Mahābhārata · Adhyāya 3.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.66.1
विदर्भराजो धर्मात्मा भीमो भीमपराक्रमः ।
सुतेयं तस्य कल्याणी दमयन्तीति विश्रुता ॥ ३.६६.१ ॥
Der König von Vidarbha war der rechtschaffene Bhīma, von schrecklicher Tapferkeit. Seine schöne Tochter ist als Damayantī berühmt.
3.66.2
राजा तु नैषधो नाम वीरसेनसुतो नलः ।
भार्येयं तस्य कल्याणी पुण्यश्लोकस्य धीमतः ॥ ३.६६.२ ॥
Der König namens Nala, der Naiṣadha, Sohn Vīrasenas, ist der Gatte dieser schönen Frau, jenes weisen Mannes, dessen Ruhm in seiner Tugend liegt.
3.66.3
स द्यूतेन जितो भ्रात्रा हृतराज्यो महामनाः ।
दमयन्त्या गतः सार्धं न प्राज्ञायत कस्यचित् ॥ ३.६६.३ ॥
Im Würfelspiel von seinem Bruder besiegt, verlor er sein Reich; der großherzige Mann zog mit Damayantī fort, und niemand erfuhr, wohin.
3.66.4
ते वयं दमयन्त्यर्थे चरामः पृथिवीमिमाम् ।
सेयमासादिता बाला तव देवि निवेशने ॥ ३.६६.४ ॥
Wir haben diese Erde auf der Suche nach Damayantī durchstreift, und diese junge Frau wurde nun in deinem Hause gefunden, o Königin.
3.66.5
अस्या रूपेण सदृशी मानुषी न हि विद्यते ।
अस्या ह्येष भ्रुवोर्मध्ये सहजः पिप्लुरुत्तमः ॥ ३.६६.५ ॥
Keine sterbliche Frau ist ihr an Schönheit gleich; zwischen ihren beiden Augenbrauen befindet sich dieses natürliche, vorzügliche Muttermal.
3.66.6
श्यामायाः पद्मसंकाशो लक्षितोऽन्तर्हितो मया ।
मलेन संवृतोह्यस्याश्छन्नोऽभ्रेणेव चन्द्रमाः ॥ ३.६६.६ ॥
Ich hatte das lotusähnliche Mal der dunkelhäutigen Frau gesehen, obwohl es mir verborgen war; von Schmutz bedeckt, gleicht es dem Mond, den eine Wolke verhüllt.
3.66.7
चिह्नभूतो विभूत्यर्थमयं धात्रा विनिर्मितः ।
प्रतिपत्कलुषेवेन्दोर्लेखा नातिविराजते ॥ ३.६६.७ ॥
Dieses Zeichen wurde vom Schöpfer zur Zierde geschaffen; wie die befleckte Mondlinie am ersten Mondtag strahlt es nicht allzu hell.
3.66.8
न चास्या नश्यते रूपं वपुर्मलसमाचितम् ।
असंस्कृतमपि व्यक्तं भाति काञ्चनसन्निभम् ॥ ३.६६.८ ॥
Ihre Schönheit wird nicht zerstört, obwohl ihr Körper mit Schmutz bedeckt ist; selbst ungeschmückt strahlt sie klar wie Gold.
3.66.9
अनेन वपुषा बाला पिप्लुनाऽनेन सूचिता ।
लक्षितेयं मया देवी पिहितोऽग्निरिवोष्मणा ॥ ३.६६.९ ॥
An diesem Körper wird diese junge Frau durch dieses Mal angezeigt; ich habe diese Göttin erkannt, wie das Feuer von Hitze verborgen ist.
3.66.10
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सुदेवस्य विशांपते ।
सुनन्दा शोधयामास पिप्लुप्रच्छादनं मलम् ॥ ३.६६.१० ॥
O Herr der Menschen, nachdem Sunandā jene Worte Sudevas gehört hatte, wusch sie den Schmutz ab, der das Mal bedeckte.
3.66.11
स मलेनापकृष्टन पिप्लुस्तस्या व्यरोचत ।
दमयन्त्या यथा व्यभ्रे नभसीव निशाकरः ॥ ३.६६.११ ॥
Als der Schmutz entfernt war, erstrahlte ihr Mal, wie der Mond am wolkenlosen Himmel leuchtet, gleich Damayantīs Mond.
3.66.12
पिप्लुं दृष्ट्वा सुनन्दा च राजमाता च भारत ।
रुदन्त्यौ तां परिष्वज्यमुहूर्तमिव तस्थतुः ॥ ३.६६.१२ ॥
O Nachkomme Bharatas, als sie das Mal sahen, weinten Sunandā und die Königinmutter, umarmten sie und verharrten einen Augenblick regungslos.
3.66.13
उत्सृज्य बाष्पं शनकै राजमातेदमब्रवीत् ।
भगिन्या दुहिता मेऽसि पिप्लुनानेन सूचिता ॥ ३.६६.१३ ॥
Tränen vergießend sprach die Mutter des Königs langsam: "Du bist die Tochter meiner Schwester; Piplu hat es kundgetan."
3.66.14
अहं च तव माता च राजन्यस्य महात्मनः ।
सुते दशार्णाधिपतेः सुदाम्नश्चारुदर्शने ॥ ३.६६.१४ ॥
Ich und deine Mutter, o Schöngesichtige, sind Töchter des hochherzigen Königs Sudāman, des Herrn der Daśārṇas.
3.66.15
भीमस्य राज्ञः सा दत्ता वीरबाहोरहं पुनः ।
त्वं तु जाता मया दृष्टा दशार्णेषु पितुर्गृहे ॥ ३.६६.१५ ॥
Sie wurde dem König Bhīma gegeben, und ich wurde wieder dem Vīrabāhu gegeben; du aber wurdest im Haus deines Vaters bei den Daśārṇas geboren und von mir gesehen.
3.66.16
यथैव ते पितुर्गेहं तथेदमपि भामिति ।
यथैव च ममैश्वर्यं दमयन्ति तथा तव ॥ ३.६६.१६ ॥
Wie das Haus deines Vaters ist, so auch dieses, o Strahlende; und wie mein Reichtum und meine Macht sind, Damayantī, so sind die deinen.
3.66.17
तां प्रहृष्टेन मनसा दमयन्ती विशांपते ।
प्रणम्य मातुर्भगिनीमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.६६.१७ ॥
Mit frohem Herzen, o Herr der Menschen, verneigte sich Damayantī vor der Schwester ihrer Mutter und sprach diese Worte.
3.66.18
अज्ञायमानाऽपिसती सुखमस्म्युषिता त्वयि ।
सर्वकामैः सुविहिता रक्ष्यमाणा सदा त्वया ॥ ३.६६.१८ ॥
Obwohl unerkannt, lebte ich als treue Gattin glücklich bei dir, mit allem Wunsch gut versorgt und stets von dir beschützt.
3.66.19
सुखात्सुखतरो वासो भविष्यति न संशयः ।
चिरविप्रोषितां मातर्मामनुज्ञातुमर्हसि ॥ ३.६६.१९ ॥
Es wird eine glücklichere Wohnstätte sein als das Glück, daran besteht kein Zweifel. Mutter, du solltest mir, der lange Getrennten, den Abschied gewähren.
3.66.20
दारकौ च हि मे नीतौ वसतस्तत्र बालकौ ।
पित्रा विहीनौ शोकार्तौ मया चैव कथं नु तौ ॥ ३.६६.२० ॥
Auch meine beiden kleinen Söhne wurden fortgebracht, während ich dort wohnte. Ihres Vaters beraubt und von Kummer gequält, wie könnte ich sie (verlassen)?
3.66.21
यदि चापि प्रियं किंचिन्मयि कर्तुमिहेच्छसि ।
विदर्भान्यातुमिच्छामि शीघ्रं मे यानमादिश ॥ ३.६६.२१ ॥
Wenn du hier etwas Erfreuliches für mich tun willst, möchte ich nach Vidarbha reisen; befiehl schnell ein Gefährt für mich.
3.66.22
बाढमित्येव तामुक्त्वा हृष्ट्वा मातृष्वसा नृप ।
गुप्तां बलेन महता पुत्रस्यानुमते ततः ॥ ३.६६.२२ ॥
O König, nachdem sie ihr "Sehr gut" gesagt hatte, sandte die frohe Tante mit Zustimmung ihres Sohnes sie dann, durch ein großes Heer geschützt...
3.66.23
प्रास्थापयद्राजमाता श्रीमतीं नरवाहिना ।
यानेन भरतश्रेष्ठ स्वन्नपानपरिच्छदाम् ॥ ३.६६.२३ ॥
Die Königinmutter schickte die glanzvolle Frau, o Bester der Bharatas, in einem von Männern getragenen Gefährt, versehen mit Speise, Trank und Vorräten.
3.66.24
ततः सा नचिरादेव विदर्भानगमच्छुभा ।
तां तु बन्धुजनः सर्वः प्रहृष्टः समपूजयत् ॥ ३.६६.२४ ॥
Dann erreichte die Glückverheißende Vidarbha nicht lange danach, und alle Verwandten ehrten sie erfreut.
3.66.25
सर्वान्कुशलिनो दृष्ट्वा बान्धवान्दारकौ च तौ ।
मातरं पितरं चोभौ सर्वं चैव सखीजनम् ॥ ३.६६.२५ ॥
Als sie alle wohlauf sah, die Verwandten, die beiden Kinder, Mutter und Vater beide und alle Gefährtinnen.
3.66.26
देवताः पूजयामास ब्राह्मणांश्च यशस्विनी ।
परेण विधिना देवी दमयन्ती विशांपते ॥ ३.६६.२६ ॥
Die ruhmreiche Königin Damayantī verehrte die Götter und die Brahmanen nach dem höchsten Ritus, o Herr des Volkes.
3.66.27
अतर्पयत्सुदेवं च गोसहस्रेण पार्थिवः ।
प्रीतो दृष्ट्वैव तनयां ग्रामेण द्रविणेन च ॥ ३.६६.२७ ॥
Der König, erfreut, seine Tochter zu sehen, beschenkte Sudeva mit tausend Kühen, einem Dorf und Reichtum.
3.66.28
सा व्युष्टा रजनीं तत्रपितुर्वेश्मनि भामिनी ।
विश्रान्ता मातरं राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.६६.२८ ॥
Als die strahlende Frau nach der Nacht im Haus ihres Vaters geruht hatte, sprach sie, o König, diese Worte zu ihrer Mutter.