Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 4.17

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

4.17.1

एवमुक्ताऽनवद्याङ्गी कीचकेन दुरात्मना ।
द्रौपदी तमुवाचेदं सैरन्ध्रीवेषधारिणी ॥ ४.१७.१ ॥

ਦੁਰਾਤਮਾ ਕੀਚਕ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਸੈਰੰਧਰੀ ਦਾ ਵੇਸ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲੀ।

4.17.2

अप्रार्थनीयामिहं मां सूतपुत्राभिमन्यसे ।
निहीनवर्णां सैरेन्ध्रीं बीभत्सां केशकारिणीम् ॥ ४.१७.२ ॥

ਸੂਤਪੁੱਤਰ, ਇੱਥੇ ਚਾਹੁਣ ਯੋਗ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਨੀਵੇਂ ਵਰਣ ਦੀ ਸੈਰੰਧਰੀ, ਘਿਣਾਉਣੀ ਅਤੇ ਵਾਲ ਸਜਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ।

4.17.3

परदाराऽस्मि भद्रं ते न युक्तं तव सांप्रतम् ।
दयिताः प्राणिनां दारा धर्मं समनुचिन्तय ॥ ४.१७.३ ॥

ਮੈਂ ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਹਾਂ। ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਸੋਚ।

4.17.4

परदारे न ते बुद्धिर्जातु कार्या कथंचन ।
विवर्जनं ह्यकार्याणामेतत्सुपुरुषव्रतम् ॥ ४.१७.४ ॥

ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਵੱਲ ਤੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਅਕਾਰਜਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਹੀ ਸਤਪੁਰਖ ਦਾ ਵਰਤ ਹੈ।

4.17.5

मिथ्याभिगृध्नो हि नरः पापात्मा मोहमास्थितः ।
अयशः प्राप्नुयाद्धोरं महद्वा प्राप्नुयाद्भयम् ॥ ४.१७.५ ॥

ਝੂਠੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਲੋਭੀ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ ਭਿਆਨਕ ਬਦਨਾਮੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵੱਡਾ ਭੈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

4.17.6

एवमुक्तस्तु सैरन्ध्र्या कीचकः काममोहितः ।
जानन्नपि सुदुर्बुद्धिः परदाराभिमर्शने ॥ ४.१७.६ ॥

ਸੈਰੰਧਰੀ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ ਵੀ, ਕਾਮ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਕੀਚਕ, ਅਤਿ ਦੁਰਬੁੱਧੀ ਨਾਲ, ਜਾਣਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਵੀ ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ।

4.17.7

दोषान्बहून्प्राणहरान्सर्वलोकविगर्हितान् ।
प्रोवाचेदं सुदुर्बुद्धिर्द्रौपदीमजितेन्द्रियः ॥ ४.१७.७ ॥

ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਦੁਸ਼ਟਬੁੱਧੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਤ, ਪ੍ਰਾਣ ਹਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਗਿਣਾ ਕੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।

4.17.8

नार्हस्येवं वरारोहे प्रत्याख्यातुं वरानने ।
मां मन्मथसमाविष्टं त्वत्कृते चारुहासिनि ॥ ४.१७.८ ॥

ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਕਾਮਦੇਵ ਨਾਲ ਵਿਆਕੁਲ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੁਕਰਾਉਣਾ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੋਭਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮਿੱਠੀ ਹੱਸਣ ਵਾਲੀ।

4.17.9

प्रत्याख्याय च मां भीरु वशगं प्रियवादिनम् ।
नूनं त्वमसितापाङ्गि पश्चात्तापं करिष्यसि ॥ ४.१७.९ ॥

ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਮੈਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਕੇ, ਹੇ ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਤੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਛਤਾਵੇਂਗੀ।

4.17.10

अहं हि सुभ्रु राज्यस्य कृत्स्नस्यास्य सुमध्यमे ।
प्रभुर्वासयिता चैव वीर्ये चाप्रतिमः क्षितौ ॥ ४.१७.१० ॥

ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਭਰਵੱਟਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦਾ ਮੈਂ ਹੀ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਵਸਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ।

4.17.11

पृथिव्यां मत्समो नास्ति कश्चिदन्यः पुमानिह ।
रूपयौवनसौभाग्यैर्भोगैश्चानुत्तमैः शुभैः ॥ ४.१७.११ ॥

ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪੁਰਸ਼ ਨਹੀਂ; ਰੂਪ, ਜਵਾਨੀ, ਸੁਭਾਗ ਅਤੇ ਉੱਤਮ, ਸ਼ੁਭ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ।

4.17.12

सर्वकामसमृद्धेषु भोगेष्वनुपमेष्विह ।
भोक्तव्येषु च कल्याणि कस्माद्दास्ये रता ह्यसि ॥ ४.१७.१२ ॥

ਹੇ ਕਲਿਆਣੀ, ਇੱਥੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬੇਮਿਸਾਲ, ਭੋਗਣ ਯੋਗ ਭੋਗ ਹੁੰਦਿਆਂ ਤੂੰ ਦਾਸੀ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਰੁੱਝੀ ਹੋਈ ਹੈਂ?

4.17.13

मया दत्तमिदं राज्यं स्वामिन्यसि शुभानने ।
भजस्व मां वरारोहे भुङ्क्ष्वं भोगाननुत्तमान् ॥ ४.१७.१३ ॥

ਮੈਂ ਇਹ ਰਾਜ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਇਸ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈਂ। ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਅਪਣਾ; ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਭੋਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਣ।

4.17.14

एवमुक्ता तु सा साध्वी कीचकेनाशुभं वचः ।
कीचकं प्रत्युवाचेदं गर्हयन्त्यस्य तद्वचः ॥ ४.१७.१४ ॥

ਕੀਚਕ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਕਹੇ ਤਾਂ ਉਸ ਸਾਧਵੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕੀਚਕ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।

4.17.15

मा सूतपुत्र मुह्यस्व माऽद्य त्यक्ष्यस्व जीवितम् ।
जानीहि पञ्चभिर्घोरैर्नित्यं मामभिरक्षिताम् ॥ ४.१७.१५ ॥

ਹੇ ਸੂਤਪੁੱਤਰ, ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪੈ; ਅੱਜ ਹੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਾ ਗੁਆ। ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਪੰਜ ਭਿਆਨਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮੈਂ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਾਂ।

4.17.16

न चाप्यहं त्वया लभ्या गन्धर्वाः पतयो मम ।
ते त्वां निहन्युः कुपिताः साध्वलं मा व्यनीनशः ॥ ४.१७.१६ ॥

ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਗੰਧਰਵ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਹਨ। ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ। ਬੱਸ, ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋ।

4.17.17

अशक्यरूपं पुरुषैरध्वानं गन्तुमिच्छसि ॥ ४.१७.१७ ॥

ਤੂੰ ਉਸ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਚੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।

4.17.18

यथा निश्चेतनो बालः कूलस्थः कूलमुत्तरम् ।
तर्तुमिच्छति मन्दात्मा तथा त्वं कर्तुमिच्छसि ॥ ४.१७.१८ ॥

ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮੂਰਖ, ਬੇਸੁੱਧ ਬੱਚਾ ਕਿਨਾਰੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਪਾਰਲੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੱਕ ਤੈਰ ਕੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।

4.17.19

अन्तर्महीं वा यदि वोर्ध्वमुत्पतेः समुद्रपारं यदि वा प्र ।
तथापि तेषां न विमोक्षमर्हसि प्रमाथिनो देवसुता हि खेचराः ॥ ४.१७.१९ ॥

ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਂ, ਉੱਪਰ ਉੱਡ ਜਾਵੇਂ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਰ ਭੱਜ ਜਾਵੇਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਂਗਾ; ਉਹ ਦੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।

4.17.20

त्वं कालरात्रीमिव कश्चिदातुरः किं मां दृढं पार्थयसेऽद्य ।
किं मातुरङ्के शयितो यथा शिशुश्चन्द्रं जिघृक्षुरिव मन्यस ॥ ४.१७.२० ॥

ਮੌਤ ਦੀ ਰਾਤ ਵਰਗੇ ਦੁੱਖੀ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਇੰਨੀ ਪੱਕੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲੇਟਿਆ ਬੱਚਾ ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਫੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ।

4.17.21

तेषां प्रियां प्रार्थयतो न ते भुवि गत्वा दिवं वा शरणं भ ।
न वर्तते कीचक ते दृशा शुभं या तेन संजीवनमर्थयेत सा ॥ ४.१७.२१ ॥

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਜਾ ਕੇ ਵੀ ਸ਼ਰਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ। ਕੀਚਕ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਜੀਵਨਦਾਨ ਮੰਗੇ, ਉਹ ਵੀ ਏਦਾਂ ਹੀ ਹੈ।