Mahābhārata · Adhyāya 3.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.95.1
यदात्वमन्यतागस्त्यो गार्हस्थ्ये तां क्षमामिति ।
तदाऽभिगम्य प्रोवाच वैदर्भं पृथिवीपतिम् ॥ ३.९५.१ ॥
Quando Agastya resolveu aceitar aquela paciência para a vida doméstica, aproximou-se do senhor da terra de Vidarbha e falou.
3.95.2
राजन्निवेशे बुद्धिर्मे वर्तते पुत्रकारणात् ।
वरयेत्वां महीपाल लोपामुद्रां प्रयच्छ मे ॥ ३.९५.२ ॥
Ó rei, tenho a intenção de formar um lar por causa de um filho. Ó protetor da terra, peço-te Lopāmudrā; dá-ma.
3.95.3
एवमुक्तः स मिनिना महीपालो विचेतनः ।
प्रत्याख्यानाय चाशक्तः प्रदातुं चैव नैच्छत ॥ ३.९५.३ ॥
Quando o sábio assim falou, o rei ficou perplexo; incapaz de recusar, não quis dá-la.
3.95.4
ततः स भार्यामभ्येत्य प्रोवाच पृथिवीपतिः ।
महर्षिर्वीर्यवानेष क्रुद्धः शापाग्निना दहेत् ॥ ३.९५.४ ॥
Então o senhor da terra foi até a esposa e disse: este grande sábio é poderoso; se se irritar, poderá queimar-nos com o fogo da sua maldição.
3.95.5
तं तथा दुःखितं दृष्ट्वा सभार्यं पृथिवीपतिम् ।
लोपामुद्राऽभिगम्येदं काले वचनमब्रवीत् ॥ ३.९५.५ ॥
Vendo o rei assim aflito com a esposa, Lopāmudrā aproximou-se dele e, no momento oportuno, disse estas palavras.
3.95.6
न मत्कृते महीपाल पीडामभ्येतुमर्हसि ।
प्रयच्छ मामगस्त्याय त्राह्यात्मानं मया पितः ॥ ३.९५.६ ॥
Ó protetor da terra, não deves sofrer dor por minha causa. Pai, entrega-me a Agastya; salva-te por meu intermédio.
3.95.7
दुहितुर्वचनाद्राजा सोऽगस्त्याय महात्मने ।
लोपामुद्रां ततः प्रादाद्विधिपूर्वं विशांपते ॥ ३.९५.७ ॥
Por palavra de sua filha, o rei deu Lopāmudrā ao magnânimo Agastya, segundo o rito, ó senhor do povo.
3.95.8
प्राप्य भार्यामगस्त्यस्तु लोपामुद्रामभाषत ।
महार्हाण्युत्सृजैतानि वासांस्याभरणानि च ॥ ३.९५.८ ॥
Tendo obtido sua esposa, Agastya disse a Lopāmudrā: abandona estas vestes e adornos de grande valor.
3.95.9
ततः सा दर्शनीयानि महार्हाणि तनूनि च ।
समुत्ससर्ज रम्भोरूर्वसनान्यायतेक्षणा ॥ ३.९५.९ ॥
Então ela, de coxas como troncos de bananeira e olhos longos, lançou fora as vestes belas, valiosas e finas.
3.95.10
ततश्चीराणि जग्राह वल्कलान्यजिनानि च ।
समानव्रतचर्या च बभूवायतलोचना ॥ ३.९५.१० ॥
Então ela tomou trapos, vestes de casca e peles de veado, e a de olhos longos passou a viver os mesmos votos.
3.95.11
गङ्गाद्वारमथागम्य भगवानृषिसत्तमः ।
उग्रमातिष्ठत तपः सह पत्न्याऽनुकूलया ॥ ३.९५.११ ॥
Então, chegando à porta do Ganges, o bem-aventurado melhor dos sábios empreendeu uma austera penitência junto à sua esposa devota.
3.95.12
सा प्रीत्या बहुमानाच्च पतिं पर्यचरत्तदा ।
अगस्त्यश्च परां प्रीतिं भार्यायामगमत्प्रभुः ॥ ३.९५.१२ ॥
Com afeto e grande respeito ela servia o marido, e o senhor Agastya sentiu o amor supremo por sua esposa.
3.95.13
ततो बहुतिथे काले लोपामुद्रां विशांपते ।
तपसा द्योतितां स्नातां ददर्श भगवानृषिः ॥ ३.९५.१३ ॥
Então, após muitos dias, ó senhor dos povos, o venerável sábio viu Lopāmudrā, radiante pela austeridade e purificada pelo banho.
3.95.14
स तस्याः परिचारेण शौचेन च दमेन च ।
श्रिया रूपेण च प्रीतो मैथुनायाजुहाव ताम् ॥ ३.९५.१४ ॥
Satisfeito com o seu serviço, pureza, autocontrolo, beleza e figura, chamou-a para a união.
3.95.15
ततः सा प्राञ्जलिर्भूत्वा लज्जमानेव भामिनी ।
तदा सप्रणयं वाक्यं भगवन्तमथाब्रवीत् ॥ ३.९५.१५ ॥
Então ela, de mãos postas, como que envergonhada, falou com ternura ao venerável.
3.95.16
असंशयं प्रजाहेतोर्भार्यां पतिरविन्दत ।
पा तु त्वयि मम प्रीतिस्तामृषे कर्तुमर्हसि ॥ ३.९५.१६ ॥
Sem dúvida, o marido toma esposa para ter descendência; mas, ó sábio, tenho afeto por ti, e deves corresponder.
3.95.17
यथा पितुर्गृहे विप्र प्रासादे शयनं मम ।
तथाविधे त्वं शयने मामुपैतुमिहार्हसि ॥ ३.९५.१७ ॥
Assim como a minha cama estava no palácio de meu pai, ó brâmane, assim deves vir a mim aqui, numa cama semelhante.
3.95.18
इच्छामि त्वां स्रग्विणं च भूषणैश्च विभूषितम् ।
उपसर्तुं यथाकामं दिव्याभरणभूषिता ॥ ३.९५.१८ ॥
Desejo que estejas ornamentado com grinaldas e adornos, e que eu, adornada com joias divinas, me aproxime de ti como desejo.
3.95.19
अन्यथा नोपतिष्ठेयं चीरकाषायवासिनी ।
नैवापवित्रो विप्रर्षे भूषणोयं कथंचन ॥ ३.९५.१९ ॥
Caso contrário, não me aproximaria de ti, vestida de casca e tecido ocre. Ó sábio entre os brâmanes, este adorno de modo algum é impuro.
3.95.20
न ते धनानि विद्यन्ते लोपामुद्रे तथा मम ।
यथाविधानि कल्याणि पितुस्तव सुमध्यमे ॥ ३.९५.२० ॥
Não possuo riquezas como as que teu pai tinha, ó Lopāmudrā, ó auspiciosa, ó de cintura delgada.
3.95.21
ईशोसि तपसा सर्वं समाहर्तुं तपोधन ।
क्षणेन जीवलोके यद्वसु किंचन विद्यते ॥ ३.९५.२१ ॥
Pela tua ascese és capaz de reunir num instante qualquer riqueza que exista no mundo dos seres vivos, ó tu, cuja riqueza é a ascese.
3.95.22
एवमेतद्यथाऽऽत्थ त्वं तपोव्ययकरं तु तत् ।
यथा तु मे न नश्येत तपस्तन्मां प्रयोदय ॥ ३.९५.२२ ॥
Assim como dizes, assim é; mas isso traz a perda do ascetismo. Dize-me como o meu ascetismo não será destruído.
3.95.23
अल्पावशिष्टः कालोऽयमृतोर्मम तपोधन ।
न चान्यथाऽहमिच्छामि त्वामुपैतुं कथंचन ॥ ३.९५.२३ ॥
Pouco tempo resta da minha estação fértil, ó riqueza do ascetismo. De outro modo não desejo de forma alguma aproximar-me de ti.
3.95.24
न चापि धर्ममिच्छामि विलोप्तुं ते कथंचन ।
एवं तु मे यथाकामं संपादयितुमर्हसि ॥ ३.९५.२४ ॥
Nem desejo de modo algum violar o teu dharma. Assim deverias cumprir o meu desejo como o quero.
3.95.25
यद्येष काम सुभगे तव बुद्ध्या विनिश्चितः ।
हर्तुं गच्छाम्यहं भद्रे चर काममिह स्थिता ॥ ३.९५.२५ ॥
Se este desejo foi firmemente decidido pela tua inteligência, ó afortunada, então eu vou partir. Ó gentil, fica aqui e age segundo o teu desejo.
3.95.27
आरस्ते तेजस्विनी कन्या रोहिणीव दिविप्रभा ॥ ३.९५.२७ ॥
És uma donzela radiante, como Rohiṇī, a luz do céu.