மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.95.1
यदात्वमन्यतागस्त्यो गार्हस्थ्ये तां क्षमामिति ।
तदाऽभिगम्य प्रोवाच वैदर्भं पृथिवीपतिम् ॥ ३.९५.१ ॥
அகஸ்த்தியர் இல்வாழ்க்கைக்காக அந்தப் பொறுமையை ஏற்கலாம் என்று நினைத்தபோது, அவர் விதர்ப்ப அரசனிடம் சென்று கூறினார்.
3.95.2
राजन्निवेशे बुद्धिर्मे वर्तते पुत्रकारणात् ।
वरयेत्वां महीपाल लोपामुद्रां प्रयच्छ मे ॥ ३.९५.२ ॥
அரசே, மகனுக்காக நான் இல்லறம் அமைக்க எண்ணியுள்ளேன். மன்னா, உங்களிடம் லோபாமுத்ராவை வேண்டுகிறேன்; அவளை எனக்குத் தாருங்கள்.
3.95.3
एवमुक्तः स मिनिना महीपालो विचेतनः ।
प्रत्याख्यानाय चाशक्तः प्रदातुं चैव नैच्छत ॥ ३.९५.३ ॥
முனிவர் இவ்வாறு கூறியபோது அந்த அரசன் குழம்பினான்; மறுக்கவும் முடியாமல், கொடுக்கவும் விரும்பவில்லை.
3.95.4
ततः स भार्यामभ्येत्य प्रोवाच पृथिवीपतिः ।
महर्षिर्वीर्यवानेष क्रुद्धः शापाग्निना दहेत् ॥ ३.९५.४ ॥
பின்பு அந்த அரசன் மனைவியிடம் சென்று கூறினான்: இந்த மகரிஷி வல்லமையுள்ளவர்; கோபமுற்றால் சாபத் தீயால் எரித்துவிடுவார்.
3.95.5
तं तथा दुःखितं दृष्ट्वा सभार्यं पृथिवीपतिम् ।
लोपामुद्राऽभिगम्येदं काले वचनमब्रवीत् ॥ ३.९५.५ ॥
மனைவியுடன் அவ்வாறு துயருற்ற அரசனைப் பார்த்த லோபாமுத்ரா அவனிடம் சென்று, தக்க சமயத்தில் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினாள்.
3.95.6
न मत्कृते महीपाल पीडामभ्येतुमर्हसि ।
प्रयच्छ मामगस्त्याय त्राह्यात्मानं मया पितः ॥ ३.९५.६ ॥
மன்னா, என் பொருட்டு நீங்கள் துன்பம் அடையக் கூடாது. தந்தையே, என்னை அகஸ்த்தியருக்குக் கொடுங்கள்; என் வழியாக உங்களைக் காத்துக்கொள்ளுங்கள்.
3.95.7
दुहितुर्वचनाद्राजा सोऽगस्त्याय महात्मने ।
लोपामुद्रां ततः प्रादाद्विधिपूर्वं विशांपते ॥ ३.९५.७ ॥
மகளின் சொல்லின்படி அரசன் மகாத்மாவான அகஸ்தியருக்கு லோபாமுத்திரையை முறைப்படி அளித்தான், ஓ மக்களின் தலைவனே.
3.95.8
प्राप्य भार्यामगस्त्यस्तु लोपामुद्रामभाषत ।
महार्हाण्युत्सृजैतानि वासांस्याभरणानि च ॥ ३.९५.८ ॥
மனைவியை அடைந்த அகஸ்தியர் லோபாமுத்திரையிடம் கூறினார்: இந்த விலையுயர்ந்த ஆடைகளையும் அணிகலன்களையும் துறந்துவிடு.
3.95.9
ततः सा दर्शनीयानि महार्हाणि तनूनि च ।
समुत्ससर्ज रम्भोरूर्वसनान्यायतेक्षणा ॥ ३.९५.९ ॥
பின்னர் வாழைத்தண்டு போன்ற தொடைகளும் நீண்ட கண்களும் கொண்டவள் அழகான, விலையுயர்ந்த, மெல்லிய ஆடைகளைத் துறந்தாள்.
3.95.10
ततश्चीराणि जग्राह वल्कलान्यजिनानि च ।
समानव्रतचर्या च बभूवायतलोचना ॥ ३.९५.१० ॥
பின்னர் அவள் கந்தை ஆடைகளையும் மரப்பட்டை ஆடைகளையும் மான்தோல்களையும் ஏற்றாள்; நீண்ட கண்களுடையவள் கணவனுடைய விரத ஒழுக்கத்தைப் பின்பற்றினாள்.
3.95.11
गङ्गाद्वारमथागम्य भगवानृषिसत्तमः ।
उग्रमातिष्ठत तपः सह पत्न्याऽनुकूलया ॥ ३.९५.११ ॥
பின்னர் கங்கைவாயிலுக்கு வந்த புனிதமான முனிவர்களில் சிறந்தவர் அனுசரணையான மனைவியுடன் கடும் தவத்தைத் தொடங்கினார்.
3.95.12
सा प्रीत्या बहुमानाच्च पतिं पर्यचरत्तदा ।
अगस्त्यश्च परां प्रीतिं भार्यायामगमत्प्रभुः ॥ ३.९५.१२ ॥
அவள் அன்பாலும் பெரு மதிப்பாலும் கணவனுக்குத் தொண்டு செய்தாள்; தலைவரான அகஸ்தியரும் மனைவியின் மீது மிக்க அன்பு கொண்டார்.
3.95.13
ततो बहुतिथे काले लोपामुद्रां विशांपते ।
तपसा द्योतितां स्नातां ददर्श भगवानृषिः ॥ ३.९५.१३ ॥
பின்பு பல நாட்கள் கழித்து, மக்களின் தலைவனே, தவத்தால் ஒளிர்ந்தவளும் நீராடியவளுமான லோபாமுத்ராவை பகவான் முனிவர் கண்டார்.
3.95.14
स तस्याः परिचारेण शौचेन च दमेन च ।
श्रिया रूपेण च प्रीतो मैथुनायाजुहाव ताम् ॥ ३.९५.१४ ॥
அவளது பணிவிடை, தூய்மை, அடக்கம், அழகு, வடிவு ஆகியவற்றால் மகிழ்ந்த அவன் அவளை கூடலுக்காக அழைத்தான்.
3.95.15
ततः सा प्राञ्जलिर्भूत्वा लज्जमानेव भामिनी ।
तदा सप्रणयं वाक्यं भगवन्तमथाब्रवीत् ॥ ३.९५.१५ ॥
அப்போது அந்த அழகி கைகூப்பி, வெட்கப்படுபவள் போல, அன்புடன் பகவானிடம் சொன்னாள்.
3.95.16
असंशयं प्रजाहेतोर्भार्यां पतिरविन्दत ।
पा तु त्वयि मम प्रीतिस्तामृषे कर्तुमर्हसि ॥ ३.९५.१६ ॥
சந்தேகமின்றி, மகப்பேற்றுக்காக கணவன் மனைவியை அடைந்தான்; ஆனால் முனிவரே, உம்மிடம் எனக்கு அன்பு உள்ளது, அதை நிறைவேற்றுவது உமக்குத் தகும்.
3.95.17
यथा पितुर्गृहे विप्र प्रासादे शयनं मम ।
तथाविधे त्वं शयने मामुपैतुमिहार्हसि ॥ ३.९५.१७ ॥
என் தந்தையின் வீட்டில் அரண்மனையில் என் படுக்கை இருந்ததுபோல், அத்தகைய படுக்கையில், அந்தணரே, இங்கே நீர் என்னிடம் வருவது தகும்.
3.95.18
इच्छामि त्वां स्रग्विणं च भूषणैश्च विभूषितम् ।
उपसर्तुं यथाकामं दिव्याभरणभूषिता ॥ ३.९५.१८ ॥
நீர் மாலை அணிந்து ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவராக இருக்க விரும்புகிறேன்; தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட நான் விருப்பப்படி உம்மை அணுக விரும்புகிறேன்.
3.95.19
अन्यथा नोपतिष्ठेयं चीरकाषायवासिनी ।
नैवापवित्रो विप्रर्षे भूषणोयं कथंचन ॥ ३.९५.१९ ॥
இல்லையெனில் நான் உங்களை அணுகமாட்டேன், மரவுரியும் காவி ஆடையும் அணிந்தவளாக. பிராமண முனிவரே, இந்த அணிகலன் எந்த வகையிலும் தூய்மையற்றது அல்ல.
3.95.20
न ते धनानि विद्यन्ते लोपामुद्रे तथा मम ।
यथाविधानि कल्याणि पितुस्तव सुमध्यमे ॥ ३.९५.२० ॥
லோபாமுத்ரையே, உன் தந்தையிடம் இருந்தது போன்ற செல்வம் என்னிடம் இல்லை. மங்களமானவளே, நுண்ணிய இடையுடையவளே.
3.95.21
ईशोसि तपसा सर्वं समाहर्तुं तपोधन ।
क्षणेन जीवलोके यद्वसु किंचन विद्यते ॥ ३.९५.२१ ॥
தவத்தால் நீர் இந்த உயிருலகில் உள்ள எந்த செல்வத்தையும் ஒரு கணத்தில் திரட்ட வல்லவர், தவமே செல்வமான முனிவரே.
3.95.22
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं तपोव्ययकरं तु तत् ।
यथा तु मे न नश्येत तपस्तन्मां प्रयोदय ॥ ३.९५.२२ ॥
நீ சொல்வது சரிதான், ஆனால் அது தவத்தை அழிக்கக்கூடியது. என் தவம் அழியாதபடி அதை எனக்குக் கூறு.
3.95.23
अल्पावशिष्टः कालोऽयमृतोर्मम तपोधन ।
न चान्यथाऽहमिच्छामि त्वामुपैतुं कथंचन ॥ ३.९५.२३ ॥
தவநிதியே, என் ருதுகாலத்தின் இந்த நேரம் சிறிதே மீதமிருக்கிறது. வேறு எந்த வகையிலும் நான் உன்னை அணுக விரும்பவில்லை.
3.95.24
न चापि धर्ममिच्छामि विलोप्तुं ते कथंचन ।
एवं तु मे यथाकामं संपादयितुमर्हसि ॥ ३.९५.२४ ॥
உன் தர்மத்தை எந்த வகையிலும் அழிக்க நான் விரும்பவில்லை. இவ்வாறே என் விருப்பப்படி நீர் எனக்கு நிறைவேற்ற வேண்டும்.
3.95.25
यद्येष काम सुभगे तव बुद्ध्या विनिश्चितः ।
हर्तुं गच्छाम्यहं भद्रे चर काममिह स्थिता ॥ ३.९५.२५ ॥
சுபகே, இதுவே உன் அறிவால் உறுதி செய்யப்பட்ட விருப்பம் என்றால், நான் செல்கிறேன். பத்ரே, இங்கேயே நின்று உன் விருப்பம்போல் நட.
3.95.27
आरस्ते तेजस्विनी कन्या रोहिणीव दिविप्रभा ॥ ३.९५.२७ ॥
நீ தேஜஸ்வினியான கன்னி; வானத்தின் ஒளியாகிய ரோஹிணியைப் போல் இருக்கிறாய்.