Mahābhārata · Adhyāya 3.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.92.1
न वै निर्गुणमात्मानं मन्ये देवर्षिसत्तम ।
तथाऽस्मि दुःखसंतप्तो यथा नान्यो महीपतिः ॥ ३.९२.१ ॥
Yudhiṣṭhira sprach: Bester der göttlichen Weisen, ich halte mich nicht für tugendlos, doch bin ich von Kummer gequält, wie kein anderer König es ist.
3.92.2
परांश्च निर्गुणान्मन्ये न च ध्रमगतानपि ।
ते च लोमश लोकेऽस्मिन्नृध्यन्ते के न हेतुना ॥ ३.९२.२ ॥
Yudhiṣṭhira sprach: Ich halte andere nicht für tugendlos, auch nicht jene, die den Pfad des dharma gegangen sind. Lomaśa, wer gedeiht in dieser Welt ohne Ursache?
3.92.3
नात्र दुःखं त्वया राजन्कार्यं पार्थ कथंचन ।
यदधर्मेण वर्धेयुरधर्मरुचयो जनाः ॥ ३.९२.३ ॥
Lomaśa sprach: O König, o Sohn der Pṛthā, du sollst darüber keinesfalls trauern, denn die Menschen, die an Unrecht Gefallen finden, gedeihen durch Unrecht.
3.92.4
वर्धत्यधर्मेण नरस्ततो भद्राणि पश्यति ।
ततः सपत्नाञ्जयति समूलस्तु विनश्यति ॥ ३.९२.४ ॥
Der Mensch wächst durch Unrecht, dann sieht er Gutes; danach besiegt er seine Feinde, doch er vergeht mit Stumpf und Stiel.
3.92.5
यत्र धर्मेण वर्धन्ते राजानो राजसत्तम ।
सर्वान्सपत्नान्वाधन्ते राज्यं चैषां विवर्धते ॥ ३.९२.५ ॥
O bester der Könige, wo Könige durch dharma gedeihen, überwinden sie alle ihre Feinde, und ihr Reich blüht auf.
3.92.6
मया हि दृष्टा दैतेया दानवाश्च महीपते ।
वर्धमाना ह्यधर्मेण क्षयं चोपगताः पुनः ॥ ३.९२.६ ॥
Lomaśa sprach: O Herr der Erde, ich habe die Daityas und Dānavas gesehen; durch Unrecht gewachsen, gerieten sie wieder in den Untergang.
3.92.7
पुरा देवयुगे चैव दृष्टं सर्वं मया विभो ।
अरोचयन्सुरा धर्मं धर्मं तत्यजिरेऽसुराः ॥ ३.९२.७ ॥
Einst, im Zeitalter der Götter, sah ich all dies, o Mächtiger. Die Götter fanden Dharma angenehm, doch die Asuras gaben Dharma auf.
3.92.8
तीर्तानि देवा विविशुर्नाविशन्भारतासुराः ।
तानधर्मकृतो दर्पः पूर्वमेव समाविशत् ॥ ३.९२.८ ॥
Die Götter traten in die heiligen Furten ein, o Bhārata, doch die Asuras traten nicht ein. Der aus Unrecht geborene Stolz hatte sie schon zuvor ergriffen.
3.92.9
दर्पान्मानः समभवन्मानात्क्रोधो व्यजायत ।
क्रोधादहीस्ततोऽलञ्जा वृत्तं तेषां ततोऽनशत् ॥ ३.९२.९ ॥
Aus dem Stolz entstand Dünkel; aus dem Dünkel wurde Zorn geboren. Aus dem Zorn kam Schamlosigkeit, und dann wurde ihr Verhalten zerstört.
3.92.10
तानलज्जान्गतश्रीकान्हीनवृत्तान्वृथाव्रतान् ।
क्षमा लक्ष्मीः स्वधर्मश्च नचिरात्प्रजहुस्ततः ॥ ३.९२.१० ॥
Schamlose, des Glanzes beraubte, von niedrigem Wandel und mit vergeblichen Gelübden, diese verließen bald Geduld, Glück und die eigene Pflicht.
3.92.11
लक्ष्मीस्तु देवानगमदलक्ष्मीरसुरान्नृप ॥ ३.९२.११ ॥
Doch das Glück ging zu den Göttern, und das Unglück ging zu den Asuras, o König.
3.92.12
तानलक्ष्मीसमाविष्टान्दर्पोपहतचेतसः ।
दैतेयान्दानवांश्चैव कलिरप्याविशत्ततः ॥ ३.९२.१२ ॥
Auch in jene Daityas und Dānavas, besessen vom Unglück und mit vom Stolz verdorbenem Geist, drang dann Kali ein.
3.92.13
तानलक्ष्मीसमाविष्टान्दानवान्कलिनाहतान् ।
दर्पाभिभूतान्कौन्तेय क्रियाहीनानचेतसः
मानाभिभूतानचिराद्विनाशः समपद्यत ॥ ३.९२.१३ ॥
Über jene Dānavas, von Alakṣmī besessen, von Kali geschlagen, vom Hochmut überwältigt, o Kaunteya, ohne rechtes Handeln und besinnungslos, von Eitelkeit beherrscht, kam bald die Vernichtung.
3.92.14
निर्यशस्कास्तथा दैत्याः कृत्स्नशो विलयं गताः ।
अधर्मरुचयोराजन्नलक्ष्म्या समधिष्ठिताः ॥ ३.९२.१४ ॥
So gingen die ruhmlosen Daityas gänzlich zugrunde. O König, dem Adharma zugeneigt, waren sie von Alakṣmī beherrscht.
3.92.15
देवास्तु सागरांश्चैव सरितश्च सरांसि च ।
अभ्यगच्छन्धर्मशीलाः पुण्यान्यावतनानि च ॥ ३.९२.१५ ॥
Die Götter aber, von rechtschaffener Natur, gingen zu den Ozeanen, Flüssen und Seen und zu den heiligen Stätten.
3.92.16
तपोभिः क्रतुभिर्दानैराशीर्वादैश्च पाण्डव ।
प्रजहुः सर्वपापानि श्रेयश्च प्रतिपेदिरे ॥ ३.९२.१६ ॥
Durch Askese, Opfer, Gaben und Segenssprüche, o Pāṇḍava, legten sie alle Sünden ab und erlangten das Heil.
3.92.17
एवमादानवन्तश् निरादानाश्च सर्वशः ।
तीर्थान्यगच्छन्विबुधास्तेनापुर्भूतिमुत्तमाम् ॥ ३.९२.१७ ॥
So gingen die Götter, sowohl besitzende als auch besitzlose, zu allen heiligen Furten, und dadurch erlangten sie höchsten Wohlstand.
3.92.18
तथा त्वमपि राजेन्द्र स्नात्वा तीर्थेषु सानुजः ।
पुनर्वेत्स्वसि तां लक्ष्मीमेष पन्थाः सनातनः ॥ ३.९२.१८ ॥
So wirst auch du, o Herr der Könige, nachdem du mit deinen jüngeren Brüdern in den heiligen Furten gebadet hast, jene Lakṣmī wiedererlangen. Dies ist der ewige Pfad.
3.92.19
यथैव हि नृगो राजा शिविरौशीनरो यथा ।
भगीरयो वसुमना गयः पूरुः पुरूरवाः ॥ ३.९२.१९ ॥
So wie König Nṛga, Śibi, der Sohn des Uśīnara, Bhagīratha, Vasumanas, Gaya, Pūru und Purūravas.
3.92.20
चरमाणास्तपो नित्यंस्पर्शनादम्भसश्च ते ।
तीर्थामिगमनात्पूता दर्शनाच्च महात्मनाम् ॥ ३.९२.२० ॥
Indem sie beständig Askese übten, wurden sie durch die Berührung des Wassers, durch den Gang zu den heiligen Furten und durch das Sehen der großen Seelen gereinigt.
3.92.21
अलभन्त यशः पुण्यं धनानि च विशांपते ।
तथा त्वमपि राजेन्द्र लब्ध्वा सुविपुलां श्रियम् ॥ ३.९२.२१ ॥
O Herr der Menschen, sie erlangten verdienstvollen Ruhm und Reichtum. So auch du, o König der Könige, nachdem du überreiche Glückseligkeit gewonnen hast.
3.92.22
यथा चेक्ष्वाकुरभवत्सपुत्रजनबान्धवः ।
मुचुकुन्दोऽथ मांधाता मरुत्तश्च महीपतिः ॥ ३.९२.२२ ॥
So wie Ikṣvāku mit seinen Söhnen, seinem Volk und seinen Verwandten wurde; und Mucukunda, Māndhātṛ und der Erdherr Marutta.
3.92.23
कीर्तिं पुण्यामविन्दन्त यथा देवास्तपोबलात् ।
देवर्षयश्च कार्त्स्न्येन तथा त्वमपि वेत्स्यसि ॥ ३.९२.२३ ॥
Wie die Götter durch die Kraft der Askese verdienstvollen Ruhm erlangten und die göttlichen Seher gänzlich, so wirst auch du es erfahren.
3.92.24
धार्तराष्ट्रास्त्वधर्मेण मोहिन च वशीकृताः ।
नचिराद्वै विनङ्क्ष्यन्ति दैत्या इव न संशयः ॥ ३.९२.२४ ॥
Die Söhne Dhṛtarāṣṭras, von Unrecht und Verblendung überwältigt, werden bald zugrunde gehen wie die Daityas; daran ist kein Zweifel.