ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.15.1
एवं विराटनगरे वसन्तः सत्यविक्रमाः ।
अत ऊर्ध्वं नरव्याघ्राः किमकुर्वत पाण्डवाः ॥ ४.१५.१ ॥
ಹೀಗೆ ವಿರಾಟ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ, ಸತ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಆ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ಪಾಂಡವರು ಇದರ ನಂತರ ಏನು ಮಾಡಿದರು?
4.15.2
एवं ते न्यवसंस्तत्र प्रच्छन्नाः कुरुनन्दनाः ।
आराधयन्तो राजानां यदकुर्वत तच्छृणु ॥ ४.१५.२ ॥
ಹೀಗೆ ಕುರುವಂಶದ ಆನಂದಕರರು ಅಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದರು. ರಾಜನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಮಾಡಿದುದನ್ನು ಕೇಳು.
4.15.3
युधिष्ठिरः सभास्तारः सभ्यानामभवत्प्रियः ।
तथैव च विराटस्य सपुत्रस्य विशांपते ॥ ४.१५.३ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಭೆಯ ಅಲಂಕಾರನಾಗಿ ಸಭಾಸದರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಗನೊಡಗೂಡಿದ ವಿರಾಟನಿಗೂ ಪ್ರಿಯನಾದನು, ಓ ಜನಪತಿಯೇ.
4.15.4
स ह्यक्षहृदयज्ञस्तान्क्रीडयामास पाण्डवः ।
अक्षबद्धान्यथाकामं सूत्रबद्धानिव द्विजान् ॥ ४.१५.४ ॥
ದಾಳಗಳ ಹೃದಯವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಆ ಪಾಂಡವನು ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಆಡಿಸಿದನು, ದಾರದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ದಾಳಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತರಾದವರನ್ನು.
4.15.5
अज्ञातं च विराटस्य विजित्य वसु धर्मराट् ।
भ्रातृभ्यः पुरुषव्याघ्रो यथेष्टं संप्रयच्छति ॥ ४.१५.५ ॥
ವಿರಾಟನ ಅರಿಯದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಗೆದ್ದು ಧರ್ಮರಾಜ, ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
4.15.6
भीमसेनोपि मांसानि भक्ष्याणि विविधानि च ।
अतिसृष्टानि मत्स्येन विक्रीणन्निव भ्रातृषु ॥ ४.१५.६ ॥
ಭೀಮಸೇನನೂ ಮತ್ಯ ರಾಜನು ಕಳುಹಿಸಿದ ವಿವಿಧ ಮಾಂಸಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ತಿನ್ನಬಹುದಾದ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಹೋದರರಲ್ಲಿ ಮಾರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಹಂಚುತ್ತಾನೆ.
4.15.7
वासांसि परिजीर्णानि लब्धान्यन्तःपुरेऽर्जुनः ।
विक्रीणन्निव सर्वेभ्यः पाण्डवेभ्यः प्रयच्छति ॥ ४.१५.७ ॥
ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ದೊರೆತ ಹಳೆಯ ಹರಿದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ಮಾರುವವನಂತೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಂಡವರಿಗೆ ನೀಡಿದನು.
4.15.8
नकुलोपि धनं लब्ध्वा कृते कर्मणि वाजिनाम् ।
तुष्टे तस्मिन्नरपतौ पाण्डवेभ्यः प्रयच्छति ॥ ४.१५.८ ॥
ನಕುಲನು ಕೂಡ ಕುದುರೆಗಳ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ದೊರೆತ ಧನವನ್ನು, ಆ ರಾಜನು ಸಂತುಷ್ಟನಾದಾಗ, ಪಾಂಡವರಿಗೆ ನೀಡಿದನು.
4.15.9
सहदेवोपि गोपानां वेषमास्थाय पाण्डवः ।
दधि क्षीरं घृतं चैव पाण्डवेभ्यः प्रयच्छति ॥ ४.१५.९ ॥
ಸಹದೇವನು ಕೂಡ ಗೊಲ್ಲರ ವೇಷ ಧರಿಸಿ ಮೊಸರು, ಹಾಲು, ತುಪ್ಪವನ್ನು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
4.15.10
कृष्णा तु सर्वान्भ्रातॄंस्तान्निरीक्षन्ती तपस्विनी ।
यथा पुनरविज्ञाता तथा चरति भामिनी ॥ ४.१५.१० ॥
ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣೆ, ಆ ಸಹೋದರರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾ, ತಪಸ್ವಿನಿಯಂತೆ, ಮತ್ತೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡದಂತೆ ಆ ಭಾಮಿನಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
4.15.11
एवं संभावयन्तस्ते तदाऽन्योन्यं महारथाः ।
विराटनगरे चेरुः पुनर्गर्भधृता इव ॥ ४.१५.११ ॥
ಹೀಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾ ಆ ಮಹಾರಥರು ವಿರಾಟನಗರದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರು, ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಂತೆ.
4.15.12
साशङ्का धार्तराष्ट्रस्य भयात्पाण्डुसुतास्तदा ।
प्रेक्षमाणास्तदा कृष्णामूपुश्छन्ना नराधिप ॥ ४.१५.१२ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಆಗ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನ ಭಯದಿಂದ ಶಂಕಿತರಾದ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರು ಅಡಗಿಕೊಂಡು ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರು.
4.15.13
अथ मासे चतुर्थे तु शङ्करस्य महोत्सवः ।
आसीत्समृद्धो मत्स्येषु पुरुषाणां सुसंमतः ॥ ४.१५.१३ ॥
ಆಗ ನಾಲ್ಕನೆಯ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ಸ್ಯರ ನಡುವೆ ಶಂಕರನ ಮಹೋತ್ಸವ ನಡೆಯಿತು; ಅದು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದು ಜನರಿಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾಗಿತ್ತು.
4.15.14
तत्र मल्लाः समापेतुर्दिग्भ्यो राजन्सहस्रशः ॥ ४.१५.१४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಮಲ್ಲರು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು.
4.15.15
महाकाया महावीर्याः कालकेया इवासुराः ।
वीर्योन्मत्ता बलोदग्रा राज्ञा समभिपूजिताः ॥ ४.१५.१५ ॥
ಅವರು ದೊಡ್ಡ ದೇಹದವರು, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು; ಕಾಲಕೇಯ ಅಸುರರಂತೆ; ಬಲದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತರು, ಶಕ್ತಿಯ ಗರ್ವದಿಂದ ಉದ್ಧತರು; ರಾಜನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು.
4.15.16
सिंहस्कन्धकटिग्रीवाः स्ववदाता मनस्विनः ।
असकृल्लब्धलक्षास्ते रङ्गे पार्थिवसन्निधौ ॥ ४.१५.१६ ॥
ಸಿಂಹದ ಭುಜ, ಸೊಂಟ, ಕತ್ತಿನವರು; ಶುಭ್ರ ಬಣ್ಣದವರು; ಮನಸ್ವಿಗಳು; ರಾಜನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಾರಿ ಗುರಿ ಸಾಧಿಸಿದವರು.
4.15.17
तेषामेको महानासीत्सर्वमल्लानथाह्वयत् ।
व्यावल्गमानो ददृशे गर्जितोद्गतिभिः स्थितः ॥ ४.१५.१७ ॥
ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಮಲ್ಲರನ್ನು ಸವಾಲು ಹಾಕಿದನು. ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ, ಹಾರಾಡುತ್ತ ನಿಂತಿರುವಂತೆ ಕಂಡುಬಂದನು.
4.15.18
वित्रस्तमनसः सर्वे मल्लास्ते हतचेतसः ।
अवाङ्भुखाश्च भीताश्च मल्लाश्चान्ये विचेतसः ॥ ४.१५.१८ ॥
ಆ ಮಲ್ಲರೆಲ್ಲರೂ ಭಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕಂಗೆಟ್ಟು, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದಂತಾದರು; ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಭಯಗೊಂಡರು. ಇತರ ಮಲ್ಲರೂ ಗೊಂದಲಗೊಂಡರು.
4.15.19
व्यसुत्वमपरे चैव वाञ्छन्ति प्रतिविह्वलाः ।
गां प्रवेष्टुमथेच्छन्ति खं गन्तुमिव चोत्थिताः ॥ ४.१५.१९ ॥
ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಭಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಸಾವನ್ನು ಬಯಸಿದರು; ಕೆಲವರು ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಸೇರಲು ಬಯಸಿದರು; ಕೆಲವರು ಎದ್ದು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಲು ಹೊರಟಂತೆ ನಿಂತರು.
4.15.20
त्रस्ताः शान्ता विषणाङ्गा निःशब्दं विह्वलेक्षणाः ।
विराटराजमल्लास्ते भग्नदर्पा हतप्रभाः ॥ ४.१५.२० ॥
ಭಯಭೀತರಾಗಿ, ಶಾಂತರಾಗಿ, ಕುಗ್ಗಿದ ಅಂಗಗಳಿಂದ, ಕಂಗೆಟ್ಟ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ಮೌನವಾದ ಆ ವಿರಾಟರಾಜನ ಮಲ್ಲರು ತಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರ ಮುರಿದು ಕಾಂತಿಹೀನರಾದರು.
4.15.21
मल्लेन्द्रनिहताः सर्वे न किंचित्प्रवदन्ति ते ।
मल्ल उद्वीक्ष्य तान्मल्लांस्रस्तान्वाक्यमुवाचह ॥ ४.१५.२१ ॥
ಮಲ್ಲೇಂದ್ರನಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಏನನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಆ ಮಲ್ಲನು ಭಯಭೀತರಾದ ಆ ಮಲ್ಲರನ್ನು ನೋಡಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
4.15.22
आगतं मल्लराजं मां कृत्स्ने पृथिविमण्डले ।
सिंहव्याघ्रगणैः सार्धं क्रीडन्तं विद्धि भूपते ॥ ४.१५.२२ ॥
ಓ ಭೂಪತಿಯೇ, ಇಡೀ ಭೂಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಮಲ್ಲರ ರಾಜನೆಂದು ತಿಳಿ; ಸಿಂಹ ಹುಲಿಗಳ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ಆಡುವವನು ನಾನು.
4.15.23
मल्लेन्द्रस्य वचः श्रुत्वा बलदर्पसमन्वितम् ।
विराटो वीक्ष्य तान्मल्लांस्त्रस्तान्वाक्यमुवाच ह ॥ ४.१५.२३ ॥
ಬಲದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಲ್ಲೇಂದ್ರನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಿರಾಟನು ಭಯಭೀತರಾದ ಆ ಮಲ್ಲರನ್ನು ನೋಡಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
4.15.24
अनेन सह मल्लेन को योद्धुं शक्तिमान्नरः ॥ ४.१५.२४ ॥
ಈ ಮಲ್ಲನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಶಕ್ತನಾದ ಮನುಷ್ಯ ಯಾರು?
4.15.25
इत्युक्तास्ते विराटेन सर्वे मल्ला विशांपते ।
तूष्णीमासंस्ततो राजा क्रोधाविष्ट उवाच ह ॥ ४.१५.२५ ॥
ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ವಿರಾಟನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಎಲ್ಲಾ ಮಲ್ಲರು ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು. ನಂತರ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾಜನು ಮಾತನಾಡಿದನು.
4.15.26
ग्रामांश्च वेतनान्येपां मल्लानां हारयाम्यहम् ।
ततो युधिष्ठिरोऽवादीच्छ्रुत्वा मात्स्यपतेर्वचः ॥ ४.१५.२६ ॥
"ಈ ಮಲ್ಲರ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವೇತನಗಳನ್ನು ನಾನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ" ಎಂಬ ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಮಾತನಾಡಿದನು.
4.15.27
अस्ति मल्लो महाराज मया दृष्टो युधिष्ठिरे ।
अनेन सह मल्लेन योद्धुं शक्नोति भूपते ॥ ४.१५.२७ ॥
"ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ (ನಗರದಲ್ಲಿ) ನಾನು ಒಬ್ಬ ಮಲ್ಲನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಮಲ್ಲನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು ಅವನು ಸಮರ್ಥನು, ಭೂಪತಿಯೇ."
4.15.28
योसौ मल्लो मया दृष्टः पूर्वं यौधिष्ठिरे पुरे ।
सोयं मल्लो वसत्येप राजंस्तव महानसे ॥ ४.१५.२८ ॥
"ಹಿಂದೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ನಗರದಲ್ಲಿ ನಾನು ನೋಡಿದ ಆ ಮಲ್ಲನೇ ಇವನು; ರಾಜನೇ, ಇವನು ನಿನ್ನ ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ."
4.15.29
युधिष्ठिरवचः श्रुत्वा व्यक्तमाहेति पार्थिवः ।
सोप्यथाहूयतां क्षिप्रं योद्धुं मल्लेन संप्रति ॥ ४.१५.२९ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, "ಅವನನ್ನು ಬೇಗನೆ ಕರೆಯಿರಿ, ಈಗಲೇ ಈ ಮಲ್ಲನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಲು" ಎಂದನು.
4.15.30
भीमसेनो विराटेन आहूतश्चोदितस्तथा ।
योद्धुं ततोऽब्रवीद्वाक्यं योद्धुं शक्नोमि भूपते ॥ ४.१५.३० ॥
ವಿರಾಟನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಭೀಮಸೇನನು ಆಗ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಭೂಪತಿಯೇ, ನಾನು ಹೋರಾಡಲು ಸಮರ್ಥನು."
4.15.31
नरेन्द्र ते प्रभावेन श्रिया शक्त्या च शासनात् ।
अनेन सह मल्लेन योद्धुं राजेन्द्र शक्नुयाम् ॥ ४.१५.३१ ॥
ನರೇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಭಾವ, ಸಿರಿ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ರಾಜೇಂದ್ರ, ಈ ಮಲ್ಲನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಲು ನಾನು ಶಕ್ತನು.
4.15.32
युधिष्ठिरकृतं ज्ञात्वा श्रिया तव विशांपते ।
महादेवस्य भक्त्या च तं मल्लं पातयाम्यहम् ॥ ४.१५.३२ ॥
ವಿಶಾಂಪತೆ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ತಿಳಿದು, ನಿನ್ನ ಸಿರಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಮಹಾದೇವನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಮಲ್ಲನನ್ನು ನಾನು ಕೆಡವುವೆನು.
4.15.33
चोदितो भीमसेनस्तु मल्लमाहूय मण्डले ।
योद्धुं व्यवस्थितो वीरो रेणुं संमृज्य हस्तयोः।
मत्तो गज इवान्यं तु योद्धुं समुपचक्रमे ॥ ४.१५.३३ ॥
ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಭೀಮಸೇನನು ಆ ಮಲ್ಲನನ್ನು ಕರೆದು ರಂಗದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತನು; ವೀರನು ಕೈಗಳ ಧೂಳನ್ನು ಒರೆಸಿ, ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯಂತೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭಿಸಿದನು.
4.15.34
अथ सूदेन तं मल्लं योधयामास मत्स्यराट्र ॥ ४.१५.३४ ॥
ನಂತರ ಸೂದನು (ಅಡುಗೆಯವನ ವೇಷದ ಭೀಮ) ಆ ಮಲ್ಲನನ್ನು ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನ ಮುಂದೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿಸಿದನು.
4.15.35
नोद्यमानस्तदा भीमो दुःखेनेवाकरोन्मतिम् ।
न हि शक्नोम्यशक्तोपि प्रत्याख्यातुं नराधिपं ॥ ४.१५.३५ ॥
ಆಗ ಪ್ರೇರಿತನಾದರೂ ಭೀಮನು ದುಃಖದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದಂತಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಅಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ಆ ನರಾಧಿಪನನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಶಕ್ತನಲ್ಲ.
4.15.36
ततः स पुरुषव्याघ्रः शार्दूलशिथिलं चरन् ।
प्रविवेश महारङ्गं विराटमभिहर्षयन् ॥ ४.१५.३६ ॥
ಆಗ ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನು, ಹುಲಿಯಂತೆ ಸಡಿಲ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು, ವಿರಾಟನನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತ ಆ ಮಹಾರಂಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
4.15.37
बवन्ध कक्षां कौन्तेयस्ततः संहर्षयञ्जनम् ।
ततस्तु वृत्रसङ्काशं भीमो मल्लं समाह्वयत् ॥ ४.१५.३७ ॥
ಆಗ ಕುಂತೀಪುತ್ರನು ನಡುಕಟ್ಟನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಜನರನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ವೃತ್ರನಂತಿದ್ದ ಆ ಮಲ್ಲನನ್ನು ಭೀಮನು ಸವಾಲು ಹಾಕಿದನು.
4.15.38
जीमूतं नाम तं तत्र मल्लप्रख्यातविक्रमम् ।
कक्षे मल्लं गृहीत्वाऽथ ननाद बहु सिंहवत् ॥ ४.१५.३८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೆಸರಾದ ಜೀಮೂತ ಎಂಬ ಆ ಮಲ್ಲನನ್ನು ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಸಿಂಹದಂತೆ ಬಹಳ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
4.15.39
तावुभौ सुमहोत्साहावुभौ भीमपराक्रमौ ।
मत्ताविव महाकायौ वारणौ षष्ठिहायनौ ॥ ४.१५.३९ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು; ಇಬ್ಬರೂ ಭೀಮನ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವರು; ಮದೋನ್ಮತ್ತ, ದೊಡ್ಡ ದೇಹದ, ಅರವತ್ತು ವರ್ಷದ ಆನೆಗಳಂತೆ ಇದ್ದರು.
4.15.40
ततस्तौ नरशार्दूलौ बाहुयुद्धं समीयतु ।
वीरौ परमसंहृष्टावन्योन्यजयकाङ्क्षिणौ ॥ ४.१५.४० ॥
ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರಶಾರ್ದೂಲರು ಬಾಹುಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದರು; ಆ ವೀರರು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷದಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿದರು.
4.15.41
उभौ परमसंहृष्टौ बलेनातिबलावुभौ ।
अन्योन्यस्यान्तरं प्रेप्सू परस्परजयैषिणौ ॥ ४.१५.४१ ॥
ಇಬ್ಬರೂ ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷದಿಂದ, ಬಲದಲ್ಲಿ ಅತಿಬಲರಾಗಿ, ಒಬ್ಬರ ಅಂತರವನ್ನು (ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು) ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಪರಸ್ಪರ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿದರು.
4.15.42
कृतप्रतिकृतैश्चित्रैर्बाहुभिश्च सुसङ्कटैः ।
सन्निपातावधूतैश्च प्रमाथोन्मथनैस्तथा ॥ ४.१५.४२ ॥
ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರತಿದಾಳಿಗಳಿಂದ, ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ತೋಳುಗಳಿಂದ, ಡಿಕ್ಕಿಯಿಂದ ಝಾಡಿಸಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಥಿಸಿ ಎತ್ತಿ ಎಸೆದು (ಹೋರಾಡಿದರು).
4.15.43
क्षेपणैर्मुष्टिभिश्चैव वराहोद्धूतनिस्स्वनैः ।
तलैर्वज्रनिपातैश्च प्रसृष्टाभिस्तथैव च ॥ ४.१५.४३ ॥
ಎಸೆತಗಳಿಂದ, ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ, ಹಂದಿ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಾಗಿನ ಘರ್ಜನೆಯ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ, ಅಂಗೈ ಏಟುಗಳಿಂದ, ವಜ್ರಪಾತದಂತಹ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ, ಚಾಚಿದ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ — ಅದೇ ರೀತಿ.
4.15.44
शलाकानखपातैश्च पादोद्धूतैश्च दारुणैः ।
जानुभिश्चाश्मनिर्घोषैः शिरोभिश्चावघट्टनैः ॥ ४.१५.४४ ॥
ಚೂಪಾದ ಉಗುರಿನ ಪೆಟ್ಟುಗಳಿಂದ, ಕಾಲುಗಳ ಭಯಂಕರ ಒದೆತಗಳಿಂದ, ಮೊಣಕಾಲುಗಳಿಂದ, ಕಲ್ಲು ಢಿಕ್ಕಿಯಂತಹ ಶಬ್ದಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಲೆಗಳನ್ನು ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ.
4.15.45
तद्युद्धमभवद्धोरमशस्त्रं बाहुतेजसा ।
बलप्राणेन शूराणां समाजोत्सवसन्निधौ ॥ ४.१५.४५ ॥
ಆ ಯುದ್ಧ ಭಯಂಕರವಾಗಿತ್ತು; ಆಯುಧವಿಲ್ಲದೆ, ತೋಳುಗಳ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ, ವೀರರ ಬಲ-ಪ್ರಾಣದಿಂದ, ಉತ್ಸವ ಸಭೆಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ.
4.15.46
अरज्यत जनः सर्वः सोत्क्रुष्टनिनदोत्थितः ।
बलिनोः संयुगे राजन्वृत्रवासवयोरिव ॥ ४.१५.४६ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಜನರೂ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು; ಕೂಗು ಗರ್ಜನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದರು; ರಾಜನೇ, ಇಬ್ಬರು ಬಲಿಷ್ಠರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ — ವೃತ್ರ ಮತ್ತು ವಾಸವರಂತೆ.
4.15.47
प्रकर्षणाकर्षणयोरभ्याकर्षविकर्षणैः ।
आकर्षतुरथान्योन्यं जानुभिश्चापि जन्घतुः ॥ ४.१५.४७ ॥
ಎಳೆತ ಮತ್ತು ಸೆಳೆತಗಳ ತಂತ್ರಗಳಿಂದ, ಅತ್ತಿತ್ತ ಎಳೆಯುತ್ತ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಎಳೆದರು; ಮೊಣಕಾಲುಗಳಿಂದಲೂ ಹೊಡೆದರು.
4.15.48
ततः शब्देन महता भर्त्सयन्तौ परस्परम् ।
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ नियुद्धकुशलावुभौ।
बाहुभिः समसज्जेतामायसैः परिघैरिव ॥ ४.१५.४८ ॥
ಆಗ ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದದಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹಂಗಿಸುತ್ತ, ವಿಶಾಲ ಎದೆ ಮತ್ತು ಉದ್ದ ತೋಳುಗಳಿದ್ದ, ಕುಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಇಬ್ಬರೂ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗದೆಗಳಂತೆ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು.
4.15.49
उत्पपाताथ वेगेन मल्लं कक्षे गृहीतवान् ।
पार्श्वं निगृह्य हस्तेन पातयामास मल्लकम् ॥ ४.१५.४९ ॥
ನಂತರ ವೇಗದಿಂದ ಹಾರಿ ಮಲ್ಲನನ್ನು ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದನು. ಕೈಯಿಂದ ಅವನ ಪಕ್ಕೆಲುಬನ್ನು ಒತ್ತಿ ಮಲ್ಲನನ್ನು ಕೆಡವಿದನು.
4.15.50
चकर्ष दोर्भ्यामुत्पात्य भीमो मल्लममित्रहा ।
निनदं तमभिक्रोशञ्शार्दूल इव वारणम् ॥ ४.१५.५० ॥
ಶತ್ರುಘ್ನನಾದ ಭೀಮನು ಮಲ್ಲನನ್ನು ಎರಡು ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಎತ್ತಿ ಎಳೆದನು. ಹುಲಿ ಆನೆಯನ್ನು ಎಳೆಯುವಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಎಳೆದನು.
4.15.51
समुद्यम्य महाबाहुर्भ्रामयामास वीर्यवान् ।
ततो मल्लाश्च मत्स्याश्च विस्मयं चक्रिरे परम् ॥ ४.१५.५१ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ವೀರ್ಯವಂತ ಭೀಮನು ಅವನನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ತಿರುಗಿಸಿದನು. ಆಗ ಮಲ್ಲರು ಮತ್ತು ಮತ್ಸ್ಯರು ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು.
4.15.52
भ्रामयित्वा शतगुणं गतसत्वमचेतनम् ।
प्रत्यपिंषन्महाबाहुर्मल्लं भुवि वृकोदरः ॥ ४.१५.५२ ॥
ನೂರು ಬಾರಿ ತಿರುಗಿಸಿ ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದ, ಅಚೇತನನಾದ ಮಲ್ಲನನ್ನು ಮಹಾಬಾಹು ವೃಕೋದರನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಡಿದು ಕೆಡವಿದನು.
4.15.53
तस्मिन्विनिहते वीरे जीमूते लोकविश्रुते ।
विराटः परमं हर्षमगच्छद्वान्धवैः सह ॥ ४.१५.५३ ॥
ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಆ ವೀರ ಜೀಮೂತನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ವಿರಾಟನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಮ ಹರ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
4.15.54
प्रहर्षात्प्रददौ वित्तं बहु राज महामनाः ।
वललाय महारङ्गे यथा वैश्रवणस्तथा ॥ ४.१५.५४ ॥
ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಹಾಮನಸ್ಕನಾದ ರಾಜನು ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಆ ಮಹಾರಂಗದಲ್ಲಿ ಕುಬೇರನಂತೆ ಅವನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಉರುಳಾಡಿದನು.
4.15.55
एवं स सुबहून्मल्लान्पुरुषांश्च महाबलान् ।
विनिघ्नन्मत्स्यराजस्य प्रीतिमाहरदुत्तमाम् ॥ ४.१५.५५ ॥
ಹೀಗೆ ಅವನು ಅನೇಕ ಮಲ್ಲರನ್ನೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಪುರುಷರನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿ ಮತ್ಯರಾಜನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತಂದನು.
4.15.56
यदाऽस्य तुल्यः पुरुषो न कश्चितत्र विद्यते ।
ततो व्याघ्रैश्च सिंहैश्च द्विरदैश्चाप्ययोधयत् ॥ ४.१५.५६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಪುರುಷನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಾಗ, ಅವನು ಹುಲಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಿಂಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಹ ಹೋರಾಡಿದನು.
4.15.57
विराटेन प्रदत्तानि चित्राणि विविधानि च ।
स्थितेभ्यः पुरुषेभ्यश्च दत्त्वा द्रव्याणि जग्मिवान् ॥ ४.१५.५७ ॥
ವಿರಾಟನು ಕೊಟ್ಟ ವಿವಿಧ ವಿಚಿತ್ರ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಪುರುಷರಿಗೆ ನೀಡಿ ಅವನು ಹೊರಟುಹೋದನು.
4.15.58
पुनरन्तःपुरगतः स्त्रीणां मध्ये वृकोदरः ।
योध्यते स विराटस्य गजैः सिंहैर्महाबलैः ॥ ४.१५.५८ ॥
ಮತ್ತೆ ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ವೃಕೋದರನು ವಿರಾಟನ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಿಂಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಾನೆ.
4.15.59
बीभत्सुरपि गीतेन नृत्तेनापि च पाण्डवः ।
विराटं तोषयामास सर्वाश्चान्तःपुरस्त्रियः ॥ ४.१५.५९ ॥
ಬೀಭತ್ಸು ಅರ್ಜುನನೂ ಹಾಡು ಮತ್ತು ನೃತ್ಯದಿಂದ ವಿರಾಟನನ್ನು ಮತ್ತು ಅಂತಃಪುರದ ಎಲ್ಲ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.
4.15.60
अश्वैर्विनीतैर्जवनैस्तत्रतत्र समागतः ।
तोपयामास राजानं नकुलो नृपसत्तमम्।
तस्मै प्रदेयं प्रायच्छत्प्रीतो राजा धनं बहु ॥ ४.१५.६० ॥
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ತರಬೇತಾದ ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ನಕುಲನು ರಾಜರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮನಾದ ವಿರಾಟನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು. ಪ್ರೀತನಾದ ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
4.15.61
विनीतान्वृपभान्दृष्ट्वा सहदेवस्य चाभितः ।
धनं ददौ बहुविधं विराटः पुरुषर्षभः ॥ ४.१५.६१ ॥
ಸಹದೇವನ ಸುತ್ತಲಿನ ತರಬೇತಾದ ಹೋರಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿರಾಟನು ಅವನಿಗೆ ಬಹುವಿಧದ ಧನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
4.15.62
द्रौपदी प्रेक्ष्य तान्सर्वान्क्लिश्यमानान्महारथान् ।
नातिप्रीतमना राजन्निश्वासपरमाऽभवत् ॥ ४.१५.६२ ॥
ರಾಜನೇ, ಪೀಡಿತರಾದ ಆ ಮಹಾರಥರನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿ ದ್ರೌಪದಿ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
4.15.63
एवं ते न्यवसंस्तत्र प्रच्छन्नाः पुरुषर्षभाः ।
कर्माणि तस्य कुर्वाणा विराटनृपतेस्तदा ॥ ४.१५.६३ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು ಅಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದರು; ಆಗ ವಿರಾಟ ರಾಜನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.