มหาภารตะ · อัธยายะ 3.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.94.1
ततः संप्रस्थितो राजा कौन्तेयो भूरिदक्षिणः ।
अगस्त्याश्रममासाद्य दुर्जयायामुवास ह ॥ ३.९४.१ ॥
จากนั้น พระราชาผู้เป็นโอรสของกุนตี ผู้มีของทานมากมาย ได้ออกเดินทาง ถึงอาศรมของพระอคัสตยะ แล้วพำนักอยู่ที่ทุรชยา
3.94.2
तत्रैव लोमशं राजा पप्रच्छ वदतांवरः ।
अगस्त्येनेह वातापिः किमर्थमुपशामितः ॥ ३.९४.२ ॥
ที่นั่น พระราชาผู้เป็นเลิศในการกล่าวถ้อยคำ ทรงถามพระโลมศะว่า เพราะเหตุใดวาตาปิจึงถูกพระอคัสตยะปราบลงที่นี่
3.94.3
आसीद्वा किंप्रभावश्च स दैत्यो मानवान्तकः ।
किमर्थं चोदितो मन्युरगस्त्यस्य महात्मनः ॥ ३.९४.३ ॥
ทอตย์ตนนั้นมีอานุภาพเพียงใด จึงเป็นผู้ทำลายมนุษย์ และเพราะเหตุใดความโกรธของพระอคัสตยะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่จึงถูกปลุกขึ้น
3.94.4
इल्वलो नाम दैतेय आसीत्कौरवनन्दना ।
मणिमत्यां पुरि पुरा वातापिस्तस्य चानुजः ॥ ३.९४.४ ॥
โอ้ผู้ทำให้เการพชื่นใจ เมื่อก่อนนี้มีทอตย์นามว่าอิลวละ อยู่ในนครมณิมตี และวาตาปิเป็นน้องชายของเขา
3.94.5
स ब्राह्मणं तपोयुक्तमुवाच दितिनन्दनः ।
पुत्रं मे भगवानेकमिन्द्रतुल्यं प्रयच्छतु ॥ ३.९४.५ ॥
บุตรของทิติ กล่าวกับพราหมณ์ผู้มีตบะว่า ขอท่านผู้เจริญโปรดประทานบุตรหนึ่งคนแก่ข้าพเจ้า ผู้เสมอด้วยพระอินทร์เถิด
3.94.6
तस्मै स ब्राह्मणो नादात्पुत्रं वासवसंमितम् ।
चुक्रोध सोऽसुरस्तस्य ब्राह्मणस्य ततो भृशम् ॥ ३.९४.६ ॥
พราหมณ์นั้นมิได้ประทานบุตรผู้เสมอด้วยวาสวะแก่เขา อสูรจึงโกรธพราหมณ์นั้นอย่างยิ่ง
3.94.7
तदाप्रभृतिराजेन्द्र इल्वलो ब्रह्महाऽसुरः ।
मन्युमान्भ्रातरं छागं मायावी ह्यकरोत्ततः ॥ ३.९४.७ ॥
โอ้จอมกษัตริย์ นับแต่นั้นมา อสูรอิลวละผู้ฆ่าพราหมณ์ มีความโกรธและเชี่ยวชาญในมายา จึงได้เปลี่ยนน้องชายของตนให้เป็นแพะ
3.94.8
मेषरूपी च वातापिः कामरूप्यभवत्क्षणात् ।
संस्कृत्यतं भोजयति ततो विप्रं जिधांसति ॥ ३.९४.८ ॥
วาตาปิผู้สามารถแปลงรูปเป็นแกะ ในพริบตาก็กลายเป็นผู้แปลงกายได้ตามปรารถนา อิลวละปรุงเขาแล้วนำไปเลี้ยงพราหมณ์ จากนั้นก็คิดจะฆ่าพราหมณ์นั้น
3.94.9
स चाह्वयति यं वाचा गतं वैवस्वतक्षयम् ।
स पुनर्देहमास्थाय जीवन्स्म प्रत्यदृश्यत ॥ ३.९४.९ ॥
ผู้ที่เขาเรียกด้วยวาจา แม้จะไปสู่แดนของไววัสวัตแล้ว ก็จะกลับมามีร่างอีกครั้งและปรากฏตัวเป็นผู้มีชีวิต
3.94.10
ततो वातापिमसुरं छागं कृत्वा सुसंस्कृतम् ।
तं ब्राह्मणं भोजयित्वा पुनरेव समाह्वयत् ॥ ३.९४.१० ॥
จากนั้น อสูรได้ทำให้วาตาปิเป็นแพะ ปรุงอย่างดี แล้วนำไปเลี้ยงพราหมณ์นั้น และเรียกเขาอีกครั้ง
3.94.11
तामिल्वलेन महता स्वरेण गिरमीरिताम् ।
श्रुत्वाऽतिमायो बालवान्क्षिप्रं ब्राह्मणकण्टकः ॥ ३.९४.११ ॥
เมื่อได้ยินถ้อยคำที่อิลวละเปล่งด้วยเสียงอันดังนั้น หนามของพราหมณ์ผู้มีมายาอย่างยิ่ง และมีกำลังมาก ก็รีบมาทันที
3.94.12
तस्य पार्श्वं विनिर्भिद्य ब्राह्मणस्य महासुरः ।
वातापिः प्रहसन्राजन्निश्चक्राम विशांपते ॥ ३.९४.१२ ॥
โอ้จอมกษัตริย์ วาตาปิอสูรยิ่งใหญ่ ทะลวงข้างลำตัวของพราหมณ์นั้นแล้ว หัวเราะออกมา โอ้เจ้าแห่งมนุษย์
3.94.13
एवं स ब्राह्मणान्राजन्भोजयित्वा पुनःपुनः ।
हिंसयामायस दैतेय इल्वलो दुष्टचेतनः ॥ ३.९४.१३ ॥
โอ้จอมกษัตริย์ ทอตย์อิลวละผู้มีจิตชั่วร้าย ได้เลี้ยงพราหมณ์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นนี้ แล้วก็เบียดเบียนพวกเขา
3.94.14
अगस्त्यश्चापि भगवानेतस्मिन्काल एव तु ।
पितॄन्ददर्श गर्ते वै लम्बमानानधोमुखान् ॥ ३.९४.१४ ॥
ในเวลานั้นเอง พระอคัสตยะผู้ทรงเกียรติ ได้เห็นบรรพบุรุษห้อยศีรษะลงในหลุมลึก
3.94.15
सोऽपृच्छल्लम्बमानांस्तान्भगवन्तश्च किंपराः ।
किंमर्थं वेह लम्बध्वे गर्ते यूयमधोमुखाः।
संतानहेतोरिति ते प्रत्यूचुर्ब्रह्मवादिनः ॥ ३.९४.१५ ॥
ท่านถามบรรพบุรุษที่ห้อยอยู่นั้นว่า ท่านผู้เจริญ พวกท่านมุ่งหมายสิ่งใด เพราะเหตุใดพวกท่านจึงห้อยศีรษะลงอยู่ในหลุมนี้ ผู้กล่าวพระเวทตอบว่า เพื่อให้มีบุตรสืบสกุล
3.94.16
ते तस्मै कथयामासुर्वयं ते पितरः स्वकाः ।
गर्तमेतमनुप्राप्ता लम्बामः प्रसवार्थिनः ॥ ३.९४.१६ ॥
พวกเขาบอกท่านว่า เราทั้งหลายคือบรรพบุรุษของท่านเอง เมื่อตกลงมาในหลุมนี้แล้ว เราห้อยอยู่ที่นี่ปรารถนาบุตรหลาน
3.94.17
यदि नो जनयेथास्त्वमगस्त्यापत्यमुत्तमम् ।
स्यान्नोस्मान्निरयान्मोक्षस्त्वं च पुत्राप्नुया गतिम् ॥ ३.९४.१७ ॥
หากท่านให้กำเนิดบุตรอันประเสริฐของอคัสตยะแก่เรา เราก็จะพ้นจากนรกนี้ และท่านเองก็จะได้บุตรและได้ไปสู่คติที่ดี
3.94.18
स तानुवाच तेजस्वी सत्यधर्मपरायणः ।
करिष्ये पितरः कामं व्येतु वो मानसो ज्वरः ॥ ३.९४.१८ ॥
ผู้รุ่งเรืองผู้นั้น ผู้ยึดมั่นในความจริงและธรรม กล่าวกับพวกเขาว่า โอ้บรรพบุรุษ ข้าพเจ้าจะทำให้ความปรารถนาของท่านสำเร็จ ขอให้ไข้ทางใจของท่านหายไปเถิด
3.94.19
ततः प्रसवसन्तानं चिन्तयन्भगवानृषिः ।
आत्मनः प्रसवस्यार्थे नापश्यत्सदृशीं स्त्रियम् ॥ ३.९४.१९ ॥
จากนั้น พระฤๅษีผู้ทรงพระคุณ ครุ่นคิดถึงสืบสายบุตรหลาน แต่ไม่เห็นสตรีที่เหมาะสมเพื่อการให้กำเนิดบุตรของตนเอง
3.94.20
स तस्य तस् सत्वस्य तत्तदङ्गमनुत्तमम् ।
संगृह्यतत्समैरङ्गैर्निर्ममे स्त्रियमुत्तमाम् ॥ ३.९४.२० ॥
ท่านรวบรวมอวัยวะอันประเสริฐของสารนั้นทีละส่วน แล้วปั้นสตรีผู้ประเสริฐขึ้น โดยมีอวัยวะที่เสมอกับส่วนเหล่านั้น
3.94.21
स तां विदर्भराजाय पुत्रकामाय ताम्यते ।
निर्मितामात्मनोऽर्थाय मुनिः प्रादान्महातपाः ॥ ३.९४.२१ ॥
ฤๅษีผู้มีตบะยิ่งใหญ่ได้มอบนางที่ท่านสร้างขึ้นเพื่อตนเองนั้นให้แก่พระราชาแห่งวิทรรภ ผู้ทุกข์ใจเพราะปรารถนาบุตร
3.94.22
सा तत्र जज्ञे सुभगा विद्युत्सौदामनी यथा ।
विभ्राजमाना वपुषा व्यवर्धत शुभानना ॥ ३.९४.२२ ॥
นางเกิดขึ้นที่นั่น ผู้โชคดี สว่างดุจสายฟ้า นางผู้มีพระพักตร์งดงามเจริญเติบโตขึ้น ส่องประกายด้วยรัศมีแห่งร่างกาย
3.94.23
जातमात्रां च तां दृष्ट्वा वैदर्भः पृथिवीपतिः ।
प्रहर्षेण द्विजातिभ्यो न्यवेदयत भारत ॥ ३.९४.२३ ॥
ข้าแต่ภารตะ เมื่อพระราชาแห่งวิทรรภ ผู้เป็นเจ้าแห่งแผ่นดิน เห็นนางเพิ่งประสูติ ก็ทรงปีติยินดีประกาศแก่ทวิชาติทั้งหลาย
3.94.24
अभ्यनन्दन्त तां सर्वे ब्राह्मणा वसुधाधिप ।
लोपामुद्रेति तस्याश्च चक्रिरे नाम ते द्विजाः ॥ ३.९४.२४ ॥
ข้าแต่ผู้เป็นใหญ่แห่งแผ่นดิน พราหมณ์ทั้งปวงต่างชื่นชมนาง และทวิชาเหล่านั้นได้ตั้งชื่อนางว่าโลปามุทรา
3.94.25
ववृधे सा महाराज बिभ्रती रूपमुत्तमम् ।
अप्स्विवोत्पलिनी शीघ्रमग्नेरिव शिखा शुभा ॥ ३.९४.२५ ॥
ข้าแต่มหาราช นางเจริญวัยขึ้นอย่างรวดเร็ว ทรงรูปโฉมอันเลิศ เปรียบดั่งดอกบัวในน้ำ หรือเปลวไฟอันงดงามของอัคนี
3.94.26
तां यौवनस्थां राजेन्द्रशतं कन्याः स्वलंकृताः ।
दास्यः शतं च कल्याणीमुपातस्थुर्वशानुगाः ॥ ३.९४.२६ ॥
ข้าแต่จอมกษัตริย์ เมื่อนางเจริญถึงวัยสาว มีหญิงสาวที่แต่งกายงดงามหนึ่งร้อยคน และนางรับใช้หนึ่งร้อยคน ยืนรับใช้นาง ผู้เป็นมงคล ตามความประสงค์ของนาง
3.94.27
सा स्म दासीशतवृता मध्ये कन्याशतस्य च ।
आरस्ते तेजस्विनी कन्या रोहिणीव दिविप्रभा ॥ ३.९४.२७ ॥
นางผู้ส่องประกายนั้นล้อมรอบด้วยนางรับใช้หนึ่งร้อยคน และอยู่ท่ามกลางหญิงสาวหนึ่งร้อยคน เหมือนโรหิณีที่ส่องแสงอยู่บนท้องฟ้า
3.94.28
यौवनस्थामपि च तां शीलाचारसमन्विताम् ।
न वव्रे पुरुषः कश्चिद्भयात्तस्य महात्मनः ॥ ३.९४.२८ ॥
แม้นางจะเจริญวัยแล้ว และประกอบด้วยความประพฤติอันดีงาม ก็ไม่มีชายใดขอนางแต่งงาน เพราะความกลัวต่อผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้น
3.94.29
सा तु सत्यवती कन्या रूपेणाप्सरसोप्यति ।
तोषयामास पितरं शीलेन स्वजनं तथा ॥ ३.९४.२९ ॥
ส่วนนางสัตยวดี ผู้งดงามยิ่งกว่านางอัปสรเสียอีก ได้ทำให้บิดาและญาติพี่น้องพอใจด้วยความประพฤติอันดีงามของนาง
3.94.30
वैदर्भी तु तथायुक्तां युवतीं प्रेक्ष्य वै पिता ।
मनसा चिन्तयामास कस्मै दद्यामिमांसुताम् ॥ ३.९४.३० ॥
เมื่อบิดาของเจ้าหญิงแห่งวิทรรภเห็นนางเจริญวัยเป็นสาวเช่นนั้น ก็คิดในใจว่า "ลูกสาวคนนี้ เราควรยกให้แก่ใครดี"