ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.99.1
भूय एवाहमिच्छामि महर्षेस्तस्य धीमतः ।
कर्मणां विस्तरं श्रोतुमगस्त्यस्य द्विजात्तम ॥ ३.९९.१ ॥
ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಹರ್ಷಿ ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಕರ್ಮಗಳ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ.
3.99.2
शृणु राजन्कथां दिव्यामद्भुतामतिमानुषीम् ।
अगस्त्यस्य महाराज प्रभावममितौजसः ॥ ३.९९.२ ॥
ರಾಜನೇ, ಆ ದಿವ್ಯವಾದ, ಅದ್ಭುತವಾದ, ಅತಿಮಾನುಷ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು — ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು.
3.99.3
आसन्कृतयुगे घोरा दानवा युद्धदुर्मदाः ।
कालकेया इतिख्याता गणाः परमदारुणाः ॥ ३.९९.३ ॥
ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಮದದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತರಾದ ಘೋರ ದಾನವರಿದ್ದರು, ಕಾಲಕೇಯರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಗಣಗಳು.
3.99.4
ते तु वृत्रं समाश्रित्य नानाप्रहरणोद्यताः ।
समन्तात्पर्यधावन्त महेन्द्रप्रमुखान्सुरान् ॥ ३.९९.४ ॥
ಅವರು ವೃತ್ರನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ನಾನಾ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಮಹೇಂದ್ರನೇ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು.
3.99.5
ततो वृत्रवधे यत्नमकुर्वंस्त्रिदशाः पुरा ।
पुरंदरं पुरस्कृत्य ब्रह्माणमुपतस्थिरे ॥ ३.९९.५ ॥
ಆಗ ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳು ವೃತ್ರನ ವಧೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು; ಪುರಂದರನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿ ಬಂದರು.
3.99.6
कृताञ्जलींस्तु तान्सर्वान्परमेष्ठीत्युवाच ह ।
विदितं मे सुराः सर्वं यद्वः कार्यं चिकीर्षितम् ॥ ३.९९.६ ॥
ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತ ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೆ ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಹೀಗೆಂದನು — ದೇವತೆಗಳೇ, ನೀವು ಮಾಡಬಯಸಿದ ಕಾರ್ಯವೆಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.
3.99.7
तमुपायं प्रवक्ष्यामि यथा वृत्रं वधिष्यथ ।
दधीच इतिविख्यातो महानृषिरुदारधीः ॥ ३.९९.७ ॥
ವೃತ್ರನನ್ನು ನೀವು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಧಿಸುವಿರೋ ಆ ಉಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ದಧೀಚಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ, ಉದಾರ ಬುದ್ಧಿಯ ಮಹರ್ಷಿ ಇದ್ದಾರೆ.
3.99.8
तं गत्वा सहिताः सर्वेवरं वै संप्रयाचत ।
स वो दास्यति धर्मात्मा सुप्रीतेनान्तरात्मना ॥ ३.९९.८ ॥
ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ವರವನ್ನು ಬೇಡಿರಿ. ಧರ್ಮಾತ್ಮರಾದ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಿಮಗೆ ಅದನ್ನು ಕೊಡುವರು.
3.99.9
स वाच्यः सहितैः सर्वैर्भवद्भिर्जयकाङ्क्षिभिः ।
स्वान्यस्थीनि प्रयच्छेति त्रैलोक्यस् हिताय वै ॥ ३.९९.९ ॥
ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವರಿಗೆ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಕೊಡಿರಿ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.
3.99.10
स शरीरं समुत्सृज्य स्वान्यस्थीनि प्रदास्यति ।
तस्यास्थिभिर्महाघोरं वज्रं संस्क्रियतां दृढम् ॥ ३.९९.१० ॥
ಅವರು ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ತಮ್ಮ ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವರು. ಅವರ ಎಲುಬುಗಳಿಂದ ಅತಿ ಭಯಂಕರವಾದ, ದೃಢವಾದ ವಜ್ರವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಿ.
3.99.11
महच्छत्रुहणं घोरं ष़डश्चं भीमनिःस्वनम् ।
तेन वज्रेण वै वृत्रं वधिष्यति शतक्रतुः ॥ ३.९९.११ ॥
ಅದು ಮಹತ್ತರವಾದದ್ದು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವಂಥದ್ದು, ಭಯಂಕರವಾದದ್ದು, ಆರು ಅಂಚುಗಳುಳ್ಳದ್ದು, ಭೀಕರ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡುವಂಥದ್ದು. ಆ ವಜ್ರದಿಂದ ಶತಕ್ರತು ಇಂದ್ರನು ವೃತ್ರನನ್ನು ವಧಿಸುವನು.
3.99.12
एतद्वः सर्वमाख्यातं तस्माच्छीघ्रं विधीयताम् ।
एवमुक्तास्ततो देवा अनुज्ञाप्य पितामहम् ॥ ३.९९.१२ ॥
ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬೇಗನೆ ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿರಿ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವತೆಗಳು ಪಿತಾಮಹರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು...
3.99.13
नारायणं पुरस्कृत्य दधीचस्याश्रमं ययुः ।
सरस्वत्याः परे पारे नानाद्रुमलतावृतम् ॥ ३.९९.१३ ॥
ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರು ಸರಸ್ವತಿಯ ಆಚೆಯ ದಡದಲ್ಲಿದ್ದ ದಧೀಚನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ಅದು ನಾನಾ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಬಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.
3.99.14
षट्पदोद्गीतनिनदैर्विघुष्टं सामगैरिव ।
पुंस्कोकिलरवोन्मिश्रं जीवंजीवकनादितम् ॥ ३.९९.१४ ॥
ಭ್ರಮರಗಳ ಝೇಂಕಾರದಿಂದ ಸಾಮಗಾನ ಮಾಡುವವರ ಧ್ವನಿಯಂತೆ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು; ಗಂಡು ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಕೂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು, ಜೀವಂಜೀವ ಪಕ್ಷಿಗಳ ನಾದದಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
3.99.15
महिषैश्च वराहैश्च सृमरैश्चमरैरपि ।
तत्र तत्रानुचरितं शार्दूलभयवर्जितैः ॥ ३.९९.१५ ॥
ಕೋಣಗಳು, ಕಾಡುಹಂದಿಗಳು, ಸೃಮರ ಜಿಂಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಮರಿ ಎಮ್ಮೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಹುಲಿಗಳ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಅವು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.
3.99.16
करेणुभिर्वारणैश्च प्रभिन्नकरटामुखैः ।
सरोवगाढैः क्रीडद्भिः समन्तादनुनादितम् ॥ ३.९९.१६ ॥
ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಳು ಮತ್ತು ಮದಿಸಿದ ಕುಂಭಸ್ಥಳ ಹಾಗೂ ಮುಖಗಳುಳ್ಳ ಗಂಡಾನೆಗಳು ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಆಡುತ್ತಾ ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
3.99.17
सिंहव्याघ्रैर्महानादान्नदद्भिरनुनादितम् ।
अपरैश्चापि संलीनैर्गुहाकन्दरशायिभिः ॥ ३.९९.१७ ॥
ಸಿಂಹ ಹುಲಿಗಳು ಮಹಾಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಗುಹೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಂದರಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಇದ್ದವು.
3.99.18
तेषु तेष्ववकाशेषु शोभितं सुमनोरमम् ।
त्रिविष्टपसमप्रख्यं दधीचाश्रममागमन् ॥ ३.९९.१८ ॥
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತೆರೆದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಶೋಭಿಸುತ್ತ, ಹೂಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ರಮಣೀಯವಾಗಿ, ಸ್ವರ್ಗದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ದಧೀಚನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಅವರು ತಲುಪಿದರು.
3.99.19
तत्रापश्यन्दधीचं ते दिवाकरसमद्युतिम् ।
जाज्वल्यमानं वपुषा यथा साक्षात्पितामहम् ॥ ३.९९.१९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ, ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪಿತಾಮಹನಂತೆ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದ ದಧೀಚಿಯನ್ನು ಕಂಡರು.
3.99.20
तस्य पादौ सुरा राजन्नभिवाद्य प्रणम्य च ।
अयाचन्त वरं सर्वे यथोक्तं परमेष्ठिना ॥ ३.९९.२० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಅವರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ವರವನ್ನು ಯಾಚಿಸಿದರು.
3.99.21
ततो दधीचः परमप्रतीतः ।
सुरोत्तमांस्तानिदमभ्युवाच।
करोमि यद्वो हितमद्य देवाः ।
स्वं चापि देहंस्वयमुत्सृजामि ॥ ३.९९.२१ ॥
ಆಗ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ದಧೀಚಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ದೇವತೆಗಳೇ, ಇಂದು ನಿಮಗೆ ಹಿತವಾದುದನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುವೆ; ನನ್ನ ಈ ದೇಹವನ್ನೂ ನಾನೇ ತ್ಯಜಿಸುವೆ.'
3.99.22
स एवमुक्त्वा द्विपदांवरिष्ठः ।
प्राणान्वशी स्वान्सहसोत्ससर्ज।
ततः सुरास्ते जगृहुः परासो-
रस्थीनि तस्याथ यथोपदेशम् ॥ ३.९९.२२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆತ ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಏಕಾಏಕಿ ತ್ಯಜಿಸಿದನು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಉಪದೇಶದಂತೆ ಅವನ ನಿರ್ಜೀವ ದೇಹದ ಮೂಳೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.
3.99.23
प्रहृष्टरूपाश्च जयाय देवा-
स्त्वष्टारमागम् तमर्थमूचुः।
त्वष्टा तु तेषां वचनं निशम्य ।
प्रहृष्टरूपः प्रयतः प्रयत्नात् ॥ ३.९९.२३ ॥
ಪ್ರಸನ್ನ ಮುಖದ ದೇವತೆಗಳು ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ತ್ವಷ್ಟನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ತ್ವಷ್ಟನು ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ...
3.99.24
चकार वज्रं भृशमुग्ररूपं ।
कृत्वा च शक्रं स उवाच हृष्टः।
अनेन वज्रप्रवरेण देव ।
भस्मीकुरुष्वाद्य सुरारिमुग्रम् ॥ ३.९९.२४ ॥
ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ರೂಪದ ವಜ್ರವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ದೇವ, ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಜ್ರದಿಂದ ಇಂದು ಆ ಉಗ್ರ ದೇವಶತ್ರುವನ್ನು ಭಸ್ಮ ಮಾಡು.'
3.99.25
ततो हतारिः सगणः सुखं वै ।
प्रशाधिकृत्स्नं त्रिदिवं दिविष्ठः।
त्वष्ट्रा तथोक्तस्तु पुरंदरस्त-
द्वज्रं प्रहृष्टः प्रयतो ह्यगृह्नात् ॥ ३.९९.२५ ॥
ಆಗ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಡನೆ ಸುಖದಿಂದ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪುರಂದರನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಆಳಲಾರಂಭಿಸಿದನು. ತ್ವಷ್ಟೃ ಹಾಗೆ ಹೇಳಲು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂಯಮದಿಂದ ಆ ವಜ್ರವನ್ನು ಇಂದ್ರನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.