ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 4.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.18.1
प्रत्याख्यातश्च पाञ्चाल्या कीचकः काममोहितः ।
प्रविश्य राजभवनं भगिन्या अग्रतः स्थितः ॥ ४.१८.१ ॥
ପାଞ୍ଚାଳୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାତ କୀଚକ କାମମୋହିତ ହୋଇ ରାଜଭବନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଭଉଣୀ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେଲା।
4.18.2
सोभिवीक्ष्य सुकेशान्तां सुदेष्णां भगिनीं प्रियाम् ।
अमर्यादेन कामेन घोरेणाभिपरिप्लुतः ॥ ४.१८.२ ॥
ସେ ନିଜ ପ୍ରିୟ ଭଉଣୀ ସୁଦେଷ୍ଣାଙ୍କୁ, ସୁନ୍ଦର କେଶବତୀଙ୍କୁ, ଦେଖି ଭୟଙ୍କର ଓ ଅମର୍ଯ୍ୟାଦ କାମରେ ଆବୃତ ହେଲା।
4.18.3
स तु मूर्ध्र्यञ्जलिं कृत्वा भगिन्याश्चरणावुभौ ।
संमोहाभिहतस्तूर्णं वातोद्धृत इवार्णवः ॥ ४.१८.३ ॥
ତା'ପରେ ସେ ମସ୍ତକରେ ଅଞ୍ଜଳି ଧରି ଭଉଣୀର ଦୁଇ ଚରଣ ସ୍ପର୍ଶ କଲା; ମୋହରେ ଆହତ ହୋଇ ବାୟୁରେ ଆଲୋଡ଼ିତ ସମୁଦ୍ର ପରି ସେ ତୁରନ୍ତ ବିଚଳିତ ହେଲା।
4.18.4
स प्रोवाच सुदुःखार्तो भगिनीं निश्वसन्मुहुः ।
अव्यक्तमृदुना साम्ना शुष्यता च पुनःपुनः ॥ ४.१८.४ ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ସେ ଭଉଣୀ ସହିତ କହିଲା—ବାରମ୍ବାର ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି, ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ମୃଦୁ ସାନ୍ତ୍ୱନାବାକ୍ୟରେ, ଶୁଖୁଥିବା କଣ୍ଠରେ, ବାରମ୍ବାର।
4.18.5
यथा सुदेष्णे सैरन्ध्र्या संगच्छेयं सकामया ।
तथा शीघ्रं कुरुष्वाद्य माऽहं प्राणान्प्रहासिषम् ॥ ४.१८.५ ॥
ହେ ସୁଦେଷ୍ଣେ, କାମନାମୟୀ ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ ସହିତ ମୁଁ ମିଳିତ ହୋଇପାରିବି ଏପରି ଆଜି ଶୀଘ୍ର କର, ଯେପରି ମୁଁ ପ୍ରାଣ ନ ଛାଡ଼େ।
4.18.6
यदीयमनवद्याङ्गी न मामद्यापि काङ्क्षते ।
चेतसाऽभिप्रसन्नेन गतोस्मि यमसादनम् ॥ ४.१८.६ ॥
ଯଦି ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଅଙ୍ଗବତୀ ଆଜି ବି ମୋତେ ଇଚ୍ଛା ନ କରେ, ତେବେ ମନ ପ୍ରସନ୍ନ ଥିଲେ ବି ମୁଁ ଯମଲୋକକୁ ଗଲାଣି ବୋଲି ଜାଣ।
4.18.7
तमुवाच परिष्वज्य सुदेष्णा भ्रातरं प्रियम् ।
भ्रातुर्जीवितरक्षार्थं समाश्वास्यासितेक्षणा ॥ ४.१८.७ ॥
କଳା ଆଖିର ସୁଦେଷ୍ଣା ପ୍ରିୟ ଭାଇଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଭାଇଙ୍କ ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ ଏହା କହିଲେ।
4.18.8
शरणागतेयं सुश्रोणी मया दत्ताभया च सा ।
शुभाचारा च भद्रं ते नैनां वक्तुमिहोत्सहे ॥ ४.१८.८ ॥
ସୁନ୍ଦର କଟିଦେଶ ବିଶିଷ୍ଟା ଏହି ନାରୀ ଶରଣାଗତା; ମୁଁ ଏହାକୁ ଅଭୟ ଦେଇଛି। ସେ ଶୁଭାଚାରିଣୀ ମଧ୍ୟ। ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ଏଠାରେ ଏହାକୁ କିଛି କହିବାକୁ ମୋର ସାହସ ନାହିଁ।
4.18.9
एषा हि शक्या नान्येन स्प्रष्टुं पापेन चेतसा ।
गन्धर्वाः किल पञ्चेमां रक्षन्ति रमयन्ति च ॥ ४.१८.९ ॥
ପାପଚିତ୍ତ ଯେକେହି ଏହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରିବ ନାହିଁ; ପାଞ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ବ ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତି।
4.18.10
एवमेषा ममाचष्टे तथा प्रथमसंगमे ।
तथैव गजनासोरूः सत्यमाह ममान्तिके।
ते हि क्रुद्धा महात्मानो नाशयेयुर्हि जीवितम् ॥ ४.१८.१० ॥
ପ୍ରଥମ ସାକ୍ଷାତରେ ମଧ୍ୟ ସେ ମୋତେ ଏମିତି କହିଥିଲା; ହାତୀ ଶୁଣ୍ଡ ପରି ଊରୁ ଥିବା ଏ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ସତ୍ୟ କହିଛି। ସେହି ମହାତ୍ମାମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଜୀବନ ହିଁ ନାଶ କରିଦେବେ।
4.18.11
राजा चैव समीक्ष्यैनां संमोहं गतवानिह ।
मया च सत्यवचनैरनुनीतो महीपतिः ॥ ४.१८.११ ॥
ରାଜା ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଦେଖି ଏଠାରେ ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ; ମୋ ସତ୍ୟ ବାକ୍ୟରେ ସେହି ମହୀପତିଙ୍କୁ ବୁଝାଯାଇଥିଲା।
4.18.12
सोप्येनामनिशं दृष्ट्वा मनसैवाभ्यनन्दत ।
भयाद्गन्धर्वमुख्यानां जीवितस्योपघातिनाम्।
मनसाऽपि ततस्त्वेनां न चिन्तयति पार्थिवः ॥ ४.१८.१२ ॥
ସେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ନିରନ୍ତର ଦେଖି ମନ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଜୀବନ ହରଣକାରୀ ମୁଖ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଭୟରେ ସେହି ରାଜା ମନରେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଚିନ୍ତା କରୁନଥିଲେ।
4.18.13
ते हि क्रुद्धा महात्मानो गरुडानिलतेजसः ।
दहेयुरपि लोकांस्त्रीन्युगान्तेष्विव भास्करः ॥ ४.१८.१३ ॥
ସେହି ମହାତ୍ମାମାନେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲେ ଗରୁଡ ଓ ବାୟୁର ତେଜରେ ଯୁଗାନ୍ତର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତିନି ଲୋକକୁ ଦହନ କରିପାରନ୍ତି।
4.18.14
सैनन्ध्र्या ह्येतदाख्यातं मम तेषां महद्बलम् ।
तव चाहमिदं गुह्यं स्नेहाद्वक्ष्यामि बन्धुवत् ॥ ४.१८.१४ ॥
ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ ମୋତେ ସେମାନଙ୍କ ମହାବଳ ବିଷୟରେ ଏହା କହିଛି। ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ସ୍ନେହରେ, ବନ୍ଧୁ ପରି, ଏହି ଗୋପନ କଥା କହିବି।
4.18.15
मा गमिष्यसि वै कृच्छ्रां गतिं परमदुर्गमाम् ।
बलिनस्ते रुजं कुर्युः कुलस्य च धनस्य च ॥ ४.१८.१५ ॥
ତୁମେ ସେହି କଷ୍ଟକର, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଗମ ପଥରେ ଯାଅ ନାହିଁ। ବଳବାନମାନେ ତୁମ କୁଳ ଓ ଧନର ମଧ୍ୟ ହାନି କରିପାରନ୍ତି।
4.18.16
तस्मान्नास्यां मनः कर्तुं यदि प्राणा प्रियास्तव ।
न चिन्तयेथा मागास्त्वं मत्प्रियं च यदीच्छसि ॥ ४.१८.१६ ॥
ତେଣୁ ଯଦି ତୁମର ପ୍ରାଣ ପ୍ରିୟ, ତେବେ ତା ପ୍ରତି ମନ ଦିଅ ନାହିଁ। ତା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କର ନାହିଁ। ଯଦି ତୁମେ ମୋର ପ୍ରିୟ ଚାହଁ, ସେଠାକୁ ଯାଅ ନାହିଁ।
4.18.17
एवमुक्तस्तु दुष्टात्मा भगिनीं कीचकोऽब्रवीत् ।
गन्धर्वाणां शतं वाऽपि सहस्रमयुतानि वा ।
अहमेको वधिष्यामि गन्धर्वान्पञ्च किं पुनः ॥ ४.१८.१७ ॥
ଏପରି କୁହାଗଲେ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା କୀଚକ ନିଜ ଭଉଣୀକୁ କହିଲା — "ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଶହେ, ହଜାର କିମ୍ବା ଦଶ ହଜାର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଏକା ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବି; ପାଞ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ କଥା ତ କହିବାର କ'ଣ!"
4.18.18
न च त्वमभिजानीषे स्त्रीणां गुह्यमनुत्तमम् ।
पुत्रं वा किल पौत्रं वा भ्रातरं वा मनस्विनम् ॥ ४.१८.१८ ॥
ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ସେହି ଉତ୍ତମ ଗୋପନ ତତ୍ତ୍ୱ ତୁମେ ଜାଣ ନାହଁ — ପୁଅ, ନାତି, ଭାଇ କିମ୍ବା କୌଣସି ମନସ୍ବୀକୁ (କ୍ଷତି ହୁଏ ବୋଲି)।
4.18.19
रहसीह नरं दृष्ट्वा नानागन्धविभूषितम् ।
योनिरुत्स्विद्यते स्त्रीणां सतीनामपि च श्रुतम् ॥ ४.१८.१९ ॥
ନିର୍ଜନରେ ଏଠାରେ ବିବିଧ ସୁଗନ୍ଧରେ ବିଭୂଷିତ ଜଣେ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖି ନାରୀମାନଙ୍କର ଯୋନିରେ ମଧ୍ୟ ଆର୍ଦ୍ରତା ଆସେ ବୋଲି ଶୁଣାଯାଇଛି, ସତୀମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ।
4.18.20
मां निरीक्ष्यानुलिप्ताङ्गं सर्वाभरणभूषितम् ।
वशमेष्यति सैरन्ध्री मन्मथेनाभिपीडिता।
सा त्वं दृष्ट्वा ब्रूहि चैनां मम चेञ्जीवितं प्रियं ॥ ४.१८.२० ॥
ମୋର ଅଙ୍ଗରେ ଅନୁଲେପ ଓ ସର୍ବାଭରଣରେ ଭୂଷିତ ମୋତେ ଦେଖି ମଦନପୀଡ଼ିତା ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ ମୋ ବଶରେ ଆସିବ। ତୁମେ ତାକୁ ଦେଖି କହିବ, ଯଦି ମୋ ଜୀବନ ତୁମ ପ୍ରିୟ।
4.18.21
एवमुक्ता सुदेष्णा तु शोकेनाभिप्रपीडिता ।
अहो दुःखमहो कृच्छ्रमहो पापमिति स्मह ॥ ४.१८.२१ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବାରେ ସୁଦେଷ୍ଣା ଶୋକରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୀଡ଼ିତା ହେଲେ। ଅହୋ ଦୁଃଖ! ଅହୋ କଷ୍ଟ! ଅହୋ ପାପ! ବୋଲି ସେ କହିଲେ।
4.18.22
प्रारुदद्भृशदुःखार्ता विपाकं तस्य वीक्ष्य सा ।
पातालेषु पतत्येष विलपन्बडवामुखे ॥ ४.१८.२२ ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତା ସେ ତାହାର ପରିଣାମ ଦେଖି ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲେ। ଏ ବିଳାପ କରି ପାତାଳରେ, ବଡବାମୁଖରେ ପଡ଼ୁଛି।
4.18.23
त्वत्कृते विनशिष्यन्ति भ्रातरः सुहृदश्च मे ।
किंनु शक्यं मया कर्तुं यत्त्वमेवमभिप्लुतः ॥ ४.१८.२३ ॥
ତୁମ ପାଇଁ ମୋ ଭାଇମାନେ ଏବଂ ମିତ୍ରମାନେ ବିନଷ୍ଟ ହେବେ। ତୁମେ ଏପରି ଡୁବିଥିବା ବେଳେ ମୁଁ କଅଣ କରିପାରିବି?
4.18.24
न च श्रेयोऽभिजानीषे काममेवानुवर्तसे ।
ध्रुवं गतायुस्त्वं पाप यदेवं काममोहितः ।
अकर्तव्ये हि मां पापे नियुनङ्क्षि नराधम ॥ ४.१८.२४ ॥
ତୁମେ ଶ୍ରେୟ ଜାଣୁନ, କେବଳ କାମକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛ। ଏପରି କାମମୋହିତ ତୁମେ, ହେ ପାପୀ, ନିଶ୍ଚୟ ଆୟୁହୀନ। ହେ ନରାଧମ, ଅକର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ତୁମେ ମୋତେ ନିଯୁକ୍ତ କରୁଛ!
4.18.25
अपि चैतत्पुरा प्रोक्तं निपुणैर्मनुजोत्तमैः ।
एकस्तु कुरुते पापं स्वजातिस्तेन हन्यते ॥ ४.१८.२५ ॥
ଏହା ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବେ ନିପୁଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟମାନେ କହିଛନ୍ତି — ଜଣେ ପାପ କରେ, ଏବଂ ତାହାରି ଯୋଗୁଁ ତା'ର ସ୍ୱଜାତି ହତ ହୁଏ।
4.18.26
गतस्त्वं धर्मराजस्य विषयं नात्र संशयः ।
अदूषितमिदं सर्वं स्वजनं घातयिष्यसि ॥ ४.१८.२६ ॥
ତୁମେ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପ୍ରଦେଶକୁ ଯାଇଛ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ନିର୍ଦୋଷ ସମସ୍ତକୁ ତୁମେ ନିଜ ସ୍ୱଜନଙ୍କ ବଧର କାରଣ କରିବ।
4.18.27
एतत्तु मे दुःखतरं येनाहं भ्रातृसौहृदात् ।
विदितार्था करिष्यामि तुष्टो भव कुलक्षये ॥ ४.१८.२७ ॥
ଏହା ହିଁ ମୋ ପାଇଁ ଅଧିକ ଦୁଃଖଦାୟକ: ଭାଇମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରୁ, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝି ମୁଁ ଏହା କରିବି। କୁଳକ୍ଷୟରେ ତୁମେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରୁହ।
4.18.28
गच्छ शीघ्रमितस्त्वं हि स्वमेव भवनं शुभम् ।
किंचित्कार्यं समुद्दिश्य सुरामन्नं च कारय ॥ ४.१८.२८ ॥
ତୁମେ ଏଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ନିଜ ଶୁଭ ଗୃହକୁ ଯାଅ। କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସୁରା ଓ ଅନ୍ନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଅ।
4.18.29
कृते चान्ने सुरायां च प्रेषयिष्यसि मे पुनः ।
तामहं प्रेषयिष्यामि मध्वन्नार्थं तवान्तिकम् ॥ ४.१८.२९ ॥
ଅନ୍ନ ଓ ସୁରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ ତୁମେ ପୁଣି ମୋ ପାଖକୁ ପଠାଇବ; ତାହାକୁ ମୁଁ ମଧୁ ଓ ଅନ୍ନ ପାଇଁ ତୁମ ପାଖକୁ ପଠାଇବି।
4.18.30
ततः संप्रेषितामेनां विजने निरवग्रहाम् ।
सान्त्वयेथा यथान्यायं यदि साम सहिष्यति ॥ ४.१८.३० ॥
ତା'ପରେ ତାହାକୁ ପଠାଯିବା ପରେ, ନିର୍ଜନରେ, ନିରଙ୍କୁଶ ଭାବେ, ନ୍ୟାୟାନୁସାରେ ତୁମେ ତାହାକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେବ; ସାମ-ନୀତି ସେ ସହିବ ଯଦି (ତେବେ ତାହା ଠିକ)।
4.18.31
सद्यः कृतमिदं सर्वं शेषमत्रानुचिन्तय ॥ ४.१८.३१ ॥
ଏସବୁ ତୁରନ୍ତ କରାଯାଇଛି; ଏଥିର ଅବଶିଷ୍ଟ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କର।
4.18.32
सुदेष्णयैवमुक्तस्तु कीचकः कालचोदितः ।
त्वरमाणः प्रचक्राम स्वगृहं राजवेश्मनः ॥ ४.१८.३२ ॥
ସୁଦେଷ୍ଣା ଏପରି କହିବାରୁ, କାଳପ୍ରେରିତ କୀଚକ ଶୀଘ୍ର ରାଜପ୍ରାସାଦରୁ ନିଜ ଗୃହକୁ ଚାଲିଗଲା।
4.18.33
आगम्य च गृहं रम्यं सुरामन्नं चकार ह ।
अजैडकं च सुकृतं बहु चोच्चावचान्मृगान् ॥ ४.१८.३३ ॥
ସୁନ୍ଦର ଗୃହକୁ ଆସି ସେ ମଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଇଲା; ଛାଗ ଓ ମେଷର ମାଂସ ଏବଂ ବିବିଧ ମୃଗର ମାଂସ ଭଲରେ ରନ୍ଧାଇଲା।
4.18.34
भक्षांश्च विविधाकारान्बहूंश्चोच्चावचांस्तदा ।
कारयामास कुशलैरन्नपानैः सुसंस्कृतम् ॥ ४.१८.३४ ॥
ତା'ପରେ ସେ ନିପୁଣ ରାନ୍ଧୁଣାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିବିଧ ଆକାର ଓ ପ୍ରକାରର ବହୁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଇଲା; ସେଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ନ ଓ ପାନୀୟରେ ଭଲଭାବେ ସଜ୍ଜିତ ଥିଲା।
4.18.35
त्वरावान्कालपाशेन कण्ठे बद्धः पशुर्यथा ।
नावबुध्यत मूढात्मा मरणं समुपस्थितम् ॥ ४.१८.३५ ॥
କାଳପାଶରେ ଗଳାରେ ବନ୍ଧା ପଶୁ ପରି, ଉତାବଳା ମୂର୍ଖ କୀଚକ ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ମୃତ୍ୟୁକୁ ବୁଝି ପାରିଲା ନାହିଁ।
4.18.36
आनीतायां सुरायां तु कृते चान्ने सुसंस्कृते ।
कीचकः पुनरागम्य सुदेष्णां वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.१८.३६ ॥
ମଦ୍ୟ ଆଣି ଏବଂ ଭଲଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅନ୍ନ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ, କୀଚକ ପୁନର୍ବାର ଆସି ସୁଦେଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା।
4.18.37
मधु मांसं च बहुधा भक्ष्याश्च बहुधा कृताः ।
सुदेष्णे ब्रूहि सैरन्ध्रीं यथा सा मे गृहं व्रजेत् ॥ ४.१८.३७ ॥
ମହୁ, ମାଂସ ଏବଂ ବହୁ ପ୍ରକାରର ଭକ୍ଷ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ବହୁ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଛି। ହେ ସୁଦେଷ୍ଣେ, ସୈରନ୍ଧ୍ରୀକୁ କୁହ, ସେ ଯେପରି ମୋ ଗୃହକୁ ଆସେ।
4.18.38
केनचित्त्वद्य कार्येण त्वर शीघ्रं मम प्रियम् ।
अहं हि शरणं देवं प्रतिपद्ये वृषध्वजम्।
समागमं मे सैरन्ध्र्या मरणं वा दिशेति वै ॥ ४.१८.३८ ॥
କୌଣସି କାରଣରୁ ଆଜି ହିଁ ଶୀଘ୍ର ମୋ ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ କର। ମୁଁ ବୃଷଧ୍ୱଜ ଦେବଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି। ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ ସହ ମୋର ସମାଗମ ଘଟାଅ, ନହେଲେ ମୃତ୍ୟୁ ଦିଅ ବୋଲି କୁହ।
4.18.39
सा तमाह विनिःश्वस्य प्रतिगच्छ स्वकं गृहम् ।
एषाऽहमपि सैरन्ध्रीं सुरार्थे तूर्णमादिशे ॥ ४.१८.३९ ॥
ସେ ନିଶ୍ୱାସ ପକାଇ ତାକୁ କହିଲା, 'ତୁମେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଯାଅ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସୈରନ୍ଧ୍ରୀକୁ ସୁରା ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର ଆଦେଶ ଦେବି।'
4.18.40
एवमुक्तस्तु पापात्मा कीचकस्त्वरितः पुनः ।
स्वगृहं प्राविशत्तूर्णं सैरन्ध्रीगतमानसः ॥ ४.१८.४० ॥
ଏପରି କୁହାଯିବା ପରେ ପାପାତ୍ମା କୀଚକ, ସୈରନ୍ଧ୍ରୀରେ ମନ ଲଗାଇ, ଶୀଘ୍ର ପୁଣି ନିଜ ଘରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
4.18.41
कीचकं तु गतं ज्ञात्वा त्वरमाणं स्वकं गृहम् ।
सैरन्ध्रीं तत आहूय सदेष्णा वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.१८.४१ ॥
କୀଚକ ଶୀଘ୍ର ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲା ଜାଣି, ସୁଦେଷ୍ଣା ସୈରନ୍ଧ୍ରୀକୁ ଡାକି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
4.18.42
गच्छ सैरन्ध्रि मत्प्रीत्यै कीचकस्य निवेशनम् ।
सुरामानय सुश्रोणि तृषिताऽहं विलासिनि ॥ ४.१८.४२ ॥
ହେ ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ, ମୋ ପ୍ରୀତି ପାଇଁ କୀଚକଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଅ। ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିବିଶିଷ୍ଟା, ସୁରା ଆଣ; ହେ ବିଳାସିନୀ, ମୁଁ ତୃଷିତ।
4.18.43
सुदेष्णयैवमुक्ता सा निःश्वसन्ती नृपात्मजा ।
अब्रवीच्छोकसन्तप्ता नाहं तत्र व्रजामि वैः ॥ ४.१८.४३ ॥
ସୁଦେଷ୍ଣା ଏପରି କହିବାରୁ, ଦୀର୍ଘନିଃଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି, ଶୋକରେ ସନ୍ତପ୍ତ ରାଜକନ୍ୟା କହିଲେ, "ମୁଁ ସେଠାକୁ ଯିବି ନାହିଁ।"
4.18.44
सूतपुत्रो हि मां भद्रे कामात्मा चाभिमन्यते ।
न गच्छेयमहं तस्य राजपुत्रि निवेशनम् ।
त्वमेव भद्रे जानासि यथा स निरपत्रपः ॥ ४.१८.४४ ॥
"ହେ ଭଦ୍ରେ, ସେଇ ସୂତପୁତ୍ର କାମବଶ ହୋଇ ମୋତେ ଚାହେଁ। ହେ ରାଜକନ୍ୟା, ମୁଁ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବି ନାହିଁ। ହେ ଭଦ୍ରେ, ସେ କେତେ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ତାହା ତୁମେ ହିଁ ଜାଣ।"
4.18.45
समयश्च कृतो भद्रे यथा प्रथमसंगमे ।
तथा निवसमानायां यथाऽहं नान्यचारिणी ॥ ४.१८.४५ ॥
"ହେ ଭଦ୍ରେ, ପ୍ରଥମ ମିଳନରେ ଯେପରି ଚୁକ୍ତି ହୋଇଥିଲା, ସେପରି ରହିବା ସମୟରେ ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାହାରି ପ୍ରତି ଯାଉ ନାହିଁ।"
4.18.46
कीचकश्च सुकेशान्ते मूढो मदनगर्वितः ।
स मामिह गतां दृष्ट्वा व्यवस्यति निराकृतिम्।
कथं नु वै तत्र गतां मर्षयेन्मामबान्धवाम् ॥ ४.१८.४६ ॥
"କାମଗର୍ବରେ ମୂଢ଼ ହୋଇଥିବା କୀଚକ, ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି ଦେଖି ନୀଚ କର୍ମ କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରିବ। ସେଠାକୁ ଗଲେ, ବନ୍ଧୁହୀନା ମୋତେ ସେ କିପରି ସହିବ?"
4.18.47
बह्व्यः सन्ति तव प्रेष्या राजपुत्रि वशानुगाः ।
अन्यां प्रेषय कैकेयि संरक्ष्याऽहमिह त्वया ॥ ४.१८.४७ ॥
"ହେ ରାଜକନ୍ୟା, ତୁମ ପାଖରେ ବହୁ ଆଜ୍ଞାବହ ଦାସୀ ଅଛନ୍ତି। ହେ କୈକେୟୀ, ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ପଠାଅ; ଏଠାରେ ମୋତେ ତୁମେ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ହେବ।"
4.18.48
कीचकस्यालयं देवि न यामि भयकम्पिता ।
यद्यदन्यच्च मे कर्म करोमि च सुदुष्करम् ॥ ४.१८.४८ ॥
"ହେ ଦେବୀ, ଭୟରେ କମ୍ପମାନା ହୋଇ ମୁଁ କୀଚକଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବି ନାହିଁ। ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଯେକୌଣସି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ତାହା ମଧ୍ୟ କରିବି।"
4.18.49
एवमुक्ता तु पाञ्चाल्या दैवयोगेन कैकयी ।
तां विराटस्य माहिषी क्रुद्धा भूयोऽन्वशासत ॥ ४.१८.४९ ॥
ଦୈବଯୋଗରେ ପାଞ୍ଚାଳୀ ଏପରି କହିଲେ, ବିରାଟଙ୍କ ପଟ୍ଟମହିଷୀ କୈକେୟୀ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଉପଦେଶ ଦେଲେ ।
4.18.50
कीचकं चैव गच्छ त्वं बलात्कारे चोदिता ।
नास्ति मेऽन्या त्वया तुल्या सा त्वं शीघ्रतरं व्रज ॥ ४.१८.५० ॥
କୀଚକଙ୍କ ପାଖକୁ ହିଁ ଯାଅ, ତୁମେ ବଳାତ୍କାର ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଛ। ମୋ ପାଇଁ ତୁମ ପରି ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ; ତେଣୁ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ।
4.18.51
अवश्यं त्वेव गन्तव्यं किमर्थं मां विवक्षसि ।
शीघ्रं गच्छ त्वरस्वेति मत्प्रीतिवशमाचर ॥ ४.१८.५१ ॥
ତୁମକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ; ମୋ ସହିତ କାହିଁକି ତର୍କ କରୁଛ? ଶୀଘ୍ର ଯାଅ, ତ୍ୱରା କର, ମୋ ପ୍ରୀତି ଅନୁଯାୟୀ ଆଚରଣ କର।
4.18.52
न हीदृशो मम भ्राता किं त्वं समभिशङ्कसे ।
उक्त्वा चैनां बलाच्चैव विनियुज्य प्रभुत्वतः ॥ ४.१८.५२ ॥
ମୋ ଭାଇ ସେପରି ନୁହନ୍ତି; ତୁମେ କାହିଁକି ସନ୍ଦେହ କରୁଛ? ଏପରି କହି ଏବଂ ନିଜ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ବଳରେ ଜୋର କରି ତାଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
4.18.53
भाजनं प्रददौ चास्यै सपिधानं हिरण्मयम् ।
या सुजाता सुगन्धा च तामानय सुरामिति ॥ ४.१८.५३ ॥
ଢାଙ୍କୁଣି ସହିତ ଗୋଟିଏ ସୁନାପାତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ଯିଏ ସୁଜାତା ଓ ସୁଗନ୍ଧା, ତାଙ୍କୁ ସୁରା ଆଣିବାକୁ ଡାକ।'
4.18.54
सा शङ्कमाना रुदती वेपन्ती द्रुपदात्मजा ।
दैवतेभ्यो नमस्कृत्वा श्वशुरेभ्यस्तथाऽब्रवीत् ॥ ४.१८.५४ ॥
ଶଙ୍କାରେ ଭରି, କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି, କମ୍ପି କମ୍ପି ସେହି ଦ୍ରୁପଦ-କନ୍ୟା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଶ୍ୱଶୁରମାନଙ୍କୁ ଏପରି କହିଲେ ।
4.18.55
यथाऽहमन्यं पार्थेभ्यो नाभिजानापि मानवम् ।
तेन सत्येन मां दृष्ट्वा कीचको मा वशं नयेत् ॥ ४.१८.५५ ॥
ମୁଁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଜାଣେ ନାହିଁ; ସେହି ସତ୍ୟ ବଳରେ ମୋତେ ଦେଖି କୀଚକ ମୋତେ ତାଙ୍କ ବଶରେ ନ ଆଣୁ।
4.18.56
यथाऽहं पाण्डुपुत्रेभ्यः पञ्चभ्यो नान्यगामिनी ।
तेन सत्येन मां दृष्ट्वा कीचको मा वशं नयेत् ॥ ४.१८.५६ ॥
ମୁଁ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ପୁତ୍ର ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହାର ନିକଟକୁ ଯାଏ ନାହିଁ; ସେହି ସତ୍ୟ ବଳରେ ମୋତେ ଦେଖି କୀଚକ ମୋତେ ତାଙ୍କ ବଶରେ ନ ଆଣୁ।