Mahābhārata · Adhyāya 4.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.15.1
एवं विराटनगरे वसन्तः सत्यविक्रमाः ।
अत ऊर्ध्वं नरव्याघ्राः किमकुर्वत पाण्डवाः ॥ ४.१५.१ ॥
Was taten die Pāṇḍavas, Tiger unter den Menschen von wahrer Tapferkeit, nachdem sie so in der Stadt Virāṭa gewohnt hatten?
4.15.2
एवं ते न्यवसंस्तत्र प्रच्छन्नाः कुरुनन्दनाः ।
आराधयन्तो राजानां यदकुर्वत तच्छृणु ॥ ४.१५.२ ॥
So wohnten jene Wonnen der Kurus dort verborgen. Höre, was sie taten, um den König zu erfreuen.
4.15.3
युधिष्ठिरः सभास्तारः सभ्यानामभवत्प्रियः ।
तथैव च विराटस्य सपुत्रस्य विशांपते ॥ ४.१५.३ ॥
Yudhiṣṭhira wurde zum Schmuck der Versammlung und den Mitgliedern lieb; ebenso wurde er Virāṭa und seinem Sohn lieb, o Herr des Volkes.
4.15.4
स ह्यक्षहृदयज्ञस्तान्क्रीडयामास पाण्डवः ।
अक्षबद्धान्यथाकामं सूत्रबद्धानिव द्विजान् ॥ ४.१५.४ ॥
Jener Pāṇḍava, der das Herz der Würfel kannte, ließ sie nach Belieben spielen, wie an einem Faden gebundene Vögel, gebunden von den Würfeln.
4.15.5
अज्ञातं च विराटस्य विजित्य वसु धर्मराट् ।
भ्रातृभ्यः पुरुषव्याघ्रो यथेष्टं संप्रयच्छति ॥ ४.१५.५ ॥
Nachdem der König des Dharma den verborgenen Reichtum Virāṭas gewonnen hat, gibt dieser Tiger unter den Menschen ihn seinen Brüdern, wie sie es wünschen.
4.15.6
भीमसेनोपि मांसानि भक्ष्याणि विविधानि च ।
अतिसृष्टानि मत्स्येन विक्रीणन्निव भ्रातृषु ॥ ४.१५.६ ॥
Auch Bhīmasena verteilt die verschiedenen Fleischsorten und Speisen, die Matsya gesandt hat, unter den Brüdern, als verkaufe er sie.
4.15.7
वासांसि परिजीर्णानि लब्धान्यन्तःपुरेऽर्जुनः ।
विक्रीणन्निव सर्वेभ्यः पाण्डवेभ्यः प्रयच्छति ॥ ४.१५.७ ॥
Arjuna gibt die im Frauengemach erhaltenen abgetragenen Kleider allen Pāṇḍavas, als verkaufte er sie.
4.15.8
नकुलोपि धनं लब्ध्वा कृते कर्मणि वाजिनाम् ।
तुष्टे तस्मिन्नरपतौ पाण्डवेभ्यः प्रयच्छति ॥ ४.१५.८ ॥
Auch Nakula gibt, nachdem er für seine Arbeit an den Pferden Reichtum erhalten hat, den Pāṇḍavas davon, als jener Menschenherr zufrieden war.
4.15.9
सहदेवोपि गोपानां वेषमास्थाय पाण्डवः ।
दधि क्षीरं घृतं चैव पाण्डवेभ्यः प्रयच्छति ॥ ४.१५.९ ॥
Auch Sahadeva gibt, in der Gestalt eines Kuhhirten, Quark, Milch und Butterschmalz den Pāṇḍavas.
4.15.10
कृष्णा तु सर्वान्भ्रातॄंस्तान्निरीक्षन्ती तपस्विनी ।
यथा पुनरविज्ञाता तथा चरति भामिनी ॥ ४.१५.१० ॥
Kṛṣṇā aber, alle jene Brüder beobachtend, wandelt die asketische, strahlende Frau unerkannt umher.
4.15.11
एवं संभावयन्तस्ते तदाऽन्योन्यं महारथाः ।
विराटनगरे चेरुः पुनर्गर्भधृता इव ॥ ४.१५.११ ॥
So einander ehrend, bewegten sich jene großen Wagenkämpfer in der Stadt Virāṭa, als wären sie wieder im Mutterschoß getragen worden.
4.15.12
साशङ्का धार्तराष्ट्रस्य भयात्पाण्डुसुतास्तदा ।
प्रेक्षमाणास्तदा कृष्णामूपुश्छन्ना नराधिप ॥ ४.१५.१२ ॥
Aus Furcht vor Dhṛtarāṣṭras Sohn lebten die Söhne Pāṇḍus, besorgt und verborgen, dort und behüteten Kṛṣṇā, o Herr der Menschen.
4.15.13
अथ मासे चतुर्थे तु शङ्करस्य महोत्सवः ।
आसीत्समृद्धो मत्स्येषु पुरुषाणां सुसंमतः ॥ ४.१५.१३ ॥
Dann fand im vierten Monat bei den Matsyas ein großes Fest für Śaṅkara statt; es war prächtig und bei den Menschen sehr beliebt.
4.15.14
तत्र मल्लाः समापेतुर्दिग्भ्यो राजन्सहस्रशः ॥ ४.१५.१४ ॥
Dort, o König, versammelten sich Ringer aus allen Himmelsrichtungen zu Tausenden.
4.15.15
महाकाया महावीर्याः कालकेया इवासुराः ।
वीर्योन्मत्ता बलोदग्रा राज्ञा समभिपूजिताः ॥ ४.१५.१५ ॥
Großgewachsen und von großer Tapferkeit, den Asuras, den Kālakeyas, gleich, berauscht von ihrer Kraft und hochmütig durch ihre Stärke, wurden sie vom König geehrt.
4.15.16
सिंहस्कन्धकटिग्रीवाः स्ववदाता मनस्विनः ।
असकृल्लब्धलक्षास्ते रङ्गे पार्थिवसन्निधौ ॥ ४.१५.१६ ॥
Mit löwengleichen Schultern, Hüften und Hälsen, hellhäutig und hochgesinnt, hatten sie in der Arena vor dem König immer wieder ihr Ziel erreicht.
4.15.17
तेषामेको महानासीत्सर्वमल्लानथाह्वयत् ।
व्यावल्गमानो ददृशे गर्जितोद्गतिभिः स्थितः ॥ ४.१५.१७ ॥
Einer von ihnen war ein großer Mann; er forderte alle Ringer heraus. Man sah ihn stehen, hüpfend und brüllend.
4.15.18
वित्रस्तमनसः सर्वे मल्लास्ते हतचेतसः ।
अवाङ्भुखाश्च भीताश्च मल्लाश्चान्ये विचेतसः ॥ ४.१५.१८ ॥
Alle jene Ringer wurden im Herzen verängstigt und im Geist betäubt; mit gesenkten Gesichtern fürchteten sie sich, und auch die übrigen Ringer waren verwirrt.
4.15.19
व्यसुत्वमपरे चैव वाञ्छन्ति प्रतिविह्वलाः ।
गां प्रवेष्टुमथेच्छन्ति खं गन्तुमिव चोत्थिताः ॥ ४.१५.१९ ॥
Andere, völlig verwirrt, sehnten sich nach dem Tod; einige wollten in die Erde eindringen, und andere erhoben sich, als wollten sie in den Himmel gehen.
4.15.20
त्रस्ताः शान्ता विषणाङ्गा निःशब्दं विह्वलेक्षणाः ।
विराटराजमल्लास्ते भग्नदर्पा हतप्रभाः ॥ ४.१५.२० ॥
Verängstigt und niedergeschlagen, die Glieder erschlafft, die Augen verwirrt, verstummten die Ringer des Königs Virāṭa; ihr Stolz war gebrochen, ihr Glanz dahin.
4.15.21
मल्लेन्द्रनिहताः सर्वे न किंचित्प्रवदन्ति ते ।
मल्ल उद्वीक्ष्य तान्मल्लांस्रस्तान्वाक्यमुवाचह ॥ ४.१५.२१ ॥
Alle, die vom Herrn der Ringer niedergestreckt worden waren, sagten nichts. Da blickte jener Ringer auf die verängstigten Ringer und sprach diese Worte.
4.15.22
आगतं मल्लराजं मां कृत्स्ने पृथिविमण्डले ।
सिंहव्याघ्रगणैः सार्धं क्रीडन्तं विद्धि भूपते ॥ ४.१५.२२ ॥
Wisse, o König, dass ich der König der Ringer bin, der auf den ganzen Erdkreis gekommen ist und mit Löwen- und Tigerscharen spielt.
4.15.23
मल्लेन्द्रस्य वचः श्रुत्वा बलदर्पसमन्वितम् ।
विराटो वीक्ष्य तान्मल्लांस्त्रस्तान्वाक्यमुवाच ह ॥ ४.१५.२३ ॥
Als Virāṭa die Worte des Herrn der Ringer hörte, erfüllt vom Stolz auf seine Kraft, blickte er auf die verängstigten Ringer und sprach diese Worte.
4.15.24
अनेन सह मल्लेन को योद्धुं शक्तिमान्नरः ॥ ४.१५.२४ ॥
Welcher Mann ist imstande, mit diesem Ringer zu kämpfen?
4.15.25
इत्युक्तास्ते विराटेन सर्वे मल्ला विशांपते ।
तूष्णीमासंस्ततो राजा क्रोधाविष्ट उवाच ह ॥ ४.१५.२५ ॥
So angesprochen von Virāṭa, schwiegen alle Ringer, o Herr des Volkes. Dann sprach der vom Zorn ergriffene König.
4.15.26
ग्रामांश्च वेतनान्येपां मल्लानां हारयाम्यहम् ।
ततो युधिष्ठिरोऽवादीच्छ्रुत्वा मात्स्यपतेर्वचः ॥ ४.१५.२६ ॥
"Ich werde diesen Ringern ihre Dörfer und Löhne nehmen." Als Yudhiṣṭhira diese Worte des Herrn der Matsya hörte, sprach er.
4.15.27
अस्ति मल्लो महाराज मया दृष्टो युधिष्ठिरे ।
अनेन सह मल्लेन योद्धुं शक्नोति भूपते ॥ ४.१५.२७ ॥
"Großer König, ich habe in Yudhiṣṭhiras Stadt einen Ringer gesehen, der mit diesem Ringer kämpfen kann, o Herr der Erde."
4.15.28
योसौ मल्लो मया दृष्टः पूर्वं यौधिष्ठिरे पुरे ।
सोयं मल्लो वसत्येप राजंस्तव महानसे ॥ ४.१५.२८ ॥
"Dieser Ringer ist derselbe, den ich zuvor in Yudhiṣṭhiras Stadt sah; o König, er wohnt hier in deiner Küche."
4.15.29
युधिष्ठिरवचः श्रुत्वा व्यक्तमाहेति पार्थिवः ।
सोप्यथाहूयतां क्षिप्रं योद्धुं मल्लेन संप्रति ॥ ४.१५.२९ ॥
Als er Yudhiṣṭhiras Worte hörte, sagte der König klar: "Ruft ihn schnell herbei, jetzt gleich, um mit dem Ringer zu kämpfen."
4.15.30
भीमसेनो विराटेन आहूतश्चोदितस्तथा ।
योद्धुं ततोऽब्रवीद्वाक्यं योद्धुं शक्नोमि भूपते ॥ ४.१५.३० ॥
Von Virāṭa herbeigerufen und angespornt, sprach Bhīmasena da: "Herr der Erde, ich kann kämpfen."
4.15.31
नरेन्द्र ते प्रभावेन श्रिया शक्त्या च शासनात् ।
अनेन सह मल्लेन योद्धुं राजेन्द्र शक्नुयाम् ॥ ४.१५.३१ ॥
O Herr der Menschen, durch deine Macht, deinen Glanz und deine Stärke und auf deinen Befehl, o König der Könige, kann ich mit diesem Ringer kämpfen.
4.15.32
युधिष्ठिरकृतं ज्ञात्वा श्रिया तव विशांपते ।
महादेवस्य भक्त्या च तं मल्लं पातयाम्यहम् ॥ ४.१५.३२ ॥
O Herr des Volkes, da ich weiß, was Yudhiṣṭhira veranlasst hat, werde ich durch dein Glück und durch die Hingabe an Mahādeva jenen Ringer niederwerfen.
4.15.33
चोदितो भीमसेनस्तु मल्लमाहूय मण्डले ।
योद्धुं व्यवस्थितो वीरो रेणुं संमृज्य हस्तयोः।
मत्तो गज इवान्यं तु योद्धुं समुपचक्रमे ॥ ४.१५.३३ ॥
Angespornt rief Bhīmasena den Ringer herbei und trat in der Arena zum Kampf an; der Held wischte sich den Staub von den Händen und begann, wie ein wütender Elefant, mit dem anderen zu kämpfen.
4.15.34
अथ सूदेन तं मल्लं योधयामास मत्स्यराट्र ॥ ४.१५.३४ ॥
Da ließ der Koch (Bhīma verkleidet) jenen Ringer vor dem König der Matsya kämpfen.
4.15.35
नोद्यमानस्तदा भीमो दुःखेनेवाकरोन्मतिम् ।
न हि शक्नोम्यशक्तोपि प्रत्याख्यातुं नराधिपं ॥ ४.१५.३५ ॥
Obwohl angespornt, schien Bhīma sich mit Kummer zu entschließen; denn obwohl ich unfähig bin, kann ich jenen Herrn der Menschen nicht ablehnen.
4.15.36
ततः स पुरुषव्याघ्रः शार्दूलशिथिलं चरन् ।
प्रविवेश महारङ्गं विराटमभिहर्षयन् ॥ ४.१५.३६ ॥
Da betrat jener Tiger unter den Menschen, mit dem lockeren Gang eines Tigers schreitend, die große Arena und erfreute Virāṭa.
4.15.37
बवन्ध कक्षां कौन्तेयस्ततः संहर्षयञ्जनम् ।
ततस्तु वृत्रसङ्काशं भीमो मल्लं समाह्वयत् ॥ ४.१५.३७ ॥
Da band der Sohn Kuntīs seinen Lendenschurz und, das Volk erfreuend, rief Bhīma den Ringer, der Vṛtra glich, heraus.
4.15.38
जीमूतं नाम तं तत्र मल्लप्रख्यातविक्रमम् ।
कक्षे मल्लं गृहीत्वाऽथ ननाद बहु सिंहवत् ॥ ४.१५.३८ ॥
Dort ergriff er den Ringer namens Jīmūta, unter den Ringern berühmt für seine Tapferkeit, an der Hüfte und brüllte laut wie ein Löwe.
4.15.39
तावुभौ सुमहोत्साहावुभौ भीमपराक्रमौ ।
मत्ताविव महाकायौ वारणौ षष्ठिहायनौ ॥ ४.१५.३९ ॥
Beide waren überaus eifrig, beide besaßen Bhīmas Tapferkeit; rasend, großgewachsen, glichen sie zwei sechzigjährigen Elefanten.
4.15.40
ततस्तौ नरशार्दूलौ बाहुयुद्धं समीयतु ।
वीरौ परमसंहृष्टावन्योन्यजयकाङ्क्षिणौ ॥ ४.१५.४० ॥
Dann gerieten die beiden Tiger unter den Männern in einen Ringkampf; die Helden, überaus erfreut, begehrten jeweils den Sieg über den anderen.
4.15.41
उभौ परमसंहृष्टौ बलेनातिबलावुभौ ।
अन्योन्यस्यान्तरं प्रेप्सू परस्परजयैषिणौ ॥ ४.१५.४१ ॥
Beide überaus erfreut, beide an Kraft außerordentlich stark, jeder suchte die Blöße des anderen, jeder begehrte den Sieg über den anderen.
4.15.42
कृतप्रतिकृतैश्चित्रैर्बाहुभिश्च सुसङ्कटैः ।
सन्निपातावधूतैश्च प्रमाथोन्मथनैस्तथा ॥ ४.१५.४२ ॥
Mit wechselnden Gegenstößen und Gegenzügen, mit höchst gefährlichen Armen, mit durch Zusammenprall abgeschüttelten Griffen, und ebenso mit Umwälzen und Niederwerfen.
4.15.43
क्षेपणैर्मुष्टिभिश्चैव वराहोद्धूतनिस्स्वनैः ।
तलैर्वज्रनिपातैश्च प्रसृष्टाभिस्तथैव च ॥ ४.१५.४३ ॥
Mit Würfen, mit Fausthieben, mit dem Brüllen eines emporgehobenen Ebers, mit Handflächenschlägen, mit donnergleichen Schlägen und mit ausgestreckten Stößen; ebenso.
4.15.44
शलाकानखपातैश्च पादोद्धूतैश्च दारुणैः ।
जानुभिश्चाश्मनिर्घोषैः शिरोभिश्चावघट्टनैः ॥ ४.१५.४४ ॥
Mit Schlägen scharfer Nägel, mit den furchtbaren Fußtritten, mit Knien, mit krachenden Geräuschen wie aufeinanderprallender Steine und mit dem Zusammenstoßen der Köpfe.
4.15.45
तद्युद्धमभवद्धोरमशस्त्रं बाहुतेजसा ।
बलप्राणेन शूराणां समाजोत्सवसन्निधौ ॥ ४.१५.४५ ॥
Jener Kampf wurde furchtbar, waffenlos, durch die Kraft der Arme, durch die Lebenskraft der Helden, in Gegenwart der festlichen Versammlung.
4.15.46
अरज्यत जनः सर्वः सोत्क्रुष्टनिनदोत्थितः ।
बलिनोः संयुगे राजन्वृत्रवासवयोरिव ॥ ४.१५.४६ ॥
Alle Menschen erfreuten sich, erhoben sich mit Schreien und Gebrüll, o König, im Kampf der beiden Mächtigen, wie Vṛtra und Vāsava.
4.15.47
प्रकर्षणाकर्षणयोरभ्याकर्षविकर्षणैः ।
आकर्षतुरथान्योन्यं जानुभिश्चापि जन्घतुः ॥ ४.१५.४७ ॥
Mit den Griffen des Zerrens und Schleppens, hin und her reißend, zerrten die beiden einander, und sie schlugen auch mit den Knien.
4.15.48
ततः शब्देन महता भर्त्सयन्तौ परस्परम् ।
व्यूढोरस्कौ दीर्घभुजौ नियुद्धकुशलावुभौ।
बाहुभिः समसज्जेतामायसैः परिघैरिव ॥ ४.१५.४८ ॥
Dann, einander mit lautem Geschrei verhöhnend, beide breitbrüstig und langarmig und im Ringkampf geübt, umklammerten sie sich mit den Armen, als wären es eiserne Keulen.
4.15.49
उत्पपाताथ वेगेन मल्लं कक्षे गृहीतवान् ।
पार्श्वं निगृह्य हस्तेन पातयामास मल्लकम् ॥ ४.१५.४९ ॥
Dann sprang er mit Schwung empor, packte den Ringer an der Hüfte, drückte mit der Hand seine Seite und warf den Ringer zu Boden.
4.15.50
चकर्ष दोर्भ्यामुत्पात्य भीमो मल्लममित्रहा ।
निनदं तमभिक्रोशञ्शार्दूल इव वारणम् ॥ ४.१५.५० ॥
Bhīma, der Feindetöter, hob den Ringer mit beiden Armen empor und schleifte ihn, brüllend wie ein Tiger, der einen Elefanten schleift.
4.15.51
समुद्यम्य महाबाहुर्भ्रामयामास वीर्यवान् ।
ततो मल्लाश्च मत्स्याश्च विस्मयं चक्रिरे परम् ॥ ४.१५.५१ ॥
Der mächtige, tapfere Bhīma hob ihn empor und wirbelte ihn herum. Da gerieten die Ringer und die Matsyas in großes Staunen.
4.15.52
भ्रामयित्वा शतगुणं गतसत्वमचेतनम् ।
प्रत्यपिंषन्महाबाहुर्मल्लं भुवि वृकोदरः ॥ ४.१५.५२ ॥
Nachdem er ihn hundertmal herumgewirbelt hatte, schmetterte der mächtigarmige Vṛkodara den leblosen, bewusstlosen Ringer zu Boden.
4.15.53
तस्मिन्विनिहते वीरे जीमूते लोकविश्रुते ।
विराटः परमं हर्षमगच्छद्वान्धवैः सह ॥ ४.१५.५३ ॥
Als jener in der Welt berühmte Held Jīmūta erschlagen war, geriet Virāṭa zusammen mit seinen Verwandten in höchste Freude.
4.15.54
प्रहर्षात्प्रददौ वित्तं बहु राज महामनाः ।
वललाय महारङ्गे यथा वैश्रवणस्तथा ॥ ४.१५.५४ ॥
Aus Freude schenkte der großherzige König viel Reichtum, und in der großen Arena wälzte er sich vor Wonne, wie Vaiśravaṇa (Kubera).
4.15.55
एवं स सुबहून्मल्लान्पुरुषांश्च महाबलान् ।
विनिघ्नन्मत्स्यराजस्य प्रीतिमाहरदुत्तमाम् ॥ ४.१५.५५ ॥
So erschlug er viele Ringer und Männer von großer Kraft und bereitete dem König der Matsya höchste Freude.
4.15.56
यदाऽस्य तुल्यः पुरुषो न कश्चितत्र विद्यते ।
ततो व्याघ्रैश्च सिंहैश्च द्विरदैश्चाप्ययोधयत् ॥ ४.१५.५६ ॥
Als dort kein ihm gleicher Mann zu finden war, kämpfte er darauf auch mit Tigern, Löwen und Elefanten.
4.15.57
विराटेन प्रदत्तानि चित्राणि विविधानि च ।
स्थितेभ्यः पुरुषेभ्यश्च दत्त्वा द्रव्याणि जग्मिवान् ॥ ४.१५.५७ ॥
Nachdem er die von Virāṭa geschenkten wundersamen und vielfältigen Gaben an die dastehenden Männer verteilt hatte, ging er fort.
4.15.58
पुनरन्तःपुरगतः स्त्रीणां मध्ये वृकोदरः ।
योध्यते स विराटस्य गजैः सिंहैर्महाबलैः ॥ ४.१५.५८ ॥
Wiederum kämpft Vṛkodara im inneren Gemach inmitten der Frauen mit Virāṭas mächtigen Elefanten und Löwen.
4.15.59
बीभत्सुरपि गीतेन नृत्तेनापि च पाण्डवः ।
विराटं तोषयामास सर्वाश्चान्तःपुरस्त्रियः ॥ ४.१५.५९ ॥
Auch Bībhatsu, der Pāṇḍava, erfreute Virāṭa und alle Frauen des inneren Gemachs durch Gesang und Tanz.
4.15.60
अश्वैर्विनीतैर्जवनैस्तत्रतत्र समागतः ।
तोपयामास राजानं नकुलो नृपसत्तमम्।
तस्मै प्रदेयं प्रायच्छत्प्रीतो राजा धनं बहु ॥ ४.१५.६० ॥
Mit gut abgerichteten, schnellen Pferden, die von hier und dort herbeigekommen waren, erfreute Nakula den König Virāṭa, den besten der Könige. Erfreut gab ihm der König viel Reichtum.
4.15.61
विनीतान्वृपभान्दृष्ट्वा सहदेवस्य चाभितः ।
धनं ददौ बहुविधं विराटः पुरुषर्षभः ॥ ४.१५.६१ ॥
Als Virāṭa, der Stier unter den Männern, die wohlgeübten Stiere rings um Sahadeva sah, gab er ihm Reichtümer vielerlei Art.
4.15.62
द्रौपदी प्रेक्ष्य तान्सर्वान्क्लिश्यमानान्महारथान् ।
नातिप्रीतमना राजन्निश्वासपरमाऽभवत् ॥ ४.१५.६२ ॥
Als Draupadī all die großen Wagenkämpfer leiden sah, o König, war sie nicht froh gestimmt und seufzte tief.
4.15.63
एवं ते न्यवसंस्तत्र प्रच्छन्नाः पुरुषर्षभाः ।
कर्माणि तस्य कुर्वाणा विराटनृपतेस्तदा ॥ ४.१५.६३ ॥
So lebten jene Stiere unter den Männern dort verborgen und verrichteten damals die Arbeiten König Virāṭas.