ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 4.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.25.1
तथा भद्रे करिष्यामि यथा त्वं भीरु भाषसे ।
अद्यैनं सूदयिष्यामि कीचकं सह बान्धवैः ॥ ४.२५.१ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ହେ ଭୀରୁ, ତୁମେ ଯେପରି କହୁଛ ସେପରି କରିବି। ଆଜି ହିଁ ଏହାକୁ ଏହାର ବାନ୍ଧବଙ୍କ ସହିତ ବଧ କରିବି।
4.25.2
अस्याः प्रदोषे शर्वर्याः कुरुष्वानेन संविदम् ।
दुःखं शोकं च निर्धूय याज्ञसेनि शुचिस्मिते ॥ ४.२५.२ ॥
ହେ ଯାଜ୍ଞସେନୀ, ହେ ଶୁଚିସ୍ମିତା, ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକ ଝାଡ଼ିଦେଇ ଏହି ରାତିର ଆରମ୍ଭରେ ଏହା ସହିତ ସଙ୍କେତ ସ୍ଥିର କର।
4.25.3
यैषा नर्तनशालेह मत्स्यराजेन कारिता ।
दिवात्र कन्या नृत्यन्ति रात्रौ यान्ति तथा गृहं ॥ ४.२५.३ ॥
ମତ୍ସ୍ୟରାଜ ଏଠାରେ ଯେଉଁ ନୃତ୍ୟଶାଳା ନିର୍ମାଣ କରାଇଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଦିନରେ କନ୍ୟାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି; ରାତିରେ ସେମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
4.25.4
तत्रास्ति शयनं भीरु दृढाङ्गं सुप्रतिष्ठितम् ।
तत्रैनं दर्शयिष्यामि पूर्वप्रेतान्पितामहान् ।
त्वद्दर्शनसमुत्थेन कामेनाकुलितेन्द्रियम् ॥ ४.२५.४ ॥
ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ, ଭଲ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ ଏକ ଶଯ୍ୟା ଅଛି। ତୁମକୁ ଦେଖିବାରୁ ଉପଜିଥିବା କାମରେ ଯାହାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବିକଳ, ତାକୁ ସେଠାରେ ହିଁ ମୁଁ ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ପ୍ରେତ ଦେଖାଇବି।
4.25.5
संकेतं सूतपुत्रस्य कारयस्व शुभानने ।
यथा परे न पश्येयुः कुर्वन्तीं तेन संविदम् ॥ ४.२५.५ ॥
ହେ ଶୁଭାନନେ, ସୂତପୁତ୍ର ସହିତ ଏକ ସଙ୍କେତ ସ୍ଥିର କର, ଯେପରି ଅନ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ତା’ ସହିତ ସନ୍ଧି କରୁଥିବା ନ ଦେଖନ୍ତି।
4.25.6
तथा कुरुष्व कल्याणि यथा सन्निहितो भवेत् ।
तथा कुर्याश्च संकेतं सूतपुत्रस्य संवृतम् ॥ ४.२५.६ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ଏପରି କର ଯେପରି ସେ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବ; ଏବଂ ସୂତପୁତ୍ର ସହିତ ଗୁପ୍ତ ସଙ୍କେତ ସ୍ଥିର କର।
4.25.7
आवयोः संगमं भीरु यथा मार्त्यो न बुध्यति ।
कीचकस्य विनाशाय तथा कुरु नृपात्मजे ॥ ४.२५.७ ॥
ହେ ଭୀରୁ, ଆମର ମିଳନ ଏପରି କର ଯେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ଜାଣି ନ ପାରେ; ଓ ରାଜକୁମାରୀ, କୀଚକର ବିନାଶ ପାଇଁ ସେହିପରି କର।
4.25.8
तत्र तौ कथयित्वा तु बाष्पमुत्सृज्य दुःखितौ ।
रात्रिशेषं तमत्युग्रं धारयामासतुर्हृदि ॥ ४.२५.८ ॥
ସେଠାରେ ସେ ଦୁହେଁ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରି, ଲୁହ ଢାଳି, ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ରାତିର ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗ ସେହି ଅତି ଭୟଙ୍କର ଯୋଜନା ହୃଦୟରେ ଧରି ବିତାଇଲେ।
4.25.9
भीमेन च प्रतिज्ञाते कीचकस्य वधे तदा ।
द्रौपदी च सुदेष्णायाः प्रविवेश पुनर्गृहम् ॥ ४.२५.९ ॥
ଭୀମ କୀଚକର ବଧ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିବା ପରେ, ଦ୍ରୌପଦୀ ପୁଣି ସୁଦେଷ୍ଣାଙ୍କ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
4.25.10
तस्यां रजन्यां व्युष्टायां प्रातरुत्थाय कीचकः ।
गत्वा राजकुलायैव द्रौपदीमिदमब्रवीत् ॥ ४.२५.१० ॥
ସେହି ରାତି ପ୍ରଭାତ ହେଲେ, ସକାଳେ ଉଠି କୀଚକ ରାଜଭବନକୁ ଯାଇ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଏହା କହିଲା।
4.25.11
यत्त्वाऽहं पश्यतो राज्ञः पातयित्वा पदाऽहनम् ।
न कंचिल्लभसे नाथमभिपन्ना बलीयसा ॥ ४.२५.११ ॥
ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତୁମକୁ ପକାଇ ପାଦରେ ପ୍ରହାର କରିଥିଲି; ଏବେ ତୁମେ କୌଣସି ରକ୍ଷକ ପାଉନାହଁ, ବଳବାନଙ୍କ ବଶରେ ପଡ଼ିଛ।
4.25.12
प्रवादेन तु मात्स्यानामयं राजेति चोच्यते ।
अहमेव हि राजा वै मात्स्यानां वाहिनीपतिः ॥ ४.२५.१२ ॥
ଲୋକପ୍ରବାଦରେ କେବଳ ଏ ମତ୍ସ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜା ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ପ୍ରକୃତରେ ମୁଁ ହିଁ ମତ୍ସ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜା ଓ ସେନାପତି।
4.25.13
सा सुखं प्रतिपद्यस्व दासो भीरु भवामि ते ।
न ह्यहं त्वामृते भीरु चिरं जीवितुमुत्सहे ॥ ४.२५.१३ ॥
ସେ, ସୁଖ ପ୍ରାପ୍ତ କର; ହେ ଭୀରୁ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ଦାସ ହେବି। ହେ ଭୀରୁ, ତୁମ୍ଭ ବିନା ମୁଁ ଦୀର୍ଘକାଳ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ।
4.25.14
अहन्यहनि सुश्रोणि शतनिष्कं ददामि ते ।
दासीशतं च ते दद्यां दासानामपि चापरम् ॥ ४.२५.१४ ॥
ହେ ସୁଶ୍ରୋଣି, ପ୍ରତିଦିନ ତୁମକୁ ଶହେ ନିଷ୍କ ସୁନା ଦେବି। ତୁମକୁ ଶହେ ଦାସୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦାସମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବି।
4.25.15
रथांश्चाश्वतरीयुक्तानस्तु नौ भीरु संगमः ।
सुदासानां सहस्रं च महिषाणां सहस्रकम् ॥ ४.२५.१५ ॥
ହେ ଭୀରୁ, ଆମର ମିଳନ ହେଉ; ଖଚରରେ ଯୋଡ଼ା ରଥ ମଧ୍ୟ। ହଜାର ଉତ୍ତମ ଦାସ ଏବଂ ହଜାର ମହିଷ।
4.25.16
अन्तःपुरसहस्रं च हेमकूटसहस्रकम् ।
तुभ्यं दास्यामि सर्वाणि राजार्हाण्यम्बराणि च ॥ ४.२५.१६ ॥
ଅନ୍ତଃପୁରର ହଜାର ନାରୀ ଏବଂ ହଜାର ସୁନା ଶିଖର ଅଳଙ୍କାର ତୁମକୁ ଦେବି; ରାଜାର ଯୋଗ୍ୟ ସମସ୍ତ ବସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ।
4.25.17
एतन्मे वचनं सत्यं प्रतिपद्यस्व कीचक ।
न ते सखा वा भ्राता वा जानीयात्संगमं मया ॥ ४.२५.१७ ॥
ହେ କୀଚକ, ମୋର ଏହି ସତ୍ୟ ବାକ୍ୟ ସ୍ୱୀକାର କର; ମୋ ସହିତ ତୁମ୍ଭର ମିଳନ ତୁମ୍ଭ ବନ୍ଧୁ କିମ୍ବା ଭାଇ ଜାଣିବେ ନାହିଁ।
4.25.18
अनुप्रवादाद्भीताऽस्मि गन्धर्वाणां यशस्विनाम् ।
अनुबोधाद्गनर्थः स्यादयशश्च महद्भवेत।
एतन्मे प्रतिजानीहि ततोऽहं वशगा तव ॥ ४.२५.१८ ॥
ଯଶସ୍ୱୀ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଅପବାଦରୁ ମୁଁ ଭୀତା। ତାହା ଜଣାପଡ଼ିଲେ ମହା ଅନର୍ଥ ଓ ମହା ଅପଯଶ ହେବ। ଏହାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ମୋତେ ଦିଅ; ତେବେ ମୁଁ ତୁମ ବଶରେ ରହିବି।
4.25.19
एवमेतत्करिष्यामि यथा सुश्रोणि भाषसे ।
एकोऽहमागमिष्यामि शून्यमावसथं तव ॥ ४.२५.१९ ॥
ହେ ସୁଶ୍ରୋଣି, ତୁମେ ଯେମିତି କହୁଛ, ମୁଁ ସେମିତି କରିବି। ମୁଁ ଏକା ତୁମ ଶୂନ୍ୟ ଗୃହକୁ ଆସିବି।
4.25.20
समागमार्थं रम्भोरु त्वया मदनदर्पितः ।
यथा त्वां नैव पश्येयुर्गन्धर्वाः सूर्यवर्चसः ॥ ४.२५.२० ॥
ହେ ରମ୍ଭୋରୁ, ତୁମ ସହ ମିଳନ ପାଇଁ, କାମରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତେଜସ୍ୱୀ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଯେପରି ତୁମକୁ ନ ଦେଖନ୍ତି ସେଭଳି ମୁଁ ଆସିବି।
4.25.21
यदेतन्नर्तनागारं मात्स्यराजेन कारितम् ।
दिवात्र कन्या नृत्यन्ति रात्रौ यान्ति स्वकं गृहं ॥ ४.२५.२१ ॥
ମତ୍ସ୍ୟରାଜ ନିର୍ମାଣ କରାଇଥିବା ଏହି ନୃତ୍ୟଗୃହରେ ଦିନରେ କନ୍ୟାମାନେ ନାଚନ୍ତି; ରାତିରେ ସେମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
4.25.22
निशायां तत्र गच्छेथा गन्धर्वास्तन्न जानते ।
तत्र दोषः परिहृतो भविष्यति न संशयः ॥ ४.२५.२२ ॥
ରାତିରେ ତୁମେ ସେଠାକୁ ଯାଅ; ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତାହା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ସେଠାରେ ଦୋଷ ଦୂର ହେବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
4.25.23
एकस्त्वं नर्तनागारं रात्रौ संकेतमाव्रज ।
तत्राहं भविता तुभ्यं वशगा नात्र संशयः ॥ ४.२५.२३ ॥
ତୁମେ ଏକା ରାତିରେ ନୃତ୍ୟଗୃହର ସଙ୍କେତ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ; ସେଠାରେ ମୁଁ ତୁମ ବଶରେ ରହିବି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
4.25.24
तथा भद्रे करिष्यामि यथा त्वं भीरु वक्ष्यसि ।
एकः सन्नर्तनागारमागमिष्यामि भामिनि।
समागमार्थं सुश्रोणि शपे च सुकृतेन मे ॥ ४.२५.२४ ॥
ଠିକ୍ ଅଛି ଭଦ୍ରେ, ତୁମେ ଯେମିତି କହିବ ମୁଁ ସେମିତି କରିବି, ହେ ଭୀରୁ। ମୁଁ ଏକା ନୃତ୍ୟଗୃହକୁ ଆସିବି। ହେ ଭାମିନୀ, ହେ ସୁଶ୍ରୋଣି, ମିଳନ ପାଇଁ ମୁଁ ମୋ ପୁଣ୍ୟ ନାମରେ ଶପଥ କରୁଛି।
4.25.25
यथा त्वां नावबुध्यन्ति गन्धर्वा वरवर्णिनि ।
सत्यं ते प्रतिजानामि गन्धर्वेभ्यो न ते भयम्।
अलंकरिष्याम्यद्याहं त्वत्समागमनाय वै ॥ ४.२५.२५ ॥
ହେ ସୁନ୍ଦର ବର୍ଣ୍ଣା, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନି ନ ପାରନ୍ତି—ସତ୍ୟରେ ତୁମକୁ ପ୍ରତିଶୃତି ଦେଉଛି; ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କଠାରୁ ତୁମର ଭୟ ନାହିଁ। ତୁମକୁ ଭେଟିବାକୁ ଆଜି ମୁଁ ନିଜକୁ ସାଜିବି।
4.25.26
वासांसि च विचित्राणि मनोज्ञानि तवापि च ।
यथा मां न त्यजेथास्त्वं तथ रंस्ये त्वया सह ॥ ४.२५.२६ ॥
ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ବିଚିତ୍ର ଓ ମନୋହର ବସ୍ତ୍ର ଦେବି; ତୁମେ ମୋତେ ନ ଛାଡ଼ିବ ବୋଲି, ସେପରି ତୁମ ସହିତ ମୁଁ ରମିବି।
4.25.27
तथा चेदप्यहं सूत दर्शयिष्यामि ते सुखम् ।
यन्नानुभूतं भवता जन्मप्रभृति कीचक ॥ ४.२५.२७ ॥
ତେବେ ହେ ସୂତ, ଜନ୍ମଠାରୁ ତୁମେ ଯେଉଁ ସୁଖ କେବେ ଅନୁଭବ କରି ନାହଁ, ତାହା ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖାଇବି, ହେ କୀଚକ।
4.25.28
तमर्थमपि जल्पन्त्या द्रौपद्याः कीचकस्य ह ।
क्षणमात्रं तदभवन्मासेनैव समं नृप ॥ ४.२५.२८ ॥
ହେ ନୃପ, ଦ୍ରୌପଦୀ ଓ କୀଚକ ସେହି ବିଷୟରେ କଥା ହେଉଥିବା ସମୟରେ, ସେହି କ୍ଷଣମାତ୍ର ଏକ ମାସ ସହିତ ସମାନ ହୋଇଗଲା।
4.25.29
कीचकोऽथ गृहं गत्वा भृशं हर्षपरिप्लुतः ।
सैरन्ध्रीरूपिणीं मूढो मृत्युं तां नावबुद्धवान् ॥ ४.२५.२९ ॥
ତାପରେ କୀଚକ ଘରକୁ ଯାଇ ଅତ୍ୟଧିକ ଆନନ୍ଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା; ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ ରୂପରେ ଥିବା ସେହି ମୃତ୍ୟୁକୁ ସେ ମୂଢ଼ ଚିହ୍ନି ପାରିଲା ନାହିଁ।
4.25.30
गन्धाभरणमाल्येषु व्यासक्तः स विशेषतः ।
अलंचक्रे तदाऽऽत्मानं सत्वरः काममोहितः ॥ ४.२५.३० ॥
ସୁଗନ୍ଧ, ଅଳଙ୍କାର ଓ ମାଳାରେ ବିଶେଷ ଆସକ୍ତ ହୋଇ, କାମରେ ମୋହିତ ସେ ଶୀଘ୍ର ନିଜକୁ ସଜାଇଲା।
4.25.31
तस्य तत्कुर्वतः कर्म कालो दीर्घ इवाभवत् ।
अनुचिन्तयतश्चापि तामेवायतलोचनाम् ॥ ४.२५.३१ ॥
ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ବେଳେ ସମୟ ଦୀର୍ଘ ପରି ହେଲା; ସେହି ବିଶାଳନୟନା ନାରୀଙ୍କୁ ହିଁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସେପରି।
4.25.32
आसीदभ्यधिका चापि श्रीः श्रियं प्रमुमुक्षतः ।
निर्वाणकाले दीपस्य वर्तीमिव दिधक्षतः ॥ ४.२५.३२ ॥
ଶୋଭା ଛାଡ଼ିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ତାର ଶୋଭା ଆହୁରି ବଢ଼ିଲା; ଦୀପ ନିର୍ବାଣ ସମୟରେ ବତୀ ଦହନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଶିଖା ପରି।
4.25.33
कृतसंप्रत्ययस्तस्याः कीचकः काममोहितः ।
नाजानात्पतनं स्वस्य चिन्तयंस्तां शुभाननाम् ॥ ४.२५.३३ ॥
ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସୀ କୀଚକ କାମରେ ମୋହିତ ଥିଲା; ଶୁଭାନନାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ବେଳେ ନିଜର ପତନ ସେ ଜାଣି ନ ଥିଲା।
4.25.34
ततस्तु द्रौपदी गत्वा भीमसेनं महानसे ।
उपातिष्ठत कल्याणी कौरव्यं पतिमन्तिकात् ॥ ४.२५.३४ ॥
ତା'ପରେ କଲ୍ୟାଣୀ ଦ୍ରୌପଦୀ ରାନ୍ଧଣଘରରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ କୌରବ୍ୟ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଠିଆ ହେଲେ।
4.25.35
तमुवाच सुकेशान्ता कीचकस्य कृतो मया ।
सङ्गमो नर्तनागारे यथाऽवोचः परन्तप ॥ ४.२५.३५ ॥
ସୁନ୍ଦର କେଶବତୀ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: ହେ ପରନ୍ତପ, ତୁମେ କହିଥିବା ପରି ମୁଁ ନର୍ତ୍ତନାଗାରରେ କୀଚକ ସହ ମିଳନ ଘଟାଇଛି।
4.25.36
कालेन नियतं बद्धः कामेन च बलात्कृतः ।
शून्यं स नर्तनागारमागमिष्यति कीचकः।
एको निशि महाबाहो कीचकं तं निषूदय ॥ ४.२५.३६ ॥
କାଳଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ ବନ୍ଧା ଓ କାମଦ୍ୱାରା ବଳପୂର୍ବକ ଟଣା ଯାଇଥିବା କୀଚକ ଶୂନ୍ୟ ନର୍ତ୍ତନାଗାରକୁ ଆସିବ। ହେ ମହାବାହୁ, ରାତିରେ ଏକାକୀ ସେହି କୀଚକକୁ ବଧ କର।
4.25.37
तं मूतपुत्रं कौन्तेय कीचकं मददर्पितम् ।
गत्वा त्वं नर्तनागारं निर्जीवं कुरु पाण्डव ॥ ४.२५.३७ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ମଦରେ ଗର୍ବିତ ସେହି ସୂତପୁତ୍ର କୀଚକକୁ ନୃତ୍ୟାଗାରକୁ ଯାଇ, ହେ ପାଣ୍ଡବ, ନିର୍ଜୀବ କରିଦିଅ।
4.25.38
गर्वितः मूतपुत्रोऽसौ गन्धर्वानवमन्यते ।
स त्वं प्रहरतांश्रेष्ठ नालं नाग इवोद्धर ॥ ४.२५.३८ ॥
ସେ ଗର୍ବିତ ସୂତପୁତ୍ର ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅପମାନ କରେ। ହେ ପ୍ରହାରୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହାତୀକୁ ଯେପରି ଉଠାଇ ହୁଏ ନାହିଁ, ସେପରି ତୁମେ ତାକୁ ଉଠାଇ ପାରିବ ନାହିଁ।
4.25.39
अस्रं दुःखाभिभूताया मम मार्जस्व भारत ।
बाहुवीर्यानुरूपं च दर्शयाद्य पराक्रमम्।
आत्मनश्चैव भद्रं ते कुरु मानं कुलस्य च ॥ ४.२५.३९ ॥
ହେ ଭାରତ, ଦୁଃଖରେ ଅଭିଭୂତ ମୋର ଲୁହ ପୋଛି ଦିଅ। ଆଜି ତୁମ ବାହୁବଳ ଅନୁରୂପ ପରାକ୍ରମ ଦେଖାଅ। ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ନିଜର ଓ କୁଳର ମାନ ରକ୍ଷା କର।
4.25.40
स्वागतं ते वरारोहे यन्मां वेदयसे प्रियम् ।
नह्यस्य कंचिदिच्छामि सहायं वरवर्णिनि ॥ ४.२५.४० ॥
ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିଦେଶୀ, ମୋତେ ଏହି ପ୍ରିୟ ସମ୍ବାଦ ଦେଉଥିବାରୁ ତୁମକୁ ସ୍ୱାଗତ। ହେ ବରବର୍ଣ୍ଣିନୀ, ତାର କୌଣସି ସହାୟକ ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।
4.25.41
सा मे प्रीतिस्त्वयाऽऽख्याता कीचकस्य समागमे ।
हत्वा हिडिम्बं या प्रीतिर्ममासीत्सा शुचिस्मिते ॥ ४.२५.४१ ॥
କୀଚକ ସହ ସାକ୍ଷାତ ବିଷୟରେ ତୁମେ କହିଥିବା ମୋର ଆନନ୍ଦ, ହେ ଶୁଚିସ୍ମିତେ, ହିଡିମ୍ବକୁ ବଧ କରିବା ସମୟରେ ମୋର ଯେଉଁ ଆନନ୍ଦ ହୋଇଥିଲା ସେଇଆ।
4.25.42
सत्यं भ्रातॄंश्च पुत्रांश्च पुरस्कृत्य शपामि ते ।
कीचकं निहनिष्यामि वृत्रं देवपतिर्यथा ॥ ४.२५.४२ ॥
ସତ୍ୟ, ଭାଇ ଓ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ମୁଁ ତୁମ ନିକଟରେ ଶପଥ କରୁଛି; ଦେବପତି ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କଲେ ଯେପରି, ମୁଁ କୀଚକକୁ ବଧ କରିବି।
4.25.43
प्रसह्य निहनिष्यामि केशवः केशिनं यथा ।
रहस्यं वा प्रकाशं वा सूदयिष्यामि कीचकम् ॥ ४.२५.४३ ॥
କେଶବ ଯେପରି କେଶୀକୁ ବଧ କଲେ, ସେପରି ମୁଁ ବଳପୂର୍ବକ ତାକୁ ବଧ କରିବି। ଗୁପ୍ତରେ ହେଉ କିମ୍ବା ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ, ମୁଁ କୀଚକକୁ ବିନାଶ କରିବି।
4.25.44
अहं भद्रे हनिष्यामि कीचकं मदनान्वितम् ।
यस्त्वां कामाभिभूतात्मा दुर्लभामभिमन्यते ॥ ४.२५.४४ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, କାମରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କୀଚକକୁ ମୁଁ ବଧ କରିବି। କାମରେ ଅଭିଭୂତ ମନରେ ସେ ତୁମକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଯିଏ ଅପ୍ରାପ୍ୟ।
4.25.45
अथ चेदवबुध्यन्ति सूतपुत्रं मया हतम् ।
निर्मनुष्यं करिष्यामि मत्स्यानामिदमालयम् ॥ ४.२५.४५ ॥
ଯଦି ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସୂତପୁତ୍ର ମୋ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇଛି, ତେବେ ମୁଁ ମତ୍ସ୍ୟମାନଙ୍କର ଏହି ବାସସ୍ଥାନକୁ ମନୁଷ୍ୟଶୂନ୍ୟ କରିଦେବି।
4.25.46
मया हतांश्चेन्मात्स्यांस्तु धार्तराष्ट्रो विबुध्यति ।
दुर्योधनं ततो हत्वा सानुबन्धं सबान्धवम्।
कुरुणामखिलं राज्यं प्रतिपत्स्यामि भामिनि ॥ ४.२५.४६ ॥
ମୋ ଦ୍ୱାରା ମତ୍ସ୍ୟମାନେ ହତ ହେଲେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜାଗ୍ରତ ହେବ; ତେବେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନକୁ ତାଙ୍କ ଅନୁଚର ଓ ବନ୍ଧୁ ସହିତ ବଧ କରି, ହେ ଭାମିନୀ, ମୁଁ କୁରୁମାନଙ୍କର ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟ ପାଇବି।
4.25.47
नाहं शक्तोऽनुनयितुं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
कामं सत्यमुपासीत कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
काममन्ये ह्युपासन्तु विनीता धर्मचारिणः ॥ ४.२५.४७ ॥
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିପାରିବି ନାହିଁ। କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଇଚ୍ଛା କଲେ ସତ୍ୟର ଉପାସନା କରନ୍ତୁ; ଧର୍ମାଚରଣକାରୀ ବିନୀତ ଅନ୍ୟମାନେ ଇଚ୍ଛା କଲେ ଉପାସନା କରନ୍ତୁ।
4.25.48
त्वां तु दुःखमिदं प्राप्तां नाहं शक्नोम्युपेक्षितुम् ।
निर्वृता भव पाञ्चालि कीचकस्य वधात्पुनः ॥ ४.२५.४८ ॥
ତୁମକୁ ଏହି ଦୁଃଖ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି, ଏହାକୁ ମୁଁ ଉପେକ୍ଷା କରିପାରିବି ନାହିଁ। ହେ ପାଞ୍ଚାଳୀ, କୀଚକର ବଧରେ ତୁମେ ପୁନର୍ବାର ଶାନ୍ତ ହୁଅ।
4.25.49
कीचकस्य वधं भीम यदि जानन्ति नागराः ।
त्वया कृतं महाबाहो नाहं जीवितुमुत्सहे ॥ ४.२५.४९ ॥
ହେ ଭୀମ, ଯଦି ନଗରବାସୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ କୀଚକଙ୍କ ବଧ ତୁମେ କରିଛ, ହେ ମହାବାହୁ, ତେବେ ମୁଁ ବଞ୍ଚିବାକୁ ସାହସ କରିବି ନାହିଁ।
4.25.50
कथं सत्याच्च नापेयाद्राजाऽयं मत्कृते प्रभो ।
निशि गूढं तथा भीम कीचकं तं निपातय ॥ ४.२५.५० ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋ କାରଣରୁ ଏହି ରାଜା ସତ୍ୟରୁ କିପରି ଖସିବେ? ତେଣୁ ହେ ଭୀମ, ରାତିରେ ଗୁପ୍ତରେ ସେହି କୀଚକଙ୍କୁ ପକାଅ।
4.25.51
अनुबुद्धे हि कौन्तेयो धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
पुनर्वनं व्रजेद्धीमाननुजैः परिवारितः ॥ ४.२५.५१ ॥
କୌନ୍ତେୟ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଏହା ଜାଣିଲେ, ଭାଇମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ ପୁଣି ବନକୁ ଯିବେ।
4.25.52
कश्च धर्मपरं ज्येष्ठमतिवर्तेत भारत ।
भीम भीताऽस्मि संबोधात्साधु मा चापलं कृथाः ॥ ४.२५.५२ ॥
ହେ ଭାରତ, ଧର୍ମପରାୟଣ ଜ୍ୟେଷ୍ଠଙ୍କୁ କିଏ ଅତିକ୍ରମ କରିବ? ହେ ଭୀମ, ମୁଁ ଭୀତ; ତେଣୁ ଭଲ ଭାବେ ବିବେଚନା କରି ଅଧୀର ହୁଅ ନାହିଁ।
4.25.53
यथा न कश्चिञ्जानीते सूतपुत्रं त्वया हतम् ।
तथा कुरुष्व कौरव्य बलवन्नरिमर्दन ।
अदृश्यमानस्त्वंतस्य भिन्धि प्राणानरिन्दम ॥ ४.२५.५३ ॥
ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ ତୁମେ ହତ୍ୟା କରିଛ ବୋଲି କେହି ଯେପରି ନ ଜାଣନ୍ତି, ସେପରି କର, ହେ କୌରବ, ହେ ବଳବାନ, ହେ ଶତ୍ରୁମର୍ଦ୍ଦନ। ଅଦୃଶ୍ୟ ରହି, ହେ ଅରିନ୍ଦମ, ତା'ର ପ୍ରାଣ ହରଣ କର।