Mahābhārata · Adhyāya 3.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.67.1
मां चेदिच्छसि जीवन्तीं मातः सत्यं ब्रवीमिते ।
नलस्य नरवीरस्य यतस्वानयने पुनः ॥ ३.६७.१ ॥
Mutter, wenn du willst, dass ich lebe, sage ich dir die Wahrheit: Bemühe dich, Nala, den Helden unter den Menschen, zurückzubringen.
3.67.2
दमयन्त्या तथोक्ता तु सा देवी भृशदुःखिता ।
बाष्पेणापिहिता राज्ञी नोत्तरं किंचिदब्रवीत् ॥ ३.६७.२ ॥
Als Damayantī so gesprochen hatte, war die Königin tief betrübt; von Tränen bedeckt, gab sie keine Antwort.
3.67.3
तदवस्थां तु तां दृष्ट्वा सर्वमन्तःपुरं तदा ।
हाहाभूतमतीवासीद्भृशं च प्ररुरोद ह ॥ ३.६७.३ ॥
Als alle im Frauengemach sie in diesem Zustand sahen, erhob sich ein Wehgeschrei von »Weh, weh!«, und sie weinten laut in großem Schmerz.
3.67.4
ततो भीमं महाराजं भार्या वचनामब्रवीत् ।
दमयन्ती नृप भृशं भर्तारमनुशोचति ॥ ३.६७.४ ॥
Da sprach die Gattin Damayantī diese Worte zu dem großen König Bhīma: O König, Damayantī trauert sehr um ihren Gatten.
3.67.5
अपकृष्य च लज्जां सा स्वयमुक्तवती विभो ।
प्रयतन्तु तवप्रेष्याः पुण्यश्लोकस्य दर्शने ॥ ३.६७.५ ॥
Ihre Scham beiseitelassend, sprach sie selbst: O Mächtiger, mögen deine Diener sich bemühen, den ruhmreichen Nala zu finden.
3.67.6
तयाप्रयोदितो राजा ब्राह्मणान्वशवर्तिनः ।
प्राश्थापयद्दिशः सर्वा यतध्वं नलदर्शने ॥ ३.६७.६ ॥
Von ihr angespornt, schickte der König seine gehorsamen Brahmanen in alle Richtungen: Bemüht euch, Nala zu sehen.
3.67.7
ततो विदर्भाधिपतेर्नियोगाद्ब्राह्मणास्तदा ।
दमयन्तीमथापृच्छ्य प्रस्थितास्ते तथाऽव्रुवन् ॥ ३.६७.७ ॥
Da gingen die Brahmanen auf Geheiß des Herrn von Vidarbha, nachdem sie sich von Damayantī verabschiedet hatten, fort und sprachen so.
3.67.8
अथ तानब्रवीद्भैमी सर्वराष्ट्रेष्विदं वचः ।
ब्रूत वै जनसंसत्सु तत्रतत्र पुनः पुनः ॥ ३.६७.८ ॥
Da sprach Damayantī, die Tochter Bhīmas, zu ihnen: "In allen Reichen, in den Versammlungen des Volkes, hier und dort, sprecht diese Worte immer wieder."
3.67.9
क्वनु त्वं कितव च्छित्त्वा वस्त्रार्धं प्रस्थितो मम ।
उत्सृज्य वपिने सुप्तामनुरक्तां प्रियां प्रिय ॥ ३.६७.९ ॥
Du Spieler, wohin bist du gegangen, nachdem du die Hälfte meines Gewandes abgeschnitten hast? Du hast mich, deine Geliebte, die dir ergeben war und im Walde schlief, verlassen, o Geliebter!
3.67.10
सा वै यथा त्वया दृष्टा तथाऽऽस्ते त्वत्प्रतीक्षिणी ।
दह्यमाना भृशं बाला वस्त्रार्धेनाभिसंवृता ॥ ३.६७.१० ॥
Sie ist noch so, wie du sie gesehen hast, auf dich wartend, das junge Mädchen, heftig brennend, mit einem halben Gewand bedeckt.
3.67.11
तस्या रुदन्त्याः सततं तेन शोकेन पार्थिव ।
प्रसादं कुरु वै देव प्रतिवाक्यं वदस्व च ॥ ३.६७.११ ॥
Wegen des Kummers, weil sie unaufhörlich weint, o König! O Herr, erweise Gnade und antworte.
3.67.12
एवमन्यच्च वक्तव्यं कृपां कुर्याद्यथा मयि ।
वायुना धूयमानो हि वनं दहति पावकः ॥ ३.६७.१२ ॥
So und noch anderes sollt ihr sagen, damit sie Mitleid mit mir hat, wie das vom Wind angefachte Feuer den Wald verbrennt.
3.67.13
भर्तव्या रक्षणीया त्व पत्नी पत्या हि नित्यदा ।
तन्नष्टमुभयं कस्माद्धर्मज्ञस्य सतस्तव ॥ ३.६७.१३ ॥
Ein Gatte soll seine Gattin stets erhalten und beschützen. Warum sind dann beide in dir, dem Gerechten und Kenner des Dharma, verloren gegangen?
3.67.14
ख्यातः प्राज्ञः कुलीनश् सानुक्रोशो भवान्सदा ।
संवृत्तो निरनुक्रोशः शङ्के मद्भाग्यसंक्षयात् ॥ ३.६७.१४ ॥
Du warst stets berühmt, weise, von edler Geburt und mitfühlend. Ich vermute, dass du durch den Untergang meines Glücks ohne Mitleid geworden bist.
3.67.15
तत्कुरुष्व नरव्याघ्र दयां मयि नरर्पभ ।
आनृशंस्यं परो धर्मस्त्वत्त एव हि मे श्रुतः ॥ ३.६७.१५ ॥
Darum, Tiger unter den Menschen, Stier unter den Menschen, erweise mir Mitgefühl. Güte ist der höchste Dharma, und dies habe ich von dir allein gehört.
3.67.16
एवंब्रुवाणान्यदि वः प्रतिब्रूयाद्धि कश्चन ।
स नरः सर्वथा ज्ञेयः कश्चासौ क्वनु वर्तते ॥ ३.६७.१६ ॥
Wenn jemand euch, die ihr so sprecht, antworten sollte, dann ist dieser Mann auf jede Weise zu erkennen. Wer ist er, und wo weilt er?
3.67.17
यश्चैवं वचनं श्रुत्य्वा बूयात्प्रतिवचो नरः ।
तदादाय वचस्तस्य ममावेद्यं द्विजोत्तमाः ॥ ३.६७.१७ ॥
Und welcher Mann, nachdem er solche Worte gehört hat, antworten sollte, dessen Antwort nehmt auf und meldet sie mir, ihr Besten der Zweimalgeborenen.
3.67.18
यथा च वो न जानीयाच्चरतो भीमशासनात् ।
पुनरागमनं चेह तथा कार्यमतन्द्रितैः ॥ ३.६७.१८ ॥
Und so wie ihr nicht erkannt werden sollt, während ihr unter dem schrecklichen Befehl umherzieht, so muss auch eure Rückkehr hierher ohne Nachlässigkeit geschehen.
3.67.19
यदि वाऽसौ समृद्धः स्याद्यदि वाऽप्यधनो भवेत् ।
यदिऽवाप्यसमर्थः स्याज्ज्ञेयमस्य चिकीर्षितम् ॥ ३.६७.१९ ॥
Ob er wohlhabend ist, oder ob er arm ist, oder ob er unfähig ist, seine Absicht ist so zu erkennen.
3.67.20
एवमुक्तास्त्वगच्छंस्ते ब्राह्मणाः सर्वतो दिशम् ।
नलं मृगयितुं राजंस्तदा व्यसनिनं तथा ॥ ३.६७.२० ॥
So angewiesen, zogen jene Brahmanen nach allen Richtungen, o König, um Nala und den vom Unglück Heimgesuchten zu suchen.
3.67.21
ते पुराणि सराष्ट्राणि ग्रामान्धोपांस्तथाऽऽश्रमान् ।
अन्वेषन्तो नलं राजन्नाधिजग्मुर्दविजातयः ॥ ३.६७.२१ ॥
Nala suchend in Städten mit ihren Reichen, in Dörfern, Wäldern und Einsiedeleien, o König, fanden jene Zweimalgeborenen ihn nicht.
3.67.22
तच्च वाक्यं तथा सर्वेतत्रतत्र विशांपते ।
श्रावयांचक्रिरे विप्रा दमयन्त्या यथेरितम् ॥ ३.६७.२२ ॥
Und jene Brahmanen ließen, o Herr der Menschen, jenes ganze Wort, so wie Damayantī es gesprochen hatte, hier und dort verkünden.