மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.92.1
न वै निर्गुणमात्मानं मन्ये देवर्षिसत्तम ।
तथाऽस्मि दुःखसंतप्तो यथा नान्यो महीपतिः ॥ ३.९२.१ ॥
யுதிஷ்டிரர் கூறினார்: தேவரிஷிகளில் சிறந்தவரே, நான் என்னைக் குணமற்றவனாகக் கருதவில்லை; ஆயினும் வேறு எந்த அரசனும் அடையாத துயரத்தால் நான் வருந்துகிறேன்.
3.92.2
परांश्च निर्गुणान्मन्ये न च ध्रमगतानपि ।
ते च लोमश लोकेऽस्मिन्नृध्यन्ते के न हेतुना ॥ ३.९२.२ ॥
யுதிஷ்டிரர் கூறினார்: பிறரையும் நான் குணமற்றவர்களாகக் கருதவில்லை; தர்ம வழியில் நடப்பவர்களையும் அப்படிக் கருதவில்லை. லோமசரே, இந்த உலகில் காரணமின்றி செழிப்பவர்கள் யார்?
3.92.3
नात्र दुःखं त्वया राजन्कार्यं पार्थ कथंचन ।
यदधर्मेण वर्धेयुरधर्मरुचयो जनाः ॥ ३.९२.३ ॥
லோமசர் கூறினார்: ராஜனே, பார்த்தனே, இதற்காக நீ எவ்வகையிலும் துயரப்படக் கூடாது; அதர்மத்தில் விருப்பம் கொண்ட மக்கள் அதர்மத்தாலேயே வளர்கிறார்கள்.
3.92.4
वर्धत्यधर्मेण नरस्ततो भद्राणि पश्यति ।
ततः सपत्नाञ्जयति समूलस्तु विनश्यति ॥ ३.९२.४ ॥
மனிதன் அதர்மத்தால் வளர்கிறான்; பின்பு நல்லவற்றைக் காண்கிறான்; அதன் பிறகு எதிரிகளை வெல்கிறான்; ஆனால் வேரோடு அவன் அழிந்து போகிறான்.
3.92.5
यत्र धर्मेण वर्धन्ते राजानो राजसत्तम ।
सर्वान्सपत्नान्वाधन्ते राज्यं चैषां विवर्धते ॥ ३.९२.५ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, எங்கு அரசர்கள் தர்மத்தால் வளர்கிறார்களோ, அங்கு அவர்கள் தங்கள் எல்லா எதிரிகளையும் அடக்குகிறார்கள்; அவர்களின் அரசும் செழித்து வளர்கிறது.
3.92.6
मया हि दृष्टा दैतेया दानवाश्च महीपते ।
वर्धमाना ह्यधर्मेण क्षयं चोपगताः पुनः ॥ ३.९२.६ ॥
லோமசர் கூறினார்: மஹீபதியே, நான் தைத்தியர்களையும் தானவர்களையும் கண்டிருக்கிறேன்; அவர்கள் அதர்மத்தால் வளர்ந்தார்கள், ஆனாலும் மீண்டும் அழிவை அடைந்தார்கள்.
3.92.7
पुरा देवयुगे चैव दृष्टं सर्वं मया विभो ।
अरोचयन्सुरा धर्मं धर्मं तत्यजिरेऽसुराः ॥ ३.९२.७ ॥
பழங்காலத்தில் தேவயுகத்திலும் ஓ வல்லமை மிக்கவனே, இவை அனைத்தையும் நான் கண்டேன். தேவர்கள் தர்மத்தை விரும்பினர்; அசுரர்களோ தர்மத்தைக் கைவிட்டனர்.
3.92.8
तीर्तानि देवा विविशुर्नाविशन्भारतासुराः ।
तानधर्मकृतो दर्पः पूर्वमेव समाविशत् ॥ ३.९२.८ ॥
தேவர்கள் புனிதத் தீர்த்தங்களுக்குள் நுழைந்தனர்; ஓ பாரதா, அசுரர்கள் நுழையவில்லை. அதர்மத்தால் செய்யப்பட்ட கர்வம் முன்பே அவர்களைப் பற்றிக்கொண்டிருந்தது.
3.92.9
दर्पान्मानः समभवन्मानात्क्रोधो व्यजायत ।
क्रोधादहीस्ततोऽलञ्जा वृत्तं तेषां ततोऽनशत् ॥ ३.९२.९ ॥
கர்வத்திலிருந்து மானம் தோன்றியது; மானத்திலிருந்து கோபம் பிறந்தது. கோபத்திலிருந்து நாணமின்மை வந்தது; அதன் பின் அவர்களுடைய நடத்தை அழிந்தது.
3.92.10
तानलज्जान्गतश्रीकान्हीनवृत्तान्वृथाव्रतान् ।
क्षमा लक्ष्मीः स्वधर्मश्च नचिरात्प्रजहुस्ततः ॥ ३.९२.१० ॥
வெட்கமற்றவர்களும், செல்வம் இழந்தவர்களும், இழிந்த நடத்தையும் வீணான விரதங்களும் உடையவர்களுமான அவர்களை, பொறுமையும் செல்வமும் தன்தர்மமும் விரைவில் விட்டுவிட்டன.
3.92.11
लक्ष्मीस्तु देवानगमदलक्ष्मीरसुरान्नृप ॥ ३.९२.११ ॥
ஆனால் லக்ஷ்மி தேவர்களிடம் சென்றாள்; ஓ அரசே, அலக்ஷ்மி அசுரர்களிடம் சென்றாள்.
3.92.12
तानलक्ष्मीसमाविष्टान्दर्पोपहतचेतसः ।
दैतेयान्दानवांश्चैव कलिरप्याविशत्ततः ॥ ३.९२.१२ ॥
அலக்ஷ்மியால் பற்றப்பட்ட, கர்வத்தால் கெட்ட மனமுடைய அந்த தைத்தியர்களையும் தானவர்களையும் அப்போது கலியும் நுழைந்தான்.
3.92.13
तानलक्ष्मीसमाविष्टान्दानवान्कलिनाहतान् ।
दर्पाभिभूतान्कौन्तेय क्रियाहीनानचेतसः
मानाभिभूतानचिराद्विनाशः समपद्यत ॥ ३.९२.१३ ॥
அலட்சுமியால் பீடிக்கப்பட்டவர்களும், கலியால் தாக்கப்பட்ட தானவர்களும், கௌந்தேயா, கர்வத்தால் வெல்லப்பட்டவர்களும், செயலற்றவர்களும், அறிவிழந்தவர்களும், அகந்தையால் வென்றவர்களுமான அவர்களுக்கு விரைவில் அழிவு வந்தது.
3.92.14
निर्यशस्कास्तथा दैत्याः कृत्स्नशो विलयं गताः ।
अधर्मरुचयोराजन्नलक्ष्म्या समधिष्ठिताः ॥ ३.९२.१४ ॥
இவ்வாறு புகழிழந்த தைத்தியர்கள் முழுமையாக அழிவை அடைந்தனர்; அரசே, அதர்மத்தில் விருப்பம் கொண்டவர்கள் அலட்சுமியால் ஆளப்பட்டிருந்தனர்.
3.92.15
देवास्तु सागरांश्चैव सरितश्च सरांसि च ।
अभ्यगच्छन्धर्मशीलाः पुण्यान्यावतनानि च ॥ ३.९२.१५ ॥
ஆனால் தர்மசீலரான தேவர்கள் கடல்களையும், ஆறுகளையும், ஏரிகளையும், புனித உறைவிடங்களையும் அடைந்தனர்.
3.92.16
तपोभिः क्रतुभिर्दानैराशीर्वादैश्च पाण्डव ।
प्रजहुः सर्वपापानि श्रेयश्च प्रतिपेदिरे ॥ ३.९२.१६ ॥
தவங்களாலும், யாகங்களாலும், தானங்களாலும், ஆசீர்வாதங்களாலும், பாண்டவா, அவர்கள் எல்லாப் பாவங்களையும் விட்டொழித்து நலனை அடைந்தனர்.
3.92.17
एवमादानवन्तश् निरादानाश्च सर्वशः ।
तीर्थान्यगच्छन्विबुधास्तेनापुर्भूतिमुत्तमाम् ॥ ३.९२.१७ ॥
இவ்வாறு செல்வமுள்ளவர்களும் செல்வமற்றவர்களுமான தேவர்கள் எல்லோரும் தீர்த்தங்களுக்குச் சென்றனர்; அதனால் உயர்ந்த செழிப்பைப் பெற்றனர்.
3.92.18
तथा त्वमपि राजेन्द्र स्नात्वा तीर्थेषु सानुजः ।
पुनर्वेत्स्वसि तां लक्ष्मीमेष पन्थाः सनातनः ॥ ३.९२.१८ ॥
அதுபோலவே நீயும், அரசர்களின் தலைவனே, உன் தம்பிகளுடன் தீர்த்தங்களில் நீராடி, மீண்டும் அந்த திருமகளைப் பெறுவாய்; இதுவே பழைய வழி.
3.92.19
यथैव हि नृगो राजा शिविरौशीनरो यथा ।
भगीरयो वसुमना गयः पूरुः पुरूरवाः ॥ ३.९२.१९ ॥
நிருகன், உசீநரனின் மகன் சிபி, பகீரதன், வசுமனஸ், கயன், பூரு, புரூரவஸ் ஆகிய அரசர்கள் போல.
3.92.20
चरमाणास्तपो नित्यंस्पर्शनादम्भसश्च ते ।
तीर्थामिगमनात्पूता दर्शनाच्च महात्मनाम् ॥ ३.९२.२० ॥
எப்போதும் தவம் செய்து, நீரைத் தொட்டு, புனிதத் துறைகளுக்குச் சென்று, மகாத்மாக்களைக் கண்டு அவர்கள் தூய்மையடைந்தனர்.
3.92.21
अलभन्त यशः पुण्यं धनानि च विशांपते ।
तथा त्वमपि राजेन्द्र लब्ध्वा सुविपुलां श्रियम् ॥ ३.९२.२१ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவரே, அவர்கள் புண்ணியமான புகழையும் செல்வங்களையும் அடைந்தனர். அவ்வாறே நீயும், ஓ ராஜேந்திரா, மிகுந்த செல்வத்தைப் பெற்று.
3.92.22
यथा चेक्ष्वाकुरभवत्सपुत्रजनबान्धवः ।
मुचुकुन्दोऽथ मांधाता मरुत्तश्च महीपतिः ॥ ३.९२.२२ ॥
இக்ஷ்வாகு தன் மகன்கள், மக்கள், உறவினர்களுடன் இருந்தது போல; முசுகுந்தன், மாந்தாதா, பூமிபதி மருத்தன் ஆகியோரும்.
3.92.23
कीर्तिं पुण्यामविन्दन्त यथा देवास्तपोबलात् ।
देवर्षयश्च कार्त्स्न्येन तथा त्वमपि वेत्स्यसि ॥ ३.९२.२३ ॥
தேவர்கள் தவவலிமையால் புண்ணியமான புகழைப் பெற்றது போலவும், தேவரிஷிகள் முழுமையாக அடைந்தது போலவும், நீயும் அறிவாய்.
3.92.24
धार्तराष्ट्रास्त्वधर्मेण मोहिन च वशीकृताः ।
नचिराद्वै विनङ्क्ष्यन्ति दैत्या इव न संशयः ॥ ३.९२.२४ ॥
திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் அதர்மத்தாலும் மோகத்தாலும் வசப்படுத்தப்பட்டவர்கள். அவர்கள் விரைவில் தைத்தியர்களைப் போல அழிவார்கள்; ஐயமில்லை.