ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.99.1
भूय एवाहमिच्छामि महर्षेस्तस्य धीमतः ।
कर्मणां विस्तरं श्रोतुमगस्त्यस्य द्विजात्तम ॥ ३.९९.१ ॥
ସେହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ମହର୍ଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ କର୍ମର ବିସ୍ତାର ପୁଣି ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ।
3.99.2
शृणु राजन्कथां दिव्यामद्भुतामतिमानुषीम् ।
अगस्त्यस्य महाराज प्रभावममितौजसः ॥ ३.९९.२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ଦିବ୍ୟ, ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ଅତିମାନୁଷୀ କଥା ଶୁଣ — ହେ ମହାରାଜ, ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭାବ।
3.99.3
आसन्कृतयुगे घोरा दानवा युद्धदुर्मदाः ।
कालकेया इतिख्याता गणाः परमदारुणाः ॥ ३.९९.३ ॥
କୃତଯୁଗରେ ଯୁଦ୍ଧମଦରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଦାନବମାନେ ଥିଲେ, କାଳକେୟ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ, ଅତି ଭୟଙ୍କର ଗଣ।
3.99.4
ते तु वृत्रं समाश्रित्य नानाप्रहरणोद्यताः ।
समन्तात्पर्यधावन्त महेन्द्रप्रमुखान्सुरान् ॥ ३.९९.४ ॥
ସେମାନେ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ନାନା ପ୍ରହରଣ ଉଠାଇ, ଚାରିପାଶରୁ ମହେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରମୁଖ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁ ଗଲେ।
3.99.5
ततो वृत्रवधे यत्नमकुर्वंस्त्रिदशाः पुरा ।
पुरंदरं पुरस्कृत्य ब्रह्माणमुपतस्थिरे ॥ ३.९९.५ ॥
ତା'ପରେ ପୂର୍ବରୁ ଦେବତାମାନେ ବୃତ୍ରବଧ ପାଇଁ ଯତ୍ନ କଲେ; ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
3.99.6
कृताञ्जलींस्तु तान्सर्वान्परमेष्ठीत्युवाच ह ।
विदितं मे सुराः सर्वं यद्वः कार्यं चिकीर्षितम् ॥ ३.९९.६ ॥
ହାତଯୋଡ଼ି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ପରମେଷ୍ଠୀ କହିଲେ — ହେ ଦେବଗଣ, ତୁମେମାନେ ଯାହା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ ସବୁ ମୁଁ ଜାଣେ।
3.99.7
तमुपायं प्रवक्ष्यामि यथा वृत्रं वधिष्यथ ।
दधीच इतिविख्यातो महानृषिरुदारधीः ॥ ३.९९.७ ॥
ଯେଉଁ ଉପାୟରେ ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିବ, ସେହି ଉପାୟ ମୁଁ କହିବି। ଦଧୀଚି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଉଦାରବୁଦ୍ଧି ମହାନ ଋଷି ଅଛନ୍ତି।
3.99.8
तं गत्वा सहिताः सर्वेवरं वै संप्रयाचत ।
स वो दास्यति धर्मात्मा सुप्रीतेनान्तरात्मना ॥ ३.९९.८ ॥
ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମିଶି ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ବର ମାଗ। ଧର୍ମାତ୍ମା ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୃଦୟରେ ତୁମକୁ ତାହା ଦେବେ।
3.99.9
स वाच्यः सहितैः सर्वैर्भवद्भिर्जयकाङ्क्षिभिः ।
स्वान्यस्थीनि प्रयच्छेति त्रैलोक्यस् हिताय वै ॥ ३.९९.९ ॥
ଜୟ ଇଚ୍ଛାକାରୀ ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମିଶି ତାଙ୍କୁ କହିବ, ତ୍ରିଲୋକର ହିତ ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ଅସ୍ଥି ଦିଅନ୍ତୁ।
3.99.10
स शरीरं समुत्सृज्य स्वान्यस्थीनि प्रदास्यति ।
तस्यास्थिभिर्महाघोरं वज्रं संस्क्रियतां दृढम् ॥ ३.९९.१० ॥
ସେ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରି ନିଜ ଅସ୍ଥି ଦେବେ। ସେହି ଅସ୍ଥିରୁ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଓ ଦୃଢ଼ ବଜ୍ର ନିର୍ମିତ ହେଉ।
3.99.11
महच्छत्रुहणं घोरं ष़डश्चं भीमनिःस्वनम् ।
तेन वज्रेण वै वृत्रं वधिष्यति शतक्रतुः ॥ ३.९९.११ ॥
ସେ ମହାନ, ଶତ୍ରୁସଂହାରକ, ଭୟଙ୍କର, ଛଅ ଧାରବିଶିଷ୍ଟ ଓ ଭୀଷଣ ଶବ୍ଦକାରୀ ହେବ। ସେହି ବଜ୍ରରେ ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିବେ।
3.99.12
एतद्वः सर्वमाख्यातं तस्माच्छीघ्रं विधीयताम् ।
एवमुक्तास्ततो देवा अनुज्ञाप्य पितामहम् ॥ ३.९९.१२ ॥
ଏହି ସବୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି। ଅତଏବ ଶୀଘ୍ର ଏହାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କର। ଏମିତି କୁହାଗଲେ ଦେବତାମାନେ ପିତାମହଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ...
3.99.13
नारायणं पुरस्कृत्य दधीचस्याश्रमं ययुः ।
सरस्वत्याः परे पारे नानाद्रुमलतावृतम् ॥ ३.९९.१३ ॥
ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସେମାନେ ସରସ୍ବତୀର ଆରପାରିରେ ଥିବା ଦଧୀଚଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ; ତାହା ନାନା ବୃକ୍ଷ ଓ ଲତାରେ ଆବୃତ ଥିଲା।
3.99.14
षट्पदोद्गीतनिनदैर्विघुष्टं सामगैरिव ।
पुंस्कोकिलरवोन्मिश्रं जीवंजीवकनादितम् ॥ ३.९९.१४ ॥
ଭ୍ରମରଙ୍କ ଗୁଞ୍ଜନରେ ସାମଗାୟକଙ୍କ ପରି ଗୁଞ୍ଜରିତ, ପୁରୁଷ କୋକିଳର ରବ ସହିତ ମିଶ୍ରିତ ଓ ଜୀବଞ୍ଜୀବ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ନାଦରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ।
3.99.15
महिषैश्च वराहैश्च सृमरैश्चमरैरपि ।
तत्र तत्रानुचरितं शार्दूलभयवर्जितैः ॥ ३.९९.१५ ॥
ମହିଷ, ବରାହ, ସୃମର ହରିଣ ଓ ଚମରୀ ଗାଈ ସର୍ବତ୍ର ବିଚରଣ କରୁଥିଲେ; ବାଘର ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ଘୁରୁଥିଲେ।
3.99.16
करेणुभिर्वारणैश्च प्रभिन्नकरटामुखैः ।
सरोवगाढैः क्रीडद्भिः समन्तादनुनादितम् ॥ ३.९९.१६ ॥
ହସ୍ତିନୀ ଓ ମଦରେ ଭରା କପାଳ ଓ ମୁଖ ବିଶିଷ୍ଟ ହାତୀମାନେ ସରୋବରରେ ଗଭୀର ଭାବେ ପଶି ଖେଳୁଥିଲେ; ଚାରିଆଡ଼େ ତାହାର ପ୍ରତିଧ୍ୱନି ଗୁଞ୍ଜୁଥିଲା।
3.99.17
सिंहव्याघ्रैर्महानादान्नदद्भिरनुनादितम् ।
अपरैश्चापि संलीनैर्गुहाकन्दरशायिभिः ॥ ३.९९.१७ ॥
ସିଂହ ଓ ବାଘ ମହାଗର୍ଜନ କରି ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କରୁଥିଲେ; ଗୁମ୍ଫା ଓ କନ୍ଦରରେ ଶୋଇ ଲୁଚିଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
3.99.18
तेषु तेष्ववकाशेषु शोभितं सुमनोरमम् ।
त्रिविष्टपसमप्रख्यं दधीचाश्रममागमन् ॥ ३.९९.१८ ॥
ସେସବୁ ଖୋଲା ସ୍ଥାନରେ ଶୋଭିତ, ଫୁଲରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରମଣୀୟ, ସ୍ୱର୍ଗ ସମାନ ଦୀପ୍ତିମନ୍ତ ଦଧୀଚଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ସେମାନେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
3.99.19
तत्रापश्यन्दधीचं ते दिवाकरसमद्युतिम् ।
जाज्वल्यमानं वपुषा यथा साक्षात्पितामहम् ॥ ३.९९.१९ ॥
ସେଠାରେ ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ, ସାକ୍ଷାତ୍ ପିତାମହଙ୍କ ପରି ଶରୀରରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଦଧୀଚିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
3.99.20
तस्य पादौ सुरा राजन्नभिवाद्य प्रणम्य च ।
अयाचन्त वरं सर्वे यथोक्तं परमेष्ठिना ॥ ३.९९.२० ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ପାଦରେ ଅଭିବାଦନ ଓ ପ୍ରଣାମ କରି, ପରମେଷ୍ଠୀଙ୍କ କଥିତ ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତେ ବର ମାଗିଲେ।
3.99.21
ततो दधीचः परमप्रतीतः ।
सुरोत्तमांस्तानिदमभ्युवाच।
करोमि यद्वो हितमद्य देवाः ।
स्वं चापि देहंस्वयमुत्सृजामि ॥ ३.९९.२१ ॥
ଏଥର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ଦଧୀଚି ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ଦେବଗଣ, ଆଜି ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା ହିତକର ତାହା ମୁଁ କରିବି; ମୋ ନିଜ ଦେହକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ନିଜେ ତ୍ୟାଗ କରିବି।'
3.99.22
स एवमुक्त्वा द्विपदांवरिष्ठः ।
प्राणान्वशी स्वान्सहसोत्ससर्ज।
ततः सुरास्ते जगृहुः परासो-
रस्थीनि तस्याथ यथोपदेशम् ॥ ३.९९.२२ ॥
ଏହା କହି ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ଆତ୍ମସଂଯମରେ ସହସା ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କ ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ଦେହର ଅସ୍ଥି ଗ୍ରହଣ କଲେ।
3.99.23
प्रहृष्टरूपाश्च जयाय देवा-
स्त्वष्टारमागम् तमर्थमूचुः।
त्वष्टा तु तेषां वचनं निशम्य ।
प्रहृष्टरूपः प्रयतः प्रयत्नात् ॥ ३.९९.२३ ॥
ପ୍ରସନ୍ନ ରୂପର ଦେବତାମାନେ ବିଜୟ ପାଇଁ ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କହିଲେ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି...
3.99.24
चकार वज्रं भृशमुग्ररूपं ।
कृत्वा च शक्रं स उवाच हृष्टः।
अनेन वज्रप्रवरेण देव ।
भस्मीकुरुष्वाद्य सुरारिमुग्रम् ॥ ३.९९.२४ ॥
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଗ୍ର ରୂପର ବଜ୍ର ନିର୍ମାଣ କଲେ ଏବଂ ହୃଷ୍ଟ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ଦେବ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଜ୍ରରେ ଆଜି ସେହି ଉଗ୍ର ଦେବଶତ୍ରୁକୁ ଭସ୍ମ କର।'
3.99.25
ततो हतारिः सगणः सुखं वै ।
प्रशाधिकृत्स्नं त्रिदिवं दिविष्ठः।
त्वष्ट्रा तथोक्तस्तु पुरंदरस्त-
द्वज्रं प्रहृष्टः प्रयतो ह्यगृह्नात् ॥ ३.९९.२५ ॥
ଅନନ୍ତର ଶତ୍ରୁକୁ ବଧ କରି, ନିଜ ଗଣମାନଙ୍କ ସହିତ ସୁଖରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରୁଥିବା ପୁରନ୍ଦର ସମଗ୍ର ତ୍ରିଦିବ ଶାସନ କଲେ। ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ଏହିପରି କହିବାରୁ, ହର୍ଷିତ ଓ ସଂଯତ ହୋଇ ସେ ସେହି ବଜ୍ର ଗ୍ରହଣ କଲେ।