مهابهاراتا · أدهيايا 3.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.94.1
ततः संप्रस्थितो राजा कौन्तेयो भूरिदक्षिणः ।
अगस्त्याश्रममासाद्य दुर्जयायामुवास ह ॥ ३.९४.१ ॥
ثم انطلق ملك، ابن كونتي، الكريم في العطاء، فبلغ ناسك أغاستيا وأقام في دورجايا.
3.94.2
तत्रैव लोमशं राजा पप्रच्छ वदतांवरः ।
अगस्त्येनेह वातापिः किमर्थमुपशामितः ॥ ३.९४.२ ॥
وهناك سأل الملك، أفضل المتكلمين، لوماشا: لأي سبب أخضع أغاستيا فاتابي هنا؟
3.94.3
आसीद्वा किंप्रभावश्च स दैत्यो मानवान्तकः ।
किमर्थं चोदितो मन्युरगस्त्यस्य महात्मनः ॥ ३.९४.३ ॥
أكان ذلك الدَّيتيا مُهلِك البشر ذا قوة؟ ولأي سبب اشتعل غضب أغاستيا العظيم النفس؟
3.94.4
इल्वलो नाम दैतेय आसीत्कौरवनन्दना ।
मणिमत्यां पुरि पुरा वातापिस्तस्य चानुजः ॥ ३.९४.४ ॥
كان في القديم، يا بهجة الكوروس، في مدينة ماني ماتي ابنٌ لدِيتي اسمه إيلفالا، وكان فاتابي أخاه الأصغر.
3.94.5
स ब्राह्मणं तपोयुक्तमुवाच दितिनन्दनः ।
पुत्रं मे भगवानेकमिन्द्रतुल्यं प्रयच्छतु ॥ ३.९४.५ ॥
قال ابن دِيتي للبراهمي الموصوف بالتقشف: «أيها الجليل، امنحني ابنًا واحدًا يضاهي إندرا.»
3.94.6
तस्मै स ब्राह्मणो नादात्पुत्रं वासवसंमितम् ।
चुक्रोध सोऽसुरस्तस्य ब्राह्मणस्य ततो भृशम् ॥ ३.९४.६ ॥
فلم يعطه ذلك البراهمي ابنًا يضاهي فاسافا، فاشتد غضب ذلك الأسورا على ذلك البراهمي.
3.94.7
तदाप्रभृतिराजेन्द्र इल्वलो ब्रह्महाऽसुरः ।
मन्युमान्भ्रातरं छागं मायावी ह्यकरोत्ततः ॥ ३.९४.७ ॥
ومنذ ذلك الحين، أيها سيد الملوك، كان الأسوري إلفالا، قاتل البراهمة، الغاضب المتقن للسحر، يحوّل أخاه إلى تيس.
3.94.8
मेषरूपी च वातापिः कामरूप्यभवत्क्षणात् ।
संस्कृत्यतं भोजयति ततो विप्रं जिधांसति ॥ ३.९४.८ ॥
وأصبح فاتابي، الذي يستطيع أن يتخذ هيئة كبش، في لحظة قادراً على اتخاذ أي هيئة يشاء. كان يطبخه ويطعم البراهمي، ثم يرغب في قتله.
3.94.9
स चाह्वयति यं वाचा गतं वैवस्वतक्षयम् ।
स पुनर्देहमास्थाय जीवन्स्म प्रत्यदृश्यत ॥ ३.९४.९ ॥
من كان يناديه بصوته، حتى لو كان قد مضى إلى مملكة فايفاسفاتا، كان يعود فيتخذ جسداً ويظهر حياً.
3.94.10
ततो वातापिमसुरं छागं कृत्वा सुसंस्कृतम् ।
तं ब्राह्मणं भोजयित्वा पुनरेव समाह्वयत् ॥ ३.९४.१० ॥
ثم حوّل الأسوري فاتابي إلى تيس، وطبخه جيداً، وأطعم ذلك البراهمي، ثم نادى عليه مرة أخرى.
3.94.11
तामिल्वलेन महता स्वरेण गिरमीरिताम् ।
श्रुत्वाऽतिमायो बालवान्क्षिप्रं ब्राह्मणकण्टकः ॥ ३.९४.११ ॥
فلما سمع تلك الكلمة التي نطق بها إلفالا بصوته الجهوري، جاء سريعاً ذلك الشديد الحيلة القوي، شوكة البراهمة.
3.94.12
तस्य पार्श्वं विनिर्भिद्य ब्राह्मणस्य महासुरः ।
वातापिः प्रहसन्राजन्निश्चक्राम विशांपते ॥ ३.९४.१२ ॥
وشقّ ذلك البراهمي من جانبه، فخرج فاتابي العظيم الأسوري ضاحكاً، أيها الملك، يا سيد البشر.
3.94.13
एवं स ब्राह्मणान्राजन्भोजयित्वा पुनःपुनः ।
हिंसयामायस दैतेय इल्वलो दुष्टचेतनः ॥ ३.९४.१३ ॥
وهكذا، أيها الملك، كان الدايتيا إيلفالا، الخبيث النية، يُطعم البراهمة مراراً ثم يؤذيهم.
3.94.14
अगस्त्यश्चापि भगवानेतस्मिन्काल एव तु ।
पितॄन्ददर्श गर्ते वै लम्बमानानधोमुखान् ॥ ३.९४.१४ ॥
وفي ذلك الوقت نفسه رأى الجليل أغاستيا الأسلاف معلَّقين رؤوسهم إلى أسفل في حفرة.
3.94.15
सोऽपृच्छल्लम्बमानांस्तान्भगवन्तश्च किंपराः ।
किंमर्थं वेह लम्बध्वे गर्ते यूयमधोमुखाः।
संतानहेतोरिति ते प्रत्यूचुर्ब्रह्मवादिनः ॥ ३.९४.१५ ॥
سألهم وهم معلَّقون في الحفرة: «أيها الأجلاء، ما غايتكم؟ ولماذا تتدلّون هنا في الحفرة رؤوسكم إلى أسفل؟» فأجابه أولئك العارفون بالفيدا: «من أجل النسل».
3.94.16
ते तस्मै कथयामासुर्वयं ते पितरः स्वकाः ।
गर्तमेतमनुप्राप्ता लम्बामः प्रसवार्थिनः ॥ ३.९४.१६ ॥
قالوا له: «نحن أسلافك أنفسهم. لقد سقطنا في هذه الحفرة، ونتدلّى هنا راغبين في النسل».
3.94.17
यदि नो जनयेथास्त्वमगस्त्यापत्यमुत्तमम् ।
स्यान्नोस्मान्निरयान्मोक्षस्त्वं च पुत्राप्नुया गतिम् ॥ ३.९४.१७ ॥
إن أنجبتَ لنا نسلاً صالحاً من أغاستيا، فسنتحرر من هذه الجحيم، وتنال أنت أيضاً ولداً ومصيراً حسناً.
3.94.18
स तानुवाच तेजस्वी सत्यधर्मपरायणः ।
करिष्ये पितरः कामं व्येतु वो मानसो ज्वरः ॥ ३.९४.१८ ॥
فقال لهم ذلك الساطع المتفاني في الحق والدارما: «أيها الأسلاف، سأحقق رغبتكم؛ فليرحل عنكم حُمّى الهمّ».
3.94.19
ततः प्रसवसन्तानं चिन्तयन्भगवानृषिः ।
आत्मनः प्रसवस्यार्थे नापश्यत्सदृशीं स्त्रियम् ॥ ३.९४.१९ ॥
ثم إن الحكيم المبارك، متأملا في سلسلة النسل، لم يجد امرأة تليق بذريته.
3.94.20
स तस्य तस् सत्वस्य तत्तदङ्गमनुत्तमम् ।
संगृह्यतत्समैरङ्गैर्निर्ममे स्त्रियमुत्तमाम् ॥ ३.९४.२० ॥
فجمع كل عضو فاضل من ذلك الجوهر، وصاغ منه امرأة فاضلة بأعضاء مساوية لها.
3.94.21
स तां विदर्भराजाय पुत्रकामाय ताम्यते ।
निर्मितामात्मनोऽर्थाय मुनिः प्रादान्महातपाः ॥ ३.९४.२१ ॥
للملك الفيداربي المتألم من شوقه إلى ابن، أعطاه الحكيم عظيم التقشف تلك المرأة التي خلقها لنفسه.
3.94.22
सा तत्र जज्ञे सुभगा विद्युत्सौदामनी यथा ।
विभ्राजमाना वपुषा व्यवर्धत शुभानना ॥ ३.९४.२२ ॥
وُلدت هناك، جميلة الحظ ساطعة كالبرق؛ تتلألأ بإشراق جسدها، ونمت ذات الوجه المبارك.
3.94.23
जातमात्रां च तां दृष्ट्वा वैदर्भः पृथिवीपतिः ।
प्रहर्षेण द्विजातिभ्यो न्यवेदयत भारत ॥ ३.९४.२३ ॥
يا بهارتا، لما رأى ملك فيداربها، سيد الأرض، تلك المولودة للتو، أعلن ذلك بفرح للمولودين مرتين.
3.94.24
अभ्यनन्दन्त तां सर्वे ब्राह्मणा वसुधाधिप ।
लोपामुद्रेति तस्याश्च चक्रिरे नाम ते द्विजाः ॥ ३.९४.२४ ॥
يا سيد الأرض، ابتهج بها جميع البراهمة، وأطلق عليها أولئك المولودون مرتين اسم لوباموندرا.
3.94.25
ववृधे सा महाराज बिभ्रती रूपमुत्तमम् ।
अप्स्विवोत्पलिनी शीघ्रमग्नेरिव शिखा शुभा ॥ ३.९४.२५ ॥
أيها الملك العظيم، وهي تحمل أسمى جمال، نمت سريعاً كنبتة اللوتس في الماء أو كلهيب النار المبارك.
3.94.26
तां यौवनस्थां राजेन्द्रशतं कन्याः स्वलंकृताः ।
दास्यः शतं च कल्याणीमुपातस्थुर्वशानुगाः ॥ ३.९४.२६ ॥
أيها سيد الملوك، وقف لخدمتها، المباركة التي بلغت شبابها، مئة فتاة مزينة بأحسن الزينة ومئة خادمة، يتبعن مشيئتها.
3.94.27
सा स्म दासीशतवृता मध्ये कन्याशतस्य च ।
आरस्ते तेजस्विनी कन्या रोहिणीव दिविप्रभा ॥ ३.९४.२७ ॥
محاطة بمئة خادمة، وفي وسط مئة فتاة، أشرقت تلك الفتاة المتألقة كبهاء روهيني في السماء.
3.94.28
यौवनस्थामपि च तां शीलाचारसमन्विताम् ।
न वव्रे पुरुषः कश्चिद्भयात्तस्य महात्मनः ॥ ३.९४.२८ ॥
ومع أنها بلغت شبابها وكانت متحلية بالخلق الحسن والسلوك الطيب، لم يخطبها أحد من الرجال خوفاً من ذلك العظيم النفس.
3.94.29
सा तु सत्यवती कन्या रूपेणाप्सरसोप्यति ।
तोषयामास पितरं शीलेन स्वजनं तथा ॥ ३.९४.२९ ॥
وكانت تلك الفتاة ساتيافاتي تفوق الأبساراس في الجمال؛ وبحسن خلقها أرضت أباها وأهلها.
3.94.30
वैदर्भी तु तथायुक्तां युवतीं प्रेक्ष्य वै पिता ।
मनसा चिन्तयामास कस्मै दद्यामिमांसुताम् ॥ ३.९४.३० ॥
ولما رأى الأب ابنة فيدربا قد بلغت الشباب هكذا، فكر في نفسه: «لمن أزوّج هذه الابنة؟»