മഹാഭാരതം · അധ്യായം 4.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.17.1
एवमुक्ताऽनवद्याङ्गी कीचकेन दुरात्मना ।
द्रौपदी तमुवाचेदं सैरन्ध्रीवेषधारिणी ॥ ४.१७.१ ॥
ദുരാത്മാവായ കീചകൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കുറ്റമറ്റ അവയവങ്ങളുള്ള ദ്രൗപദി സൈരന്ധ്രീവേഷം ധരിച്ചുകൊണ്ട് അവനോട് ഇതു പറഞ്ഞു.
4.17.2
अप्रार्थनीयामिहं मां सूतपुत्राभिमन्यसे ।
निहीनवर्णां सैरेन्ध्रीं बीभत्सां केशकारिणीम् ॥ ४.१७.२ ॥
സൂതപുത്രാ, ഇവിടെ ആഗ്രഹിക്കാൻ യോഗ്യയല്ലാത്ത എന്നെ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഞാൻ താഴ്ന്ന വർണ്ണത്തിലുള്ള സൈരന്ധ്രി, നിന്ദ്യയും മുടിയലങ്കരിക്കുന്നവളുമാണ്.
4.17.3
परदाराऽस्मि भद्रं ते न युक्तं तव सांप्रतम् ।
दयिताः प्राणिनां दारा धर्मं समनुचिन्तय ॥ ४.१७.३ ॥
ഞാൻ പരസ്ത്രീയാണ്. നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ. ഇപ്പോൾ ഇത് നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ല. ജീവികൾക്ക് സ്വന്തം ഭാര്യമാർ പ്രിയരാണ്; ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക.
4.17.4
परदारे न ते बुद्धिर्जातु कार्या कथंचन ।
विवर्जनं ह्यकार्याणामेतत्सुपुरुषव्रतम् ॥ ४.१७.४ ॥
പരസ്ത്രീയിൽ നിന്റെ ബുദ്ധി ഒരിക്കലും ഒരു വിധത്തിലും പ്രവർത്തിക്കരുത്. അകർമ്മങ്ങളെ വർജ്ജിക്കുന്നതാണ് സത്പുരുഷന്റെ വ്രതം.
4.17.5
मिथ्याभिगृध्नो हि नरः पापात्मा मोहमास्थितः ।
अयशः प्राप्नुयाद्धोरं महद्वा प्राप्नुयाद्भयम् ॥ ४.१७.५ ॥
വ്യാജമായ ആഗ്രഹത്തിൽ മുങ്ങിയ പാപിയായ മനുഷ്യൻ മോഹത്തിൽ വീണ് ഭയങ്കരമായ അപകീർത്തി നേടും, അല്ലെങ്കിൽ വലിയ ഭയം നേടും.
4.17.6
एवमुक्तस्तु सैरन्ध्र्या कीचकः काममोहितः ।
जानन्नपि सुदुर्बुद्धिः परदाराभिमर्शने ॥ ४.१७.६ ॥
സൈരന്ധ്രി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, കാമമോഹിതനായ കീചകൻ അതിദുർബുദ്ധിയായി, അറിഞ്ഞുകൊണ്ടുതന്നെ പരസ്ത്രീയെ സ്പർശിക്കാൻ ഒരുങ്ങി.
4.17.7
दोषान्बहून्प्राणहरान्सर्वलोकविगर्हितान् ।
प्रोवाचेदं सुदुर्बुद्धिर्द्रौपदीमजितेन्द्रियः ॥ ४.१७.७ ॥
ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ അടക്കാത്ത ആ ദുർബുദ്ധി, സർവലോകനിന്ദിതവും പ്രാണഹാരികളുമായ പല ദോഷങ്ങളും പറഞ്ഞ് ദ്രൗപദിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
4.17.8
नार्हस्येवं वरारोहे प्रत्याख्यातुं वरानने ।
मां मन्मथसमाविष्टं त्वत्कृते चारुहासिनि ॥ ४.१७.८ ॥
സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, സുന്ദരമുഖിയേ, മന്മഥനാൽ ആവിഷ്ടനായ എന്നെ, നിന്നെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ തള്ളിക്കളയുന്നത് നിനക്കു യോജിച്ചതല്ല, മധുരമായി ചിരിക്കുന്നവളേ.
4.17.9
प्रत्याख्याय च मां भीरु वशगं प्रियवादिनम् ।
नूनं त्वमसितापाङ्गि पश्चात्तापं करिष्यसि ॥ ४.१७.९ ॥
ഭീരുവേ, വശനായി പ്രിയവചനം പറയുന്ന എന്നെ തള്ളിക്കളഞ്ഞാൽ, കറുത്ത കണ്ണുള്ളവളേ, നിശ്ചയമായും നീ പിന്നീട് പശ്ചാത്തപിക്കും.
4.17.10
अहं हि सुभ्रु राज्यस्य कृत्स्नस्यास्य सुमध्यमे ।
प्रभुर्वासयिता चैव वीर्ये चाप्रतिमः क्षितौ ॥ ४.१७.१० ॥
സുന്ദരമായ പുരികമുള്ളവളേ, മെലിഞ്ഞ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, ഈ മുഴുവൻ രാജ്യത്തിനും ഞാൻ തന്നെയാണ് പ്രഭു, അതിൽ ജനങ്ങളെ വസിപ്പിക്കുന്നവനും; ഭൂമിയിൽ വീര്യത്തിൽ എനിക്കു തുല്യനില്ല.
4.17.11
पृथिव्यां मत्समो नास्ति कश्चिदन्यः पुमानिह ।
रूपयौवनसौभाग्यैर्भोगैश्चानुत्तमैः शुभैः ॥ ४.१७.११ ॥
ഭൂമിയിൽ എനിക്കു തുല്യനായി ഇവിടെ മറ്റൊരു പുരുഷനില്ല; രൂപം, യൗവനം, സൗഭാഗ്യം, ഉത്തമവും ശുഭവുമായ ഭോഗങ്ങൾ എന്നിവയാൽ.
4.17.12
सर्वकामसमृद्धेषु भोगेष्वनुपमेष्विह ।
भोक्तव्येषु च कल्याणि कस्माद्दास्ये रता ह्यसि ॥ ४.१७.१२ ॥
ഓ കല്യാണീ, ഇവിടെ എല്ലാ കാമനകളാലും സമൃദ്ധവും അതുല്യവും അനുഭവിക്കേണ്ടതുമായ ഭോഗങ്ങളുണ്ടായിരിക്കെ, നീ എന്തിന് ഒരു ദാസിയോടു ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു?
4.17.13
मया दत्तमिदं राज्यं स्वामिन्यसि शुभानने ।
भजस्व मां वरारोहे भुङ्क्ष्वं भोगाननुत्तमान् ॥ ४.१७.१३ ॥
ഈ രാജ്യം ഞാൻ നിനക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു; നീയാണ് ഇതിന്റെ സ്വാമിനി, സുന്ദരമുഖീ. സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, എന്നെ സ്വീകരിക്കൂ; അത്യുത്തമമായ ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കൂ.
4.17.14
एवमुक्ता तु सा साध्वी कीचकेनाशुभं वचः ।
कीचकं प्रत्युवाचेदं गर्हयन्त्यस्य तद्वचः ॥ ४.१७.१४ ॥
കീചകൻ ഇങ്ങനെ അശുഭവാക്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ സാധ്വി അവന്റെ വാക്കുകളെ ശാസിച്ചുകൊണ്ട് കീചകനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
4.17.15
मा सूतपुत्र मुह्यस्व माऽद्य त्यक्ष्यस्व जीवितम् ।
जानीहि पञ्चभिर्घोरैर्नित्यं मामभिरक्षिताम् ॥ ४.१७.१५ ॥
സൂതപുത്രാ, മോഹിക്കരുത്; ഇന്നുതന്നെ ജീവൻ കളയരുത്. ഭയങ്കരരായ അഞ്ചുപേരാൽ ഞാൻ എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊള്ളൂ.
4.17.16
न चाप्यहं त्वया लभ्या गन्धर्वाः पतयो मम ।
ते त्वां निहन्युः कुपिताः साध्वलं मा व्यनीनशः ॥ ४.१७.१६ ॥
ഞാൻ നിനക്കു ലഭിക്കാവുന്നവളല്ല; ഗന്ധർവന്മാരാണ് എന്റെ ഭർത്താക്കന്മാർ. കോപിച്ച് അവർ നിന്നെ കൊല്ലും. മതി, നശിക്കരുത്.
4.17.17
अशक्यरूपं पुरुषैरध्वानं गन्तुमिच्छसि ॥ ४.१७.१७ ॥
മനുഷ്യർക്ക് അസാധ്യമായ വഴിയിലൂടെ നീ പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
4.17.18
यथा निश्चेतनो बालः कूलस्थः कूलमुत्तरम् ।
तर्तुमिच्छति मन्दात्मा तथा त्वं कर्तुमिच्छसि ॥ ४.१७.१८ ॥
ബുദ്ധിയില്ലാത്ത ബാലൻ കരയിൽ നിന്ന് മറുകരയിലേക്ക് നീന്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ, നീയും ഇത് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
4.17.19
अन्तर्महीं वा यदि वोर्ध्वमुत्पतेः समुद्रपारं यदि वा प्र ।
तथापि तेषां न विमोक्षमर्हसि प्रमाथिनो देवसुता हि खेचराः ॥ ४.१७.१९ ॥
നീ ഭൂമിക്കുള്ളിലേക്ക് പോയാലും, മുകളിലേക്ക് പറന്നാലും, സമുദ്രത്തിന്റെ അക്കരെയ്ക്ക് ഓടിയാലും, അവരിൽ നിന്ന് മോചനം നേടില്ല; അവർ ഉപദ്രവകാരികളായ ദേവപുത്രന്മാരും ആകാശസഞ്ചാരികളുമാണ്.
4.17.20
त्वं कालरात्रीमिव कश्चिदातुरः किं मां दृढं पार्थयसेऽद्य ।
किं मातुरङ्के शयितो यथा शिशुश्चन्द्रं जिघृक्षुरिव मन्यस ॥ ४.१७.२० ॥
മരണരാത്രിപോലെ വേദനിക്കുന്ന ഒരാളെപ്പോലെ നീ ഇന്ന് എന്നെ ഇത്ര ഉറപ്പോടെ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തിന്? അമ്മയുടെ മടിയിൽ കിടക്കുന്ന ശിശു ചന്ദ്രനെ പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ നീ കരുതുന്നു.
4.17.21
तेषां प्रियां प्रार्थयतो न ते भुवि गत्वा दिवं वा शरणं भ ।
न वर्तते कीचक ते दृशा शुभं या तेन संजीवनमर्थयेत सा ॥ ४.१७.२१ ॥
അവരുടെ പ്രിയയെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നിനക്ക് ഭൂമിയിലോ സ്വർഗത്തിലോ പോയാലും അഭയം ലഭിക്കില്ല. കീചകാ, നിന്റെ നോട്ടത്തിൽ ശുഭമൊന്നുമില്ല; അവനിൽനിന്ന് ജീവദാനം തേടുന്ന സ്ത്രീയും അങ്ങനെതന്നെ.