ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.95.1
यदात्वमन्यतागस्त्यो गार्हस्थ्ये तां क्षमामिति ।
तदाऽभिगम्य प्रोवाच वैदर्भं पृथिवीपतिम् ॥ ३.९५.१ ॥
ଯେତେବେଳେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନ ପାଇଁ ସେହି କ୍ଷମାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ବୈଦର୍ଭ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ।
3.95.2
राजन्निवेशे बुद्धिर्मे वर्तते पुत्रकारणात् ।
वरयेत्वां महीपाल लोपामुद्रां प्रयच्छ मे ॥ ३.९५.२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ପୁତ୍ର ପାଇଁ ମୋ ମନରେ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନ ସ୍ଥାପନ କରିବାର ବିଚାର ଅଛି। ହେ ମହୀପାଳ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଖରୁ ଲୋପାମୁଦ୍ରାକୁ ମାଗୁଛି; ତାକୁ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ।
3.95.3
एवमुक्तः स मिनिना महीपालो विचेतनः ।
प्रत्याख्यानाय चाशक्तः प्रदातुं चैव नैच्छत ॥ ३.९५.३ ॥
ମୁନି ଏହିପରି କହିବାରୁ ସେ ରାଜା ବିଚଳିତ ହେଲେ; ମନା କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ, ଓ ଦେବାକୁ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କଲେ ନାହିଁ।
3.95.4
ततः स भार्यामभ्येत्य प्रोवाच पृथिवीपतिः ।
महर्षिर्वीर्यवानेष क्रुद्धः शापाग्निना दहेत् ॥ ३.९५.४ ॥
ତାପରେ ସେ ରାଜା ପତ୍ନୀ ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲେ: ଏହି ମହର୍ଷି ଶକ୍ତିଶାଳୀ; କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଶାପାଗ୍ନିରେ ଦହନ କରିପାରନ୍ତି।
3.95.5
तं तथा दुःखितं दृष्ट्वा सभार्यं पृथिवीपतिम् ।
लोपामुद्राऽभिगम्येदं काले वचनमब्रवीत् ॥ ३.९५.५ ॥
ପତ୍ନୀ ସହ ସେପରି ଦୁଃଖିତ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି ଲୋପାମୁଦ୍ରା ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଏହା କହିଲେ।
3.95.6
न मत्कृते महीपाल पीडामभ्येतुमर्हसि ।
प्रयच्छ मामगस्त्याय त्राह्यात्मानं मया पितः ॥ ३.९५.६ ॥
ହେ ମହୀପାଳ, ମୋ କାରଣରୁ ଆପଣ ପୀଡ଼ା ଭୋଗିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ହେ ପିତା, ମୋତେ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ମୋ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
3.95.7
दुहितुर्वचनाद्राजा सोऽगस्त्याय महात्मने ।
लोपामुद्रां ततः प्रादाद्विधिपूर्वं विशांपते ॥ ३.९५.७ ॥
ଝିଅର ବଚନରେ ରାଜା ମହାତ୍ମା ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ଲୋପାମୁଦ୍ରାଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଦାନ କଲେ, ହେ ପ୍ରଜାପତି।
3.95.8
प्राप्य भार्यामगस्त्यस्तु लोपामुद्रामभाषत ।
महार्हाण्युत्सृजैतानि वासांस्याभरणानि च ॥ ३.९५.८ ॥
ପତ୍ନୀ ପାଇ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଲୋପାମୁଦ୍ରାଙ୍କୁ କହିଲେ: ଏହି ମହାମୂଲ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ତ୍ୟାଗ କର।
3.95.9
ततः सा दर्शनीयानि महार्हाणि तनूनि च ।
समुत्ससर्ज रम्भोरूर्वसनान्यायतेक्षणा ॥ ३.९५.९ ॥
ତାପରେ କଦଳୀ ଜଙ୍ଘା ଓ ଦୀର୍ଘନୟନା ସେ ସୁନ୍ଦର, ମହାମୂଲ୍ୟ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ କଲେ।
3.95.10
ततश्चीराणि जग्राह वल्कलान्यजिनानि च ।
समानव्रतचर्या च बभूवायतलोचना ॥ ३.९५.१० ॥
ତାପରେ ସେ ଚୀର, ବଲ୍କଳ ଓ ମୃଗଚର୍ମ ଗ୍ରହଣ କଲେ; ଦୀର୍ଘନୟନା ପତି ସହ ସମାନ ବ୍ରତାଚରଣ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
3.95.11
गङ्गाद्वारमथागम्य भगवानृषिसत्तमः ।
उग्रमातिष्ठत तपः सह पत्न्याऽनुकूलया ॥ ३.९५.११ ॥
ତାପରେ ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାରକୁ ଆସି ଭଗବାନ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅନୁକୂଳା ପତ୍ନୀ ସହ ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
3.95.12
सा प्रीत्या बहुमानाच्च पतिं पर्यचरत्तदा ।
अगस्त्यश्च परां प्रीतिं भार्यायामगमत्प्रभुः ॥ ३.९५.१२ ॥
ସେ ପ୍ରୀତି ଓ ବହୁ ସମ୍ମାନ ସହ ପତିଙ୍କ ସେବା କଲେ; ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପତ୍ନୀ ପ୍ରତି ପରମ ପ୍ରୀତି ଅନୁଭବ କଲେ।
3.95.13
ततो बहुतिथे काले लोपामुद्रां विशांपते ।
तपसा द्योतितां स्नातां ददर्श भगवानृषिः ॥ ३.९५.१३ ॥
ତା'ପରେ ବହୁ ଦିନ ପରେ, ହେ ପ୍ରଜାପାଳକ, ତପସ୍ୟାରେ ଦୀପ୍ତ ଓ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଲୋପାମୁଦ୍ରାଙ୍କୁ ଭଗବାନ ଋଷି ଦେଖିଲେ।
3.95.14
स तस्याः परिचारेण शौचेन च दमेन च ।
श्रिया रूपेण च प्रीतो मैथुनायाजुहाव ताम् ॥ ३.९५.१४ ॥
ତାଙ୍କ ସେବା, ଶୁଚିତା, ସଂଯମ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ରୂପରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ସେ ତାଙ୍କୁ ମିଳନ ପାଇଁ ଡାକିଲେ।
3.95.15
ततः सा प्राञ्जलिर्भूत्वा लज्जमानेव भामिनी ।
तदा सप्रणयं वाक्यं भगवन्तमथाब्रवीत् ॥ ३.९५.१५ ॥
ତେବେ ସେଇ ସୁନ୍ଦରୀ ହାତଯୋଡ଼ି, ଲଜ୍ଜିତା ପରି, ସ୍ନେହପୂର୍ବକ ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
3.95.16
असंशयं प्रजाहेतोर्भार्यां पतिरविन्दत ।
पा तु त्वयि मम प्रीतिस्तामृषे कर्तुमर्हसि ॥ ३.९५.१६ ॥
ନିଃସନ୍ଦେହ, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ପତ୍ନୀ ପାଇଲେ; କିନ୍ତୁ ହେ ଋଷି, ତୁମ ପ୍ରତି ମୋର ସ୍ନେହ ଅଛି, ତାହା ପୂରଣ କରିବା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ।
3.95.17
यथा पितुर्गृहे विप्र प्रासादे शयनं मम ।
तथाविधे त्वं शयने मामुपैतुमिहार्हसि ॥ ३.९५.१७ ॥
ମୋ ପିତାଙ୍କ ଘରେ ପ୍ରାସାଦରେ ମୋର ଶଯ୍ୟା ଯେପରି ଥିଲା, ସେପରି ଶଯ୍ୟାରେ, ହେ ବିପ୍ର, ଏଠାରେ ତୁମେ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସିବା ଉଚିତ।
3.95.18
इच्छामि त्वां स्रग्विणं च भूषणैश्च विभूषितम् ।
उपसर्तुं यथाकामं दिव्याभरणभूषिता ॥ ३.९५.१८ ॥
ତୁମେ ମାଳା ପିନ୍ଧି ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ ହୁଅ ଏହା ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ; ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତା ମୁଁ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
3.95.19
अन्यथा नोपतिष्ठेयं चीरकाषायवासिनी ।
नैवापवित्रो विप्रर्षे भूषणोयं कथंचन ॥ ३.९५.१९ ॥
ନଚେତ୍ ମୁଁ ଚୀର ଓ କାଷାୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉନଥିଲି। ହେ ବିପ୍ରର୍ଷି, ଏହି ଅଳଙ୍କାର କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଅପବିତ୍ର ନୁହେଁ।
3.95.20
न ते धनानि विद्यन्ते लोपामुद्रे तथा मम ।
यथाविधानि कल्याणि पितुस्तव सुमध्यमे ॥ ३.९५.२० ॥
ହେ ଲୋପାମୁଦ୍ରା, ତୁମ ପିତାଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା ପରି ଧନ ମୋ ପାଖରେ ନାହିଁ। ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ହେ ସୁମଧ୍ୟମା।
3.95.21
ईशोसि तपसा सर्वं समाहर्तुं तपोधन ।
क्षणेन जीवलोके यद्वसु किंचन विद्यते ॥ ३.९५.२१ ॥
ହେ ତପୋଧନ, ତପସ୍ୟାରେ ଆପଣ ଜୀବଲୋକରେ ଯେଉଁ ଧନ ଅଛି ତାହା କ୍ଷଣକରେ ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ।
3.95.22
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं तपोव्ययकरं तु तत् ।
यथा तु मे न नश्येत तपस्तन्मां प्रयोदय ॥ ३.९५.२२ ॥
ତୁମେ କହିଲା ପରି ଏହା ଠିକ୍, କିନ୍ତୁ ତାହା ତପସ୍ୟାର କ୍ଷୟକାରୀ। ମୋ ତପସ୍ୟା ନଷ୍ଟ ନ ହେବା ପାଇଁ ସେଭଳି ମୋତେ କୁହ।
3.95.23
अल्पावशिष्टः कालोऽयमृतोर्मम तपोधन ।
न चान्यथाऽहमिच्छामि त्वामुपैतुं कथंचन ॥ ३.९५.२३ ॥
ହେ ତପୋଧନ, ମୋ ଋତୁକାଳର ଏହି ସମୟ ଅଳ୍ପ ଅବଶିଷ୍ଟ। ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ।
3.95.24
न चापि धर्ममिच्छामि विलोप्तुं ते कथंचन ।
एवं तु मे यथाकामं संपादयितुमर्हसि ॥ ३.९५.२४ ॥
ଆପଣଙ୍କ ଧର୍ମକୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଲୋପ କରିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ମୋ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆପଣ ମୋର କାମନା ପୂରଣ କରିବା ଉଚିତ।
3.95.25
यद्येष काम सुभगे तव बुद्ध्या विनिश्चितः ।
हर्तुं गच्छाम्यहं भद्रे चर काममिह स्थिता ॥ ३.९५.२५ ॥
ହେ ସୁଭଗେ, ଯଦି ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ଏହି ଇଚ୍ଛାକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଛି, ତେବେ ମୁଁ ଯାଉଛି। ହେ ଭଦ୍ରେ, ଏଠାରେ ରହି ତୁମ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆଚରଣ କର।
3.95.27
आरस्ते तेजस्विनी कन्या रोहिणीव दिविप्रभा ॥ ३.९५.२७ ॥
ତୁମେ ତେଜସ୍ୱିନୀ କନ୍ୟା, ଆକାଶର ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ ରୋହିଣୀ ପରି ଅଛ।