మహాభారతం · అధ్యాయం 3.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.39.1
गतेषु तेषु सर्वेषु तपस्विषु महात्मसु ।
पिनाकपाणिर्भगवान्सर्वपापहरो हरः ॥ ३.३९.१ ॥
ఆ మహాత్ముడైన తపస్వులందరూ వెళ్ళిన తరువాత, పినాకాన్ని చేతిలో ధరించిన భగవానుడు, సర్వపాపహరుడైన హరుడు (శివుడు) ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
3.39.2
कैरातं वेषमास्थाय काञ्चनद्रुमसन्निभम् ।
विभ्राजमानो वपुषा गिरिर्मेरुरिवापरः ॥ ३.३९.२ ॥
కిరాత వేషాన్ని ధరించి, బంగారు వృక్షంలా, శరీర కాంతితో ప్రకాశిస్తూ, మరో మేరు పర్వతంలా (ఆయన ఉన్నాడు).
3.39.3
श्रीगद्धनुरुपादाय शरांश्चाशीविषोपमान् ।
निष्पपात महार्चिष्मान्दहन्कक्षमिवानलः ॥ ३.३९.३ ॥
అందమైన ధనుస్సును తీసుకొని, విషసర్పాల వంటి బాణాలను పట్టి, అడవిని కాల్చే అగ్నిలా మహాకాంతితో ఆయన దూకాడు.
3.39.4
देव्या सहोमया श्रीमान्समानव्रतवेषया ।
नानावेषधरैर्हृष्टैर्भूतैरनुगतस्तदा ॥ ३.३९.४ ॥
అప్పుడు శ్రీమంతుడు (శివుడు), అదే వ్రతం, అదే వేషం ధరించిన దేవి ఉమతో కలిసి, నానా వేషాలు ధరించిన సంతోషభరితమైన భూతగణాలతో అనుసరింపబడ్డాడు.
3.39.5
किरातवेषसंछन्नः स्त्रीभिश्चापि सहस्रशः ।
अशोभत तदा राजन्स देशोऽतीव भारत ॥ ३.३९.५ ॥
కిరాత వేషంతో కప్పబడిన (శివుడు) వేలాది స్త్రీలతో కలిసి ఉండగా, ఓ రాజా, ఓ భారతా, ఆ ప్రదేశం అత్యంత శోభించింది.
3.39.6
क्षणेन तद्वनं सर्वं निःशब्दमभवत्तदा ।
नादः प्रस्रवणानां च पक्षिणां चाप्युपारमत् ॥ ३.३९.६ ॥
క్షణంలో ఆ అడవంతా నిశ్శబ్దమైంది; అప్పుడు సెలయేళ్ల ధ్వనీ, పక్షుల కూతలూ కూడా ఆగిపోయాయి.
3.39.7
स सन्निकर्षमागम्य पार्थस्याक्लिष्टकर्मणः ।
मूकं नाम दितेः पुत्रं ददर्शाद्भुतदर्शनम् ॥ ३.३९.७ ॥
అక్లిష్టకర్మ అయిన పార్థుని సమీపానికి వచ్చి, అద్భుత రూపం గల దితి కుమారుడైన మూకుడు అనే వానిని చూశాడు.
3.39.8
वाराहं रूपमास्थाय तर्जयन्तमिवार्जुनम् ।
हन्तुं परमदुष्टात्मा तमुवाचाथ फल्गुनः ॥ ३.३९.८ ॥
వరాహ రూపాన్ని ధరించి అర్జునుని బెదిరిస్తున్నట్లున్న, మహా దుష్టాత్ముడైన అతన్ని చంపడానికి, అప్పుడు ఫల్గునుడు అతనితో అన్నాడు.
3.39.9
गाण्डीवं धनुरादाय शरांश्चाशीविषोपमान् ।
सज्यं धनुर्वरं कृत्वा ज्याघोषेण निनादयन् ॥ ३.३९.९ ॥
గాండీవ ధనువును తీసుకుని, విషసర్పాల వంటి బాణాలను చేతబట్టి, ఉత్తమ ధనువుకు అల్లె ఎక్కించి, అల్లె ధ్వనితో మారుమోగిస్తూ.
3.39.10
यन्मां प्रार्थयसे हन्तुमनागसमिहागतम् ।
तस्मात्त्वां पूर्वमेवाहं नेष्यामि यमसादनम् ॥ ३.३९.१० ॥
ఇక్కడికి వచ్చిన నిర్దోషినైన నన్ను చంపాలని నీవు కోరుతున్నావు కాబట్టి, నిన్నే ముందు నేను యమసదనానికి పంపుతాను.
3.39.11
दृष्ट्वा तं प्रहरिष्यन्तं फल्गुनं दृढधन्विनम् ।
किरातरूपी सहसा वारयामास शंकरः ॥ ३.३९.११ ॥
కొట్టడానికి సిద్ధమైన దృఢధనుర్ధారి ఫల్గునుని చూసి, కిరాత రూపంలో ఉన్న శంకరుడు వెంటనే అతన్ని అడ్డుకున్నాడు.
3.39.12
मयैष प्रार्थितः पूर्वं नीलमेघसमप्रभः ।
अनादृत्यैव तद्वाक्यं प्रजहाराथ फल्गुनः ॥ ३.३९.१२ ॥
నీలమేఘ కాంతి గల ఇతనిని నేను ముందే వేడుకున్నాను; కాని ఆ మాటను లక్ష్యపెట్టకుండా ఫల్గునుడు అతనిపై ప్రహరించాడు.
3.39.13
किरातश्च समं तस्मिन्नेकलक्ष्ये महाद्युतिः ।
प्रमुमोचाशनिप्रख्यं शरमग्निशिखोपमम् ॥ ३.३९.१३ ॥
అదే లక్ష్యంపై అదే సమయంలో మహాతేజస్వియైన కిరాతుడు పిడుగులా, అగ్నిజ్వాలలా ఉన్న బాణాన్ని విడిచాడు.
3.39.14
तौ मुक्तौ सायकौ ताभ्यां समं तत्र निपेततुः ।
मूकस्य गात्रे विस्तीर्णे शैलपृष्ठनिभे तदा ॥ ३.३९.१४ ॥
వారిద్దరు విడిచిన రెండు బాణాలూ ఒకేసారి అక్కడ, పర్వత శిఖరంలా విశాలమైన మూకుని శరీరంపై పడ్డాయి.
3.39.15
यथाऽशनैर्विनिष्पेषो वज्रस्येव च पर्वते ।
तथा तयोः सन्निपातः शरयोरभवत्तदा ॥ ३.३९.१५ ॥
పర్వతంపై వజ్రం, పిడుగు ఢీకొట్టినట్లు, అప్పుడు ఆ రెండు బాణాల ఢీకొనడం జరిగింది.
3.39.16
स विद्धो बहुभिर्बाणैर्दीप्तास्यैः पन्नगैरिव ।
ममार राक्षसं रूपं भूयः कृत्वा सुदारुणम् ॥ ३.३९.१६ ॥
మండుతున్న నోళ్ల సర్పాల్లా ఉన్న అనేక బాణాలచే గుచ్చబడిన అతడు, మళ్ళీ అత్యంత భయంకరమైన రాక్షస రూపాన్ని ధరించి మరణించాడు.
3.39.17
स ददर्श ततो जिष्णुः पुरुषं काञ्चनप्रभम् ।
किरातवेषसंछन्नं स्त्रीसहायममित्रहा ॥ ३.३९.१७ ॥
అప్పుడు శత్రుసంహారకుడైన జిష్ణువు (అర్జునుడు) కిరాత వేషంతో కప్పబడి, బంగారు కాంతితో, స్త్రీతో కూడి ఉన్న ఒక పురుషుడిని చూశాడు.
3.39.18
तमब्रवीत्प्रीतमना कौन्तेयः प्रहसन्निव ।
को भवानटते शून्ये वने रस्त्रीगणसंवृतः ॥ ३.३९.१८ ॥
ప్రసన్నమనస్కుడైన కౌంతేయుడు నవ్వుతున్నట్లు అతనితో ఇలా అన్నాడు: 'నిర్జనమైన ఈ అడవిలో స్త్రీల గుంపుతో చుట్టుముట్టబడి తిరుగుతున్న నీవెవరు?'
3.39.19
न त्वमस्मिन्वने घोरे बिभेषि कनकप्रभ ।
किमर्थं च त्वया विद्धो मृगोऽयं मत्परिग्रहः ॥ ३.३९.१९ ॥
ఓ బంగారు కాంతి గలవాడా, ఈ భయంకర అడవిలో నీవు భయపడటం లేదా? నా సొత్తైన ఈ జింకను నీవు ఎందుకు బాణంతో కొట్టావు?
3.39.20
मयाऽभिपन्नः पूर्वं हि राक्षसोऽयमिहागतः ।
कामात्परिभवाद्वाऽपि न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ३.३९.२० ॥
ఈ రాక్షసుడు ముందుగానే నాచేత గాయపరచబడ్డాడు, ఇక్కడికి వచ్చాడు. కామంతోనైనా, అవమానంతోనైనా, నా చేతినుండి నీవు సజీవంగా విడుదల కాలేవు.
3.39.21
न ह्येष मृगयाधर्मो यस्त्वयाऽद्य कृतो मयि ।
तेन त्वां भ्रंशयिष्यामि जीवितात्पर्वताश्रयम् ॥ ३.३९.२१ ॥
ఈ రోజు నీవు నాపై చేసినది వేట ధర్మం కాదు. అందువల్ల, పర్వతవాసీ, నిన్ను ప్రాణం నుండి పడగొడతాను.
3.39.22
इत्युक्तः पाण्डवेयेन किरातः प्रहसन्निव ।
उवाच श्लक्ष्णया वाचा पाण्डवं सव्यसाचिनं ॥ ३.३९.२२ ॥
పాండవుడు ఇలా చెప్పగా, కిరాతుడు నవ్వుతున్నట్లుగా, మృదువైన మాటతో సవ్యసాచి పాండవునితో ఇలా పలికాడు.
3.39.23
न मत्कृते त्वया वीरः भीः कार्या वनमन्तिकात् ।
इयं भूमिः सदाऽस्माकमुचिता वसतां वने ॥ ३.३९.२३ ॥
వీరుడా, నా కారణంగా నీవు అడవి సమీపం నుండి భయపడకూడదు. ఈ భూమి అడవిలో నివసించే మాకు ఎల్లప్పుడూ తగినది.
3.39.24
त्वया तु दुष्करः कस्मादिह वासः प्ररोचितः ।
वयं तु बहुसत्त्वेऽस्मिन्निवसामस्तपोधन ॥ ३.३९.२४ ॥
కానీ నీకు కష్టమైన ఈ చోట నివసించడం ఎందుకు ఇష్టపడ్డావు? మేము ప్రాణులతో నిండిన ఈ అడవిలో నివసిస్తాము, ఓ తపోధనా.
3.39.25
भवांस्तु कृष्णवत्मार्भः सुकुमारः सुखोचितः ।
कथं शून्यमिमं देशमेकाकी विचरिष्यति ॥ ३.३९.२५ ॥
కానీ మీరు, సుకుమారులు, సుఖానికి అలవాటుపడినవారు, నల్లని వర్ణంగల బాలుడు, ఈ శూన్యమైన ప్రదేశంలో ఒంటరిగా ఎలా సంచరిస్తారు?
3.39.26
गाण्डीवमाश्रयं कृत्वा नाराजांश्चाग्निसन्निभान् ।
निवसामि महारण्ये द्वितीय इव पावकः ॥ ३.३९.२६ ॥
గాండీవాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని, అగ్నిసమానమైన నారాచ బాణాలతో, ఈ మహారణ్యంలో నేను నివసిస్తున్నాను, రెండవ అగ్నిలా.
3.39.27
एष चापि मया जन्तुर्मृगरूपं समाश्रितः ।
राक्षसो निहतो घोरो हन्तुं मामिह चागतः ॥ ३.३९.२७ ॥
మృగరూపం ధరించిన ఈ జీవిని కూడా నేను చంపాను; ఈ భయంకర రాక్షసుడు నన్ను చంపడానికే ఇక్కడికి వచ్చాడు.
3.39.28
मयैष धन्वनिर्मुक्तैस्ताडितः पूर्वमेव हि ।
बाणैरभिहतः शेते नीतश्च यमसादनम् ॥ ३.३९.२८ ॥
ఇతడిని నేను ధనుస్సు నుండి వదిలిన బాణాలతో ముందుగానే కొట్టాను; బాణాలతో హతుడై ఇతడు పడి ఉన్నాడు, యమసదనానికి పంపబడ్డాడు.
3.39.29
ममैवायं लक्ष्यभूतः पूर्वमेव परिग्रहः ।
ममैव च प्रहारेण जीविताद्व्यपरिपितः ॥ ३.३९.२९ ॥
ఇతడు ముందుగానే నాకు లక్ష్యంగా ఉన్నవాడు, నా స్వాధీనంలోనివాడు; నా ప్రహారంతోనే ఇతడు ప్రాణం కోల్పోయాడు.
3.39.30
दोषान्स्वान्नार्हसेऽन्यस्मै वक्तुं स्वबलदर्पितः ।
अभिषक्तोस्मि मन्दात्मन्न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ३.३९.३० ॥
నీ బలంతో గర్వించిన మందబుద్ధీ! నీ దోషాలను మరొకరిపై మోపకూడదు. నేను నిన్ను పట్టుకున్నాను; నా నుండి సజీవంగా నీవు విడిపించుకోలేవు.
3.39.31
स्थिरो भव विमोक्ष्यामि सायकानशनीनिव ।
घटस्व परया शक्त्या मुञ्च त्वमपि सायकान् ॥ ३.३९.३१ ॥
స్థిరంగా ఉండు; వజ్రాల్లాంటి బాణాలను నేను వదులుతాను. పరమ శక్తితో ప్రయత్నించు, నీవు కూడా బాణాలను వదులు.
3.39.32
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा किरातस्यार्जुनस्तदा ।
रोषमाहारयामास ताडयामास चेषुभिः ॥ ३.३९.३२ ॥
కిరాతుని ఆ మాటలు విని అర్జునుడు అప్పుడు కోపంతో అతనిని బాణాలతో కొట్టాడు.
3.39.33
ततो हृष्टेन मनसा प्रतिजग्राह सायकान् ।
भूयोभूय इति प्राह मन्दमन्देत्युवाच ह ॥ ३.३९.३३ ॥
అప్పుడు సంతోషమైన మనసుతో అతడు బాణాలను స్వీకరించి, 'మూర్ఖుడా, మూర్ఖుడా!' అని మళ్లీ మళ్లీ అన్నాడు.
3.39.34
प्रहरस्व शरानेतान्नाराचान्मर्मभेदिनः ।
इत्युक्तो बाणवर्षं स मुमोच सहसाऽर्जुनः ॥ ३.३९.३४ ॥
"మర్మాలను చీల్చే ఈ నారాచ బాణాలతో కొట్టు" అని అనగా, అర్జునుడు వెంటనే బాణవర్షం కురిపించాడు.
3.39.35
ततस्तौ तत्रसंरब्धौ गर्जमानौ मुहुर्मुहुः ।
शरैराशीविषाकारैस्ततक्षाते परस्परम् ॥ ३.३९.३५ ॥
అప్పుడు ఆ ఇద్దరూ అక్కడ కోపంతో పదే పదే గర్జిస్తూ, విషసర్పాల వంటి బాణాలతో ఒకరినొకరు కొట్టుకున్నారు.
3.39.36
ततोऽर्जुनः शरवर्षं किराते समवासृजत् ।
तत्प्रसन्नेन मनसा प्रतिजग्राह शंकरः ॥ ३.३९.३६ ॥
అప్పుడు అర్జునుడు కిరాతునిపై బాణవర్షం కురిపించాడు; దానిని శంకరుడు ప్రసన్నమైన మనసుతో స్వీకరించాడు.
3.39.37
मुहूर्तं शरवर्षं तु प्रतिगृह्य पिनाकधृक् ।
अक्षतेन शरीरेण तस्थौ गिरिवाचलः ॥ ३.३९.३७ ॥
క్షణకాలం బాణవర్షాన్ని స్వీకరించిన పినాకధారి, గాయపడకుండా పర్వతంలా కదలక నిలిచాడు.
3.39.38
स दृष्ट्वा बाणवर्षं तु मघीभूतं धनंजयः ।
परमं विस्मयं चक्रे साधुसाध्विति चाब्रवीत् ॥ ३.३९.३८ ॥
బాణవర్షం వ్యర్థమవడం చూసి ధనంజయుడు అత్యంత విస్మయం చెంది, "సాధు, సాధు!" అన్నాడు.
3.39.39
अहोऽयं सुकुमाराङ्गो हिमवच्छिखराश्रयः ।
गाण्डीवमुक्तान्नाराचान्प्रतिगृह्णात्यविह्वलः ॥ ३.३९.३९ ॥
అహో! హిమాలయ శిఖరాల్లో నివసించే ఈ సుకుమార దేహుడు గాండీవం నుండి వెలువడిన నారాచ బాణాలను చలించకుండా స్వీకరిస్తున్నాడు!
3.39.40
कोऽयं देवो भवेत्साक्षाद्रुद्रो यक्षः सुरोऽसुरः ।
विद्यते हि गिरिश्रेष्ठे त्रिदशानां समागमः ॥ ३.३९.४० ॥
ఈయన ఏ దేవుడు? సాక్షాత్తు రుద్రుడా, యక్షుడా, సురుడా, అసురుడా? పర్వతశ్రేష్ఠంపై దేవతల సమాగమం జరుగుతోంది.
3.39.41
न हि मद्वाणजालानामुत्सृष्टानां सहस्रशः ।
शक्तोऽन्यः सहितुं वेगमृते देवं पिनाकिनम् ॥ ३.३९.४१ ॥
వేలాదిగా ప్రయోగించిన నా బాణజాలాల వేగాన్ని పినాకధారి దేవుడు తప్ప మరెవరూ తట్టుకోలేరు.
3.39.42
देवो वा यदि वा यक्षो रुद्रादन्यो व्यवस्थितः ।
अहमेनं शरैस्तीक्ष्णैर्नयामि यमसादनम् ॥ ३.३९.४२ ॥
ఈయన దేవుడైనా, యక్షుడైనా, రుద్రుడి కంటే వేరైనా సరే, నేను ఈ తీక్షణ బాణాలతో ఇతన్ని యమలోకానికి పంపుతాను.
3.39.43
ततो हृष्टमना जिष्णुर्नाराचान्मर्मभेदिनः ।
व्यसृजच्छतधा राजन्मयूखानिव भास्करः ॥ ३.३९.४३ ॥
అప్పుడు సంతోషించిన మనస్సుతో జిష్ణువు (అర్జునుడు), ఓ రాజా, మర్మాలను ఛేదించే ఇనుప బాణాలను వందల రూపాలలో ప్రయోగించాడు, సూర్యుడు తన కిరణాలను ప్రసరింపజేసినట్లు.
3.39.44
तान्प्रसन्नेन मनसा भगवाँल्लोकभावनः ।
शूलपाणिः प्रत्यगृह्णाच्छिलावर्षमिवाचलः ॥ ३.३९.४४ ॥
లోకాలను పోషించే భగవానుడు, త్రిశూలధారి (శివుడు), ప్రసన్న మనస్సుతో ఆ బాణాలను స్వీకరించాడు, పర్వతం రాళ్ల వర్షాన్ని స్వీకరించినట్లు.
3.39.45
क्षणेन क्षीणबाणोऽथ संवृत्तः फल्गुनस्तदा ।
वित्रासं च जगामाथ तं दृष्ट्वा शरसंक्षयम् ॥ ३.३९.४५ ॥
క్షణంలోనే ఫల్గునుని (అర్జునుని) బాణాలు అయిపోయాయి; తన బాణాలు క్షీణించడం చూసి అతడు భయపడ్డాడు.
3.39.46
चिन्तयामास जिष्णुस्तु भगवन्तं हुताशनम् ।
पुरस्तादक्षयौ दत्तौ तूणौ येनास्य खाण्डवे ॥ ३.३९.४६ ॥
అప్పుడు జిష్ణువు (అర్జునుడు) భగవానుడైన హుతాశనుని (అగ్నిని) స్మరించాడు; పూర్వం ఖాండవ వనంలో అతనికి రెండు అక్షయ తూణీరాలను ఇచ్చింది ఆయనే.
3.39.47
किं नु मोक्ष्यामि धनुषा यन्मे बाणाः क्षयं गताः ।
अयं च पुरुषः कोपि बाणान्ग्रसति सर्वशः ॥ ३.३९.४७ ॥
"నా బాణాలు క్షీణించాయి; ఈ ధనుస్సుతో ఇప్పుడు నేను ఏమి విడిచిపెట్టగలను? ఈ ఎవరో ఒక పురుషుడు నా బాణాలన్నింటినీ మింగేస్తున్నాడు."
3.39.48
अहमेनं धनुष्कोट्या रशूलाग्रेणेव कुञ्जरम् ।
नयामि दण्डधारस्य यमस्य सदनं प्रति ॥ ३.३९.४८ ॥
"దండధారి యముని నివాసానికి, ఈటె కొనతో ఏనుగును నడిపినట్లు, ఈ ధనుస్సు కొనతోనే నేను ఇతడిని తీసుకువెళ్తాను."
3.39.49
प्रगृह्याथ धनुष्कोट्या ज्यापाशेनावकृष्य च ।
मुष्टिभिश्चापि हतवान्वज्रकल्पैर्महाद्युतिः ॥ ३.३९.४९ ॥
అప్పుడు ఆ మహాతేజస్వి ధనుస్సు కొనను పట్టుకుని, వింటినారి పాశంతో లాగి, వజ్రసమానమైన పిడికిళ్లతో కొట్టాడు.
3.39.50
संप्रायुध्यद्धनुष्कोट्या कौन्तेयः परवीरहा ।
तदप्यस्य धनुर्दिव्यं जग्राह गिरिगोचरः ॥ ३.३९.५० ॥
కుంతీపుత్రుడు, శత్రువీరులను సంహరించువాడు ధనుస్సు కొనతో పోరాడాడు; పర్వతవాసి అతని దివ్యధనుస్సును కూడా పట్టుకున్నాడు.
3.39.51
ततोऽर्जुनो ग्रस्तधनुः खङ्गपाणिरतिष्ठत ।
युद्धस्यान्तमभीप्सन्वै वेगेनाभिजगाम तम् ॥ ३.३९.५१ ॥
అప్పుడు ధనుస్సు పోగొట్టుకున్న అర్జునుడు ఖడ్గం చేతబట్టి నిలిచాడు; యుద్ధాన్ని ముగించాలని కోరి వేగంగా అతనిపైకి దూకాడు.
3.39.52
तस्य मूर्ध्नि शितं खङ्गमसक्तं पर्वतेष्वपि ।
मुमोय भुजवीर्येण विक्रम्य कुरुनन्दनः ॥ ३.३९.५२ ॥
అతని తలపై పర్వతాలను కూడా అడ్డులేకుండా చీల్చగల పదునైన ఖడ్గాన్ని కురువంశానందుడు తన బాహుబలంతో పరాక్రమంగా ప్రయోగించాడు.
3.39.53
तकस्य मूर्धानमासाद्य पफालासिवरो हि सः ।
ततो वृक्षैः शिलाभिश्च योधयामास फल्गुनः ॥ ३.३९.५३ ॥
కిరాతుని తలను చేరగానే ఆ ఉత్తమ ఖడ్గం నిజంగానే విరిగిపోయింది. అప్పుడు ఫల్గునుడు వృక్షాలతోనూ శిలలతోనూ పోరాడాడు.
3.39.54
तदा वृक्षान्महाकायः प्रत्यगृह्णादथो शिलाः ।
किरातरूपी भगवांस्ततः पार्थो महाबलः ॥ ३.३९.५४ ॥
అప్పుడు ఆ మహాకాయుడు వృక్షాలను, శిలలను తిరిగి పట్టుకున్నాడు. అప్పుడు కిరాతరూపంలో ఉన్న భగవంతుడు మహాబలుడైన పార్థుణ్ణి అడ్డుకున్నాడు.
3.39.55
मुष्टिभिर्वज्रसंस्पर्शैर्धूममुत्पादयन्मुखे ।
प्रजहार दुराधर्षे किरातसमरूपिणि ॥ ३.३९.५५ ॥
వజ్రాల వంటి స్పర్శగల పిడికిళ్లతో ముఖంలో పొగ పుట్టిస్తూ ఆయన ఆ అజేయుడిని, కిరాత రూపంలో ఉన్నవానిని కొట్టాడు.
3.39.56
ततः शक्राशनिसमैर्मुष्टिभिर्भृशदारुणैः ।
किरातरूपी भगवानर्दयामास फल्गुनम् ॥ ३.३९.५६ ॥
అప్పుడు ఇంద్రుని వజ్రంతో సమానమైన అతి భయంకరమైన పిడికిళ్లతో కిరాత రూపధారి భగవంతుడు ఫల్గునుని బాధించాడు.
3.39.57
ततश्चटचटाशब्दः सुधोरः समजायत ।
पाण्डवस्य च मुष्टीनां किरातस् च युध्यतः ॥ ३.३९.५७ ॥
అప్పుడు యుద్ధం చేస్తున్న పాండవుని, కిరాతుని పిడికిళ్ల నుండి అతి భయంకరమైన చటచట శబ్దం పుట్టింది.
3.39.58
सुमुहूर्तं तयोर्युद्धमभवल्लोमहर्षणम् ।
भुजप्रहारसंयुक्तं वृत्रवासवयोरिव ॥ ३.३९.५८ ॥
వారిద్దరి మధ్య ఆ యుద్ధం కొంతసేపు రోమాంచం కలిగించేదిగా సాగింది; వృత్రుడు, వాసవుల (ఇంద్రుని) యుద్ధంలా బాహు ప్రహారాలతో కూడినది.
3.39.59
महाराज ततो जिष्णुः किरातमुरसा बली ।
पाण्डवं च विचेष्टन्तं किरातोप्यहनद्बलात् ॥ ३.३९.५९ ॥
మహారాజా, అప్పుడు బలవంతుడైన విజేత (అర్జునుడు) ఛాతీతో కిరాతుని ఢీకొట్టాడు; కొట్టుకుంటున్న పాండవుని కూడా కిరాతుడు బలవంతంగా కొట్టాడు.
3.39.60
तयोर्भुजविनिष्पेषात्संधर्षेणोरसोस्तथा ।
समजायत गात्रेषु पावकोऽङ्गारधूमवान् ॥ ३.३९.६० ॥
వారిద్దరి బాహువుల నలుగుడు, ఛాతీల రాపిడి వల్ల వారి అవయవాలపై నిప్పులు, పొగతో కూడిన అగ్ని పుట్టింది.
3.39.61
तत एनं महादेवः पीड्य गात्रैः सुपीडितम् ।
तेजसा व्क्रमद्रोषाच्चेतस्तस्य विमोहयन् ॥ ३.३९.६१ ॥
అప్పుడు మహాదేవుడు తన అవయవాలతో అతన్ని గట్టిగా నొక్కి, తన తేజస్సుతో, కోపంతో ముందుకు వచ్చి అతని మనసును మోహింపజేశాడు.
3.39.62
ततोऽभिपीडितैर्गात्रैः पिण्डीकृत इवाबभौ ।
फल्गुनो गात्रसंरुद्धो देवदेवेन भारत ॥ ३.३९.६२ ॥
అప్పుడు దేవదేవుని అవయవాల తీవ్ర ఒత్తిడితో ఫల్గునుడు ముద్దలా కనిపించాడు; ఓ భారతా, అతని అవయవాల మధ్యలో బంధింపబడి.
3.39.63
निरुच्छ्वासोऽभवच्चैव सन्निरुद्धो महामनाः ।
ततः पपात संमूढस्ततः प्रीतोऽभवद्भवः ॥ ३.३९.६३ ॥
మహామనస్కుడు ఊపిరి ఆడకుండా, పూర్తిగా బంధింపబడినవాడయ్యాడు. అప్పుడు అతడు మూర్ఛపోయి పడిపోయాడు; అప్పుడు భవుడు ప్రసన్నుడయ్యాడు.
3.39.64
स मुहूर्तं तथा भूत्वा सचेताः पुनरुत्थितः ।
रुधिरेणाप्लुताङ्गस्तु पाण्डवो भृशदुःखितः ॥ ३.३९.६४ ॥
అతడు ఒక క్షణం అలాగే ఉండి, తిరిగి స్పృహ పొంది లేచాడు; అతని అవయవాలు రక్తంతో తడిసి ఉన్నాయి; ఆ పాండవుడు ఎంతో దుఃఖించాడు.
3.39.65
शरण्यं शरणं गत्वा भगवन्तं पिनाकिनम् ।
मृन्मयं स्ण्डिलं कृत्वामाल्येनापूजयद्भवम् ॥ ३.३९.६५ ॥
శరణ్యుడైన భగవంతుడు పినాకిని శరణు పొంది, మట్టితో ఒక వేదిక చేసి, పూలమాలతో భవుడిని పూజించాడు.
3.39.66
तच्च माल्यं तदा पार्थः किरातशिरसि स्थितम् ।
अपश्यत्पाण्डवश्रेष्ठो हर्षेण प्रकृतिं गतः ॥ ३.३९.६६ ॥
ఆ మాలను అప్పుడు కిరాతుని తలపై ఉన్నట్లు పార్థుడు చూశాడు; పాండవులలో శ్రేష్ఠుడు ఆనందంతో తన సహజ స్థితికి చేరాడు.
3.39.67
पपात पादयोस्तस्य ततः प्रीतोऽभवद्भवः ।
उवाच चैनं वचसा मेघगम्भीरगीर्हसः।
जातविस्मयमालोक्य ततः क्षीणाङ्गसंहतिम् ॥ ३.३९.६७ ॥
అతడు అతని పాదాలపై పడ్డాడు. అప్పుడు భవుడు (శివుడు) సంతోషించి, మేఘగర్జనలా గంభీరమైన స్వరంతో నవ్వుతూ అతనితో మాట్లాడాడు; అతడు విస్మయంతో నిండి, శరీరం క్షీణించి ఉండటం చూసి.
3.39.68
भोभो फल्गुन तुष्टोस्मि कर्मणाऽप्रतिमेन ते ।
शौर्येणानेन धृत्या च क्षत्रियो नास्ति ते समः ॥ ३.३९.६८ ॥
ఓ ఫల్గునా! నీ ఈ అసమానమైన కర్మకు నేను సంతోషించాను. ఈ శౌర్యంలో, ధైర్యంలో నీకు సమానమైన క్షత్రియుడు లేడు.
3.39.69
समं तेजश्च वीर्यं च ममाद्य तव चानघ ।
प्रीतस्तेऽहं महाबाहो पश्य मां भरतर्षभ ॥ ३.३९.६९ ॥
ఓ అనఘా! నేడు నా తేజస్సు, పరాక్రమం నీ తేజస్సు, పరాక్రమంతో సమానంగా ఉన్నాయి. ఓ మహాబాహూ, భరతశ్రేష్ఠా! నేను నీపై సంతోషించాను; నన్ను చూడు.
3.39.70
ददामि ते विशालाक्ष चक्षुः पूर्वं मुनिर्भवान् ।
विजेष्यसि रणे शत्रूनपि सर्वान्दिवौकसः ॥ ३.३९.७० ॥
ఓ విశాలాక్షా! నీకు దివ్య దృష్టిని ఇస్తాను. పూర్వం నీవు ముని వయ్యావు. యుద్ధంలో నీవు శత్రువులందరినీ, స్వర్గవాసులైన దేవతలను కూడా జయిస్తావు.
3.39.71
प्रीत्या च तेऽहं दास्यामि यदस्त्रमनिवारितम् ।
त्वं हि शक्तो मदीयं तदस्त्रं धारयितुं क्षणात् ॥ ३.३९.७१ ॥
ప్రేమతో నేను నీకు అనివారితమైన అస్త్రాన్ని ఇస్తాను; ఎందుకంటే నా ఆ అస్త్రాన్ని క్షణంలో ధరించడానికి నీవే సమర్థుడవు.
3.39.72
ततो देवं महादेवं गिरिशं शूनपाणिनम् ।
ददर्श फल्गुनस्तत्र सह देव्या महाद्युतिम् ॥ ३.३९.७२ ॥
అప్పుడు ఫల్గునుడు (అర్జునుడు) అక్కడ దేవితో కలిసి మహాదీప్తిమంతుడైన దేవదేవుడు మహాదేవుణ్ణి చూశాడు; ఆయన గిరీశుడు, శూలపాణి.
3.39.73
स जानुभ्यां महीं गत्वा शिरसा प्रणिपत्य च ।
प्रसादयामास हरं पार्थः परपुरंजयः ॥ ३.३९.७३ ॥
అతడు మోకాళ్లపై భూమిపై వాలి, తలవంచి నమస్కరించి, శత్రునగరాలను జయించే పార్థుడు హరుని ప్రసన్నం చేసుకున్నాడు.
3.39.74
कपर्दिन्सर्वभूतेश भगनेत्रनिपातन ।
देवदेव महादेव नीलग्रीव जटाधर ॥ ३.३९.७४ ॥
ఓ కపర్దీ, సర్వభూతాధిపతీ, భగుని నేత్రాన్ని నాశనం చేసినవాడా, దేవదేవా, మహాదేవా, నీలకంఠా, జటాధరా!
3.39.75
कारणानां च परमं जाने त्वां त्र्यम्बकं विभुम् ।
देवानां च गतिं देवं त्वत्प्रसूतमिदं जगत् ॥ ३.३९.७५ ॥
కారణాలకు పరమకారణమైన, త్ర్యంబకుడు, విభుడు, దేవతలకు గతియైన దేవుడవైన నిన్ను నేనెరుగుదును; ఈ జగత్తు నీ నుండే ఉద్భవించింది.
3.39.76
अजेयस्त्वं त्रिभिर्लोकैः सदेवासुरमानुषैः ।
शिवाय विष्णुरूपाय विष्णवे शिवरूपिणे ॥ ३.३९.७६ ॥
దేవతలు, అసురులు, మనుషులతో కూడిన మూడు లోకాలచేత నీవు జయింపరానివాడవు; విష్ణురూపుడైన శివునికి, శివరూపుడైన విష్ణువుకు నమస్కారం.
3.39.77
दक्षियज्ञविनाशाय हरिरूपाय ते नमः ।
ललाटाक्षाय शर्वाय मीढुषे शूलपाणये ॥ ३.३९.७७ ॥
దక్షయజ్ఞాన్ని నాశనం చేసి, హరిరూపుడైన నీకు నమస్కారం; నుదుటి కన్నుగల శర్వునికి, వర్షించువానికి, శూలపాణికి నమస్కారం.
3.39.78
पिनाकगोप्त्रे सूर्याय मङ्गल्याय च वेधसे ।
प्रसादये त्वां भगवन्सर्वभूतमहेश्वर ॥ ३.३९.७८ ॥
పినాకాన్ని రక్షించువాడు, సూర్యుని వంటివాడు, మంగళకరుడు, సృష్టికర్త అయిన నీకు నమస్కారం; భగవంతుడా, సర్వభూతాలకు మహేశ్వరుడా, నిన్ను ప్రసన్నం చేసుకుంటున్నాను.
3.39.79
गणेशं जगतः शम्भुं लोककारणकारणम् ।
प्रधानपुरुषातीतं परं सूक्ष्मतरं हरम् ॥ ३.३९.७९ ॥
జగత్తుకు అధిపతి గణేశుడు, శంభుడు, లోకాల కారణానికే కారణమైనవాడు, ప్రధానాన్ని, పురుషుని దాటినవాడు, పరుడు, అత్యంత సూక్ష్మమైనవాడు హరుడు (ను నేను నమస్కరిస్తాను).
3.39.80
व्यतिक्रमं मे भगवन्क्षन्तुमर्हसि शंकर ।
भगवन्दर्शनाकाङ्क्षी प्राप्तोस्मीमं महागिरिम् ॥ ३.३९.८० ॥
ఓ భగవంతుడా, శంకరా, నా అతిక్రమాన్ని మీరు క్షమించదగినవారు. భగవంతుని దర్శనాన్ని కోరి ఈ మహా పర్వతానికి వచ్చాను.
3.39.81
दयितं तव देवेश तापसालयमुत्तमम् ।
प्रसादये त्वां भगवन्सर्वलोकनमस्कृतम् ॥ ३.३९.८१ ॥
ఓ దేవేశా, ఇది మీకు ప్రియమైన, తపస్వుల ఉత్తమ నివాసం. ఓ భగవంతుడా, సర్వలోకాలచే నమస్కరించబడిన మిమ్ములను ప్రసన్నం చేసుకుంటున్నాను.
3.39.82
कृतो मयाऽयमज्ञानाद्विमर्दो यस्त्वया सह ।
शरणं प्रतिपन्नाय तत्क्षमस्वाद्य शंकर ॥ ३.३९.८२ ॥
అజ్ఞానం వల్ల నేను మీతో చేసిన ఈ ఘర్షణను, శరణు పొందిన నా కోసం ఓ శంకరా, ఈ రోజు క్షమించుము.
3.39.83
तमुवाच महातेजाः प्रहसन्वृषभध्वजः ।
प्रगृह्य रुचिरं बाहुं क्षान्तमित्येव फल्गुनम् ॥ ३.३९.८३ ॥
మహాతేజుడు, వృషభధ్వజుడు నవ్వుతూ, అందమైన బాహువును పట్టుకొని ఫల్గునునితో "క్షమించబడింది" అని అన్నాడు.
3.39.84
परिष्वज्य च बाहुभ्यां प्रीतात्मा भगवान्हरः ।
पुनः पार्थं सान्त्वपूर्वमुवाच वृषभध्वजः ॥ ३.३९.८४ ॥
రెండు బాహువులతో కౌగిలించుకొని, ప్రీతి మనస్కుడైన భగవంతుడు హరుడు, వృషభధ్వజుడు, పార్థునితో మళ్ళీ ఓదార్పు మాటలతో ఇలా అన్నాడు.
3.39.85
गङ्गाङ्गितजटः शर्वः पार्थस्यामिततेजसः ।
प्रगृह्य रुचिरं बाहुं वृत्तं ताम्रतलाङ्गुलिम् ॥ ३.३९.८५ ॥
గంగతో గుర్తించబడిన జటలు గల శర్వుడు, అమిత తేజస్వి పార్థుని అందమైన, గుండ్రని బాహువును పట్టుకున్నాడు; దాని అరచేయి, వేళ్లు రాగి వర్ణంలో ఉన్నాయి.