മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.94.1
ततः संप्रस्थितो राजा कौन्तेयो भूरिदक्षिणः ।
अगस्त्याश्रममासाद्य दुर्जयायामुवास ह ॥ ३.९४.१ ॥
പിന്നെ കുന്തിയുടെ പുത്രനും മഹാദാനശീലനുമായ രാജാവ് പുറപ്പെട്ട് അഗസ്ത്യാശ്രമത്തിലെത്തി ദുർജയയിൽ വാസമുറപ്പിച്ചു.
3.94.2
तत्रैव लोमशं राजा पप्रच्छ वदतांवरः ।
अगस्त्येनेह वातापिः किमर्थमुपशामितः ॥ ३.९४.२ ॥
അവിടെവെച്ചുതന്നെ സംസാരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവ് ലോമശനോട് ചോദിച്ചു: അഗസ്ത്യൻ ഇവിടെ വാതാപിയെ എന്തിനാണ് ശമിപ്പിച്ചത്?
3.94.3
आसीद्वा किंप्रभावश्च स दैत्यो मानवान्तकः ।
किमर्थं चोदितो मन्युरगस्त्यस्य महात्मनः ॥ ३.९४.३ ॥
മനുഷ്യരെ സംഹരിക്കുന്ന ആ ദൈത്യൻ എത്ര ശക്തനായിരുന്നു? മഹാത്മാവായ അഗസ്ത്യന് കോപം ഉണ്ടായത് എന്തിനാണ്?
3.94.4
इल्वलो नाम दैतेय आसीत्कौरवनन्दना ।
मणिमत्यां पुरि पुरा वातापिस्तस्य चानुजः ॥ ३.९४.४ ॥
കൗരവരുടെ ആനന്ദമേ, പണ്ട് മണിമതി നഗരത്തിൽ ഇൽവലൻ എന്ന ദിതിപുത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; വാതാപി അവന്റെ അനുജനായിരുന്നു.
3.94.5
स ब्राह्मणं तपोयुक्तमुवाच दितिनन्दनः ।
पुत्रं मे भगवानेकमिन्द्रतुल्यं प्रयच्छतु ॥ ३.९४.५ ॥
തപസ്സുള്ള ബ്രാഹ്മണനോട് ദിതിപുത്രൻ പറഞ്ഞു: 'ഭഗവാനേ, ഇന്ദ്രനു തുല്യനായ ഒരു പുത്രനെ എനിക്ക് നൽകിയാലും.'
3.94.6
तस्मै स ब्राह्मणो नादात्पुत्रं वासवसंमितम् ।
चुक्रोध सोऽसुरस्तस्य ब्राह्मणस्य ततो भृशम् ॥ ३.९४.६ ॥
ആ ബ്രാഹ്മണൻ അവനു ഇന്ദ്രസമനായ പുത്രനെ നൽകിയില്ല; അപ്പോൾ ആ അസുരൻ ആ ബ്രാഹ്മണനോട് അത്യന്തം കോപിച്ചു.
3.94.7
तदाप्रभृतिराजेन्द्र इल्वलो ब्रह्महाऽसुरः ।
मन्युमान्भ्रातरं छागं मायावी ह्यकरोत्ततः ॥ ३.९४.७ ॥
രാജേന്ദ്രാ, അന്നുമുതൽ ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്ത അസുരനായ ഇല്വലൻ, കോപിഷ്ഠനും മായാവിയുമായി തന്റെ സഹോദരനെ ആടാക്കി മാറ്റി.
3.94.8
मेषरूपी च वातापिः कामरूप्यभवत्क्षणात् ।
संस्कृत्यतं भोजयति ततो विप्रं जिधांसति ॥ ३.९४.८ ॥
ആട്ടുരൂപം ധരിച്ച വാതാപി ക്ഷണത്തിൽ ഇഷ്ടരൂപിയായി. അവനെ പാകം ചെയ്ത് ബ്രാഹ്മണനു ഭക്ഷണം നൽകി, പിന്നീട് അവനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
3.94.9
स चाह्वयति यं वाचा गतं वैवस्वतक्षयम् ।
स पुनर्देहमास्थाय जीवन्स्म प्रत्यदृश्यत ॥ ३.९४.९ ॥
അവൻ വാക്കുകൊണ്ട് വിളിച്ചവൻ വൈവസ്വതന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോയിരുന്നാലും, വീണ്ടും ശരീരം ധരിച്ച് ജീവനോടെ കാണപ്പെട്ടു.
3.94.10
ततो वातापिमसुरं छागं कृत्वा सुसंस्कृतम् ।
तं ब्राह्मणं भोजयित्वा पुनरेव समाह्वयत् ॥ ३.९४.१० ॥
പിന്നെ അസുരൻ വാതാപിയെ ആടാക്കി, നന്നായി പാകം ചെയ്ത്, ആ ബ്രാഹ്മണനു ഭക്ഷണം നൽകി, വീണ്ടും വിളിച്ചു.
3.94.11
तामिल्वलेन महता स्वरेण गिरमीरिताम् ।
श्रुत्वाऽतिमायो बालवान्क्षिप्रं ब्राह्मणकण्टकः ॥ ३.९४.११ ॥
ഇല്വലന്റെ വലിയ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞ ആ വാക്ക് കേട്ട്, അതിമായാവിയും ബലവാനും ബ്രാഹ്മണർക്ക് മുള്ളുമായവൻ വേഗത്തിൽ വന്നു.
3.94.12
तस्य पार्श्वं विनिर्भिद्य ब्राह्मणस्य महासुरः ।
वातापिः प्रहसन्राजन्निश्चक्राम विशांपते ॥ ३.९४.१२ ॥
രാജാവേ, ബ്രാഹ്മണന്റെ വാരിയെല്ലു പിളർത്തി മഹാസുരൻ വാതാപി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തുവന്നു, ജനാധിപാ.
3.94.13
एवं स ब्राह्मणान्राजन्भोजयित्वा पुनःपुनः ।
हिंसयामायस दैतेय इल्वलो दुष्टचेतनः ॥ ३.९४.१३ ॥
ഓ രാജാവേ, ഇങ്ങനെ ദൈത്യനായ ഇല്വലൻ ബ്രാഹ്മണരെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഊട്ടിയശേഷം ദുഷ്ടബുദ്ധിയോടെ അവരെ ഉപദ്രവിച്ചു.
3.94.14
अगस्त्यश्चापि भगवानेतस्मिन्काल एव तु ।
पितॄन्ददर्श गर्ते वै लम्बमानानधोमुखान् ॥ ३.९४.१४ ॥
ആ സമയത്ത് ഭഗവാൻ അഗസ്ത്യനും കുഴിയിൽ തലകീഴായി തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പിതൃക്കളെ കണ്ടു.
3.94.15
सोऽपृच्छल्लम्बमानांस्तान्भगवन्तश्च किंपराः ।
किंमर्थं वेह लम्बध्वे गर्ते यूयमधोमुखाः।
संतानहेतोरिति ते प्रत्यूचुर्ब्रह्मवादिनः ॥ ३.९४.१५ ॥
അവൻ കുഴിയിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നവരോട് ചോദിച്ചു, 'ഭഗവാന്മാരേ, ഏത് ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് നിങ്ങൾ ഇവിടെ കുഴിയിൽ തലകീഴായി തൂങ്ങുന്നത്?' അതിന് ആ വേദവാദികൾ പറഞ്ഞു, 'സന്താനത്തിനുവേണ്ടി.'
3.94.16
ते तस्मै कथयामासुर्वयं ते पितरः स्वकाः ।
गर्तमेतमनुप्राप्ता लम्बामः प्रसवार्थिनः ॥ ३.९४.१६ ॥
അവർ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'ഞങ്ങൾ നിന്റെ സ്വന്തം പിതൃക്കളാണ്. ഈ കുഴിയിൽ വീണ്, സന്താനം ആഗ്രഹിച്ച് ഞങ്ങൾ തൂങ്ങുന്നു.'
3.94.17
यदि नो जनयेथास्त्वमगस्त्यापत्यमुत्तमम् ।
स्यान्नोस्मान्निरयान्मोक्षस्त्वं च पुत्राप्नुया गतिम् ॥ ३.९४.१७ ॥
നീ ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അഗസ്ത്യന്റെ ഉത്തമ സന്താനത്തെ ജനിപ്പിച്ചാൽ, ഈ നരകത്തിൽനിന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് മോചനം ലഭിക്കും; നീയും ഉത്തമഗതി പ്രാപിക്കും.
3.94.18
स तानुवाच तेजस्वी सत्यधर्मपरायणः ।
करिष्ये पितरः कामं व्येतु वो मानसो ज्वरः ॥ ३.९४.१८ ॥
തേജസ്വിയും സത്യധർമ്മപരായണനുമായ അദ്ദേഹം അവരോടു പറഞ്ഞു, 'പിതൃക്കളേ! ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റും; നിങ്ങളുടെ മാനസിക ദാഹം അകലട്ടെ.'
3.94.19
ततः प्रसवसन्तानं चिन्तयन्भगवानृषिः ।
आत्मनः प्रसवस्यार्थे नापश्यत्सदृशीं स्त्रियम् ॥ ३.९४.१९ ॥
അപ്പോൾ ഭഗവാനായ ഋഷി സന്താനപരമ്പരയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ സന്തതിക്കായി യോഗ്യയായ ഒരു സ്ത്രീയെ കണ്ടില്ല.
3.94.20
स तस्य तस् सत्वस्य तत्तदङ्गमनुत्तमम् ।
संगृह्यतत्समैरङ्गैर्निर्ममे स्त्रियमुत्तमाम् ॥ ३.९४.२० ॥
അദ്ദേഹം ആ സത്ത്വത്തിന്റെ ഓരോ ഉത്തമാംഗവും ശേഖരിച്ച്, അവയ്ക്കു തുല്യമായ അംഗങ്ങളാൽ ഒരു ഉത്തമ സ്ത്രീയെ നിർമ്മിച്ചു.
3.94.21
स तां विदर्भराजाय पुत्रकामाय ताम्यते ।
निर्मितामात्मनोऽर्थाय मुनिः प्रादान्महातपाः ॥ ३.९४.२१ ॥
പുത്രകാമത്താൽ വ്യസനിച്ച വിദർഭരാജാവിന്, തനിക്കായി നിർമ്മിച്ച ആ സ്ത്രീയെ മഹാതപസ്വിയായ മുനി നൽകി.
3.94.22
सा तत्र जज्ञे सुभगा विद्युत्सौदामनी यथा ।
विभ्राजमाना वपुषा व्यवर्धत शुभानना ॥ ३.९४.२२ ॥
അവൾ അവിടെ മിന്നൽപോലെ സുന്ദരിയായി ജനിച്ചു; ശരീരകാന്തിയാൽ തിളങ്ങി, ശുഭമുഖിയായി വളർന്നു.
3.94.23
जातमात्रां च तां दृष्ट्वा वैदर्भः पृथिवीपतिः ।
प्रहर्षेण द्विजातिभ्यो न्यवेदयत भारत ॥ ३.९४.२३ ॥
ഹേ ഭാരത! ജനിച്ച ഉടനെ അവളെ കണ്ട വിദർഭരാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ ബ്രാഹ്മണരെ അറിയിച്ചു.
3.94.24
अभ्यनन्दन्त तां सर्वे ब्राह्मणा वसुधाधिप ।
लोपामुद्रेति तस्याश्च चक्रिरे नाम ते द्विजाः ॥ ३.९४.२४ ॥
ഹേ വസുധാധിപാ! എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും അവളെ അഭിനന്ദിച്ചു; ആ ദ്വിജർ അവൾക്ക് 'ലോപാമുദ്ര' എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തു.
3.94.25
ववृधे सा महाराज बिभ्रती रूपमुत्तमम् ।
अप्स्विवोत्पलिनी शीघ्रमग्नेरिव शिखा शुभा ॥ ३.९४.२५ ॥
മഹാരാജാവേ, ഉത്തമമായ രൂപം ധരിച്ച് അവൾ വളർന്നു; വെള്ളത്തിലെ താമരപ്പൂവുപോലെയും അഗ്നിയുടെ ശുഭജ്വാല പോലെയും അവൾ വേഗത്തിൽ വളർന്നു.
3.94.26
तां यौवनस्थां राजेन्द्रशतं कन्याः स्वलंकृताः ।
दास्यः शतं च कल्याणीमुपातस्थुर्वशानुगाः ॥ ३.९४.२६ ॥
രാജേന്ദ്രാ, യൗവനം പ്രാപിച്ച ആ കല്യാണിയെ നൂറു നന്നായി അലങ്കരിച്ച കന്യകമാരും നൂറു ദാസിമാരും അവളുടെ ഇഷ്ടാനുസരണം സേവിക്കാൻ നിന്നു.
3.94.27
सा स्म दासीशतवृता मध्ये कन्याशतस्य च ।
आरस्ते तेजस्विनी कन्या रोहिणीव दिविप्रभा ॥ ३.९४.२७ ॥
നൂറു ദാസിമാർ ചുറ്റിയ, നൂറു കന്യകമാരുടെ നടുവിൽ ആ തേജസ്വിനിയായ കന്യക ആകാശത്ത് രോഹിണിയുടെ പ്രഭപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
3.94.28
यौवनस्थामपि च तां शीलाचारसमन्विताम् ।
न वव्रे पुरुषः कश्चिद्भयात्तस्य महात्मनः ॥ ३.९४.२८ ॥
യൗവനം പ്രാപിച്ചിട്ടും, ശീലാചാരങ്ങളോടു കൂടിയ അവളെ ആ മഹാത്മാവിന്റെ ഭയത്താൽ ഒരു പുരുഷനും വരിച്ചില്ല.
3.94.29
सा तु सत्यवती कन्या रूपेणाप्सरसोप्यति ।
तोषयामास पितरं शीलेन स्वजनं तथा ॥ ३.९४.२९ ॥
ആ സത്യവതി എന്ന കന്യക രൂപത്തിൽ അപ്സരസ്സുകളെയും കവിഞ്ഞു; തന്റെ ശീലംകൊണ്ട് പിതാവിനെയും സ്വജനങ്ങളെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
3.94.30
वैदर्भी तु तथायुक्तां युवतीं प्रेक्ष्य वै पिता ।
मनसा चिन्तयामास कस्मै दद्यामिमांसुताम् ॥ ३.९४.३० ॥
വൈദർഭി ഇങ്ങനെ യുവതിയായതു കണ്ട പിതാവ് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു: 'ഈ മകളെ ആർക്ക് കൊടുക്കും?'