Mahābhārata · Adhyāya 3.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.94.1
ततः संप्रस्थितो राजा कौन्तेयो भूरिदक्षिणः ।
अगस्त्याश्रममासाद्य दुर्जयायामुवास ह ॥ ३.९४.१ ॥
Então o rei, filho de Kuntī, rico em dádivas, partiu, chegou ao eremitério de Agastya e habitou em Durjayā.
3.94.2
तत्रैव लोमशं राजा पप्रच्छ वदतांवरः ।
अगस्त्येनेह वातापिः किमर्थमुपशामितः ॥ ३.९४.२ ॥
Ali mesmo, o rei, o melhor dos oradores, perguntou a Lomaśa: por que Vātāpi foi subjugado aqui por Agastya?
3.94.3
आसीद्वा किंप्रभावश्च स दैत्यो मानवान्तकः ।
किमर्थं चोदितो मन्युरगस्त्यस्य महात्मनः ॥ ३.९४.३ ॥
Aquele daitya, destruidor de homens, era de que poder? E por que razão a ira do magnânimo Agastya foi despertada?
3.94.4
इल्वलो नाम दैतेय आसीत्कौरवनन्दना ।
मणिमत्यां पुरि पुरा वातापिस्तस्य चानुजः ॥ ३.९४.४ ॥
Havia outrora, ó deleite dos Kaurava, na cidade de Maṇimatī, um filho de Diti chamado Ilvala; e Vātāpi era seu irmão mais novo.
3.94.5
स ब्राह्मणं तपोयुक्तमुवाच दितिनन्दनः ।
पुत्रं मे भगवानेकमिन्द्रतुल्यं प्रयच्छतु ॥ ३.९४.५ ॥
O filho de Diti disse ao brâmane dotado de ascese: 'Venerável senhor, concede-me um filho igual a Indra.'
3.94.6
तस्मै स ब्राह्मणो नादात्पुत्रं वासवसंमितम् ।
चुक्रोध सोऽसुरस्तस्य ब्राह्मणस्य ततो भृशम् ॥ ३.९४.६ ॥
Aquele brâmane não lhe deu um filho igual a Vāsava; então aquele asura irritou-se muito contra o brâmane.
3.94.7
तदाप्रभृतिराजेन्द्र इल्वलो ब्रह्महाऽसुरः ।
मन्युमान्भ्रातरं छागं मायावी ह्यकरोत्ततः ॥ ३.९४.७ ॥
Desde então, ó senhor dos reis, o asura Ilvala, assassino de brâmane, iracundo e mestre da ilusão, transformava seu irmão num bode.
3.94.8
मेषरूपी च वातापिः कामरूप्यभवत्क्षणात् ।
संस्कृत्यतं भोजयति ततो विप्रं जिधांसति ॥ ३.९४.८ ॥
Vātāpi, que podia assumir a forma de carneiro, num instante tornou-se capaz de assumir qualquer forma. Depois de cozinhá-lo, dava-o de comer ao brâmane e então desejava matá-lo.
3.94.9
स चाह्वयति यं वाचा गतं वैवस्वतक्षयम् ।
स पुनर्देहमास्थाय जीवन्स्म प्रत्यदृश्यत ॥ ३.९४.९ ॥
Aquele que ele chamava com a voz, embora tivesse ido ao reino de Vaivasvata, voltava a assumir um corpo e aparecia vivo.
3.94.10
ततो वातापिमसुरं छागं कृत्वा सुसंस्कृतम् ।
तं ब्राह्मणं भोजयित्वा पुनरेव समाह्वयत् ॥ ३.९४.१० ॥
Então o asura, tendo transformado Vātāpi em cabra e cozinhado-o bem, alimentou aquele brâmane e o chamou novamente.
3.94.11
तामिल्वलेन महता स्वरेण गिरमीरिताम् ।
श्रुत्वाऽतिमायो बालवान्क्षिप्रं ब्राह्मणकण्टकः ॥ ३.९४.११ ॥
Ouvindo aquela fala proferida por Ilvala com sua grande voz, o muito enganador, forte espinho dos brâmanes, veio depressa.
3.94.12
तस्य पार्श्वं विनिर्भिद्य ब्राह्मणस्य महासुरः ।
वातापिः प्रहसन्राजन्निश्चक्राम विशांपते ॥ ३.९४.१२ ॥
Rasgando o flanco daquele brâmane, o grande asura Vātāpi saiu rindo, ó rei, ó senhor dos homens.
3.94.13
एवं स ब्राह्मणान्राजन्भोजयित्वा पुनःपुनः ।
हिंसयामायस दैतेय इल्वलो दुष्टचेतनः ॥ ३.९४.१३ ॥
Assim, ó rei, o daitya Ilvala, de mente perversa, alimentava repetidamente os brâmanes e depois os atormentava.
3.94.14
अगस्त्यश्चापि भगवानेतस्मिन्काल एव तु ।
पितॄन्ददर्श गर्ते वै लम्बमानानधोमुखान् ॥ ३.९४.१४ ॥
Naquele mesmo momento, o venerável Agastya viu os antepassados pendurados de cabeça para baixo em um poço.
3.94.15
सोऽपृच्छल्लम्बमानांस्तान्भगवन्तश्च किंपराः ।
किंमर्थं वेह लम्बध्वे गर्ते यूयमधोमुखाः।
संतानहेतोरिति ते प्रत्यूचुर्ब्रह्मवादिनः ॥ ३.९४.१५ ॥
Ele perguntou aos que pendiam no poço: 'Veneráveis, a que vos dedicais? Por que pendeis aqui no poço de cabeça para baixo?' Eles, os conhecedores do Veda, responderam: 'Para ter descendência.'
3.94.16
ते तस्मै कथयामासुर्वयं ते पितरः स्वकाः ।
गर्तमेतमनुप्राप्ता लम्बामः प्रसवार्थिनः ॥ ३.९४.१६ ॥
Disseram-lhe: 'Somos os teus próprios antepassados. Caídos neste poço, pendemos aqui, desejando descendência.'
3.94.17
यदि नो जनयेथास्त्वमगस्त्यापत्यमुत्तमम् ।
स्यान्नोस्मान्निरयान्मोक्षस्त्वं च पुत्राप्नुया गतिम् ॥ ३.९४.१७ ॥
Se nos gerares um excelente descendente de Agastya, seremos libertos deste inferno, e tu também obterás um filho e o destino.
3.94.18
स तानुवाच तेजस्वी सत्यधर्मपरायणः ।
करिष्ये पितरः कामं व्येतु वो मानसो ज्वरः ॥ ३.९४.१८ ॥
O resplandecente, devotado à verdade e ao dharma, disse-lhes: 'Ó antepassados, cumprirei o vosso desejo; que a febre da mente se afaste de vós.'
3.94.19
ततः प्रसवसन्तानं चिन्तयन्भगवानृषिः ।
आत्मनः प्रसवस्यार्थे नापश्यत्सदृशीं स्त्रियम् ॥ ३.९४.१९ ॥
Então o venerável sábio, meditando sobre a linhagem de descendentes, não viu uma mulher adequada para a sua própria prole.
3.94.20
स तस्य तस् सत्वस्य तत्तदङ्गमनुत्तमम् ।
संगृह्यतत्समैरङ्गैर्निर्ममे स्त्रियमुत्तमाम् ॥ ३.९४.२० ॥
Reunindo cada membro excelente daquela essência, moldou uma mulher excelente com membros iguais a eles.
3.94.21
स तां विदर्भराजाय पुत्रकामाय ताम्यते ।
निर्मितामात्मनोऽर्थाय मुनिः प्रादान्महातपाः ॥ ३.९४.२१ ॥
Ao rei de Vidarbha, angustiado pelo desejo de um filho, o sábio de grande austeridade deu aquela mulher que criara para si mesmo.
3.94.22
सा तत्र जज्ञे सुभगा विद्युत्सौदामनी यथा ।
विभ्राजमाना वपुषा व्यवर्धत शुभानना ॥ ३.९४.२२ ॥
Ali ela nasceu, afortunada e brilhante como um relâmpago; resplandecendo com o brilho de seu corpo, a de rosto auspicioso cresceu.
3.94.23
जातमात्रां च तां दृष्ट्वा वैदर्भः पृथिवीपतिः ।
प्रहर्षेण द्विजातिभ्यो न्यवेदयत भारत ॥ ३.९४.२३ ॥
Ó Bhārata, ao vê-la recém-nascida, o rei de Vidarbha, senhor da terra, anunciou com alegria aos dvijas.
3.94.24
अभ्यनन्दन्त तां सर्वे ब्राह्मणा वसुधाधिप ।
लोपामुद्रेति तस्याश्च चक्रिरे नाम ते द्विजाः ॥ ३.९४.२४ ॥
Ó senhor da terra, todos os brâmanes a celebraram, e aqueles dvijas lhe deram o nome de Lopāmudrā.
3.94.25
ववृधे सा महाराज बिभ्रती रूपमुत्तमम् ।
अप्स्विवोत्पलिनी शीघ्रमग्नेरिव शिखा शुभा ॥ ३.९४.२५ ॥
Ó grande rei, portando a beleza suprema, ela cresceu rapidamente, como uma planta de lótus na água ou uma chama auspiciosa do fogo.
3.94.26
तां यौवनस्थां राजेन्द्रशतं कन्याः स्वलंकृताः ।
दास्यः शतं च कल्याणीमुपातस्थुर्वशानुगाः ॥ ३.९४.२६ ॥
Ó senhor dos reis, cem donzelas bem adornadas e cem servas atendiam-na, a bem-aventurada que atingira a juventude, seguindo a sua vontade.
3.94.27
सा स्म दासीशतवृता मध्ये कन्याशतस्य च ।
आरस्ते तेजस्विनी कन्या रोहिणीव दिविप्रभा ॥ ३.९४.२७ ॥
Cercada de cem servas, no meio de cem donzelas, aquela donzela radiante brilhava como o esplendor de Rohiṇī no céu.
3.94.28
यौवनस्थामपि च तां शीलाचारसमन्विताम् ।
न वव्रे पुरुषः कश्चिद्भयात्तस्य महात्मनः ॥ ३.९४.२८ ॥
Embora tivesse atingido a juventude e fosse dotada de bom caráter e conduta, nenhum homem a cortejou, por medo daquele de grande alma.
3.94.29
सा तु सत्यवती कन्या रूपेणाप्सरसोप्यति ।
तोषयामास पितरं शीलेन स्वजनं तथा ॥ ३.९४.२९ ॥
Aquela donzela Satyavatī superava em beleza até as apsaras; pelo seu bom caráter agradou ao pai e aos parentes.
3.94.30
वैदर्भी तु तथायुक्तां युवतीं प्रेक्ष्य वै पिता ।
मनसा चिन्तयामास कस्मै दद्यामिमांसुताम् ॥ ३.९४.३० ॥
Vendo a princesa de Vidarbha assim crescida até a juventude, o pai refletiu em sua mente: 'A quem devo dar esta filha?'