Mahābhārata · Adhyāya 4.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.20.1
एवं विलपमानायां पाञ्चाल्यां मत्स्यपुङ्गवः ।
अशक्तः कीचकं तत्र शासितुं बलदर्पितम् ।
विराटराजः मूतं तु सान्त्वेनैव न्यवारयत् ॥ ४.२०.१ ॥
Assim, enquanto Pāñcālī lamentava, o melhor dos Matsya, o rei Virāṭa, incapaz de punir Kīcaka, orgulhoso de sua força, apenas o conteve com palavras de consolo.
4.20.2
कीचकं मत्स्यराजेन कृतागसमनिन्दिता ।
नापराधानुरूपेण दण्डेन प्रतिपादितम् ॥ ४.२०.२ ॥
Kīcaka havia cometido uma ofensa, mas o rei dos Matsya não lhe impôs um castigo proporcional à sua falta, por consideração à imaculada.
4.20.3
पाञ्चालराजस्य सुता दृष्ट्वा सुरसुतोपमा ।
धर्मज्ञा व्यवहाराणां कीचके कृतकिल्बिषे ।
पुनः प्रोवाच राजानं स्मरन्ती धर्ममुत्तमम् ॥ ४.२०.३ ॥
A filha do rei de Pañcāla, semelhante a uma filha dos deuses, conhecedora do dharma dos procedimentos, ao ver o pecado de Kīcaka, lembrando o dharma supremo, falou novamente ao rei.
4.20.4
संप्रेक्ष्य च वरारोहा सर्वांस्तत्र सभासदः ।
राजानुवर्तनपरान्कीचकं च कृतागसम्।
विराटं चाह पाञ्चाली दुःखेनाविष्टचेतना ॥ ४.२०.४ ॥
Ao ver todos os cortesãos, empenhados em agradar o rei, e o ofensor Kīcaka, a de belos quadris Pāñcālī, com a mente tomada pela dor, falou a Virāṭa.
4.20.5
न राजन्राजवत्किंचित्समाचरसि कीचके ।
दस्यूनामिव ते धर्मो न सत्सु परिवर्तते ॥ ४.२०.५ ॥
Ó rei, não estás agindo de modo algum como um rei deve agir em relação a Kīcaka. Teu dharma não prevalece entre os bons; é como o dharma dos bandidos.
4.20.6
न कीचकः स्वधर्मस्थो न च मत्स्यः कथंचन ।
सभासदोऽप्यधर्मज्ञा य इमं पर्युपासते ॥ ४.२०.६ ॥
Nem Kīcaka permanece em seu próprio dharma, nem o rei dos Matsya de modo algum. E os cortesãos que o servem também ignoram o dharma.
4.20.7
न धर्मं कीचको वेत्ति राजभृत्यास्तथैव च ।
न राजा विनयं ब्रूते अमात्याश्च न जानते ॥ ४.२०.७ ॥
Kīcaka não conhece o dharma, e assim também os servos do rei. O rei não ensina a disciplina, e os ministros não a conhecem.
4.20.8
नोपालभे त्वां नृपते विराटं नृपसंसदि ।
नाहमेतेन युक्ता वै हन्तुं मात्स्य तवान्तिके ॥ ४.२०.८ ॥
Ó rei, na assembleia dos reis não te repreendo, Virāṭa. Ó Matsya, na tua presença não sou digna de matá-lo.
4.20.9
सभासदस्तु पश्यन्तु कीचकं धर्मलङ्घिनम् ।
विराटनृपते पश्य मामनाथामनागसम् ॥ ४.२०.९ ॥
Que os membros da assembleia vejam Kīcaka, o transgressor do dharma. Ó rei Virāṭa, olha para mim, sem protetor e sem culpa.
4.20.10
न साम फलते दुष्टे दुष्टे दण्डः प्रयुज्यते ॥ ४.२०.१० ॥
A conciliação não dá fruto com o perverso; sobre o perverso aplica-se o castigo.
4.20.11
अदण्ड्यान्दण्डयन्राजा दण्ड्यांश्चैवाप्यदण्डयन् ।
स राजा न भवेल्लोके राजशब्दस्य भाजनम् ॥ ४.२०.११ ॥
O rei que pune os que não devem ser punidos e não pune os que devem ser punidos não é, no mundo, digno do nome de 'rei'.
4.20.12
दीनान्धकृपणाशक्तपङ्गुकुब्जजडादिकान् ।
अनाथबालवृद्धांश्च पुरुषान्वा स्त्रियोऽपि वा ।
दुष्टचोराभिभूतांश्च पालयेदवनीपतिः ॥ ४.२०.१२ ॥
O senhor da terra deve proteger os miseráveis, os cegos, os pobres desamparados, os enfermos, os coxos, os corcundas, os tolos e outros semelhantes; as crianças e os velhos sem protetor; homens ou mulheres; e os oprimidos pelos maus e pelos ladrões.
4.20.13
अनाथानां च नाथः स्यादपितॄणां पिता नृपः ।
माता भवेदमातॄणामगुरूणां गुरुर्भवेत्।
अगतीनां गती राजा नृणां राजा परायणम् ॥ ४.२०.१३ ॥
Que o rei seja o senhor dos desamparados, o pai dos órfãos de pai. Que seja a mãe dos que não têm mãe e o mestre dos que não têm mestre. Que o rei seja o refúgio dos desvalidos e o supremo apoio dos homens.
4.20.14
विशेषतः परैर्दुष्टैः परामृष्टं नरोत्तमः ।
स्त्रियं साध्वीमनाथां च पालयेत्स्वसुतामिव ॥ ४.२०.१४ ॥
Especialmente uma mulher virtuosa, sem amparo e assaltada por inimigos perversos, o melhor dos homens deve protegê-la como à sua própria filha.
4.20.15
त्वद्गृहावसतिं राजन्नेतावत्कालपर्ययम् ।
अधिकां त्वत्सुतायाश्च पश्य मां कीचकाहतां ॥ ४.२०.१५ ॥
Ó rei, olha para mim, agredida por Kīcaka, mais do que o tempo que passei morando em tua casa, como se eu fosse tua própria filha.
4.20.16
परोक्षं नाभिजानामि विग्रहं युवयोरहम् ।
अर्थतत्त्वमविज्ञाय किं स्यादकुशलं मम ॥ ४.२०.१६ ॥
Não presenciei a disputa entre vós dois. Sem conhecer os fatos verdadeiros, que mal poderia me acontecer?
4.20.17
येषां न वैरी स्वपिति पदा भूमिमुपस्पृशन् ।
तेषां मां मानिनीं भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.१७ ॥
Aqueles cujo inimigo nem dorme em paz ao pisar o chão com o pé — a sua orgulhosa esposa, eu, foi golpeada com o pé pelo filho do cocheiro.
4.20.18
ये च दद्युर्न याचेयुर्ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ।
येषां दुन्दुभिनिर्घोषो ज्याघोषः श्रूयते भृशम्।
तेषां मां दयितां भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.१८ ॥
Aqueles que dão e não pedem, devotos dos brâmanes e veraz nas palavras, cujo estrondo de tambores e o estalar do arco se ouvem com força, a sua amada esposa, eu, foi golpeada com o pé pelo filho do cocheiro.
4.20.19
तेजस्विनस्तथा क्षान्ता बलवन्तश्च मानिनः ।
महेष्वासा रणे शूरा गर्विता मानतत्पराः।
तेषां मां मानिनीं भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.१९ ॥
Eles são radiantes, pacientes, poderosos e orgulhosos; grandes arqueiros, heróis na batalha, dignos e devotados à honra. Eu, sua esposa honrada, fui golpeada com o pé pelo filho do cocheiro.
4.20.20
सर्वलोकमिमं हन्युर्यदि क्रुद्धा महाबलाः ।
तेषां मां दयितां भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.२० ॥
Se, irados, aqueles poderosos quisessem destruir este mundo inteiro, ainda assim o filho do cocheiro me feriu com o pé, eu, sua amada esposa.
4.20.21
येषां नास्ति समः कश्चिद्वीर्ये सत्ये बले दमे ।
तेषां मां दयितां भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.२१ ॥
Aqueles a quem ninguém iguala em valor, verdade, força ou domínio de si: sua amada esposa, eu, fui golpeada com o pé pelo filho do cocheiro.
4.20.22
येषां न सदृशः कश्चिद्धनाद्यैर्भुवि मानवः ।
तेषां मां दयितां भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.२२ ॥
Aqueles a quem nenhum homem na terra iguala em riqueza e no resto: sua amada esposa, eu, fui golpeada com o pé pelo filho do cocheiro.
4.20.23
तवाग्रतो विशेषेण प्रजानां च हितैषिणः ।
पश्यतो निहता राजंस्तेनेह जगतीपते ॥ ४.२०.२३ ॥
Ó rei, diante dos teus olhos, sobretudo enquanto observavas os que desejavam o bem dos súditos serem mortos; ó senhor da terra, por isso isto aconteceu aqui.
4.20.24
शरणं ये प्रपन्नानां भवन्ति शरणार्थिनाम् ।
चरन्ति लोके प्रच्छन्नाः क्वनु तेऽद्य महाबलाः ॥ ४.२०.२४ ॥
Aqueles que se tornam refúgio para os que se acolheram e para os que buscam abrigo, esses poderosos: onde andam hoje escondidos pelo mundo?
4.20.25
कथं ते सूतपुत्रेण वध्यमानां प्रियां सतीम् ।
मर्षयन्ति यथा क्लीबा बलवन्तोऽतितेजसः ॥ ४.२०.२५ ॥
Como suportam, como eunucos, que eu, amada e virtuosa, seja golpeada pelo filho do cocheiro? Eles são fortes e de grande esplendor.
4.20.26
क्वनु तेषाममर्षश्च वीर्यं तेषां च तद्बलम् ।
न परीप्सन्ति ये भार्यां वध्यमानां दुरात्माना ॥ ४.२०.२६ ॥
Então, onde está a indignação deles, sua bravura e sua força? Onde estão aqueles malvados que, vendo sua esposa ser golpeada, não buscam protegê-la?
4.20.27
मयाऽपि शक्यं किं कर्तुं विराटे धर्मदूषणे ।
मां मर्षंयति यः पश्यन्वध्यमानामनागसम् ॥ ४.२०.२७ ॥
O que eu poderia fazer contra Virāṭa, o profanador do dharma, que me vê golpeada, inocente, e tolera isso?
4.20.28
धर्मो विद्धो ह्यधर्मेण सभां यत्रोपतिष्ठति ।
न चेद्विशल्यः क्रियते सर्वे विद्धाः सभासदः ॥ ४.२०.२८ ॥
Quando o dharma, transpassado pelo adharma, comparece à assembleia, e sua flecha não é retirada, então todos os membros da assembleia ficam feridos.
4.20.29
यत्र धर्मो ह्यधर्मेम सत्यं यत्रानृतेन च ।
हन्यते प्रेक्षमाणानां हतास्तत्र सभासदः ॥ ४.२०.२९ ॥
Onde o dharma é morto pelo adharma e a verdade pela mentira, enquanto os membros da assembleia observam, ali os membros da assembleia já estão mortos.
4.20.30
तस्यास्तत्कृपणं श्रुत्वा सैरन्ध्र्याः परिदेवितम् ।
ततः सभ्यास्तु ते सर्वे भूयः कृष्णामपूजयन्।
साधुसाध्विति चाप्याहुः कीचकं चाप्यगर्हयन् ॥ ४.२०.३० ॥
Ao ouvir aquele lamento lastimável da Sairandhrī, então todos os membros da assembleia honraram Kṛṣṇā novamente, dizendo "Bem feito, bem feito!", e também repreenderam Kīcaka.
4.20.31
केचित्कृष्णां प्रशंसन्ति केचिन्निन्दन्ति कीचकम् ।
केचिन्निन्दन्ति राजानं केचिद्देवीं च तां नराः ॥ ४.२०.३१ ॥
Alguns elogiavam Kṛṣṇā, outros censuravam Kīcaka, outros censuravam o rei, e outros também censuravam aquela rainha.
4.20.32
यस्येयं चारुसर्वाङ्गी भार्या स्यादायतेक्षणा ।
परो लाभश्च तस्य स्यान्न स शोचेत्कदाचन ॥ ४.२०.३२ ॥
Aquele que tivesse esta mulher, formosa em todos os membros e de olhos grandes, como esposa, teria grande ganho e nunca se lamentaria.
4.20.33
यस्या गात्रं शुभं पीनं मुखं जयति पङ्कजम् ।
गतिर्हंसं स्मितं कुन्दं सौषा नार्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३३ ॥
Cujo corpo belo e cheio, cujo rosto supera o lótus, cujo andar supera o cisne e cujo sorriso supera a flor kunda, ela não merece ser morta a pontapés.
4.20.34
द्वात्रिंशद्दशना यस्याः श्वेता मांसनिबन्धनाः ।
स्निग्धाश्च मृदवः केशाः सैषा नार्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३४ ॥
Ela, cujos trinta e dois dentes brancos estão firmemente assentados na carne e cujos cabelos são lisos e macios, não merece ser morta a pontapés.
4.20.35
पद्मं चक्रं ध्वजं शङ्खं प्रासादो मकरस्तथा ।
यस्याः पाणितले सन्ति सैषा नार्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३५ ॥
Ela, em cuja palma estão o lótus, o disco, o estandarte, a concha, o palácio e o makara, não merece ser morta a pontapés.
4.20.36
आवर्ताः खलु चत्वारः सर्वे चैव प्रदक्षिणाः ।
समं गात्रं शुभं स्निग्धं यस्या नार्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३६ ॥
Seus quatro redemoinhos, de fato, todos giram para a direita; ela, cujo corpo é equilibrado, belo e liso, não merece ser morta a pontapés.
4.20.37
अच्छिद्रहस्तपादा च अच्छिद्रदशना च या ।
कन्या कमलपत्राक्षी कथमर्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३७ ॥
Como esta donzela, sem defeito nas mãos, nos pés e nos dentes, de olhos como pétalas de lótus, poderia merecer um golpe de pé?
4.20.38
सेयं लक्षणसंपन्ना पूर्णचन्द्रनिभानना ।
सुरूपिणी सुवदना नेयं योग्या पदा वधम् ॥ ४.२०.३८ ॥
Ela, dotada de sinais auspiciosos, de rosto como a lua cheia, bela de forma e de semblante agradável, não merece um golpe de pé.
4.20.39
देवदेवीव सुभगा शक्रदेवीव शोभना ।
अप्सरा इव सारूप्यान्नेयं योग्या पदा वधम् ॥ ४.२०.३९ ॥
Afortunada como a deusa dos deuses, radiante como a consorte de Indra, igual em beleza a uma apsaras, ela não merece um golpe de pé.
4.20.40
इति स्मापूजसंस्तत्र कृष्णां प्रेक्ष्य सभासदः ॥ ४.२०.४० ॥
Assim falando, os cortesãos reunidos olharam para Kṛṣṇā e começaram a louvá-la.
4.20.41
सा विनिःश्वस्य सुश्रोणी भूमावन्तर्मुखी स्थिता ।
तूष्णीमासीत्तदा दृष्ट्वा विवक्षन्तं युधिष्ठिरम् ॥ ४.२०.४१ ॥
Suspirando profundamente, a de belos quadris ficou de pé no chão, com o rosto voltado para dentro, e permaneceu em silêncio ao ver Yudhiṣṭhira prestes a falar.
4.20.42
युधिष्ठिरस्य कोपात्तु ललाटे स्वेद आस्रवत् ।
अब्रवीद्धर्मपुत्रोऽथ सैरन्ध्रीं महिषीं प्रियाम् ।
कृष्णां तत्र नृपाभ्याशे परिव्राजकरूपधृत् ॥ ४.२०.४२ ॥
De raiva, o suor começou a escorrer pela testa de Yudhiṣṭhira. Então o filho de Dharma falou a Kṛṣṇā, sua amada rainha principal, a serva Sairandhrī, que estava perto do rei disfarçada de asceta errante.
4.20.43
गच्छ सैरन्ध्रि मा भैस्त्वं सुदेष्णाया निवेशनम् ।
राजा ह्ययं धर्मशीलो विराटः परलोकभीः ।
यतस्त्वां न परित्राति सत्ये धर्मपथे स्थितः ॥ ४.२०.४३ ॥
Vai, Sairandhrī, não temas; vai à morada de Sudeṣṇā. Este rei Virāṭa é virtuoso no dharma e teme o outro mundo; firme no caminho da verdade e do dharma, certamente te protegerá.
4.20.44
भर्तारमनुरुन्धन्त्यः क्लिश्यन्ते वीरपत्नयः ।
शुश्रूषया क्लिश्यमानाः पतिलोकं जयन्त्युत ॥ ४.२०.४४ ॥
As esposas dos heróis, seguindo seus maridos, suportam sofrimentos; sofrendo no serviço, conquistam o mundo de seu marido.
4.20.45
मन्ये न कालः क्रोधस्य पश्यन्ति पतयस्तव ।
तेन त्वां नाभिधावन्ति गन्धर्वाः सूर्यवर्चसः ॥ ४.२०.४५ ॥
Creio que não é tempo de cólera; teus maridos estão olhando, e por isso os gandharvas, resplandecentes como o sol, não correm até ti.
4.20.46
श्रूयन्तां ते सुकेशान्ते मोक्षधर्माश्रयाः कथाः ।
यथा धर्मः कुलस्त्रीणां दृष्टो धर्मानुरोधनात् ॥ ४.२०.४६ ॥
Ouve, ó de belos cabelos, esses relatos fundados no dharma da libertação, nos quais o dharma das mulheres de boa família foi visto seguindo o dharma.
4.20.47
नास्ति यज्ञः स्त्रियाः कश्चिन्न श्राद्धं नाप्युपोषणम् ।
या तु भर्तारि शुश्रूषा सा स्वर्गायाभिजायते ॥ ४.२०.४७ ॥
Para a mulher não há sacrifício, nem rito ancestral, nem mesmo jejum; mas o serviço prestado ao marido é o que conduz ao céu.
4.20.48
पिता रक्षति कौमारे भर्ता रक्षति यौवने ।
पुत्रस्तु स्थाविरे भावे न स्त्री स्वातन्त्र्यमर्हति ॥ ४.२०.४८ ॥
Na infância o pai protege, na juventude o marido protege, e na velhice o filho protege; a mulher não merece independência.
4.20.49
भीरु भर्तृभयात्पत्न्यो न क्रुध्यन्ति कदाचन ।
बहुभिश्च परिक्लेशैरवज्ञाताश्च शत्रुभिः ।
अनन्यभावाः शुद्धाश्च पुण्यलोकं जयन्त्युत ॥ ४.२०.४९ ॥
Ó tímida, as esposas, por temor aos maridos, nunca se irritam. Mesmo desprezadas por muitas provações e por inimigos, as mulheres de devoção exclusiva e puras conquistam o mundo do mérito.
4.20.50
न क्रोधकालं नियतं पश्यन्ति पतयस्तव ।
न क्रुद्धान्प्रतियायाद्वै पतींस्ते वृत्रहा अपि।
तेन त्वां नाभिधावन्ति गन्धर्वाः कामरूपिणः ॥ ४.२०.५० ॥
Teus maridos não observam um momento fixo de ira, e nem mesmo Indra, o matador de Vṛtra, se aproximaria de maridos irados. Por isso os gandharvas, que tomam a forma que desejam, não correm até ti.
4.20.51
यदि ते समयः कश्चित्कृतो ह्यायतलोचने ।
तं स्मरस्व क्षमाशीले क्षमा धर्मो ह्यनुत्तमः ॥ ४.२०.५१ ॥
Ó de olhos grandes, se fizeste algum acordo, lembra-te dele. Ó paciente, a paciência é o dharma supremo.
4.20.52
क्षमा धर्मः क्षमा सत्यं क्षमा दानं क्षमा तपः ।
क्षमावतामयं लोकः परलोकः क्षमावतांम् ॥ ४.२०.५२ ॥
A paciência é dharma, a paciência é verdade, a paciência é a doação, a paciência é austeridade. Este mundo pertence aos pacientes, e o outro mundo também.
4.20.53
द्व्यंशिनो द्वादशाङ्गस्य चतुर्विंशतिपर्वणः ।
कस्त्रिषष्ठिशतारस्य मासोनस्याक्षमी भवेत् ॥ ४.२०.५३ ॥
Quem se impacientaria pelo mês a menos daquela roda do ano, que tem duas partes, doze membros, vinte e quatro articulações e trezentos e sessenta raios?
4.20.54
गच्छ सैरन्ध्रि गन्धर्वाः करिष्यन्ति तव प्रियम् ।
व्यपनेष्यन्ति ते दुःखं येन ते विप्रियं कृतम् ॥ ४.२०.५४ ॥
Vai, ó Sairandhrī! Os gandharvas farão o que te é agradável e afastarão a dor causada por aquele que te fez o que te desagrada.
4.20.55
इत्येवमुक्ते तिष्ठन्तीं पुनरेवाह धर्मराट् ।
विघ्नं करोषि वै भद्रे दीव्यतां राजसंसदि ॥ ४.२०.५५ ॥
Assim interpelada, enquanto ela permanecia de pé, o rei do dharma falou novamente: 'Ó bela senhora, você causa obstáculo aos que jogam na assembleia real.'
4.20.56
तस्मात्त्वमपि सुश्रोणि शैलूषीव विभासि नः ।
एवमुक्ता तु सा भर्त्रा समुद्वीक्ष्याब्रवीदिदम् ॥ ४.२०.५६ ॥
Portanto, ó de belos quadris, também tu nos pareces uma dançarina.' Assim interpelada pelo marido, ela olhou para eles e disse isto.
4.20.57
सत्यमुक्तं त्वया विद्वञ्शैलूषीं विद्धि मां पुनः ।
शैलूषकस्य तस्याहं येषां ज्येष्ठोऽक्षकोविदः ॥ ४.२०.५७ ॥
'Ó sábio, falaste a verdade. Mesmo assim, sabe que sou a esposa de um ator. Pertenço àquele ator, entre os quais o mais velho é hábil nos dados.'
4.20.58
एवमुक्त्वा वरारोहा परिमृज्याननं शुभम् ।
केशान्विमुक्तान्संयम्य रुधिरेण समुक्षितान् ॥ ४.२०.५८ ॥
Tendo falado assim, a de belos quadris enxugou o seu belo rosto e juntou os cabelos soltos, salpicados de sangue.
4.20.59
पांसुकुण्ठितसर्वाङ्गी गजराजवधूरिव ।
प्रतस्थे नागनासोरूर्भर्तुराज्ञाय शासनम् ॥ ४.२०.५९ ॥
Com todos os membros cobertos de pó, como a consorte do rei dos elefantes, a de coxas como troncos de elefante partiu, conhecendo a ordem do marido.
4.20.60
विमुक्ता मृगशावाक्षी निरन्तरपयोधरा ।
प्रभा नक्षत्रराजस्य कालमेघैरिवावृता ॥ ४.२०.६० ॥
Libertada, de olhos de corça, de seios cheios e contínuos, ela era como o brilho do rei das estrelas coberto por nuvens escuras.
4.20.61
यस्यार्थे पाण्डवेयास्तु त्यजेयुरपि जीवितम् ।
तां ते दृष्ट्वा तथा कृष्णां क्षमिणो धर्मचारिणः।
समयं नातिवर्तन्ते वेलामिव महोदधिः ॥ ४.२०.६१ ॥
Por causa de quem os Pāṇḍavas dariam até a vida — ao ver assim Kṛṣṇā, os pacientes praticantes do dharma não transgridem o seu prazo, como o grande oceano não ultrapassa a sua margem.
4.20.62
सा प्रविश्य प्रवेपन्ती सुदेष्णाया निवेशनम् ।
रुदन्ती चारुसर्वाङ्गी तस्यास्तस्थावथाग्रतः ॥ ४.२०.६२ ॥
Tremendo, entrou na morada de Sudeṣṇā; chorando, bela em todos os membros, ficou diante dela.
4.20.63
तामुवाच विराटस्य महिषी शाठ्यमास्थिता ।
किमिदं पद्मसंकाशं सुदन्तोष्ठाक्षिनासिकम् ॥ ४.२०.६३ ॥
A rainha principal de Virāṭa, assumindo falsidade, disse-lhe: «Tu, semelhante ao lótus, de belos dentes, lábios, olhos e nariz, o que é isto?»
4.20.64
रुदन्त्या अवमृष्टास्रं पूर्णेन्दुसमवर्चसम् ।
बिम्बोष्ठं कृष्णताराभ्यामत्यन्तरुचिरप्रभम्।
नयनाभ्यामजिह्याभ्यां मुखं ते मुञ्चते जलम् ॥ ४.२०.६४ ॥
Enxugando as lágrimas enquanto choras, teu rosto — radiante como a lua cheia, de lábios bimba, de pupilas escuras e brilho sumamente encantador — derrama água dos teus olhos firmes.
4.20.65
कस्त्वाऽवधीद्वरारोहे कस्माद्रोदिषि शोभने ।
को विप्रयुज्यते दारैः सपुत्रैः सहबान्धवैः ॥ ४.२०.६५ ॥
Quem te feriu, ó de belos quadris? Por que choras, ó radiante? Quem foi separado de esposas, filhos e parentes?
4.20.66
कस्याद्य राजा कुपितो वधमाज्ञापयिष्यति ।
ब्रूहि किं ते प्रियं कर्म कं त्यजे घातयामि वा ॥ ४.२०.६६ ॥
Contra quem, hoje, o rei irado ordenará a morte? Diz-me, qual é o teu desejo? A quem abandonarei, ou farei matar?
4.20.67
तां निःश्वस्याब्रवीत्कृष्णा जानन्ती नाम पृच्छसि ।
भ्रातुस्त्वं मामनुप्रेष्य किमेवं हि विकत्थसे ॥ ४.२०.६७ ॥
Ela suspirou e respondeu: "Perguntas sabendo? Depois de me enviares por ordem do teu irmão, por que te vanglorias assim?"
4.20.68
कीचको माऽवधीत्तत्र सुराहारीमितोगताम् ।
सभायां पश्यतो राज्ञो यथा वै निर्जने वने ॥ ४.२०.६८ ॥
Ali Kīcaka me desonrou — a mim, que viera entre os bebedores de licor — na própria assembleia, diante dos olhos do rei, como se faria numa floresta deserta.
4.20.69
घातयामि सुदन्तोष्ठि कीचकं यदि मन्यसे ।
भ्राता यद्येष मे व्यक्तं योऽतीतो धर्मचारिणीम्।
यस्त्वां कामाभिभूतात्मा दुर्लभामवमन्यते ॥ ४.२०.६९ ॥
Ó tu de dentes e lábios formosos! Se quiseres, farei matar Kīcaka. Se este meu irmão — que transgrediu a mulher virtuosa e que, com a mente dominada pelo desejo, desdenha de ti, tão difícil de obter — é claramente culpado…
4.20.70
अद्यैव तं हनिष्यन्ति येषामागस्करो हि सः ।
मन्येऽहमद्य वा श्वो वा परलोकं गमिष्यति ॥ ४.२०.७० ॥
Hoje mesmo o matarão aqueles a quem ele ofendeu. Creio que hoje ou amanhã ele irá para o outro mundo.
4.20.71
भ्रातुः प्रयच्छ त्वरिता जीवच्छ्राद्धं त्वमद्य वै ।
सुहृष्टं कुरु वै चैनं नासून्मन्ये धरिष्यति ॥ ४.२०.७१ ॥
Realiza depressa, por teu irmão, o rito fúnebre do vivo — hoje mesmo. Prepara-o com alegria; creio que ele já não poderá reter o fôlego.
4.20.72
तेषां हि मम भर्तॄणां पञ्चानां धर्मचारिणाम् ।
एको दुर्धषणोऽत्यर्थं बले चाप्रतिमो भुवि ॥ ४.२०.७२ ॥
Dentre aqueles cinco maridos meus que seguem o dharma, um é extremamente invencível e incomparável em força sobre a terra.
4.20.73
निर्मनुष्यमिमं लोकं कुर्यात्क्रुद्धो निशामिमाम् ।
न स संक्रुध्यते तावद्गन्धर्वः कामरूपधृत् ॥ ४.२०.७३ ॥
Irritado, ele poderia esvaziar este mundo de homens nesta mesma noite; mas o gandharva que assume a forma que deseja ainda não se irritou.
4.20.74
नूनं ज्ञास्यति यावद्वै ममैतत्पादघातनम् ।
तत्क्षणात्कीचकः पापः सपुत्रभ्रातृबान्धवः।
विनशिष्यति दुष्टात्मा यथा दुष्कृतकर्मकृत् ॥ ४.२०.७४ ॥
Certamente, assim que souber deste meu pontapé, o pecador Kīcaka será destruído naquele mesmo instante, com seus filhos, irmãos e parentes, como um homem de mente perversa que pratica más ações.
4.20.75
अपि चैतत्पुरा प्रोक्तं निपुणैर्मनुजोत्तमैः ।
एकस्तु कुरुते पापं कालपाशवशं गतः।
नीचेनात्मापराधेन कुलं तेन विनश्यति ॥ ४.२०.७५ ॥
Isto também foi dito outrora por homens sábios e excelentes: quando um só comete o mal e cai sob o poder do laço do tempo, o homem vil destrói sua linhagem por sua própria falta.
4.20.76
सुदेष्णामेवमुक्त्वा तु सैरन्ध्री दुःखमोहिता ।
कीचकस्य वधार्थाय व्रतदीक्षामुपागमत् ॥ ४.२०.७६ ॥
Tendo falado assim a Sudeṣṇā, a serva, perturbada pela dor, empreendeu a consagração de um voto para matar Kīcaka.
4.20.77
अभ्यर्थिता च नारीभिर्मानिता च सुदेष्णया ।
न च स्नाति न चाश्नाति न पांसून्परिमार्जति।
रुधिरक्लिन्नवदना बभूव मृदितेक्षणा ॥ ४.२०.७७ ॥
Embora as mulheres a suplicassem e Sudeṣṇā a honrasse, ela não se banhava, não comia, não limpava a poeira; com o rosto molhado de sangue e os olhos como esmagados, tornou-se.
4.20.78
तां तथा शोकसन्तप्तां दृष्ट्वा प्ररुदितां स्त्रियः ।
कीचकस्य वधं सर्वा मनोभिश्च शशंसिरे ॥ ४.२०.७८ ॥
Ao vê-la assim atormentada pela dor e chorando amargamente, todas as mulheres desejaram em seus corações a morte de Kīcaka.