મહાભારત · અધ્યાય 3.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.95.1
यदात्वमन्यतागस्त्यो गार्हस्थ्ये तां क्षमामिति ।
तदाऽभिगम्य प्रोवाच वैदर्भं पृथिवीपतिम् ॥ ३.९५.१ ॥
જ્યારે અગસ્ત્યે ગૃહસ્થ જીવન માટે તે ક્ષમા સ્વીકારવાનો વિચાર કર્યો, ત્યારે તેઓ વૈદર્ભ રાજા પાસે જઈને બોલ્યા.
3.95.2
राजन्निवेशे बुद्धिर्मे वर्तते पुत्रकारणात् ।
वरयेत्वां महीपाल लोपामुद्रां प्रयच्छ मे ॥ ३.९५.२ ॥
હે રાજન, પુત્ર માટે મારા મનમાં ગૃહસ્થ જીવન સ્થાપવાનો વિચાર છે. હે મહીપાલ, હું તમારી પાસે લોપામુદ્રાને માગું છું; તે મને આપો.
3.95.3
एवमुक्तः स मिनिना महीपालो विचेतनः ।
प्रत्याख्यानाय चाशक्तः प्रदातुं चैव नैच्छत ॥ ३.९५.३ ॥
મુનિએ એમ કહેતાં તે રાજા મૂંઝાઈ ગયો; ના પાડવા અસમર્થ, અને આપવાની ઇચ્છા પણ ન કરી.
3.95.4
ततः स भार्यामभ्येत्य प्रोवाच पृथिवीपतिः ।
महर्षिर्वीर्यवानेष क्रुद्धः शापाग्निना दहेत् ॥ ३.९५.४ ॥
પછી તે રાજા પત્ની પાસે જઈને બોલ્યો: આ મહર્ષિ પરાક્રમી છે; ક્રોધ કરે તો શાપની અગ્નિથી બાળી શકે.
3.95.5
तं तथा दुःखितं दृष्ट्वा सभार्यं पृथिवीपतिम् ।
लोपामुद्राऽभिगम्येदं काले वचनमब्रवीत् ॥ ३.९५.५ ॥
પત્ની સાથે એવા દુઃખી રાજાને જોઈને લોપામુદ્રા તેની પાસે જઈને યોગ્ય સમયે આ વાત બોલી.
3.95.6
न मत्कृते महीपाल पीडामभ्येतुमर्हसि ।
प्रयच्छ मामगस्त्याय त्राह्यात्मानं मया पितः ॥ ३.९५.६ ॥
હે મહીપાલ, મારા કારણે તમે પીડા ન પામો. હે પિતા, મને અગસ્ત્યને આપો; મારા દ્વારા તમારી જાતને બચાવો.
3.95.7
दुहितुर्वचनाद्राजा सोऽगस्त्याय महात्मने ।
लोपामुद्रां ततः प्रादाद्विधिपूर्वं विशांपते ॥ ३.९५.७ ॥
પુત્રીના વચનથી રાજાએ મહાત્મા અગસ્ત્યને લોપામુદ્રા વિધિપૂર્વક આપી, હે પ્રજાપાલક.
3.95.8
प्राप्य भार्यामगस्त्यस्तु लोपामुद्रामभाषत ।
महार्हाण्युत्सृजैतानि वासांस्याभरणानि च ॥ ३.९५.८ ॥
પત્ની મેળવીને અગસ્ત્યે લોપામુદ્રાને કહ્યું: આ મૂલ્યવાન વસ્ત્રો અને આભૂષણો છોડી દે.
3.95.9
ततः सा दर्शनीयानि महार्हाणि तनूनि च ।
समुत्ससर्ज रम्भोरूर्वसनान्यायतेक्षणा ॥ ३.९५.९ ॥
પછી કેળના થડ જેવી જાંઘો અને વિશાળ નેત્રોવાળી તેણીએ સુંદર, મૂલ્યવાન અને ઝીણાં વસ્ત્રો ત્યજી દીધાં.
3.95.10
ततश्चीराणि जग्राह वल्कलान्यजिनानि च ।
समानव्रतचर्या च बभूवायतलोचना ॥ ३.९५.१० ॥
પછી તેણીએ ચીર, વલ્કલ અને મૃગચર્મ સ્વીકાર્યાં; વિશાળ નેત્રોવાળી પતિ સમાન વ્રતાચરણ કરનારી બની.
3.95.11
गङ्गाद्वारमथागम्य भगवानृषिसत्तमः ।
उग्रमातिष्ठत तपः सह पत्न्याऽनुकूलया ॥ ३.९५.११ ॥
પછી ગંગાદ્વારે પહોંચીને ભગવાન ઋષિશ્રેષ્ઠે અનુકૂળ પત્ની સાથે ઉગ્ર તપ આરંભ્યું.
3.95.12
सा प्रीत्या बहुमानाच्च पतिं पर्यचरत्तदा ।
अगस्त्यश्च परां प्रीतिं भार्यायामगमत्प्रभुः ॥ ३.९५.१२ ॥
તે પ્રેમ અને બહુ આદરથી પતિની સેવા કરતી રહી; અને પ્રભુ અગસ્ત્યે પણ પત્ની પ્રત્યે પરમ પ્રેમ અનુભવ્યો.
3.95.13
ततो बहुतिथे काले लोपामुद्रां विशांपते ।
तपसा द्योतितां स्नातां ददर्श भगवानृषिः ॥ ३.९५.१३ ॥
પછી ઘણા દિવસો બાદ, હે પ્રજાપાલક, તપથી તેજસ્વી અને સ્નાન કરેલી લોપામુદ્રાને ભગવાન ઋષિએ જોઈ.
3.95.14
स तस्याः परिचारेण शौचेन च दमेन च ।
श्रिया रूपेण च प्रीतो मैथुनायाजुहाव ताम् ॥ ३.९५.१४ ॥
તેની સેવા, શુચિતા, સંયમ, સૌંદર્ય અને રૂપથી પ્રસન્ન થઈને તેણે તેને સંગ માટે બોલાવી.
3.95.15
ततः सा प्राञ्जलिर्भूत्वा लज्जमानेव भामिनी ।
तदा सप्रणयं वाक्यं भगवन्तमथाब्रवीत् ॥ ३.९५.१५ ॥
ત્યારે તે સુંદરી હાથ જોડીને, જાણે શરમાતી હોય તેમ, પ્રેમપૂર્વક ભગવાનને બોલી.
3.95.16
असंशयं प्रजाहेतोर्भार्यां पतिरविन्दत ।
पा तु त्वयि मम प्रीतिस्तामृषे कर्तुमर्हसि ॥ ३.९५.१६ ॥
નિઃસંશય, સંતાન માટે પતિએ પત્ની મેળવી; પરંતુ હે ઋષિ, તમારા પ્રત્યે મારો પ્રેમ છે, તેને પૂર્ણ કરવું તમને યોગ્ય છે.
3.95.17
यथा पितुर्गृहे विप्र प्रासादे शयनं मम ।
तथाविधे त्वं शयने मामुपैतुमिहार्हसि ॥ ३.९५.१७ ॥
મારા પિતાના ઘરમાં મહેલમાં મારી શય્યા હતી તેમ, તેવી શય્યા પર, હે વિપ્ર, અહીં તમારે મારી પાસે આવવું યોગ્ય છે.
3.95.18
इच्छामि त्वां स्रग्विणं च भूषणैश्च विभूषितम् ।
उपसर्तुं यथाकामं दिव्याभरणभूषिता ॥ ३.९५.१८ ॥
તમે માળા પહેરીને આભૂષણોથી શણગારેલા હોય એવી હું ઇચ્છું છું; દિવ્ય આભૂષણોથી શણગારેલી હું ઇચ્છાનુસાર તમારી પાસે આવવા ઇચ્છું છું.
3.95.19
अन्यथा नोपतिष्ठेयं चीरकाषायवासिनी ।
नैवापवित्रो विप्रर्षे भूषणोयं कथंचन ॥ ३.९५.१९ ॥
નહિતર હું ચીર અને કાષાય વસ્ત્ર પહેરીને આપની પાસે નહીં આવું. હે વિપ્રર્ષિ, આ આભૂષણ કોઈ પણ રીતે અપવિત્ર નથી.
3.95.20
न ते धनानि विद्यन्ते लोपामुद्रे तथा मम ।
यथाविधानि कल्याणि पितुस्तव सुमध्यमे ॥ ३.९५.२० ॥
હે લોપામુદ્રા, તારા પિતા પાસે હતું તેવું ધન મારી પાસે નથી. હે કલ્યાણી, હે સુમધ્યમે.
3.95.21
ईशोसि तपसा सर्वं समाहर्तुं तपोधन ।
क्षणेन जीवलोके यद्वसु किंचन विद्यते ॥ ३.९५.२१ ॥
હે તપોધન, તપથી આપ જીવલોકમાં જે કંઈ ધન છે તે ક્ષણમાં એકત્ર કરવા સમર્થ છો.
3.95.22
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं तपोव्ययकरं तु तत् ।
यथा तु मे न नश्येत तपस्तन्मां प्रयोदय ॥ ३.९५.२२ ॥
તું કહે છે તેમ જ આ છે, પણ તે તપનો ક્ષય કરનારું છે. મારું તપ નાશ ન પામે તેવી રીતે તે મને કહે.
3.95.23
अल्पावशिष्टः कालोऽयमृतोर्मम तपोधन ।
न चान्यथाऽहमिच्छामि त्वामुपैतुं कथंचन ॥ ३.९५.२३ ॥
હે તપોધન, મારા ઋતુકાળનો આ સમય થોડો જ બાકી છે. બીજી કોઈ રીતે હું આપની પાસે આવવા ઇચ્છતી નથી.
3.95.24
न चापि धर्ममिच्छामि विलोप्तुं ते कथंचन ।
एवं तु मे यथाकामं संपादयितुमर्हसि ॥ ३.९५.२४ ॥
આપના ધર્મનો કોઈ પણ રીતે લોપ કરવાની મારી ઇચ્છા નથી. આ રીતે મારી ઇચ્છા પ્રમાણે આપ મારું કાર્ય પૂર્ણ કરવા યોગ્ય છો.
3.95.25
यद्येष काम सुभगे तव बुद्ध्या विनिश्चितः ।
हर्तुं गच्छाम्यहं भद्रे चर काममिह स्थिता ॥ ३.९५.२५ ॥
હે સુભગે, જો તારી બુદ્ધિએ આ જ ઇચ્છા નક્કી કરી હોય, તો હું જાઉં છું. હે ભદ્રે, અહીં જ રહીને તારી ઇચ્છા પ્રમાણે આચરણ કર.
3.95.27
आरस्ते तेजस्विनी कन्या रोहिणीव दिविप्रभा ॥ ३.९५.२७ ॥
તું તેજસ્વી કન્યા છે, આકાશની પ્રભા જેવી રોહિણી સમાન છે.