Mahābhārata · Adhyāya 3.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.99.1
भूय एवाहमिच्छामि महर्षेस्तस्य धीमतः ।
कर्मणां विस्तरं श्रोतुमगस्त्यस्य द्विजात्तम ॥ ३.९९.१ ॥
Desejo ouvir novamente o relato detalhado dos feitos daquele sábio grande maharṣi Agastya, o melhor dos dvijas.
3.99.2
शृणु राजन्कथां दिव्यामद्भुतामतिमानुषीम् ।
अगस्त्यस्य महाराज प्रभावममितौजसः ॥ ३.९९.२ ॥
Ouve, ó rei, esta história divina, maravilhosa e sobre-humana: o poder de Agastya, grande rei, de força imensurável.
3.99.3
आसन्कृतयुगे घोरा दानवा युद्धदुर्मदाः ।
कालकेया इतिख्याता गणाः परमदारुणाः ॥ ३.९९.३ ॥
Na era Kṛta houve terríveis Dānavas, embriagados de furor guerreiro, conhecidos como Kālakeyas, hostes extremamente temíveis.
3.99.4
ते तु वृत्रं समाश्रित्य नानाप्रहरणोद्यताः ।
समन्तात्पर्यधावन्त महेन्द्रप्रमुखान्सुरान् ॥ ३.९९.४ ॥
Refugiando-se em Vṛtra, empunhando diversas armas, lançaram-se de todos os lados contra os deuses liderados por Mahendra.
3.99.5
ततो वृत्रवधे यत्नमकुर्वंस्त्रिदशाः पुरा ।
पुरंदरं पुरस्कृत्य ब्रह्माणमुपतस्थिरे ॥ ३.९९.५ ॥
Então, outrora, os deuses empenharam-se em matar Vṛtra; pondo Purandara à frente, apresentaram-se diante de Brahmā.
3.99.6
कृताञ्जलींस्तु तान्सर्वान्परमेष्ठीत्युवाच ह ।
विदितं मे सुराः सर्वं यद्वः कार्यं चिकीर्षितम् ॥ ३.९९.६ ॥
A todos eles, de pé com as mãos juntas, disse o Supremo: Ó deuses, conheço toda a tarefa que desejais realizar.
3.99.7
तमुपायं प्रवक्ष्यामि यथा वृत्रं वधिष्यथ ।
दधीच इतिविख्यातो महानृषिरुदारधीः ॥ ३.९९.७ ॥
Direi o meio pelo qual matareis Vṛtra. Há um grande sábio, renomado como Dadhīca, de mente generosa.
3.99.8
तं गत्वा सहिताः सर्वेवरं वै संप्रयाचत ।
स वो दास्यति धर्मात्मा सुप्रीतेनान्तरात्मना ॥ ३.९९.८ ॥
Ide todos juntos até ele e pedi-lhe instantemente uma dádiva. Ele, de alma justa e com o coração muito satisfeito, vo-la concederá.
3.99.9
स वाच्यः सहितैः सर्वैर्भवद्भिर्जयकाङ्क्षिभिः ।
स्वान्यस्थीनि प्रयच्छेति त्रैलोक्यस् हिताय वै ॥ ३.९९.९ ॥
Vós todos juntos, desejosos de vitória, deveis dizer-lhe: dai os vossos próprios ossos para o bem dos três mundos.
3.99.10
स शरीरं समुत्सृज्य स्वान्यस्थीनि प्रदास्यति ।
तस्यास्थिभिर्महाघोरं वज्रं संस्क्रियतां दृढम् ॥ ३.९९.१० ॥
Ele, abandonando o corpo, dará os seus próprios ossos. Com os seus ossos seja forjado um raio muito terrível e firme.
3.99.11
महच्छत्रुहणं घोरं ष़डश्चं भीमनिःस्वनम् ।
तेन वज्रेण वै वृत्रं वधिष्यति शतक्रतुः ॥ ३.९९.११ ॥
Grande, aniquilador de inimigos, terrível, de seis gumes, de som horrendo: com esse raio Śatakratu matará Vṛtra.
3.99.12
एतद्वः सर्वमाख्यातं तस्माच्छीघ्रं विधीयताम् ।
एवमुक्तास्ततो देवा अनुज्ञाप्य पितामहम् ॥ ३.९९.१२ ॥
Tudo isto vos foi dito; portanto, fazei-o depressa. Assim interpelados, os deuses, tendo pedido licença ao Avô...
3.99.13
नारायणं पुरस्कृत्य दधीचस्याश्रमं ययुः ।
सरस्वत्याः परे पारे नानाद्रुमलतावृतम् ॥ ३.९९.१३ ॥
Tendo Nārāyaṇa à frente, foram ao eremitério de Dadhīca, na margem distante do Sarasvatī, coberto de árvores e trepadeiras de muitos tipos.
3.99.14
षट्पदोद्गीतनिनदैर्विघुष्टं सामगैरिव ।
पुंस्कोकिलरवोन्मिश्रं जीवंजीवकनादितम् ॥ ३.९९.१४ ॥
Ressoava com o zumbido das abelhas, como vozes de cantores de Sāman, misturado aos chamados dos cucos machos e ecoando com os gritos das aves jīvaṃjīva.
3.99.15
महिषैश्च वराहैश्च सृमरैश्चमरैरपि ।
तत्र तत्रानुचरितं शार्दूलभयवर्जितैः ॥ ३.९९.१५ ॥
Era percorrido aqui e ali por búfalos, javalis, veados sṛmara e iaques, livres do medo dos tigres.
3.99.16
करेणुभिर्वारणैश्च प्रभिन्नकरटामुखैः ।
सरोवगाढैः क्रीडद्भिः समन्तादनुनादितम् ॥ ३.९९.१६ ॥
Ressoava por todos os lados com elefantas e elefantes com as têmporas e faces em cio, brincando fundo no lago.
3.99.17
सिंहव्याघ्रैर्महानादान्नदद्भिरनुनादितम् ।
अपरैश्चापि संलीनैर्गुहाकन्दरशायिभिः ॥ ३.९९.१७ ॥
Ressoava com os grandes rugidos de leões e tigres que rugiam, e com outros, escondidos, deitados em grutas e ravinas.
3.99.18
तेषु तेष्ववकाशेषु शोभितं सुमनोरमम् ।
त्रिविष्टपसमप्रख्यं दधीचाश्रममागमन् ॥ ३.९९.१८ ॥
Chegaram ao eremitério de Dadhīca, adornado em seus espaços abertos aqui e ali, muito agradável com flores, semelhante ao paraíso dos três mundos.
3.99.19
तत्रापश्यन्दधीचं ते दिवाकरसमद्युतिम् ।
जाज्वल्यमानं वपुषा यथा साक्षात्पितामहम् ॥ ३.९९.१९ ॥
Ali viram Dadhīci, de esplendor igual ao do sol, brilhando em seu corpo como se fosse o próprio Avô em pessoa.
3.99.20
तस्य पादौ सुरा राजन्नभिवाद्य प्रणम्य च ।
अयाचन्त वरं सर्वे यथोक्तं परमेष्ठिना ॥ ३.९९.२० ॥
Ó rei, os deuses, tendo saudado e se prostrado aos seus pés, todos pediram-lhe uma dádiva, conforme o Senhor Supremo havia dito.
3.99.21
ततो दधीचः परमप्रतीतः ।
सुरोत्तमांस्तानिदमभ्युवाच।
करोमि यद्वो हितमद्य देवाः ।
स्वं चापि देहंस्वयमुत्सृजामि ॥ ३.९९.२१ ॥
Então Dadhīci, muito satisfeito, disse àqueles melhores dos deuses: 'Ó deuses, farei hoje o que vos for benéfico; e eu mesmo abandonarei também este meu corpo.'
3.99.22
स एवमुक्त्वा द्विपदांवरिष्ठः ।
प्राणान्वशी स्वान्सहसोत्ससर्ज।
ततः सुरास्ते जगृहुः परासो-
रस्थीनि तस्याथ यथोपदेशम् ॥ ३.९९.२२ ॥
Tendo dito isso, o melhor dos duas vezes nascidos, senhor de si, de repente deixou seus alentos. Então os deuses tomaram os ossos de seu corpo sem vida, conforme lhes fora ensinado.
3.99.23
प्रहृष्टरूपाश्च जयाय देवा-
स्त्वष्टारमागम् तमर्थमूचुः।
त्वष्टा तु तेषां वचनं निशम्य ।
प्रहृष्टरूपः प्रयतः प्रयत्नात् ॥ ३.९९.२३ ॥
Com rostos alegres, os deuses foram a Tvaṣṭṛ pela vitória e lhe contaram seu propósito. Tvaṣṭṛ, tendo ouvido suas palavras...
3.99.24
चकार वज्रं भृशमुग्ररूपं ।
कृत्वा च शक्रं स उवाच हृष्टः।
अनेन वज्रप्रवरेण देव ।
भस्मीकुरुष्वाद्य सुरारिमुग्रम् ॥ ३.९९.२४ ॥
Ele forjou um raio de forma muito feroz e, tendo-o feito, alegre disse a Indra: 'Ó deus, com este excelente raio, reduza hoje a cinzas aquele feroz inimigo dos deuses.'
3.99.25
ततो हतारिः सगणः सुखं वै ।
प्रशाधिकृत्स्नं त्रिदिवं दिविष्ठः।
त्वष्ट्रा तथोक्तस्तु पुरंदरस्त-
द्वज्रं प्रहृष्टः प्रयतो ह्यगृह्नात् ॥ ३.९९.२५ ॥
Então, tendo abatido o inimigo, Indra, morando no céu com suas hostes, governou felizmente sobre os três céus inteiros. Quando Tvaṣṭṛ assim falou, Purandara, alegre e reverente, tomou aquele raio.