ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.17.1
एवमुक्ताऽनवद्याङ्गी कीचकेन दुरात्मना ।
द्रौपदी तमुवाचेदं सैरन्ध्रीवेषधारिणी ॥ ४.१७.१ ॥
ದುರಾತ್ಮ ಕೀಚಕನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ನಿರ್ದೋಷ ಅಂಗಗಳ ದ್ರೌಪದಿ, ಸೈರಂಧ್ರಿಯ ವೇಷ ಧರಿಸಿದವಳಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
4.17.2
अप्रार्थनीयामिहं मां सूतपुत्राभिमन्यसे ।
निहीनवर्णां सैरेन्ध्रीं बीभत्सां केशकारिणीम् ॥ ४.१७.२ ॥
ಸೂತಪುತ್ರನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಬಯಸಲು ಅಯೋಗ್ಯಳಾದ ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವೆ. ನಾನು ಕೀಳು ವರ್ಣದ ಸೈರಂಧ್ರಿ, ಅಸಹ್ಯಳು, ಕೂದಲು ಅಲಂಕರಿಸುವವಳು.
4.17.3
परदाराऽस्मि भद्रं ते न युक्तं तव सांप्रतम् ।
दयिताः प्राणिनां दारा धर्मं समनुचिन्तय ॥ ४.१७.३ ॥
ನಾನು ಪರಸ್ತ್ರೀ. ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಈಗ ಇದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯರು ಪ್ರಿಯರು; ಧರ್ಮವನ್ನು ಚಿಂತಿಸು.
4.17.4
परदारे न ते बुद्धिर्जातु कार्या कथंचन ।
विवर्जनं ह्यकार्याणामेतत्सुपुरुषव्रतम् ॥ ४.१७.४ ॥
ಪರಸ್ತ್ರೀಯ ಕಡೆಗೆ ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಎಂದಿಗೂ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಿರುಗಬಾರದು. ಅಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದೇ ಸತ್ಪುರುಷರ ವ್ರತ.
4.17.5
मिथ्याभिगृध्नो हि नरः पापात्मा मोहमास्थितः ।
अयशः प्राप्नुयाद्धोरं महद्वा प्राप्नुयाद्भयम् ॥ ४.१७.५ ॥
ಸುಳ್ಳಾದ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಪಾಪಾತ್ಮ ಮನುಷ್ಯನು ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಭಯಂಕರ ಅಪಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡ ಭಯವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
4.17.6
एवमुक्तस्तु सैरन्ध्र्या कीचकः काममोहितः ।
जानन्नपि सुदुर्बुद्धिः परदाराभिमर्शने ॥ ४.१७.६ ॥
ಸೈರಂಧ್ರಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರೂ, ಕಾಮದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದ ಕೀಚಕನು, ಅತಿ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ, ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ.
4.17.7
दोषान्बहून्प्राणहरान्सर्वलोकविगर्हितान् ।
प्रोवाचेदं सुदुर्बुद्धिर्द्रौपदीमजितेन्द्रियः ॥ ४.१७.७ ॥
ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲದ ಆ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯವನು, ಸರ್ವಲೋಕನಿಂದ ನಿಂದಿತವಾದ, ಪ್ರಾಣಹಾನಿ ಮಾಡುವ ಅನೇಕ ದೋಷಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ದ್ರೌಪದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
4.17.8
नार्हस्येवं वरारोहे प्रत्याख्यातुं वरानने ।
मां मन्मथसमाविष्टं त्वत्कृते चारुहासिनि ॥ ४.१७.८ ॥
ಓ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಓ ಸುಂದರ ಮುಖದವಳೇ, ಮನ್ಮಥನಿಂದ ಆವೃತನಾದ ನನ್ನನ್ನು, ನಿನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ಹೀಗೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ, ಓ ಮಧುರ ನಗೆಯವಳೇ.
4.17.9
प्रत्याख्याय च मां भीरु वशगं प्रियवादिनम् ।
नूनं त्वमसितापाङ्गि पश्चात्तापं करिष्यसि ॥ ४.१७.९ ॥
ಓ ಭೀರುವೇ, ವಶನಾಗಿ ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ನನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಓ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣಿನವಳೇ, ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೀನು ನಂತರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುವೆ.
4.17.10
अहं हि सुभ्रु राज्यस्य कृत्स्नस्यास्य सुमध्यमे ।
प्रभुर्वासयिता चैव वीर्ये चाप्रतिमः क्षितौ ॥ ४.१७.१० ॥
ಓ ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬಿನವಳೇ, ಓ ಸಣ್ಣ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ನಾನೇ ಒಡೆಯನು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನೆಲೆಸುವಂತೆ ಮಾಡುವವನು; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಮಾನರಿಲ್ಲ.
4.17.11
पृथिव्यां मत्समो नास्ति कश्चिदन्यः पुमानिह ।
रूपयौवनसौभाग्यैर्भोगैश्चानुत्तमैः शुभैः ॥ ४.१७.११ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ಪುರುಷನೂ ಇಲ್ಲ; ರೂಪ, ಯೌವನ, ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಶುಭ ಭೋಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನು ನಾನು.
4.17.12
सर्वकामसमृद्धेषु भोगेष्वनुपमेष्विह ।
भोक्तव्येषु च कल्याणि कस्माद्दास्ये रता ह्यसि ॥ ४.१७.१२ ॥
ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಇಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ, ಅನುಪಮ, ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದ ಭೋಗಗಳಿರುವಾಗ, ನೀನು ಏಕೆ ದಾಸನಲ್ಲಿ ಅನುರಕ್ತಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ?
4.17.13
मया दत्तमिदं राज्यं स्वामिन्यसि शुभानने ।
भजस्व मां वरारोहे भुङ्क्ष्वं भोगाननुत्तमान् ॥ ४.१७.१३ ॥
ಈ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ; ನೀನೇ ಇದರ ಒಡತಿ, ಸುಂದರ ಮುಖದವಳೇ. ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು.
4.17.14
एवमुक्ता तु सा साध्वी कीचकेनाशुभं वचः ।
कीचकं प्रत्युवाचेदं गर्हयन्त्यस्य तद्वचः ॥ ४.१७.१४ ॥
ಕೀಚಕನು ಹೀಗೆ ಅಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಲು, ಆ ಸಾಧ್ವಿ ಅವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾ ಕೀಚಕನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
4.17.15
मा सूतपुत्र मुह्यस्व माऽद्य त्यक्ष्यस्व जीवितम् ।
जानीहि पञ्चभिर्घोरैर्नित्यं मामभिरक्षिताम् ॥ ४.१७.१५ ॥
ಸೂತಪುತ್ರನೇ, ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬೇಡ; ಇಂದೇ ನಿನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ಭಯಂಕರರಾದ ಐವರಿಂದ ನಾನು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
4.17.16
न चाप्यहं त्वया लभ्या गन्धर्वाः पतयो मम ।
ते त्वां निहन्युः कुपिताः साध्वलं मा व्यनीनशः ॥ ४.१७.१६ ॥
ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಿಗುವವಳಲ್ಲ; ಗಂಧರ್ವರೇ ನನ್ನ ಪತಿಗಳು. ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಸಾಕು, ನಾಶವಾಗಬೇಡ.
4.17.17
अशक्यरूपं पुरुषैरध्वानं गन्तुमिच्छसि ॥ ४.१७.१७ ॥
ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೋಗಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
4.17.18
यथा निश्चेतनो बालः कूलस्थः कूलमुत्तरम् ।
तर्तुमिच्छति मन्दात्मा तथा त्वं कर्तुमिच्छसि ॥ ४.१७.१८ ॥
ಮೂರ್ಖ ಮತ್ತು ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಬಾಲಕನು ದಡದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಆಚೆಯ ದಡಕ್ಕೆ ಈಜಲು ಬಯಸುವಂತೆ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
4.17.19
अन्तर्महीं वा यदि वोर्ध्वमुत्पतेः समुद्रपारं यदि वा प्र ।
तथापि तेषां न विमोक्षमर्हसि प्रमाथिनो देवसुता हि खेचराः ॥ ४.१७.१९ ॥
ನೀನು ಭೂಮಿಯ ಒಳಗೆ ಹೋದರೂ, ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿದರೂ, ಸಮುದ್ರದ ಆಚೆಗೆ ಓಡಿದರೂ, ಅವರಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆಯಲಾರೆ; ಅವರು ಉಪದ್ರವಿ ದೇವಪುತ್ರರು, ಆಕಾಶಚಾರಿಗಳು.
4.17.20
त्वं कालरात्रीमिव कश्चिदातुरः किं मां दृढं पार्थयसेऽद्य ।
किं मातुरङ्के शयितो यथा शिशुश्चन्द्रं जिघृक्षुरिव मन्यस ॥ ४.१७.२० ॥
ಮೃತ್ಯುರಾತ್ರಿಯಂತೆ ಪೀಡಿತನಂತಿರುವ ನೀನು ಇಂದು ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ದೃಢವಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ? ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ ಮಗು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಹಿಡಿಯಬಯಸುವಂತೆ ನೀನು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
4.17.21
तेषां प्रियां प्रार्थयतो न ते भुवि गत्वा दिवं वा शरणं भ ।
न वर्तते कीचक ते दृशा शुभं या तेन संजीवनमर्थयेत सा ॥ ४.१७.२१ ॥
ಅವರ ಪ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಬಯಸುವ ನಿನಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯಾಗಲಿ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರೂ ಆಗಲಿ ಆಶ್ರಯ ಸಿಗದು. ಕೀಚಕ, ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಶುಭವಿಲ್ಲ; ಅವನಿಂದ ಜೀವದಾನ ಬಯಸುವ ಸ್ತ್ರೀಯೂ ಹಾಗೆಯೇ.