Mahābhārata · Adhyāya 3.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.87.1
अवन्तीषु प्रतीच्यां वै कीर्तयिष्यामि ते दिशि ।
यानि तत्रपवित्राणि पुण्यान्यायतनानि च ॥ ३.८७.१ ॥
Nas terras de Avantī, a oeste, vou relatar-te os lugares sagrados e santuários que lá existem.
3.87.2
प्रियङ्ग्वाम्रवणोपेता वानीरफलमालिनी ।
प्रत्यक्स्रोता नदी पुण्या नर्मदा तत्र भारत ॥ ३.८७.२ ॥
Lá está o rio sagrado Narmadā, adornado de árvores priyaṅgu, mangueiras e vaṇa, coberto de guirlandas de frutos vānīra, correndo para o oeste, ó Bhārata.
3.87.3
त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
सरिद्वनानि शैलेन्द्रा देवाश्च सपितामहाः ॥ ३.८७.३ ॥
Todos os vaus sagrados e santuários dos três mundos, rios e florestas, as grandes montanhas, os deuses juntamente com o Avô.
3.87.4
नर्मदायां कुरुश्रेष्ठ सहसिद्धर्षिचारणैः ।
स्नातुमायान्ति पुण्यौधैः सदा वारिषु भारत ॥ ३.८७.४ ॥
No Narmadā, o melhor dos Kurus, junto com sábios perfeitos e bardos celestiais, os santos vêm em multidão banhar-se, sempre nas suas águas, ó Bhārata.
3.87.5
निरेतः श्रूयते पुण्यो यत्र विश्रवसो मुनेः ।
जज्ञे धनपतिर्यत्र कुबेरो नरवाहनः ॥ ३.८७.५ ॥
Ouve-se falar do sagrado Niḥetas, onde nasceu Kubera, senhor da riqueza, filho do sábio Viśravas, cuja montaria é um homem.
3.87.6
वैढूर्यशिखरो नाम पुण्यो गिरिवरः शिवः ।
नित्यपुष्पफलास्तत्र पादपा हरितच्छदाः ॥ ३.८७.६ ॥
Existe a montanha santa e auspiciosa, a melhor das montanhas, chamada Vaiḍūryaśikhara, onde as árvores de folhas verdes dão flores e frutos para sempre.
3.87.7
तस्य शैलस्य शिखरे सरः पुण्यं महीपते ।
फुल्लपद्मं महाराज देवगन्धर्वसेवितम् ॥ ३.८७.७ ॥
No cume daquela montanha há um lago sagrado, ó senhor da terra, ó grande rei, com lótus em flor, frequentado por deuses e gandharvas.
3.87.8
बह्वाश्चर्यं महाराज दृश्यते तत्र पर्वते ।
पुण्ये स्वर्गोपमे चैव देवर्षिगणसेविते ॥ ३.८७.८ ॥
Ó grande rei, ali naquela montanha veem-se muitas maravilhas; sagrada e semelhante ao céu, frequentada por multidões de sábios divinos.
3.87.9
ह्रदिनी पुण्यतीर्था च राजर्षेस्तत्र वै सरित् ।
विश्चामित्रेण तपसा निर्मिता सर्वपावनी ॥ ३.८७.९ ॥
Ali, o sábio real Viśvāmitra, pela sua austeridade, criou um rio, alimentado pelo lago, com lugares de banho sagrados, que purifica tudo.
3.87.10
यस्यास्तीरे सतां मध्ये ययातिर्नहुषात्मजः ।
पपात स पुनर्लोकाँल्लेभे धर्मान्सनातनान् ॥ ३.८७.१० ॥
Na margem do qual, entre os justos, caiu Yayāti, filho de Nahuṣa; e ele obteve novamente os mundos e as virtudes eternas.
3.87.11
तत्रपुण्यो ह्रदः ख्यातो मैनाकश्चैव पर्वतः ।
बहुमूलफलोपेतस्त्वमितो नाम पर्वतः ॥ ३.८७.११ ॥
Ali é célebre o lago sagrado, e também a montanha Mainaka, abundante em muitas raízes e frutos; e a montanha chamada Amita daqui.
3.87.12
आश्रमः कक्षसेनस्य पुण्यस्तत्रयुधिष्ठिरः ।
च्यवनस्याश्रमश्चैव विख्यातस्तत्रपाण्डव।
तत्राल्पेनैव सिद्ध्यन्ति मानवास्तपसा विभो ॥ ३.८७.१२ ॥
Ali está o sagrado eremitério de Kakṣasena, ó Yudhiṣṭhira; e o eremitério de Cyavana também é famoso ali, ó Pāṇḍava. Ali os homens alcançam a perfeição mesmo com pouca austeridade, ó poderoso.
3.87.13
जम्बूमार्गो महाराज ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
आश्रम शाम्यतां श्रेष्ठ मृगद्विजनिषेवितः ॥ ३.८७.१३ ॥
Ó grande rei, o caminho de Jambū é o eremitério dos sábios de alma purificada, ó melhor dos serenos, frequentado por veados e pássaros.
3.87.14
ततः पुण्यतमा राजन्सततं तापसैर्युता ।
केतुमाला च मेध्या च गङ्गाद्वारं च भूमिप।
ख्यातं च सैन्धवारण्यं पुण्यं द्विजनिषेवितम् ॥ ३.८७.१४ ॥
Depois, ó rei, o santíssimo Ketumālā, Medhyā e Gaṅgādvāra, ó senhor da terra, sempre cheios de ascetas; e a famosa floresta sagrada de Saindhava, frequentada pelos duas vezes nascidos.
3.87.15
पितामहसरः पुण्यं पुष्करं नाम नामतः ।
वैखानसानां सिद्धानामृषीणामाश्रमः प्रियः ॥ ३.८७.१५ ॥
O santo lago do Avô, de nome Puṣkara, é o eremitério querido dos perfeitos Vaikhānasa e dos sábios.
3.87.16
अप्यत्र संश्रयार्थाय प्रजापतिरथो जगौ ।
पुष्करेषु कुरुश्रेष्ठ गाथां सुकृतिनांवर ॥ ३.८७.१६ ॥
Aqui também, pelo abrigo, o Senhor das criaturas cantou um verso nos Puṣkaras, ó melhor dos Kurus, ó melhor dos virtuosos.
3.87.17
मनसाऽप्यभिकामस्य पुष्कराणि मनखिनः ।
विप्रणश्यन्ति पापानि नाकपृष्ठे च मोदते ॥ ३.८७.१७ ॥
Para o sábio que deseja mesmo em pensamento, os Puṣkaras destroem completamente os pecados, e ele se regozija no topo do céu.