Mahābhārata · Adhyāya 4.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.17.1
एवमुक्ताऽनवद्याङ्गी कीचकेन दुरात्मना ।
द्रौपदी तमुवाचेदं सैरन्ध्रीवेषधारिणी ॥ ४.१७.१ ॥
Quando o perverso Kīcaka assim falou, Draupadī, de membros sem defeito, vestindo o traje de uma criada, disse-lhe isto:
4.17.2
अप्रार्थनीयामिहं मां सूतपुत्राभिमन्यसे ।
निहीनवर्णां सैरेन्ध्रीं बीभत्सां केशकारिणीम् ॥ ४.१७.२ ॥
Filho do cocheiro, pretendes-me, eu que não sou digna de ser desejada aqui: sou uma criada de baixa casta, repugnante, penteadeira de cabelos.
4.17.3
परदाराऽस्मि भद्रं ते न युक्तं तव सांप्रतम् ।
दयिताः प्राणिनां दारा धर्मं समनुचिन्तय ॥ ४.१७.३ ॥
Sou a esposa de outro. Que a boa fortuna esteja contigo. Isto não te convém agora. As esposas são queridas aos seres vivos; reflete sobre o dharma.
4.17.4
परदारे न ते बुद्धिर्जातु कार्या कथंचन ।
विवर्जनं ह्यकार्याणामेतत्सुपुरुषव्रतम् ॥ ४.१७.४ ॥
Que a tua mente nunca se volte, de modo algum, para a mulher alheia; abster-se de atos ilícitos é justamente o voto do homem virtuoso.
4.17.5
मिथ्याभिगृध्नो हि नरः पापात्मा मोहमास्थितः ।
अयशः प्राप्नुयाद्धोरं महद्वा प्राप्नुयाद्भयम् ॥ ४.१७.५ ॥
O homem de alma pecadora, ávido do que é falso e tomado pela ilusão, obterá infâmia terrível, ou obterá grande temor.
4.17.6
एवमुक्तस्तु सैरन्ध्र्या कीचकः काममोहितः ।
जानन्नपि सुदुर्बुद्धिः परदाराभिमर्शने ॥ ४.१७.६ ॥
Embora a criada tivesse falado assim, Kīcaka, iludido pelo desejo, de péssimo entendimento, sabendo bem, persistiu em tocar a mulher alheia.
4.17.7
दोषान्बहून्प्राणहरान्सर्वलोकविगर्हितान् ।
प्रोवाचेदं सुदुर्बुद्धिर्द्रौपदीमजितेन्द्रियः ॥ ४.१७.७ ॥
Aquele de mente perversa e sentidos sem controle enumerou muitas faltas que destroem a vida e são condenadas por todos os mundos, e falou assim a Draupadī.
4.17.8
नार्हस्येवं वरारोहे प्रत्याख्यातुं वरानने ।
मां मन्मथसमाविष्टं त्वत्कृते चारुहासिनि ॥ ४.१७.८ ॥
Não deves, ó de belas ancas, ó de bela face, rejeitar-me assim por tua causa, a mim, dominado pelo desejo, ó de sorriso doce.
4.17.9
प्रत्याख्याय च मां भीरु वशगं प्रियवादिनम् ।
नूनं त्वमसितापाङ्गि पश्चात्तापं करिष्यसि ॥ ४.१७.९ ॥
Depois de me rejeitares, ó tímida, eu que sou submisso e falo com doçura, certamente sentirás arrependimento, ó de olhos escuros.
4.17.10
अहं हि सुभ्रु राज्यस्य कृत्स्नस्यास्य सुमध्यमे ।
प्रभुर्वासयिता चैव वीर्ये चाप्रतिमः क्षितौ ॥ ४.१७.१० ॥
Pois eu, ó de belas sobrancelhas, ó de cintura esbelta, sou o senhor de todo este reino e aquele que o povoa, e em valor não tenho igual sobre a terra.
4.17.11
पृथिव्यां मत्समो नास्ति कश्चिदन्यः पुमानिह ।
रूपयौवनसौभाग्यैर्भोगैश्चानुत्तमैः शुभैः ॥ ४.१७.११ ॥
Na terra não há aqui outro homem igual a mim, dotado de beleza, juventude, fortuna e prazeres incomparáveis e auspiciosos.
4.17.12
सर्वकामसमृद्धेषु भोगेष्वनुपमेष्विह ।
भोक्तव्येषु च कल्याणि कस्माद्दास्ये रता ह्यसि ॥ ४.१७.१२ ॥
Ó auspiciosa, quando aqui há prazeres abundantes em todos os desejos, incomparáveis e dignos de serem desfrutados, por que te entregas a uma serva?
4.17.13
मया दत्तमिदं राज्यं स्वामिन्यसि शुभानने ।
भजस्व मां वरारोहे भुङ्क्ष्वं भोगाननुत्तमान् ॥ ४.१७.१३ ॥
Dei-te este reino; tu és sua senhora, ó de rosto formoso. Aceita-me, ó de belas ancas, e desfruta dos prazeres incomparáveis.
4.17.14
एवमुक्ता तु सा साध्वी कीचकेनाशुभं वचः ।
कीचकं प्रत्युवाचेदं गर्हयन्त्यस्य तद्वचः ॥ ४.१७.१४ ॥
Assim interpelada por Kīcaka com aquelas palavras indecorosas, a virtuosa, censurando-lhe o discurso, disse a Kīcaka o seguinte.
4.17.15
मा सूतपुत्र मुह्यस्व माऽद्य त्यक्ष्यस्व जीवितम् ।
जानीहि पञ्चभिर्घोरैर्नित्यं मामभिरक्षिताम् ॥ ४.१७.१५ ॥
Não te deixes iludir, filho do cocheiro; não percas hoje a vida. Sabe que sou sempre protegida por cinco seres terríveis.
4.17.16
न चाप्यहं त्वया लभ्या गन्धर्वाः पतयो मम ।
ते त्वां निहन्युः कुपिताः साध्वलं मा व्यनीनशः ॥ ४.१७.१६ ॥
Nem eu posso ser conquistada por ti; os Gandharvas são os meus maridos. Enfurecidos, matar-te-iam. Basta; não te percas.
4.17.17
अशक्यरूपं पुरुषैरध्वानं गन्तुमिच्छसि ॥ ४.१७.१७ ॥
Desejas percorrer um caminho impossível para os homens.
4.17.18
यथा निश्चेतनो बालः कूलस्थः कूलमुत्तरम् ।
तर्तुमिच्छति मन्दात्मा तथा त्वं कर्तुमिच्छसि ॥ ४.१७.१८ ॥
Como uma criança insensata e tola que, de pé na margem, quer nadar até à outra margem, assim queres tu fazer isto.
4.17.19
अन्तर्महीं वा यदि वोर्ध्वमुत्पतेः समुद्रपारं यदि वा प्र ।
तथापि तेषां न विमोक्षमर्हसि प्रमाथिनो देवसुता हि खेचराः ॥ ४.१७.१९ ॥
Mesmo que te escondas sob a terra, voes para o alto ou fujas para além do oceano, não lhes escaparás, pois são filhos dos deuses, violentos, que percorrem os céus.
4.17.20
त्वं कालरात्रीमिव कश्चिदातुरः किं मां दृढं पार्थयसेऽद्य ।
किं मातुरङ्के शयितो यथा शिशुश्चन्द्रं जिघृक्षुरिव मन्यस ॥ ४.१७.२० ॥
Como alguém atormentado pela noite da morte, por que me desejas tão intensamente hoje? Pensas como uma criança deitada no colo da mãe que quisesse agarrar a lua.
4.17.21
तेषां प्रियां प्रार्थयतो न ते भुवि गत्वा दिवं वा शरणं भ ।
न वर्तते कीचक ते दृशा शुभं या तेन संजीवनमर्थयेत सा ॥ ४.१७.२१ ॥
Tu, que desejas a amada deles, não encontrarás refúgio na terra, nem mesmo se fores ao céu. Kīcaka, não há nada de auspicioso em teu olhar; nem na mulher que pedisse a vida a ti.