മഹാഭാരതം · അധ്യായം 4.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.11.1
अथापरोऽदृश्यत वर्णवान्युवा स्त्रीवेषधारी समलंकृतो भृशम् ।
प्रवालचित्रे प्रविमुच्य कुण्डले उभे च कम्बू परिपातुके तथा ॥ ४.११.१ ॥
പിന്നെ മറ്റൊരുവൻ പ്രത്യക്ഷനായി; തിളങ്ങുന്ന നിറമുള്ള യുവാവ്, സ്ത്രീവേഷം ധരിച്ച് അത്യന്തം അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനായിരുന്നു. പവിഴനിറമുള്ള അലങ്കാരങ്ങളുള്ള രണ്ടു കുണ്ഡലങ്ങളും ശംഖുവളകളും കൈവളകളും അവൻ ഊരിമാറ്റിയിരുന്നു.
4.11.2
कृष्णे च रक्ते च निबध्य वाससी शरीरवाञ्शुक्रबृहस्पतिप्रभः ।
बहूंश्च दीर्घांश्च विकीर्य मूर्धजान्महाभुजो मत्तगजेन्द्रविक्रमः ॥ ४.११.२ ॥
കറുപ്പും ചുവപ്പും വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ശുക്രനെയും ബൃഹസ്പതിയെയും പോലെ പ്രകാശിച്ച്, ശരീരത്തോടെ, ഇടതൂർന്നതും നീണ്ടതുമായ മുടി വിടർത്തിയിട്ട, മഹാബാഹുവും മദിച്ച മഹാഗജത്തിന്റെ വീര്യമുള്ളവനും.
4.11.3
क्लैब्येन वेषेण न भति भाति च ग्रहाभिपन्नो नभसीव चन्द्रमाः ।
गतेन चोर्वी परिकम्पयंस्तदा विराटमासाद्य सभासमीपतः ॥ ४.११.३ ॥
ക്ലീബവേഷത്താൽ അവൻ തിളങ്ങിയില്ല, എന്നാലും തിളങ്ങി; ആകാശത്ത് ഗ്രഹബാധിതനായ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ. നടപ്പുകൊണ്ട് ഭൂമിയെ വിറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അപ്പോൾ വിരാടന്റെ അടുത്ത്, സഭയുടെ സമീപത്ത് എത്തി.
4.11.4
तं प्रेक्ष्य राजोपगतं सभातले व्याजाप्रतिच्छन्नममित्रमर्दनम् ।
विराजमानं सुरराजवर्चसं सुतं सुरेन्द्रस्य गजेन्द्रविक्रमम् ॥ ४.११.४ ॥
രാജാവിന്റെ അടുത്തെത്തിയ അവനെ സഭാതലത്തിൽ കണ്ടപ്പോൾ, വഞ്ചനയാൽ മറയ്ക്കപ്പെടാത്തവനും ശത്രുമർദ്ദനനും, ദേവരാജന്റെ തേജസ്സോടെ വിളങ്ങുന്നവനും, ഇന്ദ്രപുത്രനെപ്പോലെയും മഹാഗജവീര്യമുള്ളവനും.
4.11.5
सर्वानपृच्छच्च समीपचारिणः कुतोऽयमायाति न मे पुरा श्रुतः ।
न चैनमूचुर्विदितं नरास्तदा सविस्मयं वाक्यमिदं नृपोऽब्रवीत् ॥ ४.११.५ ॥
അടുത്തുള്ള എല്ലാവരോടും ചോദിച്ചു: 'ഇവൻ എവിടെനിന്നു വരുന്നു? ഇതിനു മുമ്പ് ഞാൻ ഇവനെപ്പറ്റി കേട്ടിട്ടില്ല.' അവിടെയുള്ളവർ അവനെ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല; അപ്പോൾ രാജാവ് വിസ്മയത്തോടെ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
4.11.6
गजेन्द्रलीलो मृगराजगामी वृषेक्षणो देवसुतोग्रतेजाः ।
पीनांसबाहुः कनकावदातः कोऽयं नरो मे नगरं प्रविष्टः ॥ ४.११.६ ॥
ആനയുടെ ലീലയും സിംഹത്തിന്റെ നടത്തവും കാളയുടെ കണ്ണുകളും ദേവപുത്രന്റെ ഉഗ്രതേജസ്സും തടിച്ച തോളുകളും ബാഹുക്കളും സ്വർണ്ണ വർണ്ണവുമുള്ള ഈ മനുഷ്യൻ ആരാണ്, എന്റെ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചത്?
4.11.7
किमेष देवेन्द्रसुतः किमेष ब्रह्मात्मजो वा किमयं स्वयंभूः ।
उमासुतो वैश्रवणात्मजो वा प्रेक्ष्यैनमासीदिति मे वितर्कः ॥ ४.११.७ ॥
ഇവൻ ദേവേന്ദ്രപുത്രനോ, ബ്രഹ്മപുത്രനോ, അതോ സ്വയംഭൂവോ? ഉമയുടെ പുത്രനോ, വൈശ്രവണന്റെ (കുബേരന്റെ) പുത്രനോ? ഇവനെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കിങ്ങനെ ഒരു സംശയം തോന്നുന്നു.
4.11.8
सभामतिक्रम्य स वासवोपमो निरीक्षमाणो बहुभिः सभागतैः ।
स तत्र राजनममित्रहाऽब्रवीद्बृहन्नलाहं नरदेव नर्तकी ॥ ४.११.८ ॥
സഭ കടന്ന്, ഇന്ദ്രസമാനനായ അവൻ, സഭയിൽ വന്നുകൂടിയ പലരെയും നോക്കി, അവിടെ ശത്രുഘാതകനായ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "ഹേ നരദേവാ, ഞാൻ ബൃഹന്നളയെന്ന നർത്തകിയാണ്."
4.11.9
वेणीं प्रकुर्यां रुचिरे च कुण्डले ग्रथे स्रजः प्रावरणानि संहरे ।
स्नानं चरेयं विमृजे च दर्पणं विशेषकेष्वेव च कौशलं मम ॥ ४.११.९ ॥
മനോഹരമായ മുടി കെട്ടാം, മനോഹരമായ കുണ്ഡലങ്ങൾ അണിയിക്കാം, മാലകൾ കോർക്കാം, വസ്ത്രങ്ങൾ ചിട്ടപ്പെടുത്താം, സ്നാനം ചെയ്യിക്കാം, കണ്ണാടി തുടയ്ക്കാം; അലങ്കാര പൊട്ടുകളിലും എനിക്ക് വൈദഗ്ധ്യമുണ്ട്.
4.11.10
क्लीबेषु बालेषु जनेषु नर्तने शिक्षाप्रदानेषु च योग्यता मम ।
करोमि वेणीषु च पुष्पपूरकं न मे स्त्रियः कर्मणि कौशलाधिकाः ॥ ४.११.१० ॥
ക്ലീബന്മാർക്കും കുട്ടികൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും നൃത്തം പഠിപ്പിക്കാനും വിദ്യ നൽകാനും എനിക്ക് യോഗ്യതയുണ്ട്. മുടിയിഴകളിൽ ഞാൻ പൂക്കൾ നിറയ്ക്കുന്നു; സ്ത്രീകൾ അവരുടെ കർമ്മത്തിൽ എന്നേക്കാൾ കൗശലമുള്ളവരല്ല.
4.11.11
इत्यर्जुनस्तं नरदेवमोजसा विज्ञाप्य तस्थौ विधिनाऽऽत्मनः क्रियाम् ।
तमब्रवीत्प्रांशुमुदीक्ष्य विस्मितो विराटराजोपसृतं महायशाः ॥ ४.११.११ ॥
അങ്ങനെ അർജുനൻ ആ നരദേവനോട് തേജസ്സോടെ തന്നെ അറിയിച്ച് വിധിപ്രകാരം തന്റെ ജോലി സ്വീകരിച്ച് നിന്നു. വിരാടരാജാവിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന ഉയരമുള്ള അവനെ കണ്ട് മഹായശസ്വിയായ രാജാവ് വിസ്മയത്തോടെ അവനോട് സംസാരിച്ചു.
4.11.12
नार्हस्तु वेषोऽयमनूर्जितस्ते नापुंस्त्वमर्हं नरदेवसिंह ।
तवैव वेषः शुभवेषभूषणैर्विभूषितो भूतपतेरिव प्रभो ॥ ४.११.१२ ॥
ഈ വേഷം നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ല; നരദേവന്മാരിൽ സിംഹമേ, നിനക്ക് ഷണ്ഡത്വവും യോജിക്കുന്നില്ല. പ്രഭോ, നിന്റെ വേഷം ശുഭവസ്ത്രങ്ങളാലും ആഭരണങ്ങളാലും ഭൂതപതിയെപ്പോലെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
4.11.13
विभाति भानोरिव रश्मिमालिनो घनावरुद्धे गगने घनैरिव ।
धनुर्हि मन्ये तव शोभयेद्भुजौ तथाहि पीनावतिमात्रमायतौ ॥ ४.११.१३ ॥
രശ്മിമാല ധരിച്ച സൂര്യനെപ്പോലെയും മേഘങ്ങളാൽ മൂടിയ ആകാശത്ത് മേഘങ്ങളെപ്പോലെയും നീ വിളങ്ങുന്നു. വില്ല് നിന്റെ ഭുജങ്ങളെ അലങ്കരിക്കും എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; നിന്റെ ഭുജങ്ങൾ അത്യന്തം ഉറച്ചതും നീണ്ടതുമാണ്.
4.11.14
प्रगृह्य चापं त्वनुरूपमात्मनो रक्षस्व देशं पुरमद्य सुस्थिरः ।
पुत्रेण तुल्यो भव मे बृहन्नले वृद्धोस्मि वित्तं प्रतिपादयामि ते ॥ ४.११.१४ ॥
വില്ലെടുത്ത്, നിനക്ക് യോജിച്ച ആയുധവുമായി, ഇന്നുതന്നെ ഉറച്ചുനിന്ന് ഈ നഗരത്തെയും രാജ്യത്തെയും രക്ഷിക്കുക. ബൃഹന്നളേ, എന്റെ പുത്രനു തുല്യനാകുക; ഞാൻ വൃദ്ധനാണ്, നിനക്ക് സമ്പത്ത് നൽകാം.
4.11.15
त्वं रक्ष मे सर्वमिदं पुरं प्रभो न षण्डतां कांचन लक्षयामि ते ।
प्रशाधि मत्स्यांस्तरसा विवर्धयन्ददामि राज्यं तव सत्यवागहम् ॥ ४.११.१५ ॥
പ്രഭോ, എന്റെ ഈ നഗരം മുഴുവൻ നീ രക്ഷിക്കുക; നിന്നിൽ ഷണ്ഡത്വം ഞാൻ ഒട്ടും കാണുന്നില്ല. മത്സ്യരെ ഭരിച്ച് ബലത്തോടെ അവരെ വളർത്തുക. ഞാൻ സത്യവാദിയാണ്; നിനക്ക് രാജ്യം നൽകും.
4.11.16
तस्याग्रतः स्वानि धनूंषि पार्थिवो बहूनि दीर्घाणि च वर्णवन्ति च ।
ददौ स सज्यानि बलान्वितानि जिज्ञासमानः किमयं करिष्यति ॥ ४.११.१६ ॥
രാജാവ് അവന്റെ മുന്നിൽ തന്റെ പല നീണ്ടതും വർണ്ണാലങ്കൃതവും ഞാൺ കെട്ടിയതും ബലമുള്ളതുമായ വില്ലുകൾ വെച്ചു; ഇവൻ എന്തു ചെയ്യുമെന്നറിയാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ.
4.11.17
ततोऽर्जुनः क्लीबतरं वचोऽब्रवीन्न मे धनुर्धारितमीदृशं विभो ।
न चापि दृष्टं धनुरीदृशं क्वचिन्न मादृशाः सन्ति धनुर्धरा भुवि ॥ ४.११.१७ ॥
അപ്പോൾ അർജുനൻ വളരെ ദീനമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: പ്രഭോ, ഇത്തരം വില്ല് ഞാൻ ഒരിക്കലും പിടിച്ചിട്ടില്ല; എവിടെയും ഇത്തരം വില്ല് കണ്ടിട്ടുമില്ല; ഭൂമിയിൽ എന്നെപ്പോലുള്ള വില്ലാളികളില്ല.
4.11.18
नृत्याम गायामि च वादयाम्यहं प्रानर्तने कौशलनैपुणं मम ।
तदुत्तरायाः परिधत्स्व नर्तने भवामि देव्या नरदेव नर्तकी ॥ ४.११.१८ ॥
ഞാൻ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, പാടുന്നു, വാദ്യങ്ങളും വായിക്കുന്നു; നൃത്തത്തിൽ എനിക്ക് വൈദഗ്ധ്യവും നൈപുണ്യവുമുണ്ട്. അതിനാൽ നരദേവാ, ഉത്തരയെ നൃത്തം പഠിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ രാജ്ഞിയുടെ നർത്തകിയാകാം.
4.11.19
ददामि ते तं हि वरं बृहन्नले सुतां हि मे नर्तय याश्च तादृशीः ।
ततो विराटः स्वयमाह्वयत्सुतां नराधिपस्तां च सुमध्यसुन्दरीम् ॥ ४.११.१९ ॥
ബൃഹന്നളേ, ആ വരം ഞാൻ നിനക്ക് നൽകുന്നു; എന്റെ മകളെയും അതുപോലുള്ള മറ്റു സ്ത്രീകളെയും നൃത്തം പഠിപ്പിക്കുക. പിന്നെ നരാധിപനായ വിരാടൻ തന്നെ തന്റെ മകളെ വിളിച്ചു, ആ മെല്ലിടയുള്ള സുന്ദരിയെ.
4.11.20
उवाच चैनां मुदितेन चेतसा बृहन्नला नाम सखी भवत्वियम् ।
सुगात्रि संप्रीतिसुबद्धसौहृदा तवाङ्गने प्राणसमा च नित्यदा ॥ ४.११.२० ॥
സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ അവളോട് പറഞ്ഞു: "സുഗാത്രീ, ബൃഹന്നള എന്ന ഇവൾ നിന്റെ സഖിയാകട്ടെ; പരസ്പര സ്നേഹത്താലും സൗഹൃദത്താലും നന്നായി ബന്ധിതയായി, അംഗനേ, എപ്പോഴും നിനക്ക് പ്രാണതുല്യയായിരിക്കട്ടെ."
4.11.21
प्रकामभक्ष्याभरणाम्बरा शुभा चरत्वियं सर्वजनेष्ववारिता ।
न दुष्कुलानामियमाकृतिर्भवेन्न वृत्तभेदी भवतीदृशो जनः ॥ ४.११.२१ ॥
ഇവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭക്ഷണവും ആഭരണവും വസ്ത്രവും ധരിച്ച് എല്ലാവരുടെയും ഇടയിൽ തടസ്സമില്ലാതെ ശുഭയായി സഞ്ചരിക്കട്ടെ. ഇവളുടെ രൂപം താഴ്ന്ന കുലത്തിലുള്ളവരുടേതാകില്ല; ഇങ്ങനെയുള്ളവൾ ആചാരം ലംഘിക്കുന്നവളാകില്ല.
4.11.22
संमन्त्र्य राजा विविधैः स्वमन्त्रिभिः परीक्ष्य चैनं प्रमदाभिराशु वै ।
अपुंस्त्वमप्यस्य निशम्य च स्थिरं ततः कुमारीपुरमुत्ससर्ज तम् ॥ ४.११.२२ ॥
രാജാവ് തന്റെ വിവിധ മന്ത്രിമാരോടു കൂടിയാലോചിച്ച്, സ്ത്രീകളെക്കൊണ്ട് ഇവനെ വേഗം പരീക്ഷിച്ച്, ഇവന് ഷണ്ഡത്വമില്ലെന്ന് ഉറപ്പായി കേട്ടശേഷം, ഇവനെ കന്യകമാരുടെ അന്തഃപുരത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
4.11.23
स शिक्षयामास च गीतवदनं सुतां विराटस्य धनंजयः प्रभुः ।
सखीश्च तस्याः परिचारिकास्तथा प्रियश्च तस्याः स बभूव पाण्डवः ॥ ४.११.२३ ॥
ശക്തനായ ധനഞ്ജയൻ വിരാടന്റെ മകളെ പാട്ടും നൃത്തവും പഠിപ്പിച്ചു; അവളുടെ തോഴിമാർക്കും പരിചാരികമാർക്കും ആ പാണ്ഡവൻ പ്രിയനായി.
4.11.24
तथा स तत्रैव धनंजयोऽवसत्प्रियाणि कुर्वन्त्सह ताभिरात्मवान् ।
तथा गतं तत्र न जझिरे जना बहिश्चरा वाऽप्यथवेतरे जनाः ॥ ४.११.२४ ॥
അങ്ങനെ ആ ധനഞ്ജയൻ അവിടെത്തന്നെ വസിച്ചു; അവരോടൊപ്പം പ്രിയമായത് ചെയ്തുകൊണ്ട്, ആത്മസംയമത്തോടെ. അവിടെ അവന്റെ ഈ നിലയെ പുറത്തു സഞ്ചരിക്കുന്ന ജനങ്ങളും മറ്റുള്ളവരും അറിഞ്ഞില്ല.