మహాభారతం · అధ్యాయం 3.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.94.1
ततः संप्रस्थितो राजा कौन्तेयो भूरिदक्षिणः ।
अगस्त्याश्रममासाद्य दुर्जयायामुवास ह ॥ ३.९४.१ ॥
అప్పుడు కుంతీ కుమారుడు, మహాదానశీలుడు అయిన రాజు బయలుదేరి అగస్త్యుని ఆశ్రమానికి చేరి దుర్జయలో నివసించాడు.
3.94.2
तत्रैव लोमशं राजा पप्रच्छ वदतांवरः ।
अगस्त्येनेह वातापिः किमर्थमुपशामितः ॥ ३.९४.२ ॥
అక్కడే మాట్లాడేవారిలో శ్రేష్ఠుడైన రాజు లోమశుని అడిగాడు: అగస్త్యుడు ఇక్కడ వాతాపిని ఎందుకు అణచాడు?
3.94.3
आसीद्वा किंप्रभावश्च स दैत्यो मानवान्तकः ।
किमर्थं चोदितो मन्युरगस्त्यस्य महात्मनः ॥ ३.९४.३ ॥
మనుషులను నాశనం చేసే ఆ దైత్యుడు ఎంత శక్తిమంతుడు? మహాత్ముడైన అగస్త్యునికి కోపం ఎందుకు కలిగింది?
3.94.4
इल्वलो नाम दैतेय आसीत्कौरवनन्दना ।
मणिमत्यां पुरि पुरा वातापिस्तस्य चानुजः ॥ ३.९४.४ ॥
కౌరవుల ఆనందమా, పూర్వం మణిమతి నగరంలో ఇల్వలుడు అనే దితి కుమారుడు ఉండేవాడు; వాతాపి అతని తమ్ముడు.
3.94.5
स ब्राह्मणं तपोयुक्तमुवाच दितिनन्दनः ।
पुत्रं मे भगवानेकमिन्द्रतुल्यं प्रयच्छतु ॥ ३.९४.५ ॥
దితి కుమారుడు తపస్సుతో కూడిన బ్రాహ్మణునితో ఇలా అన్నాడు: 'భగవంతుడా, ఇంద్రునితో సమానమైన ఒక కుమారుడిని నాకు ప్రసాదించు.'
3.94.6
तस्मै स ब्राह्मणो नादात्पुत्रं वासवसंमितम् ।
चुक्रोध सोऽसुरस्तस्य ब्राह्मणस्य ततो भृशम् ॥ ३.९४.६ ॥
ఆ బ్రాహ్మణుడు అతనికి ఇంద్రునితో సమానమైన కుమారుడిని ఇవ్వలేదు; అప్పుడు ఆ అసురుడు ఆ బ్రాహ్మణునిపై ఎంతగానో కోపించాడు.
3.94.7
तदाप्रभृतिराजेन्द्र इल्वलो ब्रह्महाऽसुरः ।
मन्युमान्भ्रातरं छागं मायावी ह्यकरोत्ततः ॥ ३.९४.७ ॥
రాజేంద్రా, అప్పటి నుండి బ్రహ్మహంతకుడైన అసురుడు ఇల్వలుడు, కోపంతో కూడిన మాయావి, తన సోదరుడిని మేకగా మార్చాడు.
3.94.8
मेषरूपी च वातापिः कामरूप्यभवत्क्षणात् ।
संस्कृत्यतं भोजयति ततो विप्रं जिधांसति ॥ ३.९४.८ ॥
మేష రూపం ధరించిన వాతాపి క్షణంలో కామరూపి అయ్యాడు. వానిని వండి బ్రాహ్మణునికి భోజనం పెట్టి, తరువాత అతన్ని చంపాలనుకునేవాడు.
3.94.9
स चाह्वयति यं वाचा गतं वैवस्वतक्षयम् ।
स पुनर्देहमास्थाय जीवन्स्म प्रत्यदृश्यत ॥ ३.९४.९ ॥
అతడు వాక్కుతో పిలిచిన వాడు వైవస్వతుని లోకానికి వెళ్లినవాడైనా, మళ్ళీ దేహం ధరించి సజీవంగా కనిపించేవాడు.
3.94.10
ततो वातापिमसुरं छागं कृत्वा सुसंस्कृतम् ।
तं ब्राह्मणं भोजयित्वा पुनरेव समाह्वयत् ॥ ३.९४.१० ॥
అప్పుడు అసురుడు వాతాపిని మేకగా చేసి, బాగా వండి, ఆ బ్రాహ్మణునికి భోజనం పెట్టి, మళ్ళీ పిలిచాడు.
3.94.11
तामिल्वलेन महता स्वरेण गिरमीरिताम् ।
श्रुत्वाऽतिमायो बालवान्क्षिप्रं ब्राह्मणकण्टकः ॥ ३.९४.११ ॥
ఇల్వలుని మహా స్వరంతో పలికిన ఆ మాటను విని, అత్యంత మాయావి, బలవంతుడు, బ్రాహ్మణులకు ముల్లువంటివాడు వెంటనే వచ్చాడు.
3.94.12
तस्य पार्श्वं विनिर्भिद्य ब्राह्मणस्य महासुरः ।
वातापिः प्रहसन्राजन्निश्चक्राम विशांपते ॥ ३.९४.१२ ॥
రాజా, బ్రాహ్మణుని ప్రక్కను చీల్చుకొని ఆ మహా అసురుడు వాతాపి నవ్వుతూ బయటకు వచ్చాడు, ప్రజాపతీ.
3.94.13
एवं स ब्राह्मणान्राजन्भोजयित्वा पुनःपुनः ।
हिंसयामायस दैतेय इल्वलो दुष्टचेतनः ॥ ३.९४.१३ ॥
ఓ రాజా, ఈ విధంగా ఆ దైత్యుడు ఇల్వలుడు బ్రాహ్మణులకు మళ్లీ మళ్లీ భోజనం పెట్టి, దుష్టబుద్ధితో వారిని హింసించాడు.
3.94.14
अगस्त्यश्चापि भगवानेतस्मिन्काल एव तु ।
पितॄन्ददर्श गर्ते वै लम्बमानानधोमुखान् ॥ ३.९४.१४ ॥
అదే సమయంలో భగవంతుడైన అగస్త్యుడు కూడా గుంటలో తలకిందులుగా వేలాడుతున్న పితృదేవతలను చూశాడు.
3.94.15
सोऽपृच्छल्लम्बमानांस्तान्भगवन्तश्च किंपराः ।
किंमर्थं वेह लम्बध्वे गर्ते यूयमधोमुखाः।
संतानहेतोरिति ते प्रत्यूचुर्ब्रह्मवादिनः ॥ ३.९४.१५ ॥
అతడు గుంటలో వేలాడుతున్న వారిని అడిగాడు, 'భగవంతులారా, ఏ ప్రయోజనం కోసం మీరు ఇక్కడ గుంటలో తలకిందులుగా వేలాడుతున్నారు?' అప్పుడు ఆ బ్రహ్మవాదులు, 'సంతానం కోసం' అని సమాధానమిచ్చారు.
3.94.16
ते तस्मै कथयामासुर्वयं ते पितरः स्वकाः ।
गर्तमेतमनुप्राप्ता लम्बामः प्रसवार्थिनः ॥ ३.९४.१६ ॥
వారు అతనితో చెప్పారు, 'మేము నీ స్వంత పితృదేవతలము. ఈ గుంటలో పడి, సంతానాన్ని కోరుతూ మేము వేలాడుతున్నాము.'
3.94.17
यदि नो जनयेथास्त्वमगस्त्यापत्यमुत्तमम् ।
स्यान्नोस्मान्निरयान्मोक्षस्त्वं च पुत्राप्नुया गतिम् ॥ ३.९४.१७ ॥
నీవు మా కోసం అగస్త్యుని ఉత్తమ సంతానాన్ని కంటే, ఈ నరకం నుండి మాకు విముక్తి లభిస్తుంది; నీవు కూడా ఉత్తమ గతిని పొందుతావు.
3.94.18
स तानुवाच तेजस्वी सत्यधर्मपरायणः ।
करिष्ये पितरः कामं व्येतु वो मानसो ज्वरः ॥ ३.९४.१८ ॥
తేజస్వి, సత్యధర్మపరాయణుడైన అతడు వారితో అన్నాడు, 'ఓ పితృదేవతలారా! మీ కోరికను నేను నెరవేరుస్తాను; మీ మానసిక తాపం తొలగిపోవుగాక.'
3.94.19
ततः प्रसवसन्तानं चिन्तयन्भगवानृषिः ।
आत्मनः प्रसवस्यार्थे नापश्यत्सदृशीं स्त्रियम् ॥ ३.९४.१९ ॥
అప్పుడు భగవానుడైన ఋషి సంతాన పరంపరను ఆలోచిస్తూ, తన సంతతి కోసం తగిన స్త్రీని చూడలేదు.
3.94.20
स तस्य तस् सत्वस्य तत्तदङ्गमनुत्तमम् ।
संगृह्यतत्समैरङ्गैर्निर्ममे स्त्रियमुत्तमाम् ॥ ३.९४.२० ॥
అతడు ఆ సత్త్వం యొక్క ప్రతి ఉత్తమ అంగాన్ని సేకరించి, వాటికి సమానమైన అంగాలతో ఒక ఉత్తమ స్త్రీని నిర్మించాడు.
3.94.21
स तां विदर्भराजाय पुत्रकामाय ताम्यते ।
निर्मितामात्मनोऽर्थाय मुनिः प्रादान्महातपाः ॥ ३.९४.२१ ॥
కొడుకును కోరి వేదనపడుతున్న విదర్భ రాజు కోసం, తనకోసం నిర్మించిన ఆ స్త్రీని మహాతపస్వి ఋషి ఇచ్చాడు.
3.94.22
सा तत्र जज्ञे सुभगा विद्युत्सौदामनी यथा ।
विभ्राजमाना वपुषा व्यवर्धत शुभानना ॥ ३.९४.२२ ॥
ఆమె అక్కడ మెరుపులా సుందరంగా జన్మించింది; తన శరీర కాంతితో వెలుగుతూ, శుభముఖిగా పెరిగింది.
3.94.23
जातमात्रां च तां दृष्ट्वा वैदर्भः पृथिवीपतिः ।
प्रहर्षेण द्विजातिभ्यो न्यवेदयत भारत ॥ ३.९४.२३ ॥
ఓ భారతా! పుట్టిన వెంటనే ఆమెను చూసిన విదర్భ రాజు ఆనందంతో బ్రాహ్మణులకు తెలియజేశాడు.
3.94.24
अभ्यनन्दन्त तां सर्वे ब्राह्मणा वसुधाधिप ।
लोपामुद्रेति तस्याश्च चक्रिरे नाम ते द्विजाः ॥ ३.९४.२४ ॥
ఓ వసుధాధిపా! బ్రాహ్మణులందరూ ఆమెను అభినందించారు; ఆ ద్విజులు ఆమెకు 'లోపాముద్ర' అని పేరు పెట్టారు.
3.94.25
ववृधे सा महाराज बिभ्रती रूपमुत्तमम् ।
अप्स्विवोत्पलिनी शीघ्रमग्नेरिव शिखा शुभा ॥ ३.९४.२५ ॥
ఓ మహారాజా, ఆమె ఉత్తమమైన రూపాన్ని ధరిస్తూ పెరిగింది; నీటిలో కమలిని వలె, అగ్ని శిఖ వలె శీఘ్రంగా ఆమె శుభంగా వృద్ధి చెందింది.
3.94.26
तां यौवनस्थां राजेन्द्रशतं कन्याः स्वलंकृताः ।
दास्यः शतं च कल्याणीमुपातस्थुर्वशानुगाः ॥ ३.९४.२६ ॥
ఓ రాజేంద్రా, యౌవనానికి చేరిన ఆ కల్యాణికి వందమంది అలంకరించుకున్న కన్యలు, వందమంది దాసీలు ఆమె చిత్తానుసారం సేవకు నిలిచారు.
3.94.27
सा स्म दासीशतवृता मध्ये कन्याशतस्य च ।
आरस्ते तेजस्विनी कन्या रोहिणीव दिविप्रभा ॥ ३.९४.२७ ॥
వందమంది దాసీలతో చుట్టబడి, వందమంది కన్యల మధ్యలో ఆ తేజస్విని కన్య ఆకాశంలో రోహిణి కాంతి వలె ప్రకాశించింది.
3.94.28
यौवनस्थामपि च तां शीलाचारसमन्विताम् ।
न वव्रे पुरुषः कश्चिद्भयात्तस्य महात्मनः ॥ ३.९४.२८ ॥
యౌవనానికి చేరినా, శీలాచారాలతో కూడిన ఆమెను ఆ మహాత్ముని భయం వల్ల ఏ పురుషుడూ కోరలేదు.
3.94.29
सा तु सत्यवती कन्या रूपेणाप्सरसोप्यति ।
तोषयामास पितरं शीलेन स्वजनं तथा ॥ ३.९४.२९ ॥
ఆ సత్యవతి అనే కన్య రూపంలో అప్సరసలను కూడా మించిపోయింది; తన శీలంతో తండ్రిని, తన బంధువులను కూడా సంతోషపెట్టింది.
3.94.30
वैदर्भी तु तथायुक्तां युवतीं प्रेक्ष्य वै पिता ।
मनसा चिन्तयामास कस्मै दद्यामिमांसुताम् ॥ ३.९४.३० ॥
విదర్భ రాకుమారి ఇలా యువతిగా ఎదిగినదని చూచి తండ్రి మనసులో ఆలోచించాడు: 'ఈ కూతురిని ఎవరికి ఇవ్వాలి?'