மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.67.1
मां चेदिच्छसि जीवन्तीं मातः सत्यं ब्रवीमिते ।
नलस्य नरवीरस्य यतस्वानयने पुनः ॥ ३.६७.१ ॥
அம்மா, நீ என்னை உயிருடன் காண விரும்பினால், உண்மையையே சொல்கிறேன் — நரவீரன் நளனைத் திரும்பக் கொண்டு வர முயற்சி செய்.
3.67.2
दमयन्त्या तथोक्ता तु सा देवी भृशदुःखिता ।
बाष्पेणापिहिता राज्ञी नोत्तरं किंचिदब्रवीत् ॥ ३.६७.२ ॥
தமயந்தி இவ்வாறு சொன்னதும், அந்த தேவியான ராணி மிகவும் துயருற்றாள்; கண்ணீரால் மூடப்பட்டவளாய் அவள் எதுவும் பதில் சொல்லவில்லை.
3.67.3
तदवस्थां तु तां दृष्ट्वा सर्वमन्तःपुरं तदा ।
हाहाभूतमतीवासीद्भृशं च प्ररुरोद ह ॥ ३.६७.३ ॥
அவளுடைய அந்நிலையைக் கண்டு அப்போது அந்தப்புரம் முழுவதும் 'ஐயோ, ஐயோ' என்ற அலறலால் நிறைந்தது; பெரிதும் அழுது கதறி அழுதது.
3.67.4
ततो भीमं महाराजं भार्या वचनामब्रवीत् ।
दमयन्ती नृप भृशं भर्तारमनुशोचति ॥ ३.६७.४ ॥
அப்போது மனைவி தமயந்தி மகாராஜா பீமனிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னாள் — அரசே! தமயந்தி தன் கணவனுக்காக மிகவும் துயருறுகிறாள்.
3.67.5
अपकृष्य च लज्जां सा स्वयमुक्तवती विभो ।
प्रयतन्तु तवप्रेष्याः पुण्यश्लोकस्य दर्शने ॥ ३.६७.५ ॥
வெட்கத்தை விலக்கிவிட்டு அவளே பேசினாள் — ஓ வல்லவனே! உன் ஏவலர்கள் புண்ணியச்லோகன் (நளன்) தரிசனத்திற்காக முயற்சி செய்யட்டும்.
3.67.6
तयाप्रयोदितो राजा ब्राह्मणान्वशवर्तिनः ।
प्राश्थापयद्दिशः सर्वा यतध्वं नलदर्शने ॥ ३.६७.६ ॥
அவளால் தூண்டப்பட்ட அரசன், தன் கீழ்ப்படிந்த பிராமணர்களை எல்லாத் திசைகளுக்கும் அனுப்பினான் — 'நளனைக் காண முயற்சி செய்யுங்கள்.'
3.67.7
ततो विदर्भाधिपतेर्नियोगाद्ब्राह्मणास्तदा ।
दमयन्तीमथापृच्छ्य प्रस्थितास्ते तथाऽव्रुवन् ॥ ३.६७.७ ॥
அப்போது விதர்ப்ப மன்னனின் கட்டளைப்படி அந்தப் பிராமணர்கள் தமயந்தியிடம் விடைபெற்றுப் புறப்பட்டனர்; இவ்வாறு அவர்கள் கூறினர்.
3.67.8
अथ तानब्रवीद्भैमी सर्वराष्ट्रेष्विदं वचः ।
ब्रूत वै जनसंसत्सु तत्रतत्र पुनः पुनः ॥ ३.६७.८ ॥
பின்னர் பீமனின் மகளான தமயந்தி அவர்களிடம், "எல்லா நாடுகளிலும், மக்கள் கூடும் சபைகளிலும், அங்கங்கே மீண்டும் மீண்டும் இந்தச் சொல்லைச் சொல்லுங்கள்" என்றாள்.
3.67.9
क्वनु त्वं कितव च्छित्त्वा वस्त्रार्धं प्रस्थितो मम ।
उत्सृज्य वपिने सुप्तामनुरक्तां प्रियां प्रिय ॥ ३.६७.९ ॥
சூதாடியே! என் ஆடையின் பாதியை வெட்டிக்கொண்டு நீ எங்கே போனாய்? காட்டில் உறங்கிக்கொண்டிருந்த, உன்மீது அன்புகொண்ட உன் அன்புக்குரியவளை விட்டுவிட்டு, ஓ அன்பனே!
3.67.10
सा वै यथा त्वया दृष्टा तथाऽऽस्ते त्वत्प्रतीक्षिणी ।
दह्यमाना भृशं बाला वस्त्रार्धेनाभिसंवृता ॥ ३.६७.१० ॥
நீ பார்த்தபடியே அவள் இன்னும் இருக்கிறாள், உன்னை எதிர்பார்த்துக் கொண்டு. பெரிதும் வெந்துகொண்டு, அரைச் சேலையால் போர்த்தப்பட்ட அந்த இளம்பெண்.
3.67.11
तस्या रुदन्त्याः सततं तेन शोकेन पार्थिव ।
प्रसादं कुरु वै देव प्रतिवाक्यं वदस्व च ॥ ३.६७.११ ॥
அவள் இடைவிடாமல் அழுவதாலும், அந்தத் துயரத்தாலும், ஓ மன்னா! ஓ தேவனே, அருள் புரிந்து பதில் ஏதேனும் சொல்லுங்கள்.
3.67.12
एवमन्यच्च वक्तव्यं कृपां कुर्याद्यथा मयि ।
वायुना धूयमानो हि वनं दहति पावकः ॥ ३.६७.१२ ॥
இவ்வாறும் வேறு சிலவும் சொல்ல வேண்டும்; என்மீது அருள் கூர்ந்து செய்யும்படி. காற்றால் தூண்டப்பட்ட நெருப்பு காட்டையே எரிப்பது போல்.
3.67.13
भर्तव्या रक्षणीया त्व पत्नी पत्या हि नित्यदा ।
तन्नष्टमुभयं कस्माद्धर्मज्ञस्य सतस्तव ॥ ३.६७.१३ ॥
கணவன் எப்போதும் மனைவியைப் பேணி காக்க வேண்டும். அப்படியிருக்க, தர்மத்தை அறிந்த நல்லோரான உம்மிடம் இருவரும் எப்படி அழிந்தனர்?
3.67.14
ख्यातः प्राज्ञः कुलीनश् सानुक्रोशो भवान्सदा ।
संवृत्तो निरनुक्रोशः शङ्के मद्भाग्यसंक्षयात् ॥ ३.६७.१४ ॥
நீர் எப்போதும் புகழ்பெற்ற, அறிவுடைய, உயர் குலத்தவர், இரக்கமுள்ளவர். என் அதிர்ஷ்டத்தின் அழிவால் நீர் இரக்கமற்றவரானீர் என்று ஐயுறுகிறேன்.
3.67.15
तत्कुरुष्व नरव्याघ्र दयां मयि नरर्पभ ।
आनृशंस्यं परो धर्मस्त्वत्त एव हि मे श्रुतः ॥ ३.६७.१५ ॥
ஆகையால் மனிதர்களில் புலியே, மனிதர்களில் காளையே, என் மீது இரக்கம் காட்டுவீர். அருளே உயர்ந்த தர்மம் என்று உம்மிடமிருந்தே நான் கேட்டிருக்கிறேன்.
3.67.16
एवंब्रुवाणान्यदि वः प्रतिब्रूयाद्धि कश्चन ।
स नरः सर्वथा ज्ञेयः कश्चासौ क्वनु वर्तते ॥ ३.६७.१६ ॥
இவ்வாறு பேசும் உங்களுக்கு யாராவது மறுமொழி கூறினால், அந்த மனிதனை எல்லா வகையிலும் அறிய வேண்டும். அவன் யார், எங்கே இருக்கிறான்?
3.67.17
यश्चैवं वचनं श्रुत्य्वा बूयात्प्रतिवचो नरः ।
तदादाय वचस्तस्य ममावेद्यं द्विजोत्तमाः ॥ ३.६७.१७ ॥
இவ்வாறு கேட்டு மறுமொழி கூறும் மனிதன் யாரோ, ஓ சிறந்த பிராமணர்களே, அவனுடைய அந்த வார்த்தையை எடுத்து என்னிடம் தெரிவிக்க வேண்டும்.
3.67.18
यथा च वो न जानीयाच्चरतो भीमशासनात् ।
पुनरागमनं चेह तथा कार्यमतन्द्रितैः ॥ ३.६७.१८ ॥
பயங்கர கட்டளையால் திரியும்போது நீங்கள் அறியப்படாதவாறும், இங்கு மீண்டும் வருவதும் சோம்பலின்றி அவ்வாறே செய்யப்பட வேண்டும்.
3.67.19
यदि वाऽसौ समृद्धः स्याद्यदि वाऽप्यधनो भवेत् ।
यदिऽवाप्यसमर्थः स्याज्ज्ञेयमस्य चिकीर्षितम् ॥ ३.६७.१९ ॥
அவன் செல்வந்தனாக இருந்தாலும், அல்லது வறியவனாக இருந்தாலும், அல்லது இயலாதவனாக இருந்தாலும், அவனுடைய நோக்கம் இதுவே என்று அறியப்பட வேண்டும்.
3.67.20
एवमुक्तास्त्वगच्छंस्ते ब्राह्मणाः सर्वतो दिशम् ।
नलं मृगयितुं राजंस्तदा व्यसनिनं तथा ॥ ३.६७.२० ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டு, அந்தப் பிராமணர்கள் ஓ அரசே, நளனையும், துன்பத்தில் அகப்பட்டவனையும் தேடுவதற்காக எல்லாத் திசைகளிலும் சென்றனர்.
3.67.21
ते पुराणि सराष्ट्राणि ग्रामान्धोपांस्तथाऽऽश्रमान् ।
अन्वेषन्तो नलं राजन्नाधिजग्मुर्दविजातयः ॥ ३.६७.२१ ॥
நகரங்கள், நாடுகளுடன், கிராமங்கள், காடுகள், சிறு ஊர்கள், ஆசிரமங்கள் ஆகியவற்றில் நளனைத் தேடிய அந்த இருபிறப்பாளர்கள், ஓ அரசே, அவனைக் காணவில்லை.
3.67.22
तच्च वाक्यं तथा सर्वेतत्रतत्र विशांपते ।
श्रावयांचक्रिरे विप्रा दमयन्त्या यथेरितम् ॥ ३.६७.२२ ॥
ஓ மனிதர்களின் தலைவனே, அந்த வார்த்தையை, தமயந்தி சொன்னபடியே முழுவதும் இங்கும் அங்கும் அந்தப் பிராமணர்கள் அறிவிக்கச் செய்தனர்.