మహాభారతం · అధ్యాయం 4.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.17.1
एवमुक्ताऽनवद्याङ्गी कीचकेन दुरात्मना ।
द्रौपदी तमुवाचेदं सैरन्ध्रीवेषधारिणी ॥ ४.१७.१ ॥
దుష్టాత్ముడైన కీచకుడు ఇలా పలుకగా, నిర్దోషమైన అవయవాలు గల ద్రౌపది, సైరంధ్రి వేషం ధరించి అతనితో ఇలా అన్నది.
4.17.2
अप्रार्थनीयामिहं मां सूतपुत्राभिमन्यसे ।
निहीनवर्णां सैरेन्ध्रीं बीभत्सां केशकारिणीम् ॥ ४.१७.२ ॥
సూతపుత్రా, ఇక్కడ కోరదగని నన్ను నీవు కోరుతున్నావు. నేను నీచ వర్ణానికి చెందిన సైరంధ్రిని, అసహ్యమైనదానిని, కేశాలంకరణ చేసేదానిని.
4.17.3
परदाराऽस्मि भद्रं ते न युक्तं तव सांप्रतम् ।
दयिताः प्राणिनां दारा धर्मं समनुचिन्तय ॥ ४.१७.३ ॥
నేను పరస్త్రీని. నీకు శుభం కలుగుగాక. ఇప్పుడు ఇది నీకు తగదు. ప్రాణులకు తమ భార్యలు ప్రియులు; ధర్మాన్ని ఆలోచించు.
4.17.4
परदारे न ते बुद्धिर्जातु कार्या कथंचन ।
विवर्जनं ह्यकार्याणामेतत्सुपुरुषव्रतम् ॥ ४.१७.४ ॥
పరస్త్రీ పట్ల నీ బుద్ధి ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ మళ్లకూడదు. అకార్యాలను విడిచిపెట్టడమే సత్పురుషుని వ్రతం.
4.17.5
मिथ्याभिगृध्नो हि नरः पापात्मा मोहमास्थितः ।
अयशः प्राप्नुयाद्धोरं महद्वा प्राप्नुयाद्भयम् ॥ ४.१७.५ ॥
అసత్య కామనలో మునిగిన పాపాత్ముడైన మనిషి, మోహంలో పడి భయంకరమైన అపకీర్తిని పొందుతాడు, లేదా గొప్ప భయాన్ని పొందుతాడు.
4.17.6
एवमुक्तस्तु सैरन्ध्र्या कीचकः काममोहितः ।
जानन्नपि सुदुर्बुद्धिः परदाराभिमर्शने ॥ ४.१७.६ ॥
సైరంధ్రి ఇలా పలికినా, కామంతో మోహితుడైన కీచకుడు, అత్యంత దుర్బుద్ధితో, తెలిసినా పరస్త్రీని తాకడానికి పూనుకున్నాడు.
4.17.7
दोषान्बहून्प्राणहरान्सर्वलोकविगर्हितान् ।
प्रोवाचेदं सुदुर्बुद्धिर्द्रौपदीमजितेन्द्रियः ॥ ४.१७.७ ॥
ఇంద్రియాలను జయించని ఆ దుష్టబుద్ధి, సమస్త లోకాలచే నిందితమైన, ప్రాణాలను హరించే అనేక దోషాలను ప్రస్తావిస్తూ ద్రౌపదితో ఇలా అన్నాడు.
4.17.8
नार्हस्येवं वरारोहे प्रत्याख्यातुं वरानने ।
मां मन्मथसमाविष्टं त्वत्कृते चारुहासिनि ॥ ४.१७.८ ॥
ఓ సుందర నడుము కలదానా, ఓ సుందర ముఖీ, మన్మథుని వశమైన నన్ను, నీ కారణంగా ఇలా తిరస్కరించడం నీకు తగదు, ఓ మధుర హాస్యవతీ.
4.17.9
प्रत्याख्याय च मां भीरु वशगं प्रियवादिनम् ।
नूनं त्वमसितापाङ्गि पश्चात्तापं करिष्यसि ॥ ४.१७.९ ॥
ఓ భీరువా, వశమై ప్రియంగా మాట్లాడుతున్న నన్ను తిరస్కరించి, ఓ నల్లని కనుల సుందరీ, నిశ్చయంగా నువ్వు తరువాత పశ్చాత్తాపపడతావు.
4.17.10
अहं हि सुभ्रु राज्यस्य कृत्स्नस्यास्य सुमध्यमे ।
प्रभुर्वासयिता चैव वीर्ये चाप्रतिमः क्षितौ ॥ ४.१७.१० ॥
ఓ అందమైన కనుబొమ్మలవాలా, ఓ సన్నని నడుము కలదానా, ఈ మొత్తం రాజ్యానికి ప్రభువును, దానిని నివసింపజేసేవాడిని నేనే; భూమిపై పరాక్రమంలో నాకు సాటి లేరు.
4.17.11
पृथिव्यां मत्समो नास्ति कश्चिदन्यः पुमानिह ।
रूपयौवनसौभाग्यैर्भोगैश्चानुत्तमैः शुभैः ॥ ४.१७.११ ॥
భూమిపై నాతో సమానమైన మరో పురుషుడు ఇక్కడ ఎవ్వడూ లేడు; రూపం, యౌవనం, సౌభాగ్యం, ఉత్తమమైన శుభ భోగాలతో నేనే.
4.17.12
सर्वकामसमृद्धेषु भोगेष्वनुपमेष्विह ।
भोक्तव्येषु च कल्याणि कस्माद्दास्ये रता ह्यसि ॥ ४.१७.१२ ॥
ఓ శుభవతీ, ఇక్కడ అన్ని కోరికలతో సమృద్ధమైన, అనుపమమైన, అనుభవించదగిన భోగాల మధ్య నువ్వు ఎందుకు దాసుడిపై అనురాగంతో ఉన్నావు?
4.17.13
मया दत्तमिदं राज्यं स्वामिन्यसि शुभानने ।
भजस्व मां वरारोहे भुङ्क्ष्वं भोगाननुत्तमान् ॥ ४.१७.१३ ॥
ఈ రాజ్యాన్ని నేను నీకు ఇచ్చాను; నువ్వే దీని స్వామినివి, అందమైన ముఖం గలదానా. అందమైన నడుము గలదానా, నన్ను స్వీకరించు; అత్యుత్తమ భోగాలను అనుభవించు.
4.17.14
एवमुक्ता तु सा साध्वी कीचकेनाशुभं वचः ।
कीचकं प्रत्युवाचेदं गर्हयन्त्यस्य तद्वचः ॥ ४.१७.१४ ॥
కీచకుడు ఈ విధంగా అశుభమైన మాటలు పలుకగా, ఆ సాధ్వి అతని ఆ మాటలను నిందిస్తూ కీచకునితో ఇలా అన్నది.
4.17.15
मा सूतपुत्र मुह्यस्व माऽद्य त्यक्ष्यस्व जीवितम् ।
जानीहि पञ्चभिर्घोरैर्नित्यं मामभिरक्षिताम् ॥ ४.१७.१५ ॥
సూతపుత్రా, మోహంలో పడకు; ఈ రోజే నీ ప్రాణం పోగొట్టుకోకు. నన్ను ఎల్లప్పుడూ ఐదుగురు భయంకరులు కాపాడుతున్నారని తెలుసుకో.
4.17.16
न चाप्यहं त्वया लभ्या गन्धर्वाः पतयो मम ।
ते त्वां निहन्युः कुपिताः साध्वलं मा व्यनीनशः ॥ ४.१७.१६ ॥
నేను నీకు లభ్యురాలిని కాదు; గంధర్వులే నా భర్తలు. కోపంతో వారు నిన్ను చంపివేస్తారు. చాలు, నాశనం కావద్దు.
4.17.17
अशक्यरूपं पुरुषैरध्वानं गन्तुमिच्छसि ॥ ४.१७.१७ ॥
మనుషులు నడవలేని మార్గంలో నువ్వు నడవాలనుకుంటున్నావు.
4.17.18
यथा निश्चेतनो बालः कूलस्थः कूलमुत्तरम् ।
तर्तुमिच्छति मन्दात्मा तथा त्वं कर्तुमिच्छसि ॥ ४.१७.१८ ॥
తెలివిలేని మూఢ బాలుడు ఒడ్డున నిలబడి అవతలి ఒడ్డుకు ఈదాలనుకున్నట్లు, నువ్వు ఇది చేయాలనుకుంటున్నావు.
4.17.19
अन्तर्महीं वा यदि वोर्ध्वमुत्पतेः समुद्रपारं यदि वा प्र ।
तथापि तेषां न विमोक्षमर्हसि प्रमाथिनो देवसुता हि खेचराः ॥ ४.१७.१९ ॥
నువ్వు భూమి లోపలికి వెళ్ళినా, పైకి ఎగిరినా, సముద్రం అవతలికి పారిపోయినా, వారి నుంచి విముక్తి పొందలేవు; వారు హింసించే దేవపుత్రులు, ఆకాశంలో సంచరించేవారు.
4.17.20
त्वं कालरात्रीमिव कश्चिदातुरः किं मां दृढं पार्थयसेऽद्य ।
किं मातुरङ्के शयितो यथा शिशुश्चन्द्रं जिघृक्षुरिव मन्यस ॥ ४.१७.२० ॥
మృత్యురాత్రిలాగా బాధపడుతున్న వాడిలా నువ్వు ఈ రోజు నన్ను ఇంత గట్టిగా ఎందుకు కోరుతున్నావు? తల్లి ఒడిలో పడుకున్న శిశువు చంద్రుణ్ణి పట్టుకోవాలనుకున్నట్టు నువ్వు భావిస్తున్నావు.
4.17.21
तेषां प्रियां प्रार्थयतो न ते भुवि गत्वा दिवं वा शरणं भ ।
न वर्तते कीचक ते दृशा शुभं या तेन संजीवनमर्थयेत सा ॥ ४.१७.२१ ॥
వారి ప్రియురాలిని కోరుకునే నీకు భూమిపైనా, స్వర్గానికి వెళ్లినా రక్షణ దొరకదు. కీచకా, నీ చూపులో శుభం ఏమీ లేదు; అతని వల్ల ప్రాణదానం కోరుకునే స్త్రీ కూడా అలాంటిదే.