Mahābhārata · Adhyāya 4.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.17.1
एवमुक्ताऽनवद्याङ्गी कीचकेन दुरात्मना ।
द्रौपदी तमुवाचेदं सैरन्ध्रीवेषधारिणी ॥ ४.१७.१ ॥
Cuando el perverso Kīcaka habló así, Draupadī, de miembros sin tacha, vestida con el atuendo de una sirvienta, le dijo esto:
4.17.2
अप्रार्थनीयामिहं मां सूतपुत्राभिमन्यसे ।
निहीनवर्णां सैरेन्ध्रीं बीभत्सां केशकारिणीम् ॥ ४.१७.२ ॥
Hijo de auriga, aspiras a mí, que no soy digna de ser deseada aquí: soy una sirvienta de baja casta, repugnante, peinadora de cabellos.
4.17.3
परदाराऽस्मि भद्रं ते न युक्तं तव सांप्रतम् ।
दयिताः प्राणिनां दारा धर्मं समनुचिन्तय ॥ ४.१७.३ ॥
Soy la esposa de otro. Que te vaya bien. Esto no te conviene ahora. Las esposas son queridas para los seres vivos; reflexiona sobre el dharma.
4.17.4
परदारे न ते बुद्धिर्जातु कार्या कथंचन ।
विवर्जनं ह्यकार्याणामेतत्सुपुरुषव्रतम् ॥ ४.१७.४ ॥
Que tu mente nunca se dirija de ningún modo hacia la mujer de otro; abstenerse de actos indebidos es precisamente el voto del hombre virtuoso.
4.17.5
मिथ्याभिगृध्नो हि नरः पापात्मा मोहमास्थितः ।
अयशः प्राप्नुयाद्धोरं महद्वा प्राप्नुयाद्भयम् ॥ ४.१७.५ ॥
El hombre de alma pecadora, ávido de lo falso y presa de la ofuscación, obtendrá una terrible infamia, o obtendrá un gran temor.
4.17.6
एवमुक्तस्तु सैरन्ध्र्या कीचकः काममोहितः ।
जानन्नपि सुदुर्बुद्धिः परदाराभिमर्शने ॥ ४.१७.६ ॥
Aunque la sirvienta había hablado así, Kīcaka, ofuscado por el deseo, de pésimo entendimiento, sabiéndolo bien, persistió en tocar a la mujer de otro.
4.17.7
दोषान्बहून्प्राणहरान्सर्वलोकविगर्हितान् ।
प्रोवाचेदं सुदुर्बुद्धिर्द्रौपदीमजितेन्द्रियः ॥ ४.१७.७ ॥
Aquel de mente perversa y sentidos sin control enumeró muchas faltas que destruyen la vida y son censuradas por todos los mundos, y habló así a Draupadī.
4.17.8
नार्हस्येवं वरारोहे प्रत्याख्यातुं वरानने ।
मां मन्मथसमाविष्टं त्वत्कृते चारुहासिनि ॥ ४.१७.८ ॥
No te corresponde, oh de bellas caderas, oh de bello rostro, rechazarme así por tu causa, a mí, dominado por el deseo, oh de dulce sonrisa.
4.17.9
प्रत्याख्याय च मां भीरु वशगं प्रियवादिनम् ।
नूनं त्वमसितापाङ्गि पश्चात्तापं करिष्यसि ॥ ४.१७.९ ॥
Tras rechazarme a mí, oh temerosa, que me someto y hablo con dulzura, sin duda después sentirás remordimiento, oh de ojos oscuros.
4.17.10
अहं हि सुभ्रु राज्यस्य कृत्स्नस्यास्य सुमध्यमे ।
प्रभुर्वासयिता चैव वीर्ये चाप्रतिमः क्षितौ ॥ ४.१७.१० ॥
Pues yo, oh de hermosas cejas, oh de cintura esbelta, soy el señor de todo este reino y quien lo hace habitable, y en valor no tengo igual sobre la tierra.
4.17.11
पृथिव्यां मत्समो नास्ति कश्चिदन्यः पुमानिह ।
रूपयौवनसौभाग्यैर्भोगैश्चानुत्तमैः शुभैः ॥ ४.१७.११ ॥
En la tierra no hay aquí otro hombre igual a mí, dotado de belleza, juventud, fortuna y placeres incomparables y auspiciosos.
4.17.12
सर्वकामसमृद्धेषु भोगेष्वनुपमेष्विह ।
भोक्तव्येषु च कल्याणि कस्माद्दास्ये रता ह्यसि ॥ ४.१७.१२ ॥
Oh auspiciosa, aquí hay placeres abundantes en todos los deseos, incomparables y dignos de disfrutarse; ¿por qué estás entregada a una sirvienta?
4.17.13
मया दत्तमिदं राज्यं स्वामिन्यसि शुभानने ।
भजस्व मां वरारोहे भुङ्क्ष्वं भोगाननुत्तमान् ॥ ४.१७.१३ ॥
Te he dado este reino; tú eres su señora, oh de bello rostro. Acéptame, oh de bellas caderas, y disfruta de los placeres incomparables.
4.17.14
एवमुक्ता तु सा साध्वी कीचकेनाशुभं वचः ।
कीचकं प्रत्युवाचेदं गर्हयन्त्यस्य तद्वचः ॥ ४.१७.१४ ॥
Así interpelada por Kīcaka con aquellas palabras indecorosas, la virtuosa, reprochando sus palabras, le dijo esto a Kīcaka.
4.17.15
मा सूतपुत्र मुह्यस्व माऽद्य त्यक्ष्यस्व जीवितम् ।
जानीहि पञ्चभिर्घोरैर्नित्यं मामभिरक्षिताम् ॥ ४.१७.१५ ॥
No te dejes llevar por la ilusión, hijo de un auriga; no pierdas la vida hoy. Sabe que siempre estoy protegida por cinco terribles seres.
4.17.16
न चाप्यहं त्वया लभ्या गन्धर्वाः पतयो मम ।
ते त्वां निहन्युः कुपिताः साध्वलं मा व्यनीनशः ॥ ४.१७.१६ ॥
Tampoco puedo ser obtenida por ti; los Gandharvas son mis esposos. Enfurecidos, te matarían. Basta; no te arruines.
4.17.17
अशक्यरूपं पुरुषैरध्वानं गन्तुमिच्छसि ॥ ४.१७.१७ ॥
Deseas recorrer un camino imposible para los hombres.
4.17.18
यथा निश्चेतनो बालः कूलस्थः कूलमुत्तरम् ।
तर्तुमिच्छति मन्दात्मा तथा त्वं कर्तुमिच्छसि ॥ ४.१७.१८ ॥
Como un niño insensato y necio que, de pie en la orilla, quiere nadar hasta la otra orilla, así quieres tú hacer esto.
4.17.19
अन्तर्महीं वा यदि वोर्ध्वमुत्पतेः समुद्रपारं यदि वा प्र ।
तथापि तेषां न विमोक्षमर्हसि प्रमाथिनो देवसुता हि खेचराः ॥ ४.१७.१९ ॥
Aunque te internes bajo la tierra, vueles hacia arriba o huyas al otro lado del océano, no escaparás de ellos, pues son hijos de los dioses, violentos, que recorren los cielos.
4.17.20
त्वं कालरात्रीमिव कश्चिदातुरः किं मां दृढं पार्थयसेऽद्य ।
किं मातुरङ्के शयितो यथा शिशुश्चन्द्रं जिघृक्षुरिव मन्यस ॥ ४.१७.२० ॥
Como alguien atormentado como por la noche de la muerte, ¿por qué me deseas con tanta fuerza hoy? Piensas como un niño tendido en el regazo de su madre que quisiera atrapar la luna.
4.17.21
तेषां प्रियां प्रार्थयतो न ते भुवि गत्वा दिवं वा शरणं भ ।
न वर्तते कीचक ते दृशा शुभं या तेन संजीवनमर्थयेत सा ॥ ४.१७.२१ ॥
Tú que deseas a su amada no hallarás refugio en la tierra, ni aunque vayas al cielo. Kīcaka, no hay nada propicio en tu mirada; tampoco lo hay en la mujer que buscara de ti la vida.