு — உனக்கு வரம் அளிப்பவன் நான். பாவமற்றவனே, என்னை பக்தியுடன் வணங்கும் மனிதர்களுக்கு துன்பகதி இல்லை.
3.315.12
अरणी तु हृतायस्य मृगेण वदतांवर ।
तस्याग्नयो न लुप्येरन्प्रथमोऽस्तु वरो मम ॥ ३.३१५.१२ ॥
பேச்சாளர்களில் சிறந்தவனே, ஒரு பிராமணனின் அரணியை மான் கொண்டு சென்றுவிட்டது. அவனது அக்னிகள் அணையாதிருக்கட்டும் — இதுவே எனது முதல் வரமாகட்டும்.
3.315.13
आरणेयमिदं तस्य ब्राह्मणस्य हृतं मया ।
मृगवेषेण कौन्तेय जिज्ञालार्थं तवानघ ॥ ३.३१५.१३ ॥
குற்றமற்றவனே, குந்தியின் மகனே, அந்தப் பிராமணனின் இந்த அரணி மானின் வடிவில் நான் உன்னைச் சோதிக்கும் பொருட்டு எடுத்துச் சென்றேன்.
3.315.14
ददानीत्येव भगवानुत्तरं प्रत्यपद्यत ।
अन्यं वरय भद्रं ते वरं त्वममरोपम ॥ ३.३१५.१४ ॥
'தருகிறேன்' என்று பகவான் இவ்வாறே பதிலளித்தார். தேவனுக்கு ஒப்பானவனே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும், வேறு ஒரு வரம் கேள்.
3.315.15
वर्षाणि द्वादशारण्ये त्रयोदशमुपस्थितम् ।
तत्रनो नाभिजानीयुर्वसतो मनुजाः क्वचित् ॥ ३.३१५.१५ ॥
பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் காட்டில் கழிந்துவிட்டன; பதின்மூன்றாம் ஆண்டு வந்துவிட்டது. அங்கே வாழும்போது நாங்கள் எங்கும் மனிதர்களால் அறியப்படக் கூடாது.
3.315.16
ददानीत्येव भगवानुत्तरं प्रत्यपद्यत ।
भूयश्चाश्वासयामास कौन्तेयं सत्यविक्रमम् ॥ ३.३१५.१६ ॥
'தருகிறேன்' என்று பகவான் இவ்வாறே பதிலளித்தார்; மேலும் உண்மையான வீரத்தையுடைய குந்தியின் மகனுக்கு மீண்டும் ஆறுதல் அளித்தார்.
3.315.17
यद्यपि स्वेन रूपेण चरिष्यथ महीमिमाम् ।
न वो विज्ञास्यते कश्चित्रिषु लोकेषु भारत ॥ ३.३१५.१७ ॥
நீங்கள் உங்கள் சொந்த உருவிலேயே இந்தப் பூமியில் அலைந்தாலும், பரதனின் வழித்தோன்றலே, மூன்று உலகங்களிலும் உங்களை யாரும் அறியமாட்டார்கள்.
3.315.18
वर्षंत्रयोदशमिदं मत्प्रसादात्कुरूद्वहाः ।
विराटनगरे गूढा अविज्ञाताश्चरिष्यथ ॥ ३.३१५.१८ ॥
குருக்களில் சிறந்தவர்களே, என் அருளால் இந்தப் பதின்மூன்றாம் ஆண்டை விராட நகரில் மறைந்தும் அறியப்படாமலும் நீங்கள் கழிப்பீர்கள்.
3.315.19
यद्वः संकल्पितं रूपं मनसा यस् यादृशम् ।
तादृशं तादृशं सर्वे छन्दतो धारयिष्यथ ॥ ३.३१५.१९ ॥
நீங்கள் மனத்தில் நினைத்த வடிவம் எத்தகையதோ, அத்தகையதையே, அத்தகையதையே நீங்கள் அனைவரும் விருப்பப்படி தரித்துக்கொள்வீர்கள்.
3.315.20
अरणीसहितं भाण्डं ब्राह्मणाय प्रयच्छत ।
जिज्ञासार्थं मया ह्येतदाहृतंमृगरूपिणा ॥ ३.३१५.२० ॥
அரணியுடன் கூடிய இந்தக் கலத்தை அந்தணனுக்குக் கொடுங்கள். இதை நான் சோதிப்பதற்காகவே மானுருவில் கொண்டு வந்தேன்.
3.315.21
प्रवृणीष्वापरं सौम्य वरमिष्टं ददानि ते ।
न तृप्यामि नरश्रेष्ठ प्रयच्छन्वै वरांस्तथा ॥ ३.३१५.२१ ॥
சௌம்யனே, உனக்கு விருப்பமான வேறொரு வரத்தைத் தேர்ந்தெடு, உனக்குத் தருவேன். நரசிரேஷ்டனே, வரங்களைக் கொடுத்தும் எனக்குத் திருப்தி வருவதில்லை.
3.315.22
तृतीयं गृह्यतां पुत्र वरमप्रतिमं महत् ।
त्वं हि मत्प्रभवो राजन्विदुरश्चममांशजः ॥ ३.३१५.२२ ॥
மகனே, மூன்றாவதாக ஒப்பற்ற பெரிய வரத்தைப் பெற்றுக்கொள். அரசே, நீ என்னிடமிருந்தே தோன்றியவன்; விதுரனும் என் அம்சத்தில் பிறந்தவன்.
3.315.23
देवदेवो मया दृष्टो भवान्साक्षात्सनातनः ।
यं ददासि वरं तुष्टस्तं ग्रहीष्याम्यहं पितः ॥ ३.३१५.२३ ॥
தந்தையே, தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனான நித்தியரான உம்மை நான் நேரில் கண்டேன். மகிழ்ந்து நீர் எந்த வரத்தைக் கொடுக்கிறீரோ, அதை நான் ஏற்றுக்கொள்வேன்.
3.315.24
जयेयं लोभमोहौ च क्रोधं चाहं सदा विभो ।
दाने तपसि सत्ये च मनो मे सततं वेत् ॥ ३.३१५.२४ ॥
ஐயனே, நான் எப்போதும் பேராசையையும் மயக்கத்தையும், கோபத்தையும் வெல்லட்டும். என் மனம் தானம், தவம், சத்தியம் ஆகியவற்றில் எப்போதும் நிலைத்திருக்கட்டும்.
3.315.25
रउपपन्नो गुणैरेतैः स्वभावेनासि पाण्डव ।
भवान्धर्मः पुनश्चैव यथोक्तं ते भविष्यति ॥ ३.३१५.२५ ॥
பாண்டவனே, இக்குணங்களால் இயல்பாகவே நீ அமைந்தவன். நீயே தர்மம்; முன்பு சொன்னபடியே உனக்கு அது மீண்டும் நிகழும்.
3.315.26
इत्युक्त्वान्तऽर्दधे धर्मो भगबाँल्लोकभावनः ।
समेताः पाण्डवाश्चैव सुखसुप्ता मनस्विनः ॥ ३.३१५.२६ ॥
இவ்வாறு சொல்லி உலகைக் காக்கும் பகவான் தர்மன் மறைந்தான். ஒன்றுகூடியிருந்த, இன்பமாக உறங்கிய மனத்திண்மையுள்ள பாண்டவர்களும் (விழித்தனர்).
3.315.27
उपेत्यचाश्रमं वीराः सर्व एव गतक्लमाः ।
आरणेयं ददुस्तस्मै ब्राह्मणाय तपस्विने ॥ ३.३१५.२७ ॥
ஆசிரமத்தை அடைந்த வீரர்கள் அனைவரும் களைப்பு நீங்கியவர்களாய், அந்தத் தவசியான அந்தணனுக்கு காட்டு உணவை (வேட்டையாடிய இறைச்சியை) அளித்தனர்.
3.315.28
इदं समुत्थानसमागतं मह-
त्पितुश्चपुत्रस्य च कीर्तिवर्धनम्।
पठन्नरः रस्याद्विजितेन्द्रियो वशी ।
सपुत्रपौत्रः शतपर्षभाग्भवेत् ॥ ३.३१५.२८ ॥
தந்தையின் மற்றும் மகனின் புகழை வளர்க்கும் இந்த மகத்தான வரலாற்றை ஓதும் மனிதன், புலன்களை வென்று அடங்கியவனாய், மகன் பேரன்களோடு நூறு காளைகளுக்குச் சமமான செல்வம் பெறுவான்.
3.315.29
न चाप्यधर्मे न सुहृद्विभेदने ।
परस्वहारे परदारमर्शने।
कदर्यभावे न रमेनेमनः सदा ।
नृणां सदाख्यानमिदं विजानताम् ॥ ३.३१५.२९ ॥
இந்த உண்மையான வரலாற்றை அறிந்த மனிதர்களின் மனம் அதர்மத்திலும், நண்பர்களைப் பிரிப்பதிலும், பிறர் செல்வத்தைக் கவர்வதிலும், பிறர் மனைவியைத் தொடுவதிலும், கஞ்சத்தனத்திலும் ஒருபோதும் மகிழ்வதில்லை.