Mahābhārata · Adhyāya 4.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.11.1
अथापरोऽदृश्यत वर्णवान्युवा स्त्रीवेषधारी समलंकृतो भृशम् ।
प्रवालचित्रे प्रविमुच्य कुण्डले उभे च कम्बू परिपातुके तथा ॥ ४.११.१ ॥
Entonces apareció otro, un joven de tez radiante, vestido con ropas de mujer y profusamente adornado. Se había quitado los dos pendientes de color coral, los brazaletes de concha y los adornos de muñeca.
4.11.2
कृष्णे च रक्ते च निबध्य वाससी शरीरवाञ्शुक्रबृहस्पतिप्रभः ।
बहूंश्च दीर्घांश्च विकीर्य मूर्धजान्महाभुजो मत्तगजेन्द्रविक्रमः ॥ ४.११.२ ॥
Vestido con prendas negras y rojas, resplandeciente como Śukra y Bṛhaspati, de cuerpo visible, con muchos mechones largos y sueltos, de brazos poderosos y con la bravura de un gran elefante enloquecido.
4.11.3
क्लैब्येन वेषेण न भति भाति च ग्रहाभिपन्नो नभसीव चन्द्रमाः ।
गतेन चोर्वी परिकम्पयंस्तदा विराटमासाद्य सभासमीपतः ॥ ४.११.३ ॥
Con atuendo de eunuco no resplandecía, y sin embargo resplandecía, como la luna atrapada por un planeta en el cielo. Haciendo temblar la tierra con su andar, se acercó entonces a Virāṭa, junto al salón de la asamblea.
4.11.4
तं प्रेक्ष्य राजोपगतं सभातले व्याजाप्रतिच्छन्नममित्रमर्दनम् ।
विराजमानं सुरराजवर्चसं सुतं सुरेन्द्रस्य गजेन्द्रविक्रमम् ॥ ४.११.४ ॥
Al verle acercarse al rey en el suelo del salón, no oculto por ningún pretexto, aplastador de enemigos, resplandeciente con el esplendor del rey de los dioses, como el hijo de Indra, de bravura de gran elefante.
4.11.5
सर्वानपृच्छच्च समीपचारिणः कुतोऽयमायाति न मे पुरा श्रुतः ।
न चैनमूचुर्विदितं नरास्तदा सविस्मयं वाक्यमिदं नृपोऽब्रवीत् ॥ ४.११.५ ॥
Preguntó a todos los que estaban cerca: '¿De dónde viene éste? Nunca antes he oído de él.' Los hombres allí, aunque lo conocían, no le dijeron nada; entonces el rey pronunció estas palabras con asombro.
4.11.6
गजेन्द्रलीलो मृगराजगामी वृषेक्षणो देवसुतोग्रतेजाः ।
पीनांसबाहुः कनकावदातः कोऽयं नरो मे नगरं प्रविष्टः ॥ ४.११.६ ॥
Con el porte majestuoso de un elefante, la marcha de un león, ojos de toro, el fiero esplendor de un hijo de los dioses, hombros y brazos robustos, resplandeciente como el oro: ¿quién es este hombre que ha entrado en mi ciudad?
4.11.7
किमेष देवेन्द्रसुतः किमेष ब्रह्मात्मजो वा किमयं स्वयंभूः ।
उमासुतो वैश्रवणात्मजो वा प्रेक्ष्यैनमासीदिति मे वितर्कः ॥ ४.११.७ ॥
¿Es este el hijo de Indra, señor de los dioses, o el hijo de Brahmā, o es el Autoexistente? ¿Es el hijo de Umā, o el hijo de Vaiśravaṇa? Al verlo, tal es mi conjetura.
4.11.8
सभामतिक्रम्य स वासवोपमो निरीक्षमाणो बहुभिः सभागतैः ।
स तत्र राजनममित्रहाऽब्रवीद्बृहन्नलाहं नरदेव नर्तकी ॥ ४.११.८ ॥
Atravesando la sala de asamblea, él, semejante a Indra, mirando alrededor a los muchos que habían acudido a la asamblea, habló allí al rey, matador de enemigos: "Oh señor de los hombres, soy Bṛhannalā, una bailarina."
4.11.9
वेणीं प्रकुर्यां रुचिरे च कुण्डले ग्रथे स्रजः प्रावरणानि संहरे ।
स्नानं चरेयं विमृजे च दर्पणं विशेषकेष्वेव च कौशलं मम ॥ ४.११.९ ॥
Puedo trenzar un hermoso peinado, colocar bellos pendientes, ensartar guirnaldas, arreglar las vestiduras, bañar, pulir un espejo; y en las marcas decorativas soy hábil.
4.11.10
क्लीबेषु बालेषु जनेषु नर्तने शिक्षाप्रदानेषु च योग्यता मम ।
करोमि वेणीषु च पुष्पपूरकं न मे स्त्रियः कर्मणि कौशलाधिकाः ॥ ४.११.१० ॥
Tengo aptitud para enseñar la danza y dar instrucción a eunucos, niños y otras personas. Adorno las trenzas con flores; las mujeres no son más hábiles en su oficio que yo.
4.11.11
इत्यर्जुनस्तं नरदेवमोजसा विज्ञाप्य तस्थौ विधिनाऽऽत्मनः क्रियाम् ।
तमब्रवीत्प्रांशुमुदीक्ष्य विस्मितो विराटराजोपसृतं महायशाः ॥ ४.११.११ ॥
Así Arjuna, con vigor, se dio a conocer a aquel rey de hombres, y tras aceptar la tarea según el rito, se quedó de pie. Al ver al alto que se había acercado al rey Virāṭa, el de gran renombre, asombrado, le habló.
4.11.12
नार्हस्तु वेषोऽयमनूर्जितस्ते नापुंस्त्वमर्हं नरदेवसिंह ।
तवैव वेषः शुभवेषभूषणैर्विभूषितो भूतपतेरिव प्रभो ॥ ४.११.१२ ॥
Este atuendo no te es impropio, y tu condición de eunuco no te conviene, oh león entre los reyes de los hombres. Oh señor, tu atuendo está adornado con bellas vestiduras y joyas, como el señor de los seres.
4.11.13
विभाति भानोरिव रश्मिमालिनो घनावरुद्धे गगने घनैरिव ।
धनुर्हि मन्ये तव शोभयेद्भुजौ तथाहि पीनावतिमात्रमायतौ ॥ ४.११.१३ ॥
Brillas como el sol coronado de rayos, o como las nubes en un cielo cubierto de nubes. Creo que un arco adornará tus brazos, pues tus brazos son muy robustos y largos.
4.11.14
प्रगृह्य चापं त्वनुरूपमात्मनो रक्षस्व देशं पुरमद्य सुस्थिरः ।
पुत्रेण तुल्यो भव मे बृहन्नले वृद्धोस्मि वित्तं प्रतिपादयामि ते ॥ ४.११.१४ ॥
Toma tu arco y protege hoy esta ciudad y este reino, firme, con armas que te convengan. Oh Bṛhannalā, sé como mi hijo; soy viejo, y te daré riquezas.
4.11.15
त्वं रक्ष मे सर्वमिदं पुरं प्रभो न षण्डतां कांचन लक्षयामि ते ।
प्रशाधि मत्स्यांस्तरसा विवर्धयन्ददामि राज्यं तव सत्यवागहम् ॥ ४.११.१५ ॥
Oh señor, protege toda esta mi ciudad; no veo en ti ninguna condición de eunuco. Gobierna a los Matsyas y hazlos prosperar con fuerza. Soy veraz; te daré el reino.
4.11.16
तस्याग्रतः स्वानि धनूंषि पार्थिवो बहूनि दीर्घाणि च वर्णवन्ति च ।
ददौ स सज्यानि बलान्वितानि जिज्ञासमानः किमयं करिष्यति ॥ ४.११.१६ ॥
Ante él, el rey puso sus muchos arcos largos y adornados, tensados y poderosos, deseando saber qué haría.
4.11.17
ततोऽर्जुनः क्लीबतरं वचोऽब्रवीन्न मे धनुर्धारितमीदृशं विभो ।
न चापि दृष्टं धनुरीदृशं क्वचिन्न मादृशाः सन्ति धनुर्धरा भुवि ॥ ४.११.१७ ॥
Entonces Arjuna habló con palabras muy humildes: "Señor, nunca he empuñado un arco así, ni en ningún lugar he visto un arco semejante; no hay arqueros en la tierra como yo."
4.11.18
नृत्याम गायामि च वादयाम्यहं प्रानर्तने कौशलनैपुणं मम ।
तदुत्तरायाः परिधत्स्व नर्तने भवामि देव्या नरदेव नर्तकी ॥ ४.११.१८ ॥
Yo bailo, canto y toco instrumentos; tengo habilidad y destreza en la danza. Por eso, oh señor de los hombres, déjame enseñar la danza a Uttarā, y seré la bailarina de la reina.
4.11.19
ददामि ते तं हि वरं बृहन्नले सुतां हि मे नर्तय याश्च तादृशीः ।
ततो विराटः स्वयमाह्वयत्सुतां नराधिपस्तां च सुमध्यसुन्दरीम् ॥ ४.११.१९ ॥
Te concedo ese don, oh Bṛhannalā: enseña la danza a mi hija y a otras como ella. Entonces el rey Virāṭa mismo llamó a su hija, aquella hermosa de cintura esbelta.
4.11.20
उवाच चैनां मुदितेन चेतसा बृहन्नला नाम सखी भवत्वियम् ।
सुगात्रि संप्रीतिसुबद्धसौहृदा तवाङ्गने प्राणसमा च नित्यदा ॥ ४.११.२० ॥
Y con el corazón alegre le dijo: "Oh de hermosos miembros, que esta Bṛhannalā sea tu amiga, unida firmemente por el afecto mutuo y la buena voluntad, oh doncella, y te sea siempre tan querida como tu propia vida."
4.11.21
प्रकामभक्ष्याभरणाम्बरा शुभा चरत्वियं सर्वजनेष्ववारिता ।
न दुष्कुलानामियमाकृतिर्भवेन्न वृत्तभेदी भवतीदृशो जनः ॥ ४.११.२१ ॥
Que esta bella mujer se mueva libremente entre todas las personas, con la comida, los adornos y las vestiduras que desee. Su porte no puede ser el de gente de baja estirpe; una persona así no quebranta la conducta.
4.11.22
संमन्त्र्य राजा विविधैः स्वमन्त्रिभिः परीक्ष्य चैनं प्रमदाभिराशु वै ।
अपुंस्त्वमप्यस्य निशम्य च स्थिरं ततः कुमारीपुरमुत्ससर्ज तम् ॥ ४.११.२२ ॥
El rey, tras consultar con sus diversos ministros y haber sido probado pronto por mujeres, y habiendo oído con certeza que no era impotente, lo envió entonces a los aposentos interiores de las doncellas.
4.11.23
स शिक्षयामास च गीतवदनं सुतां विराटस्य धनंजयः प्रभुः ।
सखीश्च तस्याः परिचारिकास्तथा प्रियश्च तस्याः स बभूव पाण्डवः ॥ ४.११.२३ ॥
El poderoso Dhanaṃjaya enseñó canto y danza a la hija de Virāṭa, y aquel pāṇḍava se volvió querido también para sus compañeras y sirvientas.
4.11.24
तथा स तत्रैव धनंजयोऽवसत्प्रियाणि कुर्वन्त्सह ताभिरात्मवान् ।
तथा गतं तत्र न जझिरे जना बहिश्चरा वाऽप्यथवेतरे जनाः ॥ ४.११.२४ ॥
Así Dhanaṃjaya permaneció allí, haciendo cosas agradables con ellas, dueño de sí mismo; y su estancia de esa manera no fue conocida por la gente que anda por fuera ni por otros.