மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.20.1
एवं विलपमानायां पाञ्चाल्यां मत्स्यपुङ्गवः ।
अशक्तः कीचकं तत्र शासितुं बलदर्पितम् ।
विराटराजः मूतं तु सान्त्वेनैव न्यवारयत् ॥ ४.२०.१ ॥
இவ்வாறு பாஞ்சாலி புலம்பிக்கொண்டிருக்கையில், மத்ஸ்யர்களின் சிறந்த மன்னன் பலத்தில் செருக்குள்ள கீசகனை அங்கே தண்டிக்க இயலாதவனாய், ஆறுதல் சொற்களாலேயே அவனைத் தடுத்தான்.
4.20.2
कीचकं मत्स्यराजेन कृतागसमनिन्दिता ।
नापराधानुरूपेण दण्डेन प्रतिपादितम् ॥ ४.२०.२ ॥
குற்றம் செய்த கீசகனுக்கு, மாசற்றவள் (திரௌபதி) கண்டிக்கும் வகையில், மத்ஸ்ய மன்னனால் அவனது குற்றத்திற்கேற்ற தண்டனை வழங்கப்படவில்லை.
4.20.3
पाञ्चालराजस्य सुता दृष्ट्वा सुरसुतोपमा ।
धर्मज्ञा व्यवहाराणां कीचके कृतकिल्बिषे ।
पुनः प्रोवाच राजानं स्मरन्ती धर्ममुत्तमम् ॥ ४.२०.३ ॥
பாஞ்சால மன்னனின் மகள், தேவமகளைப் போன்றவள், நீதி நடைமுறைகளின் தர்மத்தை அறிந்தவள், கீசகனின் பாவத்தைக் கண்டு, உயர்ந்த தர்மத்தை நினைவுகூர்ந்து, மீண்டும் அரசனிடம் பேசினாள்.
4.20.4
संप्रेक्ष्य च वरारोहा सर्वांस्तत्र सभासदः ।
राजानुवर्तनपरान्कीचकं च कृतागसम्।
विराटं चाह पाञ्चाली दुःखेनाविष्टचेतना ॥ ४.२०.४ ॥
அழகிய இடையுடையவளான பாஞ்சாலி, அங்குள்ள அனைத்து சபையினரையும் பார்த்தாள் — அரசனை மகிழ்விப்பதில் ஈடுபட்டவர்களையும், குற்றவாளி கீசகனையும் பார்த்து, துயரால் கலங்கிய மனதுடன் விராடனிடம் பேசினாள்.
4.20.5
न राजन्राजवत्किंचित्समाचरसि कीचके ।
दस्यूनामिव ते धर्मो न सत्सु परिवर्तते ॥ ४.२०.५ ॥
அரசே! கீசகனிடம் நீ அரசனுக்குத் தகுந்த எதையும் செய்யவில்லை. உன் தர்மம் நல்லோரிடம் நிலவவில்லை; அது கொள்ளையர்களின் தர்மம் போல் இருக்கிறது.
4.20.6
न कीचकः स्वधर्मस्थो न च मत्स्यः कथंचन ।
सभासदोऽप्यधर्मज्ञा य इमं पर्युपासते ॥ ४.२०.६ ॥
கீசகன் தன் தர்மத்தில் நிலைத்தவன் அல்ல; மத்ஸ்ய மன்னனும் எந்த வகையிலும் அப்படியல்ல. இவனைச் சேவிக்கும் சபையினரும் தர்மத்தை அறியாதவர்களே.
4.20.7
न धर्मं कीचको वेत्ति राजभृत्यास्तथैव च ।
न राजा विनयं ब्रूते अमात्याश्च न जानते ॥ ४.२०.७ ॥
கீசகன் தர்மத்தை அறியவில்லை; அரசனின் ஊழியர்களும் அப்படியே. அரசன் விநயத்தை உபதேசிப்பதில்லை; அமைச்சர்களும் அறியவில்லை.
4.20.8
नोपालभे त्वां नृपते विराटं नृपसंसदि ।
नाहमेतेन युक्ता वै हन्तुं मात्स्य तवान्तिके ॥ ४.२०.८ ॥
அரசே, அரசர்களின் சபையில் நான் உம்மையோ விராடனையோ நிந்திக்கவில்லை. மத்ஸ்யனே, உமது முன்னிலையில் இவனைக் கொல்ல நான் தகுதியுடையவள் அல்ல.
4.20.9
सभासदस्तु पश्यन्तु कीचकं धर्मलङ्घिनम् ।
विराटनृपते पश्य मामनाथामनागसम् ॥ ४.२०.९ ॥
சபையோர் தர்மத்தை மீறிய கீசகனைக் காணட்டும். அரசே விராடரே, புரவலரற்றவளும் குற்றமற்றவளுமான என்னைப் பாரும்.
4.20.10
न साम फलते दुष्टे दुष्टे दण्डः प्रयुज्यते ॥ ४.२०.१० ॥
தீயவனிடம் சாமம் பலனளிக்காது; தீயவன் மீதே தண்டனை பிரயோகிக்கப்படுகிறது.
4.20.11
अदण्ड्यान्दण्डयन्राजा दण्ड्यांश्चैवाप्यदण्डयन् ।
स राजा न भवेल्लोके राजशब्दस्य भाजनम् ॥ ४.२०.११ ॥
தண்டிக்கத் தகாதவர்களைத் தண்டித்தும், தண்டிக்கத் தக்கவர்களைத் தண்டிக்காமலும் இருக்கும் அரசன், உலகில் 'அரசன்' என்ற பெயருக்குத் தகுதியுடையவன் அல்லன்.
4.20.12
दीनान्धकृपणाशक्तपङ्गुकुब्जजडादिकान् ।
अनाथबालवृद्धांश्च पुरुषान्वा स्त्रियोऽपि वा ।
दुष्टचोराभिभूतांश्च पालयेदवनीपतिः ॥ ४.२०.१२ ॥
துயருற்றோர், குருடர், வறிய உதவியற்றோர், பலவீனர், முடவர், கூனர், மந்தர் முதலானோர், புரவலரற்ற குழந்தைகளும் முதியோரும், ஆண்களோ பெண்களோ, தீயோர் மற்றும் திருடர்களால் வாட்டப்பட்டோர் — இவர்களை அரசன் காக்க வேண்டும்.
4.20.13
अनाथानां च नाथः स्यादपितॄणां पिता नृपः ।
माता भवेदमातॄणामगुरूणां गुरुर्भवेत्।
अगतीनां गती राजा नृणां राजा परायणम् ॥ ४.२०.१३ ॥
அனாதர்களுக்கு நாதனாகவும், தந்தையற்றவர்களுக்குத் தந்தையாகவும் அரசன் இருக்கவேண்டும். தாயற்றவர்களுக்குத் தாயாகவும், குருவற்றவர்களுக்கு குருவாகவும் இருக்கவேண்டும். கதியற்றவர்களுக்குக் கதியாகவும், மனிதர்களுக்குப் பரம ஆதாரமாகவும் அரசன் இருக்கவேண்டும்.
4.20.14
विशेषतः परैर्दुष्टैः परामृष्टं नरोत्तमः ।
स्त्रियं साध्वीमनाथां च पालयेत्स्वसुतामिव ॥ ४.२०.१४ ॥
குறிப்பாக தீய பகைவர்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட, கற்புடைய, அனாதையான பெண்ணை, சிறந்த மனிதனாகிய அரசன் தன் மகளைப் போலக் காக்கவேண்டும்.
4.20.15
त्वद्गृहावसतिं राजन्नेतावत्कालपर्ययम् ।
अधिकां त्वत्सुतायाश्च पश्य मां कीचकाहतां ॥ ४.२०.१५ ॥
அரசே, உங்கள் வீட்டில் இவ்வளவு காலம் தங்கியிருந்ததற்கும் மேலாக, உங்கள் மகளைப் போன்ற, கீசகனால் தாக்கப்பட்ட என்னைப் பாருங்கள்.
4.20.16
परोक्षं नाभिजानामि विग्रहं युवयोरहम् ।
अर्थतत्त्वमविज्ञाय किं स्यादकुशलं मम ॥ ४.२०.१६ ॥
உங்கள் இருவருக்கும் இடையிலான சண்டையை நான் நேரில் அறியவில்லை. உண்மையை அறியாமல் எனக்கு என்ன தீங்கு ஏற்படும்?
4.20.17
येषां न वैरी स्वपिति पदा भूमिमुपस्पृशन् ।
तेषां मां मानिनीं भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.१७ ॥
எவர்களுக்குப் பகைவன் காலால் நிலத்தைத் தொட்டுக்கொண்டு நிம்மதியாக உறங்குவதில்லையோ, அவர்களின் மானமுள்ள மனைவியான என்னை சூதபுத்திரன் காலால் உதைத்தான்.
4.20.18
ये च दद्युर्न याचेयुर्ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ।
येषां दुन्दुभिनिर्घोषो ज्याघोषः श्रूयते भृशम्।
तेषां मां दयितां भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.१८ ॥
கொடுப்பவர்களாக, இரந்து நிற்காதவர்களாக, பிராமணர்களைப் போற்றுபவர்களாக, சத்தியம் பேசுபவர்களாக, எவர்களின் முரசொலியும் வில்லின் நாணொலியும் மிகவும் கேட்கப்படுகின்றனவோ, அவர்களின் அன்புக்குரிய மனைவியான என்னை சூதபுத்திரன் காலால் உதைத்தான்.
4.20.19
तेजस्विनस्तथा क्षान्ता बलवन्तश्च मानिनः ।
महेष्वासा रणे शूरा गर्विता मानतत्पराः।
तेषां मां मानिनीं भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.१९ ॥
அவர்கள் தேஜஸ்வியர், பொறுமையாளர், வலிமையுள்ளவர், மானமுள்ளவர்; பெரிய வில்லாளிகள், போரில் வீரர், பெருமையுடையவர், மானத்தில் நிலைத்தவர். அவர்களுடைய மானமுள்ள மனைவியான என்னை சூதபுத்திரன் காலால் உதைத்தான்.
4.20.20
सर्वलोकमिमं हन्युर्यदि क्रुद्धा महाबलाः ।
तेषां मां दयितां भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.२० ॥
அவர்கள் கோபமடைந்தால் இந்த முழு உலகையும் அழிக்கக்கூடிய மாபெரும் வலிமையுள்ளவர்கள்; அவர்களுடைய அன்பு மனைவியான என்னை சூதபுத்திரன் காலால் உதைத்தான்.
4.20.21
येषां नास्ति समः कश्चिद्वीर्ये सत्ये बले दमे ।
तेषां मां दयितां भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.२१ ॥
வீரத்திலும், சத்தியத்திலும், பலத்திலும், அடக்கத்திலும் எவரும் அவர்களுக்குச் சமமில்லாதவர்கள்; அவர்களுடைய அன்பு மனைவியான என்னை சூதபுத்திரன் காலால் உதைத்தான்.
4.20.22
येषां न सदृशः कश्चिद्धनाद्यैर्भुवि मानवः ।
तेषां मां दयितां भार्यां सूतपुत्रः पदाऽवधीत् ॥ ४.२०.२२ ॥
பூமியில் செல்வம் முதலியவற்றில் அவர்களுக்கு ஒப்பான மனிதன் எவனும் இல்லை; அவர்களுடைய அன்பு மனைவியான என்னை சூதபுத்திரன் காலால் உதைத்தான்.
4.20.23
तवाग्रतो विशेषेण प्रजानां च हितैषिणः ।
पश्यतो निहता राजंस्तेनेह जगतीपते ॥ ४.२०.२३ ॥
அரசே, உங்கள் முன்னிலையில், குறிப்பாக மக்களின் நலனை விரும்புபவர்கள் கொல்லப்படுவதை நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருந்தீர்கள்; ஓ உலகத் தலைவரே, அதனால்தான் இங்கு இது நிகழ்ந்தது.
4.20.24
शरणं ये प्रपन्नानां भवन्ति शरणार्थिनाम् ।
चरन्ति लोके प्रच्छन्नाः क्वनु तेऽद्य महाबलाः ॥ ४.२०.२४ ॥
சரணடைந்தவர்களுக்கும், சரணம் தேடுபவர்களுக்கும் யார் புகலிடமாக இருக்கிறார்களோ, அந்த மாபெரும் வலிமையுள்ளவர்கள் இன்று உலகில் எங்கே மறைந்து திரிகிறார்கள்?
4.20.25
कथं ते सूतपुत्रेण वध्यमानां प्रियां सतीम् ।
मर्षयन्ति यथा क्लीबा बलवन्तोऽतितेजसः ॥ ४.२०.२५ ॥
சூதபுத்திரனால் அடிக்கப்படும் அன்புக்குரிய, கற்புள்ள என்னை அவர்கள் எப்படி பொறுத்துக்கொள்கிறார்கள்? ஆண்மையற்றவர்களைப் போல அவர்கள் பொறுக்கின்றனர்; அவர்கள் பலமுள்ளவர்களும் மிகு தேஜஸ் உடையவர்களுமாவர்.
4.20.26
क्वनु तेषाममर्षश्च वीर्यं तेषां च तद्बलम् ।
न परीप्सन्ति ये भार्यां वध्यमानां दुरात्माना ॥ ४.२०.२६ ॥
அப்படியானால் அவர்களின் கோபமும், வீரமும், அவர்களின் அந்த பலமும் எங்கே? மனைவி அடிக்கப்படுவதைக் கண்டும் அவளைக் காக்க முயலாத அந்தத் தீயவர்கள் எங்கே?
4.20.27
मयाऽपि शक्यं किं कर्तुं विराटे धर्मदूषणे ।
मां मर्षंयति यः पश्यन्वध्यमानामनागसम् ॥ ४.२०.२७ ॥
தர்மத்தைக் கெடுக்கும் விராடனிடம் நானும் என்ன செய்ய முடியும்? குற்றமற்ற என்னை அடிக்கப்படுவதைக் கண்டும் சகிப்பவன் அவன்.
4.20.28
धर्मो विद्धो ह्यधर्मेण सभां यत्रोपतिष्ठति ।
न चेद्विशल्यः क्रियते सर्वे विद्धाः सभासदः ॥ ४.२०.२८ ॥
அதர்மத்தால் காயப்பட்ட தர்மம் எந்தச் சபைக்கு வருகிறதோ, அங்கு அது அகற்றப்படாவிட்டால், சபையில் உள்ள அனைவரும் காயப்பட்டவர்களாவர்.
4.20.29
यत्र धर्मो ह्यधर्मेम सत्यं यत्रानृतेन च ।
हन्यते प्रेक्षमाणानां हतास्तत्र सभासदः ॥ ४.२०.२९ ॥
எங்கு தர்மம் அதர்மத்தாலும், சத்தியம் பொய்யாலும் கொல்லப்படுகிறதோ, சபையினர் பார்த்துக்கொண்டிருக்க அது நிகழ்கிறதோ, அங்கே சபையினரே கொல்லப்பட்டவர்கள்.
4.20.30
तस्यास्तत्कृपणं श्रुत्वा सैरन्ध्र्याः परिदेवितम् ।
ततः सभ्यास्तु ते सर्वे भूयः कृष्णामपूजयन्।
साधुसाध्विति चाप्याहुः कीचकं चाप्यगर्हयन् ॥ ४.२०.३० ॥
சைரந்திரியின் அந்தப் பரிதாபமான புலம்பலைக் கேட்டு, அப்போது சபையினர் அனைவரும் மீண்டும் கிருஷ்ணாவை வாழ்த்தினர்; 'சாது, சாது' என்றும் கூறி கீசகனையும் நிந்தித்தனர்.
4.20.31
केचित्कृष्णां प्रशंसन्ति केचिन्निन्दन्ति कीचकम् ।
केचिन्निन्दन्ति राजानं केचिद्देवीं च तां नराः ॥ ४.२०.३१ ॥
சிலர் கிருஷ்ணையைப் புகழ்ந்தனர்; சிலர் கீசகனைக் குறை கூறினர்; சிலர் அரசனைக் குறை கூறினர்; சிலர் அந்த அரசியையும் குறை கூறினர்.
4.20.32
यस्येयं चारुसर्वाङ्गी भार्या स्यादायतेक्षणा ।
परो लाभश्च तस्य स्यान्न स शोचेत्कदाचन ॥ ४.२०.३२ ॥
எவனுக்கு எல்லா அங்கங்களிலும் அழகும் நீண்ட கண்களும் கொண்ட இவள் மனைவியாக இருப்பாளோ, அவனுக்கு அது பெரிய பேறு; அவன் ஒருபோதும் துக்கப்பட மாட்டான்.
4.20.33
यस्या गात्रं शुभं पीनं मुखं जयति पङ्कजम् ।
गतिर्हंसं स्मितं कुन्दं सौषा नार्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३३ ॥
அழகும் நிறைவும் கொண்ட உடலும், தாமரையையும் வெல்லும் முகமும், அன்னப்பறவையை வெல்லும் நடையும், முல்லை மலரை வெல்லும் புன்னகையும் கொண்டவள் — இவள் கால்களால் கொல்லப்படத் தகுந்தவள் அல்ல.
4.20.34
द्वात्रिंशद्दशना यस्याः श्वेता मांसनिबन्धनाः ।
स्निग्धाश्च मृदवः केशाः सैषा नार्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३४ ॥
முப்பத்திரண்டு வெள்ளைப் பற்கள் சதையில் உறுதியாகப் பதிந்தவையும், மென்மையான மயிர்களும் கொண்ட இவள் கால்களால் கொல்லப்படத் தகுந்தவள் அல்ல.
4.20.35
पद्मं चक्रं ध्वजं शङ्खं प्रासादो मकरस्तथा ।
यस्याः पाणितले सन्ति सैषा नार्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३५ ॥
தாமரை, சக்கரம், கொடி, சங்கு, அரண்மனை, மகரம் ஆகியவை எவளுடைய உள்ளங்கையில் உள்ளனவோ, இவள் கால்களால் கொல்லப்படத் தகுந்தவள் அல்ல.
4.20.36
आवर्ताः खलु चत्वारः सर्वे चैव प्रदक्षिणाः ।
समं गात्रं शुभं स्निग्धं यस्या नार्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३६ ॥
நான்கு சுழிகளும் உண்மையில் அனைத்தும் வலஞ்சுழியாக உள்ளன; சம, சுபமான, மென்மையான உடல் கொண்ட இவள் கால்களால் கொல்லப்படத் தகுந்தவள் அல்ல.
4.20.37
अच्छिद्रहस्तपादा च अच्छिद्रदशना च या ।
कन्या कमलपत्राक्षी कथमर्हति पद्वधम् ॥ ४.२०.३७ ॥
கைகளும் கால்களும் பற்களும் குறையற்றவளும், தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடையவளுமான இக்கன்னிகை, காலால் அடிக்கப்படத் தகுதியுடையவளா?
4.20.38
सेयं लक्षणसंपन्ना पूर्णचन्द्रनिभानना ।
सुरूपिणी सुवदना नेयं योग्या पदा वधम् ॥ ४.२०.३८ ॥
நற்குறிகள் நிறைந்தவளும், முழுநிலவு போன்ற முகம் கொண்டவளும், அழகிய உருவும் இனிய முகமும் உடையவளுமான இவள் காலால் அடிக்கப்படத் தக்கவள் அல்ல.
4.20.39
देवदेवीव सुभगा शक्रदेवीव शोभना ।
अप्सरा इव सारूप्यान्नेयं योग्या पदा वधम् ॥ ४.२०.३९ ॥
தேவர்களின் தேவியைப் போல் நற்பேறுடையவளும், இந்திராணியைப் போல் ஒளிர்பவளும், அப்சரஸைப் போல் அழகிய உருவுடையவளுமான இவள் காலால் அடிக்கப்படத் தக்கவள் அல்ல.
4.20.40
इति स्मापूजसंस्तत्र कृष्णां प्रेक्ष्य सभासदः ॥ ४.२०.४० ॥
இவ்வாறு கூறி, அங்கிருந்த சபையோர் கிருஷ்ணையைப் பார்த்துப் பாராட்டினர்.
4.20.41
सा विनिःश्वस्य सुश्रोणी भूमावन्तर्मुखी स्थिता ।
तूष्णीमासीत्तदा दृष्ट्वा विवक्षन्तं युधिष्ठिरम् ॥ ४.२०.४१ ॥
அழகிய இடையுடையவள் பெருமூச்சு விட்டு, முகத்தைக் கீழே குனிந்தவளாய் நிலத்தில் நின்றாள்; யுதிஷ்டிரன் பேச விரும்புவதைக் கண்டு அப்போது மௌனமாய் இருந்தாள்.
4.20.42
युधिष्ठिरस्य कोपात्तु ललाटे स्वेद आस्रवत् ।
अब्रवीद्धर्मपुत्रोऽथ सैरन्ध्रीं महिषीं प्रियाम् ।
कृष्णां तत्र नृपाभ्याशे परिव्राजकरूपधृत् ॥ ४.२०.४२ ॥
யுதிஷ்டிரனின் நெற்றியில் கோபத்தால் வியர்வை வழிந்தது. அப்போது தர்மபுத்திரன் அரசன் அருகே, துறவியின் வேடம் பூண்டிருந்த சைரந்திரியாகிய தன் அன்பு மனைவி கிருஷ்ணையிடம் பேசினான்.
4.20.43
गच्छ सैरन्ध्रि मा भैस्त्वं सुदेष्णाया निवेशनम् ।
राजा ह्ययं धर्मशीलो विराटः परलोकभीः ।
यतस्त्वां न परित्राति सत्ये धर्मपथे स्थितः ॥ ४.२०.४३ ॥
செல், சைரந்திரி, அஞ்ச வேண்டாம்; சுதேஷ்ணையின் இல்லத்திற்குச் செல். இந்த அரசன் விராடன் தர்மசீலன்; மறுலோகத்திற்கு அஞ்சுபவன். சத்தியம் மற்றும் தர்மப் பாதையில் நிற்பதால் அவன் உன்னைக் காக்காமல் இருக்கமாட்டான்.
4.20.44
भर्तारमनुरुन्धन्त्यः क्लिश्यन्ते वीरपत्नयः ।
शुश्रूषया क्लिश्यमानाः पतिलोकं जयन्त्युत ॥ ४.२०.४४ ॥
கணவனைப் பின்பற்றும் வீரர்களின் மனைவியர் துன்பப்படுகின்றனர்; சேவையால் துன்புற்று அவர்கள் கணவனின் உலகை வெல்கின்றனர்.
4.20.45
मन्ये न कालः क्रोधस्य पश्यन्ति पतयस्तव ।
तेन त्वां नाभिधावन्ति गन्धर्वाः सूर्यवर्चसः ॥ ४.२०.४५ ॥
இது கோபத்திற்கான காலம் அல்ல என்று நான் நினைக்கிறேன்; உன் கணவர்கள் பார்க்கிறார்கள்; அதனால் சூரியனைப் போல ஒளிரும் கந்தர்வர்கள் உன்னை நோக்கி ஓடுவதில்லை.
4.20.46
श्रूयन्तां ते सुकेशान्ते मोक्षधर्माश्रयाः कथाः ।
यथा धर्मः कुलस्त्रीणां दृष्टो धर्मानुरोधनात् ॥ ४.२०.४६ ॥
சுகேசி, மோட்சதர்மத்தை ஆதாரமாகக் கொண்ட அந்தக் கதைகளைக் கேள்; அவற்றில் குலஸ்திரீகளின் தர்மம் தர்மத்தின் வழியாகக் காணப்படுகிறது.
4.20.47
नास्ति यज्ञः स्त्रियाः कश्चिन्न श्राद्धं नाप्युपोषणम् ।
या तु भर्तारि शुश्रूषा सा स्वर्गायाभिजायते ॥ ४.२०.४७ ॥
பெண்ணுக்கு எந்த யாகமும் இல்லை, சிராத்தமும் இல்லை, விரதமும் இல்லை; ஆனால் கணவனுக்குச் செய்யும் சேவையே சொர்க்கத்திற்காக உண்டாகிறது.
4.20.48
पिता रक्षति कौमारे भर्ता रक्षति यौवने ।
पुत्रस्तु स्थाविरे भावे न स्त्री स्वातन्त्र्यमर्हति ॥ ४.२०.४८ ॥
இளமையில் தந்தை காக்கிறார், யௌவனத்தில் கணவன் காக்கிறான், முதுமையில் மகன் காக்கிறான்; பெண் சுதந்திரத்திற்குத் தகுதியுடையவள் அல்ல.
4.20.49
भीरु भर्तृभयात्पत्न्यो न क्रुध्यन्ति कदाचन ।
बहुभिश्च परिक्लेशैरवज्ञाताश्च शत्रुभिः ।
अनन्यभावाः शुद्धाश्च पुण्यलोकं जयन्त्युत ॥ ४.२०.४९ ॥
பயந்தவளே, கணவனுக்கு அஞ்சும் மனைவியர் ஒருபோதும் கோபம் கொள்வதில்லை. பல துன்பங்களாலும் எதிரிகளாலும் அவமதிக்கப்பட்டாலும், ஒருமனதுடனும் தூய்மையுடனும் இருக்கும் அவர்கள் புண்ணிய உலகை வெல்வார்கள்.
4.20.50
न क्रोधकालं नियतं पश्यन्ति पतयस्तव ।
न क्रुद्धान्प्रतियायाद्वै पतींस्ते वृत्रहा अपि।
तेन त्वां नाभिधावन्ति गन्धर्वाः कामरूपिणः ॥ ४.२०.५० ॥
உன் கணவர்கள் கோபத்தின் நேரத்தை நிச்சயமாகப் பார்ப்பதில்லை. கோபத்தில் இருக்கும் கணவர்களை வ்ருத்ரனைக் கொன்ற இந்திரனும் அணுகமாட்டான். ஆகவே, விரும்பிய வடிவம் எடுக்கும் கந்தர்வர்கள் உன்னை நோக்கி ஓடுவதில்லை.
4.20.51
यदि ते समयः कश्चित्कृतो ह्यायतलोचने ।
तं स्मरस्व क्षमाशीले क्षमा धर्मो ह्यनुत्तमः ॥ ४.२०.५१ ॥
அகன்ற கண்ணாளே, நீ ஏதேனும் ஒப்பந்தம் செய்திருந்தால், அதை நினைவுகூர். பொறுமையுள்ளவளே, பொறுமையே மிகச் சிறந்த தர்மம்.
4.20.52
क्षमा धर्मः क्षमा सत्यं क्षमा दानं क्षमा तपः ।
क्षमावतामयं लोकः परलोकः क्षमावतांम् ॥ ४.२०.५२ ॥
பொறுமையே தர்மம், பொறுமையே சத்தியம், பொறுமையே தானம், பொறுமையே தவம். பொறுமையுள்ளவர்களுக்கு இவ்வுலகம், பொறுமையுள்ளவர்களுக்கு மறுஉலகம்.
4.20.53
द्व्यंशिनो द्वादशाङ्गस्य चतुर्विंशतिपर्वणः ।
कस्त्रिषष्ठिशतारस्य मासोनस्याक्षमी भवेत् ॥ ४.२०.५३ ॥
இரண்டு பகுதிகளும், பன்னிரண்டு அங்கங்களும், இருபத்துநான்கு பருவங்களும், முன்னூற்று அறுபது ஆரங்களும் உடையதான (ஆண்டுச் சக்கரத்தின்) ஒரு மாதம் குறைவான காலத்திற்குப் பொறுமையற்றவன் யார்?
4.20.54
गच्छ सैरन्ध्रि गन्धर्वाः करिष्यन्ति तव प्रियम् ।
व्यपनेष्यन्ति ते दुःखं येन ते विप्रियं कृतम् ॥ ४.२०.५४ ॥
போ, சைரந்திரியே! கந்தர்வர்கள் உனக்கு நலம் செய்வார்கள். உனக்குத் தீங்கிழைத்தவனால் உண்டான துன்பத்தை அவர்கள் நீக்குவார்கள்.
4.20.55
इत्येवमुक्ते तिष्ठन्तीं पुनरेवाह धर्मराट् ।
विघ्नं करोषि वै भद्रे दीव्यतां राजसंसदि ॥ ४.२०.५५ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டு நின்றிருந்தவளிடம் தர்மராஜன் மீண்டும் கூறினான்: 'நல்லவளே, அரச சபையில் சூதாடுபவர்களுக்கு நீ இடையூறு செய்கிறாய்.'
4.20.56
तस्मात्त्वमपि सुश्रोणि शैलूषीव विभासि नः ।
एवमुक्ता तु सा भर्त्रा समुद्वीक्ष्याब्रवीदिदम् ॥ ४.२०.५६ ॥
ஆகவே, அழகிய இடையுள்ளவளே, நீயும் எங்களுக்கு ஒரு நடனக்காரியைப் போல் தோன்றுகிறாய்.' இவ்வாறு கணவனால் சொல்லப்பட்டு அவள் அவர்களை நோக்கி இதைக் கூறினாள்.
4.20.57
सत्यमुक्तं त्वया विद्वञ्शैलूषीं विद्धि मां पुनः ।
शैलूषकस्य तस्याहं येषां ज्येष्ठोऽक्षकोविदः ॥ ४.२०.५७ ॥
'அறிஞனே, நீ உண்மையைச் சொன்னாய். ஆயினும் என்னை ஒரு நடிகனின் மனைவி என்று அறிந்துகொள். நான் அந்த நடிகனுடையவள். அவர்களுள் மூத்தவன் பகடையில் வல்லவன்.'
4.20.58
एवमुक्त्वा वरारोहा परिमृज्याननं शुभम् ।
केशान्विमुक्तान्संयम्य रुधिरेण समुक्षितान् ॥ ४.२०.५८ ॥
இவ்வாறு சொல்லி அழகிய இடையுள்ளவள் தன் அழகிய முகத்தைத் துடைத்துக்கொண்டு, இரத்தத்தால் நனைந்து அவிழ்ந்திருந்த கூந்தலைக் கட்டிக்கொண்டாள்.
4.20.59
पांसुकुण्ठितसर्वाङ्गी गजराजवधूरिव ।
प्रतस्थे नागनासोरूर्भर्तुराज्ञाय शासनम् ॥ ४.२०.५९ ॥
உடல் முழுவதும் தூசி படிந்து, யானை அரசனின் மனைவியைப் போல், யானைத் துதிக்கை போன்ற தொடைகளுடையவள் கணவனின் கட்டளையை அறிந்து புறப்பட்டாள்.
4.20.60
विमुक्ता मृगशावाक्षी निरन्तरपयोधरा ।
प्रभा नक्षत्रराजस्य कालमेघैरिवावृता ॥ ४.२०.६० ॥
மான்குட்டியின் கண்களையுடையவள், அடர்ந்த மார்புகளுடையவள், விடுபட்டவளாய் நட்சத்திர அரசனின் (சந்திரனின்) ஒளி கரிய மேகங்களால் மூடப்பட்டதுபோல் இருந்தாள்.
4.20.61
यस्यार्थे पाण्डवेयास्तु त्यजेयुरपि जीवितम् ।
तां ते दृष्ट्वा तथा कृष्णां क्षमिणो धर्मचारिणः।
समयं नातिवर्तन्ते वेलामिव महोदधिः ॥ ४.२०.६१ ॥
யாருக்காக பாண்டவர்கள் தங்கள் உயிரையும் தியாகம் செய்யத் தயாராக இருந்தார்களோ, அந்தக் கிருஷ்ணையை இவ்வாறு கண்டும், பொறுமையுள்ள தர்மசாரிகள் தங்கள் சபதத்தை மீறவில்லை; பெருங்கடல் தன் கரையைக் கடப்பதில்லை போல.
4.20.62
सा प्रविश्य प्रवेपन्ती सुदेष्णाया निवेशनम् ।
रुदन्ती चारुसर्वाङ्गी तस्यास्तस्थावथाग्रतः ॥ ४.२०.६२ ॥
நடுங்கியபடி சுதேஷ்ணையின் மாளிகையில் நுழைந்து, அழுதுகொண்டு, அழகிய அங்கங்களுடன் அவள் முன் நின்றாள்.
4.20.63
तामुवाच विराटस्य महिषी शाठ्यमास्थिता ।
किमिदं पद्मसंकाशं सुदन्तोष्ठाक्षिनासिकम् ॥ ४.२०.६३ ॥
விராடனின் மகாராணி வஞ்சகமாக அவளிடம் சொன்னாள் — தாமரை போன்ற, அழகிய பற்கள், உதடுகள், கண்கள், மூக்குடையவளே, இது என்ன?
4.20.64
रुदन्त्या अवमृष्टास्रं पूर्णेन्दुसमवर्चसम् ।
बिम्बोष्ठं कृष्णताराभ्यामत्यन्तरुचिरप्रभम्।
नयनाभ्यामजिह्याभ्यां मुखं ते मुञ्चते जलम् ॥ ४.२०.६४ ॥
அழுகையால் கண்ணீரைத் துடைத்தபடி, முழுநிலவு போன்ற ஒளியும், கொவ்வைப் பழம் போன்ற உதடுகளும், கரிய விழிகளும், மிக அழகிய பிரகாசமும் கொண்ட உன் முகம் நேராகப் பார்க்கும் கண்களிலிருந்து நீர் சிந்துகிறது.
4.20.65
कस्त्वाऽवधीद्वरारोहे कस्माद्रोदिषि शोभने ।
को विप्रयुज्यते दारैः सपुत्रैः सहबान्धवैः ॥ ४.२०.६५ ॥
அழகிய இடையுடையவளே, உன்னை யார் அடித்தது? அழகியவளே, ஏன் அழுகிறாய்? மனைவிகளையும், மகன்களையும், உறவினர்களையும் விட்டுப் பிரிந்தவன் யார்?
4.20.66
कस्याद्य राजा कुपितो वधमाज्ञापयिष्यति ।
ब्रूहि किं ते प्रियं कर्म कं त्यजे घातयामि वा ॥ ४.२०.६६ ॥
இன்று யார்மேல் கோபமுற்று அரசன் கொலைக்கு உத்தரவிடுவான்? சொல், உனக்கு விருப்பமான செயல் என்ன? யாரைத் துறக்கட்டும், அல்லது யாரைக் கொல்லச் செய்யட்டும்?
4.20.67
तां निःश्वस्याब्रवीत्कृष्णा जानन्ती नाम पृच्छसि ।
भ्रातुस्त्वं मामनुप्रेष्य किमेवं हि विकत्थसे ॥ ४.२०.६७ ॥
அவள் பெருமூச்சு விட்டு பதிலளித்தாள்: "தெரிந்திருந்தும் கேட்கிறாயா? உன் சகோதரனின் கட்டளைப்படி என்னை அனுப்பிவிட்டு, ஏன் இவ்வாறு பெருமை பேசுகிறாய்?"
4.20.68
कीचको माऽवधीत्तत्र सुराहारीमितोगताम् ।
सभायां पश्यतो राज्ञो यथा वै निर्जने वने ॥ ४.२०.६८ ॥
அங்கே கீசகன் என்னை அவமதித்தான்—மதுக்குடிப்பவர்களிடையே வந்த என்னை, அரசன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் சபையிலேயே, ஆளில்லாக் காட்டில் செய்வது போல்.
4.20.69
घातयामि सुदन्तोष्ठि कीचकं यदि मन्यसे ।
भ्राता यद्येष मे व्यक्तं योऽतीतो धर्मचारिणीम्।
यस्त्वां कामाभिभूतात्मा दुर्लभामवमन्यते ॥ ४.२०.६९ ॥
அழகிய பற்களும் இதழ்களும் கொண்டவளே! நீ விரும்பினால் கீசகனைக் கொல்லச் செய்வேன். இவன் என் சகோதரன்—தர்மசாரிணியான உன்னைக் கடந்து சென்று, காமத்தால் வசப்பட்ட மனத்துடன் அரிய உன்னை அவமதிப்பவன்—தெளிவாகவே குற்றவாளி.
4.20.70
अद्यैव तं हनिष्यन्ति येषामागस्करो हि सः ।
मन्येऽहमद्य वा श्वो वा परलोकं गमिष्यति ॥ ४.२०.७० ॥
இன்றே அவனைக் கொல்வார்கள்—எவர்களுக்கு அவன் குற்றவாளியோ அவர்களே. இன்று அல்லது நாளை அவன் மறுலோகம் செல்வான் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
4.20.71
भ्रातुः प्रयच्छ त्वरिता जीवच्छ्राद्धं त्वमद्य वै ।
सुहृष्टं कुरु वै चैनं नासून्मन्ये धरिष्यति ॥ ४.२०.७१ ॥
உன் சகோதரனுக்காக விரைவில் உயிருள்ளவனுக்கான சிராத்தத்தைச் செய் — இன்றே. மகிழ்ச்சியுடன் அவனை அலங்கரி; அவன் இனி உயிரைத் தாங்கமாட்டான் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
4.20.72
तेषां हि मम भर्तॄणां पञ्चानां धर्मचारिणाम् ।
एको दुर्धषणोऽत्यर्थं बले चाप्रतिमो भुवि ॥ ४.२०.७२ ॥
என் தர்மசாரிகளான அந்த ஐந்து கணவர்களுள் ஒருவன்—மிகவும் வெல்லற்கரியவன், பூமியில் வலிமையில் ஒப்பற்றவன்.
4.20.73
निर्मनुष्यमिमं लोकं कुर्यात्क्रुद्धो निशामिमाम् ।
न स संक्रुध्यते तावद्गन्धर्वः कामरूपधृत् ॥ ४.२०.७३ ॥
கோபம் கொண்டால் அவன் இந்த இரவில் இந்த உலகை மனிதர்கள் அற்றதாக்கக் கூடும்; ஆனால் விரும்பிய உருவம் எடுக்கும் அந்த கந்தர்வன் இதுவரை கோபப்படவில்லை.
4.20.74
नूनं ज्ञास्यति यावद्वै ममैतत्पादघातनम् ।
तत्क्षणात्कीचकः पापः सपुत्रभ्रातृबान्धवः।
विनशिष्यति दुष्टात्मा यथा दुष्कृतकर्मकृत् ॥ ४.२०.७४ ॥
நிச்சயமாக இந்த என் கால் உதைப்பை அவன் அறியும்போதே, பாவியான கீசகன் மகன்களும் சகோதரர்களும் உறவினர்களுடன் அந்த நொடியிலேயே அழிவான்; தீய மனமும் தீய செயலும் கொண்டவன் போல.
4.20.75
अपि चैतत्पुरा प्रोक्तं निपुणैर्मनुजोत्तमैः ।
एकस्तु कुरुते पापं कालपाशवशं गतः।
नीचेनात्मापराधेन कुलं तेन विनश्यति ॥ ४.२०.७५ ॥
முன்பு திறமையான சிறந்த மனிதர்களும் இதைச் சொல்லியுள்ளனர்: ஒருவன் மட்டும் பாவம் செய்து காலபாசத்தின் பிடியில் சிக்குகிறான்; கீழ்மகன் தன் சொந்தக் குற்றத்தால் தன் குலத்தை அழிக்கிறான்.
4.20.76
सुदेष्णामेवमुक्त्वा तु सैरन्ध्री दुःखमोहिता ।
कीचकस्य वधार्थाय व्रतदीक्षामुपागमत् ॥ ४.२०.७६ ॥
சுதேஷ்ணையிடம் இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, துயரில் மயங்கிய சைரந்திரி கீசகனைக் கொல்லும் நோக்கில் விரத தீட்சையை மேற்கொண்டாள்.
4.20.77
अभ्यर्थिता च नारीभिर्मानिता च सुदेष्णया ।
न च स्नाति न चाश्नाति न पांसून्परिमार्जति।
रुधिरक्लिन्नवदना बभूव मृदितेक्षणा ॥ ४.२०.७७ ॥
பெண்கள் வேண்டிக் கேட்டும், சுதேஷ்ணை அவளை மதித்தும், அவள் நீராடவில்லை, உண்ணவில்லை, தூசியைத் துடைக்கவுமில்லை; இரத்தத்தில் நனைந்த முகத்துடனும் நசுங்கியது போன்ற கண்களுடனும் ஆனாள்.
4.20.78
तां तथा शोकसन्तप्तां दृष्ट्वा प्ररुदितां स्त्रियः ।
कीचकस्य वधं सर्वा मनोभिश्च शशंसिरे ॥ ४.२०.७८ ॥
இவ்வாறு துயரத்தால் வாடி அழுது கொண்டிருந்த அவளைக் கண்டு, அனைத்துப் பெண்களும் மனதுக்குள் கீசகனின் கொலையை விரும்பினர்.