مهابهاراتا · أدهيايا 3.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.39.1
गतेषु तेषु सर्वेषु तपस्विषु महात्मसु ।
पिनाकपाणिर्भगवान्सर्वपापहरो हरः ॥ ३.३९.१ ॥
وعندما مضى أولئك الزهاد العظماء جميعًا، ظهر المبارك هارا (شيفا)، حامل قوس بيناكا في يده، مزيل كل الذنوب.
3.39.2
कैरातं वेषमास्थाय काञ्चनद्रुमसन्निभम् ।
विभ्राजमानो वपुषा गिरिर्मेरुरिवापरः ॥ ३.३९.२ ॥
متخذًا هيئة صياد الكيراتا، شبيهًا بشجرة من ذهب، متألقًا في جسده، كأنه جبل ميرو آخر.
3.39.3
श्रीगद्धनुरुपादाय शरांश्चाशीविषोपमान् ।
निष्पपात महार्चिष्मान्दहन्कक्षमिवानलः ॥ ३.३९.३ ॥
آخذًا القوس المهيب والسهام كالثعابين السامة، انطلق متوهجًا بشدة، كنار تحرق الغابة.
3.39.4
देव्या सहोमया श्रीमान्समानव्रतवेषया ।
नानावेषधरैर्हृष्टैर्भूतैरनुगतस्तदा ॥ ३.३९.४ ॥
وحينها كان المجيد (شيفا) مع الإلهة أوما، في النذر ذاته والهيئة ذاتها، يتبعه أرواح مسرورة متخذة أشكالًا شتى.
3.39.5
किरातवेषसंछन्नः स्त्रीभिश्चापि सहस्रशः ।
अशोभत तदा राजन्स देशोऽतीव भारत ॥ ३.३९.५ ॥
وكان محجوبًا بهيئة صياد الكيراتا، ومعه آلاف النساء، فأشرقت تلك الناحية إشراقًا عظيمًا، أيها الملك، أيها الباراتي.
3.39.6
क्षणेन तद्वनं सर्वं निःशब्दमभवत्तदा ।
नादः प्रस्रवणानां च पक्षिणां चाप्युपारमत् ॥ ३.३९.६ ॥
وفي لحظة صار ذلك الغاب كله صامتًا؛ عندئذ توقف حتى صوت الينابيع وأصوات الطيور.
3.39.7
स सन्निकर्षमागम्य पार्थस्याक्लिष्टकर्मणः ।
मूकं नाम दितेः पुत्रं ददर्शाद्भुतदर्शनम् ॥ ३.३९.७ ॥
وصل إلى قرب بارتا ذي الأفعال الميسّرة، فرأى ابن ديتي المسمّى موكا، ذا المظهر العجيب.
3.39.8
वाराहं रूपमास्थाय तर्जयन्तमिवार्जुनम् ।
हन्तुं परमदुष्टात्मा तमुवाचाथ फल्गुनः ॥ ३.३९.८ ॥
متخذاً هيئة الخنزير، كأنه يتوعد أرجونا، ذلك الشرير الخبيث الغاية — ليقتله، قال له فالغونا عندئذ.
3.39.9
गाण्डीवं धनुरादाय शरांश्चाशीविषोपमान् ।
सज्यं धनुर्वरं कृत्वा ज्याघोषेण निनादयन् ॥ ३.३९.९ ॥
آخذاً قوس الغاندِيفا وسهاماً كالأفاعي السامة، وقد شدّ القوس الممتاز، مُدوّياً بطنين الوتر.
3.39.10
यन्मां प्रार्थयसे हन्तुमनागसमिहागतम् ।
तस्मात्त्वां पूर्वमेवाहं नेष्यामि यमसादनम् ॥ ३.३९.१० ॥
لأنك تشتهي قتلي، أنا البريء الذي جاء إلى هنا، لذلك سأرسلك أولاً إلى مسكن ياما.
3.39.11
दृष्ट्वा तं प्रहरिष्यन्तं फल्गुनं दृढधन्विनम् ।
किरातरूपी सहसा वारयामास शंकरः ॥ ३.३९.११ ॥
لمّا رأى فالغونا، ذا القوس الشديد، وهو على وشك الضرب، منعه شانكارا في هيئة الصياد فجأة.
3.39.12
मयैष प्रार्थितः पूर्वं नीलमेघसमप्रभः ।
अनादृत्यैव तद्वाक्यं प्रजहाराथ फल्गुनः ॥ ३.३९.१२ ॥
لقد طلبتُ من هذا من قبل، وهو لامع كالغيمة الداكنة؛ لكن فالغونا تجاهل ذلك القول فضربه.
3.39.13
किरातश्च समं तस्मिन्नेकलक्ष्ये महाद्युतिः ।
प्रमुमोचाशनिप्रख्यं शरमग्निशिखोपमम् ॥ ३.३९.१३ ॥
وفي اللحظة ذاتها أطلق الكِراتا العظيم الإشراق على ذلك الهدف الواحد سهمًا كالصاعقة وكلهب النار.
3.39.14
तौ मुक्तौ सायकौ ताभ्यां समं तत्र निपेततुः ।
मूकस्य गात्रे विस्तीर्णे शैलपृष्ठनिभे तदा ॥ ३.३९.१४ ॥
سقط السهمان اللذان أطلقاهما معًا هناك على جسد موكا الواسع الشبيه بظهر الجبل.
3.39.15
यथाऽशनैर्विनिष्पेषो वज्रस्येव च पर्वते ।
तथा तयोः सन्निपातः शरयोरभवत्तदा ॥ ३.३९.१५ ॥
كما يقع الاصطدام المدمّر للصواعق والفَجْر على الجبل، كذلك وقع حينئذ تصادم السهمين.
3.39.16
स विद्धो बहुभिर्बाणैर्दीप्तास्यैः पन्नगैरिव ।
ममार राक्षसं रूपं भूयः कृत्वा सुदारुणम् ॥ ३.३९.१६ ॥
وقد أصابته سهام كثيرة كأنها ثعابين ذات أفواه متوهجة، فمات متّخذًا من جديد هيئته الشيطانية الأشد رعبًا.
3.39.17
स ददर्श ततो जिष्णुः पुरुषं काञ्चनप्रभम् ।
किरातवेषसंछन्नं स्त्रीसहायममित्रहा ॥ ३.३९.१७ ॥
ثم رأى جِشنو (أرجونا)، قاتل الأعداء، رجلًا ذا بريق ذهبي، متنكرًا بهيئة الكِراتا، ومعه امرأة.
3.39.18
तमब्रवीत्प्रीतमना कौन्तेयः प्रहसन्निव ।
को भवानटते शून्ये वने रस्त्रीगणसंवृतः ॥ ३.३९.१८ ॥
قال له ابن كونتي، وقد امتلأ قلبه سرورًا، كأنه يبتسم: «من أنت، وأنت تتجول في هذه الغابة الخالية، محاطًا بجماعة من النساء؟»
3.39.19
न त्वमस्मिन्वने घोरे बिभेषि कनकप्रभ ।
किमर्थं च त्वया विद्धो मृगोऽयं मत्परिग्रहः ॥ ३.३९.१९ ॥
يا ذا البهاء الذهبي، أما تخشى في هذه الغابة المرعبة؟ ولماذا أصبت بسهمك هذا الغزال الذي هو في حِمايتي؟
3.39.20
मयाऽभिपन्नः पूर्वं हि राक्षसोऽयमिहागतः ।
कामात्परिभवाद्वाऽपि न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ३.३९.२० ॥
لقد أصبت هذا الرّاكشَس من قبل، وقد جاء إلى هنا. سواء من شهوة أو من ازدراء، لن تنجو حيًّا من يدي.
3.39.21
न ह्येष मृगयाधर्मो यस्त्वयाऽद्य कृतो मयि ।
तेन त्वां भ्रंशयिष्यामि जीवितात्पर्वताश्रयम् ॥ ३.३९.२१ ॥
ما فعلته بي اليوم ليس من شريعة الصيد. لذلك، يا ساكن الجبل، سأُسقطك من الحياة.
3.39.22
इत्युक्तः पाण्डवेयेन किरातः प्रहसन्निव ।
उवाच श्लक्ष्णया वाचा पाण्डवं सव्यसाचिनं ॥ ३.३९.२२ ॥
فلمّا خاطبه ابن بانڈو بذلك، قال الكِراتا، كأنه يضحك، بكلام لطيف للبانداوا سافيا ساتشين.
3.39.23
न मत्कृते त्वया वीरः भीः कार्या वनमन्तिकात् ।
इयं भूमिः सदाऽस्माकमुचिता वसतां वने ॥ ३.३९.२३ ॥
أيها البطل، لا ينبغي أن تخاف من قرب الغابة بسببي. هذه الأرض دائمًا مناسبة لنا نحن سكان الغابة.
3.39.24
त्वया तु दुष्करः कस्मादिह वासः प्ररोचितः ।
वयं तु बहुसत्त्वेऽस्मिन्निवसामस्तपोधन ॥ ३.३९.२४ ॥
ولكن لماذا اخترت أن تقيم هنا، وهو أمر عسير عليك؟ نحن نقيم في هذه الغابة الزاخرة بالكائنات، يا كنز التقشف.
3.39.25
भवांस्तु कृष्णवत्मार्भः सुकुमारः सुखोचितः ।
कथं शून्यमिमं देशमेकाकी विचरिष्यति ॥ ३.३९.२५ ॥
أما أنت، يا فتى رقيق الجسم، معتاد على الرخاء، أسمر البشرة، فكيف تتجول وحدك في هذه الأرض الموحشة؟
3.39.26
गाण्डीवमाश्रयं कृत्वा नाराजांश्चाग्निसन्निभान् ।
निवसामि महारण्ये द्वितीय इव पावकः ॥ ३.३९.२६ ॥
متخذًا قوس الغانديفا ملجأً، ومعي سهام النارَاتشا المتوهجة كالنار، أقيم في هذه الغابة الكبيرة كنارٍ ثانية.
3.39.27
एष चापि मया जन्तुर्मृगरूपं समाश्रितः ।
राक्षसो निहतो घोरो हन्तुं मामिह चागतः ॥ ३.३९.२७ ॥
وهذا الكائن أيضًا، الذي اتخذ هيئة الغزال، قتلتُه؛ فقد جاء هذا الرākṣasa المرعب إلى هنا ليقتلني.
3.39.28
मयैष धन्वनिर्मुक्तैस्ताडितः पूर्वमेव हि ।
बाणैरभिहतः शेते नीतश्च यमसादनम् ॥ ३.३९.२८ ॥
لقد ضربتُه من قبلُ بسهامٍ أطلقتها من قوسي؛ قد سقط مصروعًا بالسهام، وأُرسل إلى مسكن ياما.
3.39.29
ममैवायं लक्ष्यभूतः पूर्वमेव परिग्रहः ।
ममैव च प्रहारेण जीविताद्व्यपरिपितः ॥ ३.३९.२९ ॥
كان هذا هدفي من قبل، وكان ملكًا لي بالفعل؛ وبضربتي وحدها قد حُرم من الحياة.
3.39.30
दोषान्स्वान्नार्हसेऽन्यस्मै वक्तुं स्वबलदर्पितः ।
अभिषक्तोस्मि मन्दात्मन्न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ३.३९.३० ॥
يا أحمق المغرور بقوتك! لا ينبغي لك أن تُلقي بذنوبك على غيرك. لقد أحطتُ بك؛ فلن تنجو حيًّا من يدي.
3.39.31
स्थिरो भव विमोक्ष्यामि सायकानशनीनिव ।
घटस्व परया शक्त्या मुञ्च त्वमपि सायकान् ॥ ३.३९.३१ ॥
اثبت، سأطلق سهامًا كالصواعق. اجتهد بأقصى قوتك، وأطلق أنت أيضًا سهامك.
3.39.32
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा किरातस्यार्जुनस्तदा ।
रोषमाहारयामास ताडयामास चेषुभिः ॥ ३.३९.३२ ॥
فلما سمع أرجونا كلمات الكيراتا غضب حينئذ وضربه بالسهام.
3.39.33
ततो हृष्टेन मनसा प्रतिजग्राह सायकान् ।
भूयोभूय इति प्राह मन्दमन्देत्युवाच ह ॥ ३.३९.३३ ॥
ثم استقبل السهام بقلب مبتهج، وقال مرارًا: «أيها الأحمق، أيها الأحمق!»
3.39.34
प्रहरस्व शरानेतान्नाराचान्मर्मभेदिनः ।
इत्युक्तो बाणवर्षं स मुमोच सहसाऽर्जुनः ॥ ३.३९.३४ ॥
«اضرب بهذه السهام، النّاراتشا التي تخترق المقاتل»، فلما قيل له ذلك، أطلق أرجونا فجأة مطرًا من السهام.
3.39.35
ततस्तौ तत्रसंरब्धौ गर्जमानौ मुहुर्मुहुः ।
शरैराशीविषाकारैस्ततक्षाते परस्परम् ॥ ३.३९.३५ ॥
فاشتد غضبهما هناك، وهما يزمجران مرارًا، وأخذا يضربان بعضهما بعضًا بسهام كالأفاعي السامة.
3.39.36
ततोऽर्जुनः शरवर्षं किराते समवासृजत् ।
तत्प्रसन्नेन मनसा प्रतिजग्राह शंकरः ॥ ३.३९.३६ ॥
ثم أطلق أرجونا مطرًا من السهام على الكيراتا؛ فتقبّله شانكارا بقلب راضٍ.
3.39.37
मुहूर्तं शरवर्षं तु प्रतिगृह्य पिनाकधृक् ।
अक्षतेन शरीरेण तस्थौ गिरिवाचलः ॥ ३.३९.३७ ॥
تلقى حامل قوس بيناكا وابل السهام لحظة، فوقف غير مصاب، ثابتا كالجبل.
3.39.38
स दृष्ट्वा बाणवर्षं तु मघीभूतं धनंजयः ।
परमं विस्मयं चक्रे साधुसाध्विति चाब्रवीत् ॥ ३.३९.३८ ॥
لما رأى دَهَنَجَيَا أن وابل السهام صار بلا أثر، دهش دهشة عظيمة وقال: "أحسنت، أحسنت!"
3.39.39
अहोऽयं सुकुमाराङ्गो हिमवच्छिखराश्रयः ।
गाण्डीवमुक्तान्नाराचान्प्रतिगृह्णात्यविह्वलः ॥ ३.३९.३९ ॥
آه! هذا الرقيق الأعضاء، الساكن في قمم الهيمالايا، يتلقى دون اضطراب السهام الحديدية المنطلقة من الغاندِيفا!
3.39.40
कोऽयं देवो भवेत्साक्षाद्रुद्रो यक्षः सुरोऽसुरः ।
विद्यते हि गिरिश्रेष्ठे त्रिदशानां समागमः ॥ ३.३९.४० ॥
من هذا الإله؟ أهو رودرا بعينه، أم يَكشا أم سُورا أم أسورا؟ فإن على أفضل الجبال قد التقت جماعة الآلهة.
3.39.41
न हि मद्वाणजालानामुत्सृष्टानां सहस्रशः ।
शक्तोऽन्यः सहितुं वेगमृते देवं पिनाकिनम् ॥ ३.३९.४१ ॥
ما من أحد سوى الإله حامل البيناكا يستطيع احتمال قوة شباك سهامي التي أطلقتها بالآلاف.
3.39.42
देवो वा यदि वा यक्षो रुद्रादन्यो व्यवस्थितः ।
अहमेनं शरैस्तीक्ष्णैर्नयामि यमसादनम् ॥ ३.३९.४२ ॥
سواء كان إلها أم يَكشا أو غير رودرا، سأرسله بسهام حادة إلى مسكن ياما.
3.39.43
ततो हृष्टमना जिष्णुर्नाराचान्मर्मभेदिनः ।
व्यसृजच्छतधा राजन्मयूखानिव भास्करः ॥ ३.३९.४३ ॥
فأطلق جيشنو (أرجونا)، بقلب مبتهج، أيها الملك، سهامًا حديدية تخترق المقاتل الحيوية من مائة وجه، كما تبعث الشمس أشعتها.
3.39.44
तान्प्रसन्नेन मनसा भगवाँल्लोकभावनः ।
शूलपाणिः प्रत्यगृह्णाच्छिलावर्षमिवाचलः ॥ ३.३९.४४ ॥
الرب المبارك الذي يحفظ العوالم، حامل الرمح ذو الشعب، تلقّاها بقلب هادئ، كما يتلقى الجبل وابل الحجارة.
3.39.45
क्षणेन क्षीणबाणोऽथ संवृत्तः फल्गुनस्तदा ।
वित्रासं च जगामाथ तं दृष्ट्वा शरसंक्षयम् ॥ ३.३९.४५ ॥
وفي لحظة نفدت سهام فالغونا (أرجونا)، ولما رأى نفاد سهامه داخله الخوف.
3.39.46
चिन्तयामास जिष्णुस्तु भगवन्तं हुताशनम् ।
पुरस्तादक्षयौ दत्तौ तूणौ येनास्य खाण्डवे ॥ ३.३९.४६ ॥
فتذكّر جيشنو (أرجونا) الإله المبارك هوتاشانا (النار)، الذي كان قد منحه من قبل في غابة خاندافا كنانتين لا تنفدان.
3.39.47
किं नु मोक्ष्यामि धनुषा यन्मे बाणाः क्षयं गताः ।
अयं च पुरुषः कोपि बाणान्ग्रसति सर्वशः ॥ ३.३९.४७ ॥
"لقد نفدت سهامي؛ فبماذا أرمي بهذه القوس الآن؟ وهذا الرجل، أياً كان، يبتلع سهامي كلها."
3.39.48
अहमेनं धनुष्कोट्या रशूलाग्रेणेव कुञ्जरम् ।
नयामि दण्डधारस्य यमस्य सदनं प्रति ॥ ३.३९.४८ ॥
"بطرف قوسي سأقوده، كما يُساق الفيل بطرف الرمح، نحو مسكن يما حامل العصا."
3.39.49
प्रगृह्याथ धनुष्कोट्या ज्यापाशेनावकृष्य च ।
मुष्टिभिश्चापि हतवान्वज्रकल्पैर्महाद्युतिः ॥ ३.३९.४९ ॥
ثم أمسك ذو الضياء العظيم بطرف القوس، وجذبه بحبل الوتر كأنه حبل، وضربه بقبضات كالصواعق.
3.39.50
संप्रायुध्यद्धनुष्कोट्या कौन्तेयः परवीरहा ।
तदप्यस्य धनुर्दिव्यं जग्राह गिरिगोचरः ॥ ३.३९.५० ॥
قاتل ابن كونتي، قاتل أبطال الأعداء، بطرف قوسه؛ ثم أمسك ساكن الجبال بقوسه الإلهية أيضاً.
3.39.51
ततोऽर्जुनो ग्रस्तधनुः खङ्गपाणिरतिष्ठत ।
युद्धस्यान्तमभीप्सन्वै वेगेनाभिजगाम तम् ॥ ३.३९.५१ ॥
ثم وقف أرجونا، بعد أن أُخذت قوسه، ممسكاً بالسيف في يده؛ راغباً في إنهاء القتال، اندفع نحوه بسرعة.
3.39.52
तस्य मूर्ध्नि शितं खङ्गमसक्तं पर्वतेष्वपि ।
मुमोय भुजवीर्येण विक्रम्य कुरुनन्दनः ॥ ३.३९.५२ ॥
على رأسه أنزل فرح الكورو، متقدماً بقوة ذراعيه، سيفاً حاداً يمكنه أن يخترق الجبال نفسها دون عائق.
3.39.53
तकस्य मूर्धानमासाद्य पफालासिवरो हि सः ।
ततो वृक्षैः शिलाभिश्च योधयामास फल्गुनः ॥ ३.३९.५३ ॥
فلما بلغ رأس الكيراتا انكسر ذلك السيف الأجود حقاً. ثم قاتله فالغونا بالأشجار والصخور.
3.39.54
तदा वृक्षान्महाकायः प्रत्यगृह्णादथो शिलाः ।
किरातरूपी भगवांस्ततः पार्थो महाबलः ॥ ३.३९.५४ ॥
حينئذٍ أمسك ذو الجسم العظيم بالأشجار والصخور وأعادها؛ ثم إن الرب المبارك متخذاً هيئة الكيراتا، صدّ برتا العظيم القوة.
3.39.55
मुष्टिभिर्वज्रसंस्पर्शैर्धूममुत्पादयन्मुखे ।
प्रजहार दुराधर्षे किरातसमरूपिणि ॥ ३.३९.५५ ॥
ضرب بقبضاته التي كانت لمستها كالصواعق، فيُحدث دخاناً من وجهه، ذلك الذي لا يُقهر، المتخذ هيئة قبلي الكيرata.
3.39.56
ततः शक्राशनिसमैर्मुष्टिभिर्भृशदारुणैः ।
किरातरूपी भगवानर्दयामास फल्गुनम् ॥ ३.३९.५६ ॥
ثم أنهك الجليل، المتخذ هيئة الكيرata، فالغوناً بقبضات مرعبة كصاعقة شakra.
3.39.57
ततश्चटचटाशब्दः सुधोरः समजायत ।
पाण्डवस्य च मुष्टीनां किरातस् च युध्यतः ॥ ३.३९.५७ ॥
ثم نشأ صوت طقطقة شديدة الرهبة من قبضتي البانداوا والكيرata وهما يتقاتلان.
3.39.58
सुमुहूर्तं तयोर्युद्धमभवल्लोमहर्षणम् ।
भुजप्रहारसंयुक्तं वृत्रवासवयोरिव ॥ ३.३९.५८ ॥
دام قتالهما زمناً طويلاً وكان مقشعراً للبدن، مليئاً بضربات الذراعين، كقتال فريترا وفاسافا (إندرا).
3.39.59
महाराज ततो जिष्णुः किरातमुरसा बली ।
पाण्डवं च विचेष्टन्तं किरातोप्यहनद्बलात् ॥ ३.३९.५९ ॥
ثم يا ملكَ الملوك، ضرب المنتصر القوي (أرجونا) الكيراتا بصدره، وضرب الكيرata أيضاً البانداوا المتلوّي بقوة.
3.39.60
तयोर्भुजविनिष्पेषात्संधर्षेणोरसोस्तथा ।
समजायत गात्रेषु पावकोऽङ्गारधूमवान् ॥ ३.३९.६० ॥
من سحق ذراعيهما واحتكاك صدريهما نشأت النار في أطرافهما، مع جمرٍ ودخان.
3.39.61
तत एनं महादेवः पीड्य गात्रैः सुपीडितम् ।
तेजसा व्क्रमद्रोषाच्चेतस्तस्य विमोहयन् ॥ ३.३९.६१ ॥
ثم ضغط الإله العظيم عليه بأعضائه ضغطًا شديدًا، وتقدم بتوهجه وغضبه، فأربك عقله.
3.39.62
ततोऽभिपीडितैर्गात्रैः पिण्डीकृत इवाबभौ ।
फल्गुनो गात्रसंरुद्धो देवदेवेन भारत ॥ ३.३९.६२ ॥
ثم ظهر فالغونا، مضغوطًا بشدة بأعضائه، كأنه كُوّر كرة، يا بهارata، محصورًا بين أعضاء إله الآلهة.
3.39.63
निरुच्छ्वासोऽभवच्चैव सन्निरुद्धो महामनाः ।
ततः पपात संमूढस्ततः प्रीतोऽभवद्भवः ॥ ३.३९.६३ ॥
فقد نفَسه وأُحكم ربطه تمامًا، فسقط ذو القلب الكبير مذهولًا؛ ثم سُرّ بهافا.
3.39.64
स मुहूर्तं तथा भूत्वा सचेताः पुनरुत्थितः ।
रुधिरेणाप्लुताङ्गस्तु पाण्डवो भृशदुःखितः ॥ ३.३९.६४ ॥
بقي على تلك الحال لحظة، ثم استعاد وعيه ونهض من جديد، وأعضاؤه مغمورة بالدم، وكان البانداوي شديد الحزن.
3.39.65
शरण्यं शरणं गत्वा भगवन्तं पिनाकिनम् ।
मृन्मयं स्ण्डिलं कृत्वामाल्येनापूजयद्भवम् ॥ ३.३९.६५ ॥
لجأ إلى الإله المبارك بيناكين، الجدير باللجوء، فصنع مذبحًا من الطين، وعبد بهافا بإكليل من الزهور.
3.39.66
तच्च माल्यं तदा पार्थः किरातशिरसि स्थितम् ।
अपश्यत्पाण्डवश्रेष्ठो हर्षेण प्रकृतिं गतः ॥ ३.३९.६६ ॥
ثم رأى بارثا تلك الإكليل موضوعًا على رأس الكيراتا، فعاد أفضل البانداويين، مملوءًا فرحًا، إلى حالته الطبيعية.
3.39.67
पपात पादयोस्तस्य ततः प्रीतोऽभवद्भवः ।
उवाच चैनं वचसा मेघगम्भीरगीर्हसः।
जातविस्मयमालोक्य ततः क्षीणाङ्गसंहतिम् ॥ ३.३९.६७ ॥
سقط عند قدميه. فسُرّ بهافا (شيفا) وقال له بصوت عميق كالغيم، مبتسمًا، إذ رآه ممتلئًا بالدهشة ونحيل الجسد.
3.39.68
भोभो फल्गुन तुष्टोस्मि कर्मणाऽप्रतिमेन ते ।
शौर्येणानेन धृत्या च क्षत्रियो नास्ति ते समः ॥ ३.३९.६८ ॥
يا فالغونا، أنا مسرور بعملك الذي لا مثيل له. في هذه الشجاعة والثبات لا يوجد محارب يماثلك.
3.39.69
समं तेजश्च वीर्यं च ममाद्य तव चानघ ।
प्रीतस्तेऽहं महाबाहो पश्य मां भरतर्षभ ॥ ३.३९.६९ ॥
يا بلا خطيئة، اليوم نوري وقوتي مساويان لك. يا ذا الذراعين القويتين، يا ثور البهاراتا، أنا راضٍ عنك؛ انظر إليّ.
3.39.70
ददामि ते विशालाक्ष चक्षुः पूर्वं मुनिर्भवान् ।
विजेष्यसि रणे शत्रूनपि सर्वान्दिवौकसः ॥ ३.३९.७० ॥
يا واسع العينين، أمنحك العين الإلهية. كنت من قبل حكيمًا. في الحرب ستغلب جميع أعدائك، حتى سكان السماء.
3.39.71
प्रीत्या च तेऽहं दास्यामि यदस्त्रमनिवारितम् ।
त्वं हि शक्तो मदीयं तदस्त्रं धारयितुं क्षणात् ॥ ३.३९.७१ ॥
وبدافع المحبة سأعطيك ذلك السلاح الذي لا يُقاوم، فأنت وحدك القادر على حمل سلاحي في لحظة.
3.39.72
ततो देवं महादेवं गिरिशं शूनपाणिनम् ।
ददर्श फल्गुनस्तत्र सह देव्या महाद्युतिम् ॥ ३.३९.७२ ॥
فرأى فالغونا (أرجونا) هناك الإله ماهاديفا ذا البهاء العظيم مع الإلهة، ربّ الجبل، حامل الرمح ذي الشعب الثلاث.
3.39.73
स जानुभ्यां महीं गत्वा शिरसा प्रणिपत्य च ।
प्रसादयामास हरं पार्थः परपुरंजयः ॥ ३.३९.७३ ॥
فجثا على ركبتيه وانحنى برأسه إلى الأرض، فاسترضى برتا، فاتح مدن الأعداء، هارا.
3.39.74
कपर्दिन्सर्वभूतेश भगनेत्रनिपातन ।
देवदेव महादेव नीलग्रीव जटाधर ॥ ३.३९.७४ ॥
يا كاباردين، سيد جميع الكائنات، مُهلِك عين بهغا، إله الآلهة، الإله العظيم، أزرق العنق، حامل الضفائر المتشابكة!
3.39.75
कारणानां च परमं जाने त्वां त्र्यम्बकं विभुम् ।
देवानां च गतिं देवं त्वत्प्रसूतमिदं जगत् ॥ ३.३९.७५ ॥
أعرفك العلة العليا للعلل، ذا الأعين الثلاث، الإله المحيط بكل شيء، ملجأ الآلهة؛ فهذا العالم قد انبثق منك.
3.39.76
अजेयस्त्वं त्रिभिर्लोकैः सदेवासुरमानुषैः ।
शिवाय विष्णुरूपाय विष्णवे शिवरूपिणे ॥ ३.३९.७६ ॥
أنت لا يُقهر من العوالم الثلاثة بآلهتها وأسوراتها وبشرها. المجد لشيفا في صورة فيشنو، ولفيشنو في صورة شيفا.
3.39.77
दक्षियज्ञविनाशाय हरिरूपाय ते नमः ।
ललाटाक्षाय शर्वाय मीढुषे शूलपाणये ॥ ३.३९.७७ ॥
المجد لك، مُهلِك قربان داكشا، في صورة هاري؛ ولشارفا ذي العين في الجبين، المُنعِم، حامل الرمح.
3.39.78
पिनाकगोप्त्रे सूर्याय मङ्गल्याय च वेधसे ।
प्रसादये त्वां भगवन्सर्वभूतमहेश्वर ॥ ३.३९.७८ ॥
المجد لك، حارس قوس بيناكا، المشابه للشمس، المبارك والخالق. أسترضيك، أيها المبارك، يا سيد جميع الكائنات العظيم.
3.39.79
गणेशं जगतः शम्भुं लोककारणकारणम् ।
प्रधानपुरुषातीतं परं सूक्ष्मतरं हरम् ॥ ३.३९.७९ ॥
غانيشا، رب العالم، شَمْبهو، علّة علل العوالم، المتعالي عن الأصل الأولي والبوروشا، الأسمى الأدق، هارا.
3.39.80
व्यतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हसि शंकर ।
भगवन्दर्शनाकाङ्क्षी प्राप्तोस्मीमं महागिरिम् ॥ ३.३९.८० ॥
أيها الجليل شانكارا، ينبغي لك أن تغفر تعدّيي. راغبًا في رؤية الرب الجليل، جئتُ إلى هذا الجبل العظيم.
3.39.81
दयितं तव देवेश तापसालयमुत्तमम् ।
प्रसादये त्वां भगवन्सर्वलोकनमस्कृतम् ॥ ३.३९.८१ ॥
أيها ربّ الآلهة، هذا المسكن الأسمى للزهّاد محبوب لديك. أيها الرب الجليل، المكرَّم من جميع العوالم، أتضرع إليك.
3.39.82
कृतो मयाऽयमज्ञानाद्विमर्दो यस्त्वया सह ।
शरणं प्रतिपन्नाय तत्क्षमस्वाद्य शंकर ॥ ३.३९.८२ ॥
ذلك الصدام الذي وقع مني معك عن جهل — أيها شانكارا، اغفره لي اليوم، أنا الذي لجأ إليك.
3.39.83
तमुवाच महातेजाः प्रहसन्वृषभध्वजः ।
प्रगृह्य रुचिरं बाहुं क्षान्तमित्येव फल्गुनम् ॥ ३.३९.८३ ॥
فقال له ذو البهاء العظيم، الذي رايته الثور، ضاحكًا وممسكًا بذراعه الجميلة: «قد غُفر لك»، لفالغونا.
3.39.84
परिष्वज्य च बाहुभ्यां प्रीतात्मा भगवान्हरः ।
पुनः पार्थं सान्त्वपूर्वमुवाच वृषभध्वजः ॥ ३.३९.८४ ॥
وعانقه بذراعيه، فرح القلب، فقال الرب الجليل هارا، الذي رايته الثور، مرةً أخرى لبارثا، مبتدئًا بكلمات المواساة.
3.39.85
गङ्गाङ्गितजटः शर्वः पार्थस्यामिततेजसः ।
प्रगृह्य रुचिरं बाहुं वृत्तं ताम्रतलाङ्गुलिम् ॥ ३.३९.८५ ॥
أخذ شارفا، الذي تحمل ضفائره المتشابكة أثر الغانجا، بالذراع الجميلة المستديرة لبارثا ذي البهاء اللامحدود، وكانت راحتها وأصابعها نحاسية اللون.