மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.87.1
अवन्तीषु प्रतीच्यां वै कीर्तयिष्यामि ते दिशि ।
यानि तत्रपवित्राणि पुण्यान्यायतनानि च ॥ ३.८७.१ ॥
அவந்தி நாடுகளில், மேற்குத் திசையில், அங்குள்ள புனிதமான புண்ணிய தலங்களை உனக்கு நான் கூறுவேன்.
3.87.2
प्रियङ्ग्वाम्रवणोपेता वानीरफलमालिनी ।
प्रत्यक्स्रोता नदी पुण्या नर्मदा तत्र भारत ॥ ३.८७.२ ॥
பிரியங்கு, மா, வண மரங்கள் நிறைந்தவளும், வானீர பழமாலை அணிந்தவளும், மேற்கு நோக்கி ஓடும் புனித நதியுமான நர்மதை அங்கே உள்ளது, பாரதனே.
3.87.3
त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
सरिद्वनानि शैलेन्द्रा देवाश्च सपितामहाः ॥ ३.८७.३ ॥
மூவுலகிலும் உள்ள தீர்த்தங்கள், புண்ணிய தலங்கள், ஆலயங்கள், நதிகள், காடுகள், சிறந்த மலைகள், தேவர்கள், பிதாமகனுடன் உள்ளவர்கள்.
3.87.4
नर्मदायां कुरुश्रेष्ठ सहसिद्धर्षिचारणैः ।
स्नातुमायान्ति पुण्यौधैः सदा वारिषु भारत ॥ ३.८७.४ ॥
குருச்ரேஷ்டனே, நர்மதையில் சித்தர், ரிஷிகள், சாரணர்களுடன் புண்ணியர்கள் நீராடத் தொடர்ந்து வருகின்றனர், பாரதனே.
3.87.5
निरेतः श्रूयते पुण्यो यत्र विश्रवसो मुनेः ।
जज्ञे धनपतिर्यत्र कुबेरो नरवाहनः ॥ ३.८७.५ ॥
நிரேதம் என்னும் புண்ணிய தலம் கேட்கப்படுகிறது; அங்கே முனி விசிரவஸின் மகனாகிய தனபதி குபேரன் பிறந்தான், மனிதனை வாகனமாகக் கொண்டவன்.
3.87.6
वैढूर्यशिखरो नाम पुण्यो गिरिवरः शिवः ।
नित्यपुष्पफलास्तत्र पादपा हरितच्छदाः ॥ ३.८७.६ ॥
வைடூர்ய சிகரம் என்னும் புண்ணியமான, மங்களமான சிறந்த மலை உள்ளது; அங்குள்ள மரங்கள் எப்போதும் பூவும் பழமும் தருகின்றன, பசுமையான இலைகளுடன்.
3.87.7
तस्य शैलस्य शिखरे सरः पुण्यं महीपते ।
फुल्लपद्मं महाराज देवगन्धर्वसेवितम् ॥ ३.८७.७ ॥
அந்த மலையின் சிகரத்தில் புனிதமான ஒரு ஏரி உள்ளது, பூமியின் அரசே; அதில் மலர்ந்த தாமரைகள் உள்ளன, மகாராஜாவே; அது தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் சேவிக்கும் இடம்.
3.87.8
बह्वाश्चर्यं महाराज दृश्यते तत्र पर्वते ।
पुण्ये स्वर्गोपमे चैव देवर्षिगणसेविते ॥ ३.८७.८ ॥
மகாராஜாவே, அந்த மலையில் அங்கே பல அதிசயங்கள் காணப்படுகின்றன; அது புனிதமானது, சொர்க்கத்திற்கு ஒப்பானது, தேவரிஷிகளின் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்படுவது.
3.87.9
ह्रदिनी पुण्यतीर्था च राजर्षेस्तत्र वै सरित् ।
विश्चामित्रेण तपसा निर्मिता सर्वपावनी ॥ ३.८७.९ ॥
அங்கே ராஜரிஷி விஸ்வாமித்திரர் தவத்தால் ஒரு நதியை உண்டாக்கினார்; அது ஏரியிலிருந்து பாயும், புனிதத் துறைகளைக் கொண்டது, அனைத்தையும் தூய்மைப்படுத்துவது.
3.87.10
यस्यास्तीरे सतां मध्ये ययातिर्नहुषात्मजः ।
पपात स पुनर्लोकाँल्लेभे धर्मान्सनातनान् ॥ ३.८७.१० ॥
எந்தக் கரையில் நல்லோர் நடுவே நகுஷனின் மகன் யயாதி வீழ்ந்தாரோ, அவர் மீண்டும் உலகங்களையும் நித்திய தர்மங்களையும் அடைந்தார்.
3.87.11
तत्रपुण्यो ह्रदः ख्यातो मैनाकश्चैव पर्वतः ।
बहुमूलफलोपेतस्त्वमितो नाम पर्वतः ॥ ३.८७.११ ॥
அங்கே புனித ஏரி புகழ்பெற்றது; மைநாகம் என்ற மலையும் உள்ளது; பல வேர்களும் பழங்களும் நிறைந்தது; இங்கிருந்து அடுத்த மலையும் அப்படியே.
3.87.12
आश्रमः कक्षसेनस्य पुण्यस्तत्रयुधिष्ठिरः ।
च्यवनस्याश्रमश्चैव विख्यातस्तत्रपाण्डव।
तत्राल्पेनैव सिद्ध्यन्ति मानवास्तपसा विभो ॥ ३.८७.१२ ॥
அங்கே கக்ஷசேனனின் புனித ஆசிரமம் உள்ளது, யுதிஷ்டிரா; சியவனரின் ஆசிரமமும் அங்கே புகழ்பெற்றது, பாண்டவா. அங்கே சிறிய தவத்தாலேயே மனிதர்கள் சித்தி பெறுகின்றனர், வலிமையுடையவனே.
3.87.13
जम्बूमार्गो महाराज ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
आश्रम शाम्यतां श्रेष्ठ मृगद्विजनिषेवितः ॥ ३.८७.१३ ॥
மகாராஜாவே, ஜம்புமார்கம் தூய மனமுடைய ரிஷிகளின் ஆசிரமம்; சிறந்தவனே, அடக்கமுள்ள அவர்களின் ஆசிரமம் மான்களும் பறவைகளும் சேவிக்கும் இடம்.
3.87.14
ततः पुण्यतमा राजन्सततं तापसैर्युता ।
केतुमाला च मेध्या च गङ्गाद्वारं च भूमिप।
ख्यातं च सैन्धवारण्यं पुण्यं द्विजनिषेवितम् ॥ ३.८७.१४ ॥
பின்னர், அரசே, எப்போதும் தவசிகளால் நிரம்பிய மிகப் புனிதமான கேதுமாலையும், மேத்தியமும், கங்காத்வாரமும், பூமிபதியே; புகழ்பெற்ற புனிதமான சைந்தவ வனமும், இருபிறப்பாளர்களால் சேவிக்கப்படுவது.
3.87.15
पितामहसरः पुण्यं पुष्करं नाम नामतः ।
वैखानसानां सिद्धानामृषीणामाश्रमः प्रियः ॥ ३.८७.१५ ॥
பிதாமகரின் புனிதமான ஏரி, பெயரால் புஷ்கரம்; வைகானச சித்தர்களுக்கும் ரிஷிகளுக்கும் பிரியமான ஆசிரமம்.
3.87.16
अप्यत्र संश्रयार्थाय प्रजापतिरथो जगौ ।
पुष्करेषु कुरुश्रेष्ठ गाथां सुकृतिनांवर ॥ ३.८७.१६ ॥
இங்கும், அடைக்கலத்திற்காக, பிரஜாபதி புஷ்கரங்களில் ஒரு பாடலைப் பாடினார்; குருசிரேஷ்டனே, நல்லறம் செய்தவர்களில் சிறந்தவனே.
3.87.17
मनसाऽप्यभिकामस्य पुष्कराणि मनखिनः ।
विप्रणश्यन्ति पापानि नाकपृष्ठे च मोदते ॥ ३.८७.१७ ॥
மனதாலும் விரும்புபவனுக்கு, புஷ்கரங்கள் பாவங்களை முற்றிலும் அழிக்கின்றன; அவன் சொர்க்கத்தின் மேல்பகுதியில் மகிழ்கிறான்.