ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.20.1
एवं विलपमानायां पाञ्चाल्यां मत्स्यपुङ्गवः ।
अशक्तः कीचकं तत्र शासितुं बलदर्पितम् ।
विराटराजः मूतं तु सान्त्वेनैव न्यवारयत् ॥ ४.२०.१ ॥
ಹೀಗೆ ಪಾಂಚಾಲಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮತ್ಸ್ಯರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜ ವಿರಾಟನು ಬಲದರ್ಪಿತ ಕೀಚಕನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥನಾಗಿ, ಕೇವಲ ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳಿಂದಲೇ ಅವನನ್ನು ತಡೆದನು.
4.20.2
कीचकं मत्स्यराजेन कृतागसमनिन्दिता ।
नापराधानुरूपेण दण्डेन प्रतिपादितम् ॥ ४.२०.२ ॥
ಕೀಚಕನು ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದ್ದರೂ, ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ (ದ್ರೌಪದಿ) ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನು ಅವನ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸಲಿಲ್ಲ.
4.20.3
पाञ्चालराजस्य सुता दृष्ट्वा सुरसुतोपमा ।
धर्मज्ञा व्यवहाराणां कीचके कृतकिल्बिषे ।
पुनः प्रोवाच राजानं स्मरन्ती धर्ममुत्तमम् ॥ ४.२०.३ ॥
ಪಾಂಚಾಲರಾಜನ ಮಗಳು, ದೇವಪುತ್ರಿಯಂತಿರುವವಳು, ವ್ಯವಹಾರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವಳು, ಕೀಚಕನ ಪಾಪವನ್ನು ಕಂಡು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
4.20.4
संप्रेक्ष्य च वरारोहा सर्वांस्तत्र सभासदः ।
राजानुवर्तनपरान्कीचकं च कृतागसम्।
विराटं चाह पाञ्चाली दुःखेनाविष्टचेतना ॥ ४.२०.४ ॥
ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ ಪಾಂಚಾಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಸಭಾಸದರನ್ನೂ — ರಾಜನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರನ್ನೂ, ಅಪರಾಧಿ ಕೀಚಕನನ್ನೂ ನೋಡಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಕಲಕಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಿರಾಟನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
4.20.5
न राजन्राजवत्किंचित्समाचरसि कीचके ।
दस्यूनामिव ते धर्मो न सत्सु परिवर्तते ॥ ४.२०.५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಕೀಚಕನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ರಾಜನಿಗೆ ತಕ್ಕ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಧರ್ಮ ಸಜ್ಜನರಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ದರೋಡೆಕೋರರ ಧರ್ಮದಂತಿದೆ.
4.20.6
न कीचकः स्वधर्मस्थो न च मत्स्यः कथंचन ।
सभासदोऽप्यधर्मज्ञा य इमं पर्युपासते ॥ ४.२०.६ ॥
ಕೀಚಕನು ತನ್ನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿಲ್ಲ; ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನೂ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಇವನನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಸಭಾಸದರೂ ಧರ್ಮವನ್ನರಿಯದವರು.
4.20.7
न धर्मं कीचको वेत्ति राजभृत्यास्तथैव च ।
न राजा विनयं ब्रूते अमात्याश्च न जानते ॥ ४.२०.७ ॥
ಕೀಚಕನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿಯನು; ರಾಜಸೇವಕರೂ ಹಾಗೆಯೇ. ರಾಜನು ವಿನಯವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಮಂತ್ರಿಗಳೂ ಅರಿಯರು.
4.20.8
नोपालभे त्वां नृपते विराटं नृपसंसदि ।
नाहमेतेन युक्ता वै हन्तुं मात्स्य तवान्तिके ॥ ४.२०.८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ರಾಜರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು, ವಿರಾಟನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ಮತ್ಸ್ಯನೇ, ನಿನ್ನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ನಾನು ಅರ್ಹಳಲ್ಲ.
4.20.9
सभासदस्तु पश्यन्तु कीचकं धर्मलङ्घिनम् ।
विराटनृपते पश्य मामनाथामनागसम् ॥ ४.२०.९ ॥
ಸಭಾಸದರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಮೀರಿದ ಕೀಚಕನನ್ನು ನೋಡಲಿ. ಓ ವಿರಾಟ ರಾಜನೇ, ರಕ್ಷಕರಿಲ್ಲದ, ನಿರಪರಾಧಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು.
4.20.10
न साम फलते दुष्टे दुष्टे दण्डः प्रयुज्यते ॥ ४.२०.१० ॥
ದುಷ್ಟನ ಮೇಲೆ ಸಾಮೋಪಾಯ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ದುಷ್ಟನ ಮೇಲೆಯೇ ದಂಡ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
4.20.11
अदण्ड्यान्दण्डयन्राजा दण्ड्यांश्चैवाप्यदण्डयन् ।
स राजा न भवेल्लोके राजशब्दस्य भाजनम् ॥ ४.२०.११ ॥
ದಂಡಿಸಲು ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲದವರನ್ನು ದಂಡಿಸಿ, ದಂಡಿಸಬೇಕಾದವರನ್ನು ದಂಡಿಸದ ರಾಜನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ 'ರಾಜ' ಎಂಬ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗನು.
4.20.12
दीनान्धकृपणाशक्तपङ्गुकुब्जजडादिकान् ।
अनाथबालवृद्धांश्च पुरुषान्वा स्त्रियोऽपि वा ।
दुष्टचोराभिभूतांश्च पालयेदवनीपतिः ॥ ४.२०.१२ ॥
ದೀನರು, ಕುರುಡರು, ನಿರ್ಗತಿಕ ಬಡವರು, ಅಶಕ್ತರು, ಕುಂಟರು, ಕುಬ್ಜರು, ಮಂದಬುದ್ಧಿಯವರು ಮೊದಲಾದವರನ್ನು, ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ವೃದ್ಧರನ್ನು, ಪುರುಷರನ್ನಾಗಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನಾಗಲಿ, ದುಷ್ಟರು ಮತ್ತು ಕಳ್ಳರಿಂದ ಪೀಡಿತರನ್ನು ರಾಜನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು.
4.20.13
अनाथानां च नाथः स्यादपितॄणां पिता नृपः ।
माता भवेदमातॄणामगुरूणां गुरुर्भवेत्।
अगतीनां गती राजा नृणां राजा परायणम् ॥ ४.२०.१३ ॥
ಅನಾಥರಿಗೆ ನಾಥನಾಗಿ, ತಂದೆಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ತಂದೆಯಾಗಿ ರಾಜನಿರಬೇಕು. ತಾಯಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ತಾಯಿಯಾಗಿ, ಗುರುವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಗುರುವಾಗಿರಬೇಕು. ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಪರಮ ಆಧಾರವಾಗಿ ರಾಜನಿರಬೇಕು.
4.20.14
विशेषतः परैर्दुष्टैः परामृष्टं नरोत्तमः ।
स्त्रियं साध्वीमनाथां च पालयेत्स्वसुतामिव ॥ ४.२०.१४ ॥
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದುಷ್ಟ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ, ಸಾಧ್ವಿ ಮತ್ತು ಅನಾಥ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನರೋತ್ತಮನಾದ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಗಳಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
4.20.15
त्वद्गृहावसतिं राजन्नेतावत्कालपर्ययम् ।
अधिकां त्वत्सुतायाश्च पश्य मां कीचकाहतां ॥ ४.२०.१५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಗಳಂತೆ ಕೀಚಕನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ.
4.20.16
परोक्षं नाभिजानामि विग्रहं युवयोरहम् ।
अर्थतत्त्वमविज्ञाय किं स्यादकुशलं मम ॥ ४.२०.१६ ॥
ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಕಲಹವನ್ನು ನಾನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ನನಗೆ ಯಾವ ಅಹಿತ ಉಂಟಾಗುವುದು?
4.20.17
येषां न वैरी स्वपिति पदा भूमिमुपस्पृशन् ।
तेषां मां मानिनीं भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.१७ ॥
ಯಾರ ಶತ್ರು ಕಾಲಿನಿಂದ ನೆಲವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿಯೂ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಮಲಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರ ಮಾನಿನಿ ಪತ್ನಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಒದ್ದನು.
4.20.18
ये च दद्युर्न याचेयुर्ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ।
येषां दुन्दुभिनिर्घोषो ज्याघोषः श्रूयते भृशम्।
तेषां मां दयितां भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.१८ ॥
ದಾನ ನೀಡುವವರು, ಯಾಚಿಸದವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭಕ್ತರು, ಸತ್ಯವಾದಿಗಳು ಆದವರು, ಯಾರ ದುಂದುಭಿಯ ಘೋಷ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲಿನ ಟಂಕಾರ ಬಹಳವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಅವರ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಒದ್ದನು.
4.20.19
तेजस्विनस्तथा क्षान्ता बलवन्तश्च मानिनः ।
महेष्वासा रणे शूरा गर्विता मानतत्पराः।
तेषां मां मानिनीं भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.१९ ॥
ಅವರು ತೇಜಸ್ವಿಗಳು, ಕ್ಷಮಾಶೀಲರು, ಬಲಶಾಲಿಗಳು, ಮಾನಿಗಳು; ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರು, ರಣದಲ್ಲಿ ಶೂರರು, ಗೌರವಪ್ರಿಯರು, ಮಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತರು. ಅವರ ಮಾನಿನಿ ಪತ್ನಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಒದ್ದನು.
4.20.20
सर्वलोकमिमं हन्युर्यदि क्रुद्धा महाबलाः ।
तेषां मां दयितां भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.२० ॥
ಅವರು ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ಈ ಸರ್ವಲೋಕವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲ ಮಹಾಬಲರು; ಅವರ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಒದ್ದನು.
4.20.21
येषां नास्ति समः कश्चिद्वीर्ये सत्ये बले दमे ।
तेषां मां दयितां भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.२१ ॥
ಪರಾಕ್ರಮ, ಸತ್ಯ, ಬಲ, ದಮದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಅವರಿಗೆ ಸಮಾನರಿಲ್ಲ; ಅವರ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಒದ್ದನು.
4.20.22
येषां न सदृशः कश्चिद्धनाद्यैर्भुवि मानवः ।
तेषां मां दयितां भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.२२ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಧನಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಮನುಷ್ಯನಿಲ್ಲ; ಅವರ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಸೂತಪುತ್ರನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಒದ್ದನು.
4.20.23
तवाग्रतो विशेषेण प्रजानां च हितैषिणः ।
पश्यतो निहता राजंस्तेनेह जगतीपते ॥ ४.२०.२३ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವಾಗ ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ; ಓ ಜಗತ್ಪತಿಯೇ, ಅದರಿಂದಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಇದು ಆಯಿತು.
4.20.24
शरणं ये प्रपन्नानां भवन्ति शरणार्थिनाम् ।
चरन्ति लोके प्रच्छन्नाः क्वनु तेऽद्य महाबलाः ॥ ४.२०.२४ ॥
ಶರಣು ಬಂದವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಶರಣಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಯಾರು ಆಶ್ರಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೋ, ಆ ಮಹಾಬಲರು ಇಂದು ಎಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?
4.20.25
कथं ते सूतपुत्रेण वध्यमानां प्रियां सतीम् ।
मर्षयन्ति यथा क्लीबा बलवन्तोऽतितेजसः ॥ ४.२०.२५ ॥
ಸೂತಪುತ್ರನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ, ಪ್ರಿಯಳೂ ಸತಿಯೂ ಆದ ನನ್ನನ್ನು ಅವರು ಹೇಗೆ ಸಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಷಂಡರಂತೆ ಅವರು ಸಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಬಲಶಾಲಿಗಳು, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಗಳು.
4.20.26
क्वनु तेषाममर्षश्च वीर्यं तेषां च तद्बलम् ।
न परीप्सन्ति ये भार्यां वध्यमानां दुरात्माना ॥ ४.२०.२६ ॥
ಹಾಗಾದರೆ ಅವರ ರೋಷವೂ, ಶೌರ್ಯವೂ, ಆ ಬಲವೂ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಹೆಂಡತಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸದ ಆ ದುರಾತ್ಮರು ಎಲ್ಲಿ?
4.20.27
मयाऽपि शक्यं किं कर्तुं विराटे धर्मदूषणे ।
मां मर्षंयति यः पश्यन्वध्यमानामनागसम् ॥ ४.२०.२७ ॥
ಧರ್ಮವನ್ನು ದೂಷಿಸುವ ವಿರಾಟನ ಮುಂದೆ ನಾನೂ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲೆ? ನಿರಪರಾಧಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ಸಹಿಸುವವನು ಅವನು.
4.20.28
धर्मो विद्धो ह्यधर्मेण सभां यत्रोपतिष्ठति ।
न चेद्विशल्यः क्रियते सर्वे विद्धाः सभासदः ॥ ४.२०.२८ ॥
ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಧರ್ಮವು ಯಾವ ಸಭೆಗೆ ಬರುತ್ತದೆಯೋ, ಅದರ ಬಾಣವನ್ನು ತೆಗೆಯದಿದ್ದರೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ಗಾಯಗೊಂಡವರಾಗುತ್ತಾರೆ.
4.20.29
यत्र धर्मो ह्यधर्मेम सत्यं यत्रानृतेन च ।
हन्यते प्रेक्षमाणानां हतास्तत्र सभासदः ॥ ४.२०.२९ ॥
ಎಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವು ಅಧರ್ಮದಿಂದ, ಸತ್ಯವು ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ, ಸಭಿಕರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಇದು ನಡೆಯುತ್ತದೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಸಭಾಸದರೇ ಹತರಾದವರು.
4.20.30
तस्यास्तत्कृपणं श्रुत्वा सैरन्ध्र्याः परिदेवितम् ।
ततः सभ्यास्तु ते सर्वे भूयः कृष्णामपूजयन्।
साधुसाध्विति चाप्याहुः कीचकं चाप्यगर्हयन् ॥ ४.२०.३० ॥
ಸೈರಂಧ್ರಿಯ ಆ ದೀನ ವಿಲಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಗ ಸಭಾಸದರೆಲ್ಲರೂ ಮತ್ತೆ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು; 'ಸಾಧು, ಸಾಧು' ಎಂದರು, ಕೀಚಕನನ್ನೂ ನಿಂದಿಸಿದರು.
4.20.31
केचित्कृष्णां प्रशंसन्ति केचिन्निन्दन्ति कीचकम् ।
केचिन्निन्दन्ति राजानं केचिद्देवीं च तां नराः ॥ ४.२०.३१ ॥
ಕೆಲವರು ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು, ಕೆಲವರು ಕೀಚಕನನ್ನು ದೂಷಿಸಿದರು, ಕೆಲವರು ರಾಜನನ್ನು ದೂಷಿಸಿದರು, ಕೆಲವರು ಆ ರಾಣಿಯನ್ನೂ ದೂಷಿಸಿದರು.
4.20.32
यस्येयं चारुसर्वाङ्गी भार्या स्यादायतेक्षणा ।
परो लाभश्च तस्य स्यान्न स शोचेत्कदाचन ॥ ४.२०.३२ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಲ್ಲೂ ಸುಂದರಿಯಾದ, ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರೆಯಾದ ಇವಳು ಯಾರ ಪತ್ನಿಯಾಗುವಳೋ, ಅವನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಲಾಭ; ಅವನು ಎಂದೂ ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
4.20.33
यस्या गात्रं शुभं पीनं मुखं जयति पङ्कजम् ।
गतिर्हंसं स्मितं कुन्दं सौषा नार्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३३ ॥
ಸುಂದರ, ಪುಷ್ಟ ದೇಹ, ತಾವರೆಯನ್ನು ಮೀರಿಸುವ ಮುಖ, ಹಂಸವನ್ನು ಮೀರಿಸುವ ನಡಿಗೆ, ಕುಂದ ಹೂವನ್ನು ಮೀರಿಸುವ ನಗು ಉಳ್ಳ ಈಕೆ ಕಾಲಿನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲು ಯೋಗ್ಯಳಲ್ಲ.
4.20.34
द्वात्रिंशद्दशना यस्याः श्वेता मांसनिबन्धनाः ।
स्निग्धाश्च मृदवः केशाः सैषा नार्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३४ ॥
ಮಾಂಸದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡ ಮೂವತ್ತೆರಡು ಬಿಳಿ ಹಲ್ಲುಗಳು, ನುಣುಪಾದ ಮೃದು ಕೂದಲು ಉಳ್ಳ ಈಕೆ ಕಾಲಿನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲು ಯೋಗ್ಯಳಲ್ಲ.
4.20.35
पद्मं चक्रं ध्वजं शङ्खं प्रासादो मकरस्तथा ।
यस्याः पाणितले सन्ति सैषा नार्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३५ ॥
ತಾವರೆ, ಚಕ್ರ, ಧ್ವಜ, ಶಂಖ, ಪ್ರಾಸಾದ, ಮಕರ — ಇವು ಯಾರ ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿವೆಯೋ ಆ ಈಕೆ ಕಾಲಿನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲು ಯೋಗ್ಯಳಲ್ಲ.
4.20.36
आवर्ताः खलु चत्वारः सर्वे चैव प्रदक्षिणाः ।
समं गात्रं शुभं स्निग्धं यस्या नार्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३६ ॥
ನಾಲ್ಕು ಸುಳಿಗಳೂ ನಿಜವಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾವರ್ತವಾಗಿವೆ; ಸಮ, ಶುಭ, ನುಣುಪಾದ ದೇಹ ಉಳ್ಳ ಈಕೆ ಕಾಲಿನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲು ಯೋಗ್ಯಳಲ್ಲ.
4.20.37
अच्छिद्रहस्तपादा च अच्छिद्रदशना च या ।
कन्या कमलपत्राक्षी कथमर्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३७ ॥
ಕೈ-ಕಾಲು ಹಲ್ಲುಗಳು ದೋಷರಹಿತವಾದ, ಕಮಲದಳದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳ ಈ ಕನ್ಯೆ ಕಾಲ್ಗೊಡೆತಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಅರ್ಹಳು?
4.20.38
सेयं लक्षणसंपन्ना पूर्णचन्द्रनिभानना ।
सुरूपिणी सुवदना नेयं योग्या पदा वधम् ॥ ४.२०.३८ ॥
ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವಳು, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತಹ ಮುಖವುಳ್ಳವಳು, ಸುರೂಪಿ, ಸುಂದರ ವದನೆಯಾದ ಈಕೆ ಕಾಲ್ಗೊಡೆತಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯಳಲ್ಲ.
4.20.39
देवदेवीव सुभगा शक्रदेवीव शोभना ।
अप्सरा इव सारूप्यान्नेयं योग्या पदा वधम् ॥ ४.२०.३९ ॥
ದೇವದೇವಿಯಂತೆ ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿ, ಇಂದ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಶೋಭಿಸುವವಳು, ಅಪ್ಸರೆಯಂತೆ ಸಮಾನ ರೂಪವುಳ್ಳವಳಾದ ಈಕೆ ಕಾಲ್ಗೊಡೆತಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯಳಲ್ಲ.
4.20.40
इति स्मापूजसंस्तत्र कृष्णां प्रेक्ष्य सभासदः ॥ ४.२०.४० ॥
ಹೀಗೆಂದು ಸಭಾಸದರು ಅಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹೊಗಳಿದರು.
4.20.41
सा विनिःश्वस्य सुश्रोणी भूमावन्तर्मुखी स्थिता ।
तूष्णीमासीत्तदा दृष्ट्वा विवक्षन्तं युधिष्ठिरम् ॥ ४.२०.४१ ॥
ಆ ಸುಂದರ ಕಟಿಯುಳ್ಳವಳು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಟ್ಟು, ಮುಖವನ್ನು ಒಳಮುಖವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಳು; ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮಾತನಾಡಲು ಉದ್ಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಗ ಮೌನವಾಗಿದ್ದಳು.
4.20.42
युधिष्ठिरस्य कोपात्तु ललाटे स्वेद आस्रवत् ।
अब्रवीद्धर्मपुत्रोऽथ सैरन्ध्रीं महिषीं प्रियाम् ।
कृष्णां तत्र नृपाभ्याशे परिव्राजकरूपधृत् ॥ ४.२०.४२ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಕೋಪದಿಂದ ಬೆವರು ಹರಿಯಿತು. ಆಗ ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ರಾಜನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಪರಿವ್ರಾಜಕನ ರೂಪ ಧರಿಸಿದ್ದ ಸೈರಂಧ್ರಿ, ಪ್ರಿಯ ಮಹಿಷಿ ಕೃಷ್ಣೆಗೆ ಹೇಳಿದನು.
4.20.43
गच्छ सैरन्ध्रि मा भैस्त्वं सुदेष्णाया निवेशनम् ।
राजा ह्ययं धर्मशीलो विराटः परलोकभीः ।
यतस्त्वां न परित्राति सत्ये धर्मपथे स्थितः ॥ ४.२०.४३ ॥
ಹೋಗು ಸೈರಂಧ್ರಿ, ಭಯಪಡಬೇಡ; ಸುದೇಷ್ಣೆಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು. ಈ ರಾಜ ವಿರಾಟನು ಧರ್ಮಶೀಲ, ಪರಲೋಕಭೀರು; ಸತ್ಯ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದರಿಂದ ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸದಿರನು.
4.20.44
भर्तारमनुरुन्धन्त्यः क्लिश्यन्ते वीरपत्नयः ।
शुश्रूषया क्लिश्यमानाः पतिलोकं जयन्त्युत ॥ ४.२०.४४ ॥
ಗಂಡನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ವೀರಪತ್ನಿಯರು ಕ್ಲೇಶ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸೇವೆಯಿಂದ ಕ್ಲೇಶಪಡುತ್ತಾ ಅವರು ಪತಿಲೋಕವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.
4.20.45
मन्ये न कालः क्रोधस्य पश्यन्ति पतयस्तव ।
तेन त्वां नाभिधावन्ति गन्धर्वाः सूर्यवर्चसः ॥ ४.२०.४५ ॥
ಇದು ಕೋಪಕ್ಕೆ ಸಮಯವಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನ ಗಂಡಂದಿರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಸೂರ್ಯತೇಜಸ್ವಿ ಗಂಧರ್ವರು ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
4.20.46
श्रूयन्तां ते सुकेशान्ते मोक्षधर्माश्रयाः कथाः ।
यथा धर्मः कुलस्त्रीणां दृष्टो धर्मानुरोधनात् ॥ ४.२०.४६ ॥
ಓ ಸುಕೇಶಿ, ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಆ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕುಲಸ್ತ್ರೀಯರ ಧರ್ಮ ಧರ್ಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
4.20.47
नास्ति यज्ञः स्त्रियाः कश्चिन्न श्राद्धं नाप्युपोषणम् ।
या तु भर्तारि शुश्रूषा सा स्वर्गायाभिजायते ॥ ४.२०.४७ ॥
ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಯಾವ ಯಜ್ಞವೂ ಇಲ್ಲ, ಶ್ರಾದ್ಧವೂ ಇಲ್ಲ, ಉಪವಾಸವೂ ಇಲ್ಲ; ಆದರೆ ಗಂಡನಿಗೆ ಮಾಡುವ ಸೇವೆಯೇ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
4.20.48
पिता रक्षति कौमारे भर्ता रक्षति यौवने ।
पुत्रस्तु स्थाविरे भावे न स्त्री स्वातन्त्र्यमर्हति ॥ ४.२०.४८ ॥
ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ತಂದೆ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ, ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಗಂಡ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಗ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಲ್ಲ.
4.20.49
भीरु भर्तृभयात्पत्न्यो न क्रुध्यन्ति कदाचन ।
बहुभिश्च परिक्लेशैरवज्ञाताश्च शत्रुभिः ।
अनन्यभावाः शुद्धाश्च पुण्यलोकं जयन्त्युत ॥ ४.२०.४९ ॥
ಓ ಭೀರು, ಪತಿಯ ಭಯದಿಂದ ಪತ್ನಿಯರು ಎಂದಿಗೂ ಕೋಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದಲೂ ಶತ್ರುಗಳಿಂದಲೂ ಅವಮಾನಿತರಾದರೂ, ಅನನ್ಯ ಭಾವದ ಶುದ್ಧ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪುಣ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.
4.20.50
न क्रोधकालं नियतं पश्यन्ति पतयस्तव ।
न क्रुद्धान्प्रतियायाद्वै पतींस्ते वृत्रहा अपि।
तेन त्वां नाभिधावन्ति गन्धर्वाः कामरूपिणः ॥ ४.२०.५० ॥
ನಿನ್ನ ಪತಿಗಳು ಕೋಪದ ಕಾಲವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕೋಪಗೊಂಡ ಪತಿಗಳ ಬಳಿಗೆ ವೃತ್ರಹಂತ ಇಂದ್ರನೂ ಹೋಗಲಾರನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ರೂಪ ಧರಿಸುವ ಗಂಧರ್ವರು ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
4.20.51
यदि ते समयः कश्चित्कृतो ह्यायतलोचने ।
तं स्मरस्व क्षमाशीले क्षमा धर्मो ह्यनुत्तमः ॥ ४.२०.५१ ॥
ವಿಶಾಲನಯನೆಯೇ, ನೀನು ಯಾವುದಾದರೂ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊ. ಕ್ಷಮಾಶೀಲೆಯೇ, ಕ್ಷಮೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮ.
4.20.52
क्षमा धर्मः क्षमा सत्यं क्षमा दानं क्षमा तपः ।
क्षमावतामयं लोकः परलोकः क्षमावतांम् ॥ ४.२०.५२ ॥
ಕ್ಷಮೆಯೇ ಧರ್ಮ, ಕ್ಷಮೆಯೇ ಸತ್ಯ, ಕ್ಷಮೆಯೇ ದಾನ, ಕ್ಷಮೆಯೇ ತಪಸ್ಸು. ಕ್ಷಮಾವಂತರಿಗೆ ಈ ಲೋಕ, ಕ್ಷಮಾವಂತರಿಗೆ ಪರಲೋಕ.
4.20.53
द्व्यंशिनो द्वादशाङ्गस्य चतुर्विंशतिपर्वणः ।
कस्त्रिषष्ठिशतारस्य मासोनस्याक्षमी भवेत् ॥ ४.२०.५३ ॥
ಎರಡು ಅಂಶಗಳು, ಹನ್ನೆರಡು ಅಂಗಗಳು, ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಪರ್ವಗಳು, ಮುನ್ನೂರ ಅರವತ್ತು ಅರಗಳುಳ್ಳ (ಕಾಲಚಕ್ರದ) ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಕಡಿಮೆ ಇರುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಯಾರು ಅಸಹನರಾಗುವರು?
4.20.54
गच्छ सैरन्ध्रि गन्धर्वाः करिष्यन्ति तव प्रियम् ।
व्यपनेष्यन्ति ते दुःखं येन ते विप्रियं कृतम् ॥ ४.२०.५४ ॥
ಹೋಗು, ಸೈರಂಧ್ರಿಯೇ! ಗಂಧರ್ವರು ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುವರು. ನಿನಗೆ ಅಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡಿದವನಿಂದ ಉಂಟಾದ ದುಃಖವನ್ನು ಅವರು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವರು.
4.20.55
इत्येवमुक्ते तिष्ठन्तीं पुनरेवाह धर्मराट् ।
विघ्नं करोषि वै भद्रे दीव्यतां राजसंसदि ॥ ४.२०.५५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟು ನಿಂತಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಧರ್ಮರಾಜನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಭದ್ರೆ, ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಜೂಜಾಡುವವರಿಗೆ ನೀನು ವಿಘ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ.'
4.20.56
तस्मात्त्वमपि सुश्रोणि शैलूषीव विभासि नः ।
एवमुक्ता तु सा भर्त्रा समुद्वीक्ष्याब्रवीदिदम् ॥ ४.२०.५६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಸುಂದರ ಕಟಿಯುಳ್ಳವಳೇ, ನೀನೂ ನಮಗೆ ನಟಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀಯೆ.' ಹೀಗೆ ಗಂಡನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಳು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
4.20.57
सत्यमुक्तं त्वया विद्वञ्शैलूषीं विद्धि मां पुनः ।
शैलूषकस्य तस्याहं येषां ज्येष्ठोऽक्षकोविदः ॥ ४.२०.५७ ॥
'ಓ ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ನೀನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದೆ. ಆದರೂ ನನ್ನನ್ನು ನಟನ ಪತ್ನಿಯೆಂದು ತಿಳಿ. ನಾನು ಆ ನಟನಿಗೆ ಸೇರಿದವಳು. ಅವರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯವನು ದಾಳದಾಟದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತ.'
4.20.58
एवमुक्त्वा वरारोहा परिमृज्याननं शुभम् ।
केशान्विमुक्तान्संयम्य रुधिरेण समुक्षितान् ॥ ४.२०.५८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಸುಂದರ ಕಟಿಯುಳ್ಳವಳು ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಂಡು, ರಕ್ತದಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾದ ಬಿಚ್ಚಿದ ಕೂದಲನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಳು.
4.20.59
पांसुकुण्ठितसर्वाङ्गी गजराजवधूरिव ।
प्रतस्थे नागनासोरूर्भर्तुराज्ञाय शासनम् ॥ ४.२०.५९ ॥
ಮೈಯೆಲ್ಲ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮಲಿನವಾಗಿ, ಗಜರಾಜನ ಪತ್ನಿಯಂತೆ, ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲಿನಂತಹ ತೊಡೆಗಳುಳ್ಳವಳು ಗಂಡನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನರಿತು ಹೊರಟಳು.
4.20.60
विमुक्ता मृगशावाक्षी निरन्तरपयोधरा ।
प्रभा नक्षत्रराजस्य कालमेघैरिवावृता ॥ ४.२०.६० ॥
ಜಿಂಕೆಮರಿಯಂತಹ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವಳು, ದಟ್ಟ ಸ್ತನಗಳುಳ್ಳವಳು, ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡವಳಾಗಿ, ನಕ್ಷತ್ರರಾಜನ (ಚಂದ್ರನ) ಕಾಂತಿ ಕಪ್ಪು ಮೇಘಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ತೋರಿದಳು.
4.20.61
यस्यार्थे पाण्डवेयास्तु त्यजेयुरपि जीवितम् ।
तां ते दृष्ट्वा तथा कृष्णां क्षमिणो धर्मचारिणः।
समयं नातिवर्तन्ते वेलामिव महोदधिः ॥ ४.२०.६१ ॥
ಯಾರಿಗಾಗಿ ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬಲ್ಲವರೋ, ಆ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಕಂಡೂ ಕ್ಷಮಾಶೀಲ ಧರ್ಮಚಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾಲಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರುವುದಿಲ್ಲ, ಮಹಾಸಾಗರ ತೀರವನ್ನು ಮೀರದಂತೆ.
4.20.62
सा प्रविश्य प्रवेपन्ती सुदेष्णाया निवेशनम् ।
रुदन्ती चारुसर्वाङ्गी तस्यास्तस्थावथाग्रतः ॥ ४.२०.६२ ॥
ನಡುಗುತ್ತಾ ಸುದೇಷ್ಣೆಯ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅಳುತ್ತಾ, ಸುಂದರ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವಳು ಅವಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತಳು.
4.20.63
तामुवाच विराटस्य महिषी शाठ्यमास्थिता ।
किमिदं पद्मसंकाशं सुदन्तोष्ठाक्षिनासिकम् ॥ ४.२०.६३ ॥
ವಿರಾಟನ ಪಟ್ಟದರಾಣಿ ಕಪಟವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು — ಕಮಲದಂತೆ, ಸುಂದರ ಹಲ್ಲು, ತುಟಿ, ಕಣ್ಣು, ಮೂಗು ಉಳ್ಳವಳೇ, ಇದೇನು?
4.20.64
रुदन्त्या अवमृष्टास्रं पूर्णेन्दुसमवर्चसम् ।
बिम्बोष्ठं कृष्णताराभ्यामत्यन्तरुचिरप्रभम्।
नयनाभ्यामजिह्याभ्यां मुखं ते मुञ्चते जलम् ॥ ४.२०.६४ ॥
ಅಳುತ್ತಾ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಬಿಂಬಫಲದಂತಹ ತುಟಿಗಳ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಮಣಿಗಳ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಪ್ರಭೆಯ ನಿನ್ನ ಮುಖ ನೇರವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಿದೆ.
4.20.65
कस्त्वाऽवधीद्वरारोहे कस्माद्रोदिषि शोभने ।
को विप्रयुज्यते दारैः सपुत्रैः सहबान्धवैः ॥ ४.२०.६५ ॥
ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಹೊಡೆದರು? ಶೋಭನೆ, ಏಕೆ ಅಳುತ್ತಿರುವೆ? ಪತ್ನಿಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಯಾರು ಅಗಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ?
4.20.66
कस्याद्य राजा कुपितो वधमाज्ञापयिष्यति ।
ब्रूहि किं ते प्रियं कर्म कं त्यजे घातयामि वा ॥ ४.२०.६६ ॥
ಇಂದು ಯಾರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ರಾಜನು ವಧೆಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವನೋ? ಹೇಳು, ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯವೇನು? ಯಾರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಿ, ಅಥವಾ ಯಾರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸಲಿ?
4.20.67
तां निःश्वस्याब्रवीत्कृष्णा जानन्ती नाम पृच्छसि ।
भ्रातुस्त्वं मामनुप्रेष्य किमेवं हि विकत्थसे ॥ ४.२०.६७ ॥
ಅವಳು ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಟ್ಟು ಹೇಳಿದಳು: "ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಕೇಳುತ್ತಿಯಾ? ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಯಾ?"
4.20.68
कीचको माऽवधीत्तत्र सुराहारीमितोगताम् ।
सभायां पश्यतो राज्ञो यथा वै निर्जने वने ॥ ४.२०.६८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಕೀಚಕ ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದನು—ಮದ್ಯಪಾನಿಗಳ ನಡುವೆ ಬಂದಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು, ರಾಜನ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ನಿರ್ಜನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡುವಂತೆ.
4.20.69
घातयामि सुदन्तोष्ठि कीचकं यदि मन्यसे ।
भ्राता यद्येष मे व्यक्तं योऽतीतो धर्मचारिणीम्।
यस्त्वां कामाभिभूतात्मा दुर्लभामवमन्यते ॥ ४.२०.६९ ॥
ಸುಂದರ ಹಲ್ಲು ಮತ್ತು ತುಟಿಗಳುಳ್ಳವಳೇ! ನಿನಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದರೆ ಕೀಚಕನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಧರ್ಮಚಾರಿಣಿಯಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ, ಕಾಮದಿಂದ ಮನ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದುರ್ಲಭಳಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವ ಇವನು—ನನ್ನ ಸಹೋದರನಾದರೂ—ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥ.
4.20.70
अद्यैव तं हनिष्यन्ति येषामागस्करो हि सः ।
मन्येऽहमद्य वा श्वो वा परलोकं गमिष्यति ॥ ४.२०.७० ॥
ಇಂದೇ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವರು—ಯಾರಿಗೆ ಅವನು ಅಪರಾಧಿಯೋ ಅವರೇ. ಇಂದೋ ನಾಳೆಯೋ ಅವನು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವನೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
4.20.71
भ्रातुः प्रयच्छ त्वरिता जीवच्छ्राद्धं त्वमद्य वै ।
सुहृष्टं कुरु वै चैनं नासून्मन्ये धरिष्यति ॥ ४.२०.७१ ॥
ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನಿಗಾಗಿ ಬೇಗ ಜೀವಂತನ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡು—ಇಂದೇ. ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು; ಅವನು ಇನ್ನು ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರನೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
4.20.72
तेषां हि मम भर्तॄणां पञ्चानां धर्मचारिणाम् ।
एको दुर्धषणोऽत्यर्थं बले चाप्रतिमो भुवि ॥ ४.२०.७२ ॥
ನನ್ನ ಧರ್ಮಚಾರಿಗಳಾದ ಆ ಐವರು ಗಂಡಂದಿರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು—ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಧರ್ಷನು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಲದಲ್ಲಿ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದವನು.
4.20.73
निर्मनुष्यमिमं लोकं कुर्यात्क्रुद्धो निशामिमाम् ।
न स संक्रुध्यते तावद्गन्धर्वः कामरूपधृत् ॥ ४.२०.७३ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ಅವನು ಈ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಬಲ್ಲನು; ಆದರೆ ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ರೂಪ ಧರಿಸುವ ಆ ಗಂಧರ್ವ ಇನ್ನೂ ಕೋಪಗೊಂಡಿಲ್ಲ.
4.20.74
नूनं ज्ञास्यति यावद्वै ममैतत्पादघातनम् ।
तत्क्षणात्कीचकः पापः सपुत्रभ्रातृबान्धवः।
विनशिष्यति दुष्टात्मा यथा दुष्कृतकर्मकृत् ॥ ४.२०.७४ ॥
ನನ್ನ ಈ ಕಾಲಿನ ಒದೆತವನ್ನು ಅವನು ತಿಳಿದ ಕ್ಷಣವೇ ಪಾಪಿ ಕೀಚಕ ಮಕ್ಕಳು ಸಹೋದರರು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ; ದುಷ್ಟಾತ್ಮನೂ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಯೂ ಆದವನಂತೆ.
4.20.75
अपि चैतत्पुरा प्रोक्तं निपुणैर्मनुजोत्तमैः ।
एकस्तु कुरुते पापं कालपाशवशं गतः।
नीचेनात्मापराधेन कुलं तेन विनश्यति ॥ ४.२०.७५ ॥
ಹಿಂದೆ ನಿಪುಣ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮನುಷ್ಯರು ಇದನ್ನೂ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ: ಒಬ್ಬನೇ ಪಾಪ ಮಾಡಿ ಕಾಲಪಾಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದಾಗ, ನೀಚನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅಪರಾಧದಿಂದ ತನ್ನ ಕುಲವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
4.20.76
सुदेष्णामेवमुक्त्वा तु सैरन्ध्री दुःखमोहिता ।
कीचकस्य वधार्थाय व्रतदीक्षामुपागमत् ॥ ४.२०.७६ ॥
ಸುದೇಷ್ಣೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡ ಸೈರಂಧ್ರಿ ಕೀಚಕನ ವಧೆಗಾಗಿ ವ್ರತದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಳು.
4.20.77
अभ्यर्थिता च नारीभिर्मानिता च सुदेष्णया ।
न च स्नाति न चाश्नाति न पांसून्परिमार्जति।
रुधिरक्लिन्नवदना बभूव मृदितेक्षणा ॥ ४.२०.७७ ॥
ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ ಸುದೇಷ್ಣೆಯು ಗೌರವಿಸಿದರೂ, ಅವಳು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಊಟ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಧೂಳನ್ನು ಒರೆಸಲಿಲ್ಲ; ರಕ್ತದಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾದ ಮುಖದೊಂದಿಗೆ, ನಲುಗಿದಂತಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆದಳು.
4.20.78
तां तथा शोकसन्तप्तां दृष्ट्वा प्ररुदितां स्त्रियः ।
कीचकस्य वधं सर्वा मनोभिश्च शशंसिरे ॥ ४.२०.७८ ॥
ಹೀಗೆ ಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತಳಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೀಚಕನ ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದರು.