Mahābhārata · Adhyāya 3.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.87.1
अवन्तीषु प्रतीच्यां वै कीर्तयिष्यामि ते दिशि ।
यानि तत्रपवित्राणि पुण्यान्यायतनानि च ॥ ३.८७.१ ॥
In den Ländern Avantī, im Westen, will ich dir die heiligen und verdienstvollen Stätten nennen, die dort sind.
3.87.2
प्रियङ्ग्वाम्रवणोपेता वानीरफलमालिनी ।
प्रत्यक्स्रोता नदी पुण्या नर्मदा तत्र भारत ॥ ३.८७.२ ॥
Dort ist der heilige Fluss Narmadā, geschmückt mit Priyaṅgu-, Mango- und Vaṇa-Bäumen, mit Girlanden aus Vānīra-Früchten, nach Westen fließend, o Bhārata.
3.87.3
त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
सरिद्वनानि शैलेन्द्रा देवाश्च सपितामहाः ॥ ३.८७.३ ॥
Alle heiligen Furten und verdienstvollen Stätten in den drei Welten, Flüsse und Wälder, die gewaltigen Berge, die Götter samt dem Urgroßvater.
3.87.4
नर्मदायां कुरुश्रेष्ठ सहसिद्धर्षिचारणैः ।
स्नातुमायान्ति पुण्यौधैः सदा वारिषु भारत ॥ ३.८७.४ ॥
Am Narmadā, bester der Kurus, kommen zusammen mit vollendeten Weisen und himmlischen Sängern die Frommen in Scharen, um zu baden, stets in seinem Wasser, o Bhārata.
3.87.5
निरेतः श्रूयते पुण्यो यत्र विश्रवसो मुनेः ।
जज्ञे धनपतिर्यत्र कुबेरो नरवाहनः ॥ ३.८७.५ ॥
Man hört von der heiligen Stätte Niḥetas, wo Kubera, der Herr des Reichtums, Sohn des Weisen Viśravas, geboren wurde, dessen Reittier ein Mensch ist.
3.87.6
वैढूर्यशिखरो नाम पुण्यो गिरिवरः शिवः ।
नित्यपुष्पफलास्तत्र पादपा हरितच्छदाः ॥ ३.८७.६ ॥
Es gibt den heiligen, gütigen besten der Berge namens Vaiḍūryaśikhara, wo die grünblättrigen Bäume ewig Blüten und Früchte tragen.
3.87.7
तस्य शैलस्य शिखरे सरः पुण्यं महीपते ।
फुल्लपद्मं महाराज देवगन्धर्वसेवितम् ॥ ३.८७.७ ॥
Auf dem Gipfel jenes Berges liegt ein heiliger See, o Herr der Erde, o großer König, mit erblühten Lotussen, von Göttern und Gandharvas besucht.
3.87.8
बह्वाश्चर्यं महाराज दृश्यते तत्र पर्वते ।
पुण्ये स्वर्गोपमे चैव देवर्षिगणसेविते ॥ ३.८७.८ ॥
O großer König, dort auf jenem Berg sieht man viele Wunder; heilig und himmelgleich, von Scharen göttlicher Seher besucht.
3.87.9
ह्रदिनी पुण्यतीर्था च राजर्षेस्तत्र वै सरित् ।
विश्चामित्रेण तपसा निर्मिता सर्वपावनी ॥ ३.८७.९ ॥
Dort erschuf der königliche Seher Viśvāmitra durch seine Askese einen Fluss, vom See gespeist, mit heiligen Badeplätzen, der alles reinigt.
3.87.10
यस्यास्तीरे सतां मध्ये ययातिर्नहुषात्मजः ।
पपात स पुनर्लोकाँल्लेभे धर्मान्सनातनान् ॥ ३.८७.१० ॥
An dessen Ufer, inmitten der Guten, fiel Yayāti, der Sohn Nahuṣas; und er erlangte wieder die Welten und die ewigen Tugenden.
3.87.11
तत्रपुण्यो ह्रदः ख्यातो मैनाकश्चैव पर्वतः ।
बहुमूलफलोपेतस्त्वमितो नाम पर्वतः ॥ ३.८७.११ ॥
Dort ist der heilige See berühmt, und auch der Berg Mainaka, reich an vielen Wurzeln und Früchten; und der Berg namens Amita von hier.
3.87.12
आश्रमः कक्षसेनस्य पुण्यस्तत्रयुधिष्ठिरः ।
च्यवनस्याश्रमश्चैव विख्यातस्तत्रपाण्डव।
तत्राल्पेनैव सिद्ध्यन्ति मानवास्तपसा विभो ॥ ३.८७.१२ ॥
Dort ist die heilige Einsiedelei Kakṣasenas, o Yudhiṣṭhira; und die Einsiedelei Cyavanas ist dort ebenfalls berühmt, o Pāṇḍava. Dort erlangen Menschen Vollendung schon durch geringe Askese, o Mächtiger.
3.87.13
जम्बूमार्गो महाराज ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
आश्रम शाम्यतां श्रेष्ठ मृगद्विजनिषेवितः ॥ ३.८७.१३ ॥
O großer König, der Jambū-Pfad ist die Einsiedelei der Weisen von geläutertem Geist, o Bester der Gesammelten, von Hirschen und Vögeln besucht.
3.87.14
ततः पुण्यतमा राजन्सततं तापसैर्युता ।
केतुमाला च मेध्या च गङ्गाद्वारं च भूमिप।
ख्यातं च सैन्धवारण्यं पुण्यं द्विजनिषेवितम् ॥ ३.८७.१४ ॥
Dann, o König, das höchst heilige Ketumālā und Medhyā und Gaṅgādvāra, o Herr der Erde, stets von Asketen erfüllt; und der berühmte heilige Saindhava-Wald, von den Zweimalgeborenen besucht.
3.87.15
पितामहसरः पुण्यं पुष्करं नाम नामतः ।
वैखानसानां सिद्धानामृषीणामाश्रमः प्रियः ॥ ३.८७.१५ ॥
Der heilige See des Großvaters, mit Namen Puṣkara, ist die geliebte Einsiedelei der Vaikhānasa-Vollendeten und der Weisen.
3.87.16
अप्यत्र संश्रयार्थाय प्रजापतिरथो जगौ ।
पुष्करेषु कुरुश्रेष्ठ गाथां सुकृतिनांवर ॥ ३.८७.१६ ॥
Auch hier sang der Herr der Geschöpfe um der Zuflucht willen eine Strophe bei den Puṣkaras, o Bester der Kurus, o Bester der Tugendhaften.
3.87.17
मनसाऽप्यभिकामस्य पुष्कराणि मनखिनः ।
विप्रणश्यन्ति पापानि नाकपृष्ठे च मोदते ॥ ३.८७.१७ ॥
Für den Weisen, der auch nur im Geiste begehrt, zerstören die Puṣkaras die Sünden vollständig, und er freut sich auf dem Gipfel des Himmels.