Mahābhārata · Adhyāya 4.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.17.1
एवमुक्ताऽनवद्याङ्गी कीचकेन दुरात्मना ।
द्रौपदी तमुवाचेदं सैरन्ध्रीवेषधारिणी ॥ ४.१७.१ ॥
Als der boshafte Kīcaka so gesprochen hatte, sprach Draupadī mit makellosen Gliedern, in der Gestalt einer Dienerin, zu ihm:
4.17.2
अप्रार्थनीयामिहं मां सूतपुत्राभिमन्यसे ।
निहीनवर्णां सैरेन्ध्रीं बीभत्सां केशकारिणीम् ॥ ४.१७.२ ॥
Sohn des Wagenlenkers, du begehrst mich, die ich hier nicht begehrt werden darf: Ich bin eine Dienerin niederer Herkunft, abstoßend, eine Haarkämmerin.
4.17.3
परदाराऽस्मि भद्रं ते न युक्तं तव सांप्रतम् ।
दयिताः प्राणिनां दारा धर्मं समनुचिन्तय ॥ ४.१७.३ ॥
Ich bin die Frau eines anderen. Möge dir Glück beschieden sein. Dies geziemt dir jetzt nicht. Frauen sind den Lebewesen teuer; bedenke das Dharma.
4.17.4
परदारे न ते बुद्धिर्जातु कार्या कथंचन ।
विवर्जनं ह्यकार्याणामेतत्सुपुरुषव्रतम् ॥ ४.१७.४ ॥
Deine Gesinnung soll sich niemals auf die Frau eines anderen richten; sich von Unrecht fernzuhalten, ist eben das Gelübde des guten Mannes.
4.17.5
मिथ्याभिगृध्नो हि नरः पापात्मा मोहमास्थितः ।
अयशः प्राप्नुयाद्धोरं महद्वा प्राप्नुयाद्भयम् ॥ ४.१७.५ ॥
Der sündhafte Mann, gierig nach dem Falschen und im Wahn befangen, wird schreckliche Schande erlangen oder große Furcht erfahren.
4.17.6
एवमुक्तस्तु सैरन्ध्र्या कीचकः काममोहितः ।
जानन्नपि सुदुर्बुद्धिः परदाराभिमर्शने ॥ ४.१७.६ ॥
Obwohl die Dienerin so gesprochen hatte, blieb Kīcaka, vom Begehren verblendet und von äußerst böser Gesinnung, obwohl er es wusste, dabei, die Frau eines anderen zu berühren.
4.17.7
दोषान्बहून्प्राणहरान्सर्वलोकविगर्हितान् ।
प्रोवाचेदं सुदुर्बुद्धिर्द्रौपदीमजितेन्द्रियः ॥ ४.१७.७ ॥
Der böse Gesinnte, dessen Sinne ungezügelt waren, zählte viele lebensvernichtende Fehler auf, die von allen Welten verurteilt werden, und sprach so zu Draupadī.
4.17.8
नार्हस्येवं वरारोहे प्रत्याख्यातुं वरानने ।
मां मन्मथसमाविष्टं त्वत्कृते चारुहासिनि ॥ ४.१७.८ ॥
Du solltest mich, o Schönhüftige, o Schönantlitzige, den vom Liebesgott Ergriffenen, um deinetwillen nicht so zurückweisen, o Liebliche mit süßem Lächeln.
4.17.9
प्रत्याख्याय च मां भीरु वशगं प्रियवादिनम् ।
नूनं त्वमसितापाङ्गि पश्चात्तापं करिष्यसि ॥ ४.१७.९ ॥
Wenn du mich zurückweist, o Furchtsame, der ich dir gehorche und freundlich rede, wirst du gewiss später bereuen, o Dunkeläugige.
4.17.10
अहं हि सुभ्रु राज्यस्य कृत्स्नस्यास्य सुमध्यमे ।
प्रभुर्वासयिता चैव वीर्ये चाप्रतिमः क्षितौ ॥ ४.१७.१० ॥
Denn ich, o Schönbrauige, o Schlankleibige, bin der Herr dieses ganzen Reiches und derjenige, der es besiedelt; und an Tapferkeit bin ich auf Erden unvergleichlich.
4.17.11
पृथिव्यां मत्समो नास्ति कश्चिदन्यः पुमानिह ।
रूपयौवनसौभाग्यैर्भोगैश्चानुत्तमैः शुभैः ॥ ४.१७.११ ॥
Auf Erden gibt es hier keinen anderen Mann, der mir gleicht, mit Schönheit, Jugend, Glück und unvergleichlichen, glückverheißenden Genüssen.
4.17.12
सर्वकामसमृद्धेषु भोगेष्वनुपमेष्विह ।
भोक्तव्येषु च कल्याणि कस्माद्दास्ये रता ह्यसि ॥ ४.१७.१२ ॥
O Glückverheißende, da hier Genüsse in Fülle aller Wünsche sind, unvergleichlich und zu genießen, warum bist du einer Dienerin zugetan?
4.17.13
मया दत्तमिदं राज्यं स्वामिन्यसि शुभानने ।
भजस्व मां वरारोहे भुङ्क्ष्वं भोगाननुत्तमान् ॥ ४.१७.१३ ॥
Ich habe dir dieses Reich gegeben; du bist seine Herrin, o Schönangesichtige. Nimm mich an, o Schönhüftige, und genieße die unvergleichlichen Freuden.
4.17.14
एवमुक्ता तु सा साध्वी कीचकेनाशुभं वचः ।
कीचकं प्रत्युवाचेदं गर्हयन्त्यस्य तद्वचः ॥ ४.१७.१४ ॥
So von Kīcaka mit jenen unziemlichen Worten angesprochen, tadelte die tugendhafte Frau seine Rede und sprach zu Kīcaka dieses.
4.17.15
मा सूतपुत्र मुह्यस्व माऽद्य त्यक्ष्यस्व जीवितम् ।
जानीहि पञ्चभिर्घोरैर्नित्यं मामभिरक्षिताम् ॥ ४.१७.१५ ॥
Verblende dich nicht, Sohn des Wagenlenkers; verliere heute nicht dein Leben. Wisse, dass ich stets von fünf furchtbaren Wesen beschützt werde.
4.17.16
न चाप्यहं त्वया लभ्या गन्धर्वाः पतयो मम ।
ते त्वां निहन्युः कुपिताः साध्वलं मा व्यनीनशः ॥ ४.१७.१६ ॥
Auch bin ich nicht von dir zu gewinnen; die Gandharvas sind meine Gatten. Erzürnt würden sie dich erschlagen. Genug, geh nicht zugrunde.
4.17.17
अशक्यरूपं पुरुषैरध्वानं गन्तुमिच्छसि ॥ ४.१७.१७ ॥
Du willst einen Weg gehen, der für Menschen unmöglich ist.
4.17.18
यथा निश्चेतनो बालः कूलस्थः कूलमुत्तरम् ।
तर्तुमिच्छति मन्दात्मा तथा त्वं कर्तुमिच्छसि ॥ ४.१७.१८ ॥
Wie ein unvernünftiger, törichter Knabe, der am Ufer stehend zum fernen Ufer schwimmen will, so willst du dies tun.
4.17.19
अन्तर्महीं वा यदि वोर्ध्वमुत्पतेः समुद्रपारं यदि वा प्र ।
तथापि तेषां न विमोक्षमर्हसि प्रमाथिनो देवसुता हि खेचराः ॥ ४.१७.१९ ॥
Auch wenn du tief unter die Erde gehst, hoch emporfliegst oder jenseits des Ozeans flüchtest, wirst du ihnen nicht entkommen; denn sie sind gewalttätige Göttersöhne, die durch die Lüfte ziehen.
4.17.20
त्वं कालरात्रीमिव कश्चिदातुरः किं मां दृढं पार्थयसेऽद्य ।
किं मातुरङ्के शयितो यथा शिशुश्चन्द्रं जिघृक्षुरिव मन्यस ॥ ४.१७.२० ॥
Wie ein Mensch, der von der Todesnacht gequält wird, warum begehrst du mich heute so heftig? Du denkst wie ein Kind, das im Schoß seiner Mutter liegt und den Mond ergreifen will.
4.17.21
तेषां प्रियां प्रार्थयतो न ते भुवि गत्वा दिवं वा शरणं भ ।
न वर्तते कीचक ते दृशा शुभं या तेन संजीवनमर्थयेत सा ॥ ४.१७.२१ ॥
Du, der du ihre Geliebte begehrst, wirst weder auf der Erde noch im Himmel Zuflucht finden. Kīcaka, in deinem Blick liegt nichts Gutes; und auch die Frau, die von dir Leben erbitten würde, findet nichts Gutes darin.