ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.95.1
यदात्वमन्यतागस्त्यो गार्हस्थ्ये तां क्षमामिति ।
तदाऽभिगम्य प्रोवाच वैदर्भं पृथिवीपतिम् ॥ ३.९५.१ ॥
ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ವೈದರ್ಭ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದನು.
3.95.2
राजन्निवेशे बुद्धिर्मे वर्तते पुत्रकारणात् ।
वरयेत्वां महीपाल लोपामुद्रां प्रयच्छ मे ॥ ३.९५.२ ॥
ರಾಜನೇ, ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ನಾನು ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವ ಬುದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ. ಮಹೀಪಾಲನೇ, ಲೋಪಾಮುದ್ರೆಯನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು.
3.95.3
एवमुक्तः स मिनिना महीपालो विचेतनः ।
प्रत्याख्यानाय चाशक्तः प्रदातुं चैव नैच्छत ॥ ३.९५.३ ॥
ಮುನಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಆ ರಾಜನು ಗೊಂದಲಗೊಂಡನು; ನಿರಾಕರಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ, ಕೊಡಲೂ ಬಯಸಲಿಲ್ಲ.
3.95.4
ततः स भार्यामभ्येत्य प्रोवाच पृथिवीपतिः ।
महर्षिर्वीर्यवानेष क्रुद्धः शापाग्निना दहेत् ॥ ३.९५.४ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದನು: ಈ ಮಹರ್ಷಿ ಶಕ್ತಿವಂತ; ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ಶಾಪಾಗ್ನಿಯಿಂದ ದಹಿಸಬಹುದು.
3.95.5
तं तथा दुःखितं दृष्ट्वा सभार्यं पृथिवीपतिम् ।
लोपामुद्राऽभिगम्येदं काले वचनमब्रवीत् ॥ ३.९५.५ ॥
ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೆ ದುಃಖಿತನಾದ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿ, ಲೋಪಾಮುದ್ರೆ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
3.95.6
न मत्कृते महीपाल पीडामभ्येतुमर्हसि ।
प्रयच्छ मामगस्त्याय त्राह्यात्मानं मया पितः ॥ ३.९५.६ ॥
ಮಹೀಪಾಲನೇ, ನನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀನು ಪೀಡೆ ಹೊಂದಬಾರದು. ತಂದೆಯೇ, ನನ್ನನ್ನು ಅಗಸ್ತ್ಯನಿಗೆ ನೀಡು; ನನ್ನ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊ.
3.95.7
दुहितुर्वचनाद्राजा सोऽगस्त्याय महात्मने ।
लोपामुद्रां ततः प्रादाद्विधिपूर्वं विशांपते ॥ ३.९५.७ ॥
ಮಗಳ ಮಾತಿನಂತೆ ರಾಜನು ಮಹಾತ್ಮ ಅಗಸ್ತ್ಯನಿಗೆ ಲೋಪಾಮುದ್ರೆಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು, ಓ ಪ್ರಜಾಪಾಲಕನೇ.
3.95.8
प्राप्य भार्यामगस्त्यस्तु लोपामुद्रामभाषत ।
महार्हाण्युत्सृजैतानि वासांस्याभरणानि च ॥ ३.९५.८ ॥
ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಲೋಪಾಮುದ್ರೆಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಈ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು.
3.95.9
ततः सा दर्शनीयानि महार्हाणि तनूनि च ।
समुत्ससर्ज रम्भोरूर्वसनान्यायतेक्षणा ॥ ३.९५.९ ॥
ಆಗ ಬಾಳೆಯ ಕಂಬದಂತಹ ತೊಡೆಗಳ, ವಿಶಾಲ ನಯನಗಳ ಆಕೆ ಸುಂದರ, ಅಮೂಲ್ಯ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಳು.
3.95.10
ततश्चीराणि जग्राह वल्कलान्यजिनानि च ।
समानव्रतचर्या च बभूवायतलोचना ॥ ३.९५.१० ॥
ಆಗ ಆಕೆ ಚೀರ, ವಲ್ಕಲ ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು; ವಿಶಾಲನಯನೆಯು ಪತಿಯಂತೆಯೇ ವ್ರತಾಚರಣೆ ಉಳ್ಳವಳಾದಳು.
3.95.11
गङ्गाद्वारमथागम्य भगवानृषिसत्तमः ।
उग्रमातिष्ठत तपः सह पत्न्याऽनुकूलया ॥ ३.९५.११ ॥
ಆಗ ಗಂಗಾದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಭಗವಂತ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅನುಕೂಲೆಯಾದ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
3.95.12
सा प्रीत्या बहुमानाच्च पतिं पर्यचरत्तदा ।
अगस्त्यश्च परां प्रीतिं भार्यायामगमत्प्रभुः ॥ ३.९५.१२ ॥
ಆಕೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಬಹುಮಾನದಿಂದ ಪತಿಯನ್ನು ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಳು; ಪ್ರಭು ಅಗಸ್ತ್ಯನೂ ಪತ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಧಿಕ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
3.95.13
ततो बहुतिथे काले लोपामुद्रां विशांपते ।
तपसा द्योतितां स्नातां ददर्श भगवानृषिः ॥ ३.९५.१३ ॥
ನಂತರ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ, ಓ ಜನಾಧಿಪತಿಯೇ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಲೋಪಾಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಭಗವಾನ್ ಋಷಿ ಕಂಡನು.
3.95.14
स तस्याः परिचारेण शौचेन च दमेन च ।
श्रिया रूपेण च प्रीतो मैथुनायाजुहाव ताम् ॥ ३.९५.१४ ॥
ಅವಳ ಸೇವೆ, ಶುದ್ಧತೆ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ, ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ರೂಪದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಸಂಗಕ್ಕಾಗಿ ಕರೆದನು.
3.95.15
ततः सा प्राञ्जलिर्भूत्वा लज्जमानेव भामिनी ।
तदा सप्रणयं वाक्यं भगवन्तमथाब्रवीत् ॥ ३.९५.१५ ॥
ಆಗ ಆ ಸುಂದರಿ ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧಳಾಗಿ, ನಾಚಿದವಳಂತೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
3.95.16
असंशयं प्रजाहेतोर्भार्यां पतिरविन्दत ।
पा तु त्वयि मम प्रीतिस्तामृषे कर्तुमर्हसि ॥ ३.९५.१६ ॥
ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ, ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಪತಿ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು; ಆದರೆ ಋಷಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ, ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
3.95.17
यथा पितुर्गृहे विप्र प्रासादे शयनं मम ।
तथाविधे त्वं शयने मामुपैतुमिहार्हसि ॥ ३.९५.१७ ॥
ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಯ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹಾಸಿಗೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಅಂತಹ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ, ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದು ಯೋಗ್ಯ.
3.95.18
इच्छामि त्वां स्रग्विणं च भूषणैश्च विभूषितम् ।
उपसर्तुं यथाकामं दिव्याभरणभूषिता ॥ ३.९५.१८ ॥
ನೀನು ಹೂಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾದ ನಾನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಬರಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
3.95.19
अन्यथा नोपतिष्ठेयं चीरकाषायवासिनी ।
नैवापवित्रो विप्रर्षे भूषणोयं कथंचन ॥ ३.९५.१९ ॥
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಚೀರ ಮತ್ತು ಕಾಷಾಯ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ಈ ಆಭರಣ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅಪವಿತ್ರವಲ್ಲ.
3.95.20
न ते धनानि विद्यन्ते लोपामुद्रे तथा मम ।
यथाविधानि कल्याणि पितुस्तव सुमध्यमे ॥ ३.९५.२० ॥
ಲೋಪಾಮುದ್ರೆಯೇ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯಲ್ಲಿದ್ದಂತಹ ಸಂಪತ್ತು ನನ್ನ ಬಳಿ ಇಲ್ಲ. ಕಲ್ಯಾಣಿಯೇ, ಸುಮಧ್ಯಮೆಯೇ.
3.95.21
ईशोसि तपसा सर्वं समाहर्तुं तपोधन ।
क्षणेन जीवलोके यद्वसु किंचन विद्यते ॥ ३.९५.२१ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನೀವು ಜೀವಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದೇ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಸಮರ್ಥರು, ಓ ತಪೋಧನನೇ.
3.95.22
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं तपोव्ययकरं तु तत् ।
यथा तु मे न नश्येत तपस्तन्मां प्रयोदय ॥ ३.९५.२२ ॥
ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇದು ಆಗಿದೆ, ಆದರೆ ಅದು ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕ್ಷಯಿಸುವಂಥದ್ದು. ನನ್ನ ತಪಸ್ಸು ನಾಶವಾಗದಂತೆ ಅದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.
3.95.23
अल्पावशिष्टः कालोऽयमृतोर्मम तपोधन ।
न चान्यथाऽहमिच्छामि त्वामुपैतुं कथंचन ॥ ३.९५.२३ ॥
ಓ ತಪೋಧನನೇ, ನನ್ನ ಋತುಕಾಲದ ಈ ಸಮಯ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಬರಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
3.95.24
न चापि धर्ममिच्छामि विलोप्तुं ते कथंचन ।
एवं तु मे यथाकामं संपादयितुमर्हसि ॥ ३.९५.२४ ॥
ನಿನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಲೋಪಗೊಳಿಸಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನೀನು ನನ್ನ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಅರ್ಹನು.
3.95.25
यद्येष काम सुभगे तव बुद्ध्या विनिश्चितः ।
हर्तुं गच्छाम्यहं भद्रे चर काममिह स्थिता ॥ ३.९५.२५ ॥
ಸುಭಗೆ, ಇದೇ ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ ಇಚ್ಛೆಯಾದರೆ, ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಭದ್ರೆ, ಇಲ್ಲೇ ಉಳಿದು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆ.
3.95.27
आरस्ते तेजस्विनी कन्या रोहिणीव दिविप्रभा ॥ ३.९५.२७ ॥
ನೀನು ತೇಜಸ್ವಿನಿಯಾದ ಕನ್ಯೆ; ಆಕಾಶದ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ ರೋಹಿಣಿಯಂತೆ ಇದ್ದೀಯೆ.