ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 4.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.26.1
तथा भद्रे करिष्यामि यथा त्वं भीरु भाषसे ।
अदृश्यमानस्तस्याहं तमिस्रायां सकुण्डलम् ॥ ४.२६.१ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ହେ ଭୀରୁ, ତୁମେ ଯେପରି କହୁଛ, ମୁଁ ସେପରି କରିବି। ଅନ୍ଧାରରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ରହି ମୁଁ ତାକୁ କୁଣ୍ଡଳ ସହିତ (ଧରିବି)।
4.26.2
नागो बिल्वमिवाक्रम्य पोथयिष्यामि तच्छिरः ।
अलभ्यामिच्छतस्तस्य कीचकस्य दुरात्मनः ॥ ४.२६.२ ॥
ହାତୀ ବେଲ ଗଛକୁ ଦଳି ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦିଏ ପରି ମୁଁ ତାର ମୁଣ୍ଡ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବି। ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ ତାହା ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଦୁରାତ୍ମା କୀଚକର (ମୁଣ୍ଡ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବି)।
4.26.3
मया यदुक्तं पाञ्चालि धर्मराजसुतं प्रति ।
कोपादृते किमन्यत्तु नानुवर्तेत को नृपम् ॥ ४.२६.३ ॥
ହେ ପାଞ୍ଚାଳୀ, ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିଷୟରେ ମୁଁ ଯାହା କହିଥିଲି, କ୍ରୋଧ ବ୍ୟତୀତ ତାହା ଆଉ କ'ଣ? ରାଜାଙ୍କୁ କିଏ ଅନୁସରଣ କରିବ ନାହିଁ?
4.26.4
एवमुक्तवा महाबाहुस्तत्र पाण्डवनन्दनः ।
अर्धरात्रे तदोत्थाय सत्ववान्भीमविक्रमः ॥ ४.२६.४ ॥
ଏପରି କହି, ସେଠାରେ ମହାବାହୁ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ, ସତ୍ତ୍ୱବାନ, ଭୀମବିକ୍ରମ (ଭୀମ) ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ଉଠିଲେ।
4.26.5
अवदातेन मृदुना पटेनाच्छादितस्तथा ।
द्रौपदीं पृष्ठतः कृत्वा यत्रासीन्नर्तनालयः ॥ ४.२६.५ ॥
ଧଳା କୋମଳ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ ହୋଇ, ଏପରି ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ପଛରେ ରଖି (ଭୀମ) ନୃତ୍ୟଗୃହ ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ।
4.26.6
स भीमः प्रथमं गत्वा तमिस्रायामुपाविशत् ।
मृगं सिंह इवादृश्यः प्रत्याकाङ्क्षत्स कीचकम् ॥ ४.२६.६ ॥
ସେ ଭୀମ ପ୍ରଥମେ ଯାଇ ଅନ୍ଧାରରେ ବସିଲେ; ହରିଣ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ସିଂହ ପରି ଅଦୃଶ୍ୟ ରହି ସେ କୀଚକଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କଲେ।
4.26.7
कीचकस्तु शिरःस्नातो निशायां समलंकृतः ।
सङ्केतमगमत्तूर्णं शून्यागारमपावृतम् ॥ ४.२६.७ ॥
କୀଚକ ତ ମୁଣ୍ଡ ସ୍ନାନ କରି, ରାତିରେ ଭଲ ଭାବରେ ସଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ଶୀଘ୍ର ସେହି ଶୂନ୍ୟ, ଖୋଲା ଗୃହକୁ, ସଂକେତ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲା।
4.26.8
तदेव नर्तनागारं पाञ्चाली यदभाषत ।
तां मन्यमानः संकेते सैरन्ध्रीं काममोहितः ॥ ४.२६.८ ॥
ନୃତ୍ୟାଗାର — ପାଞ୍ଚାଳୀ ଯେଉଁଠି କଥା କହିଥିଲା ସେହି ସ୍ଥାନ। କାମରେ ମୋହିତ ହୋଇ, ସଂକେତ ସ୍ଥାନରେ ତାକୁ ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ ଭାବି।
4.26.9
प्रविश्य नर्तनागारं ततस्तं पुरुषर्षभम् ।
पूर्वागतं भीमसेनं दृप्तमप्रतिमजसम् ॥ ४.२६.९ ॥
ନୃତ୍ୟାଗାରରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ପୂର୍ବରୁ ଆସିଥିବା ସେହି ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠକୁ — ଗର୍ବୀ ଓ ଅତୁଳନୀୟ ବଳଶାଳୀ ଭୀମସେନକୁ।
4.26.10
शयानं शयने तत्र मृत्युं मूढः परामृशत् ।
जाज्वल्यमानं कोपेन कृष्णाधर्षणजेन च ॥ ४.२६.१० ॥
ସେଠାରେ ଶଯ୍ୟାରେ ଶୟନ କରିଥିବା ମୃତ୍ୟୁକୁ — କ୍ରୋଧ ଓ କୃଷ୍ଣାର ଅପମାନରୁ ଜନ୍ମିତ ରୋଷରେ ଜ୍ୱଳୁଥିବାକୁ — ମୂଢ଼ କୀଚକ ସ୍ପର୍ଶ କଲା।
4.26.11
एकान्ते भीममासाद्य कीचकः कालचोदितः ।
हर्षोन्मथितचित्तात्मा स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ४.२६.११ ॥
ଏକାନ୍ତରେ ଭୀମ ନିକଟକୁ ଯାଇ, କାଳ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ କୀଚକ — ହର୍ଷରେ ମନ ଓ ଆତ୍ମା ମଥିତ ହୋଇ — ହସି ହସି କହିଲା।
4.26.12
प्रहितं ते मया भद्रे बहुवित्तं शुचिस्मिते ।
त्वयि तिष्ठतु तत्सर्वं यथाऽसि स्वयमागता ॥ ४.२६.१२ ॥
"ହେ ଭଦ୍ରେ! ହେ ଶୁଚିସ୍ମିତେ! ମୋ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ଏହି ବହୁ ଧନ ତୁମ ପାଇଁ। ତୁମେ ନିଜେ ଆସିଛ, ତେଣୁ ସବୁ ତୁମ ପାଖରେ ହିଁ ରହୁ।"
4.26.13
अकस्मान्मां प्रशंसन्ति सदा गृहगताः स्त्रियः ।
बलवान्दर्शनीयश्च नान्यस्ते सदृशः पुमान् ॥ ४.२६.१३ ॥
ଅକାରଣରୁ ଘରେ ଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସର୍ବଦା ମୋ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ବଳବାନ ଓ ଦର୍ଶନୀୟ ମୋ ପରି ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ତୁମ ପାଇଁ ନାହାଁନ୍ତି।
4.26.14
अहं रूपेण संपन्नः स्नातो गुरुविभूषितः ।
नित्यमेव प्रियः स्त्रीणां सौभाग्यात्प्रियदर्शनः ।
रूपस्य तन्मया प्राप्तं फलं कमललोचने ॥ ४.२६.१४ ॥
ମୁଁ ରୂପସମ୍ପନ୍ନ, ସ୍ନାତ ଓ ଭାରୀ ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ। ସୌଭାଗ୍ୟରୁ ମୁଁ ସର୍ବଦା ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର। ହେ କମଳନୟନେ, ମୋ ରୂପର ସେହି ଫଳ ମୁଁ ପାଇଛି।
4.26.15
दिष्ट्या त्वं दर्शनीयोसि दिष्ट्याऽऽत्मानं प्रशंससि ॥ ४.२६.१५ ॥
ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ଦର୍ଶନୀୟ; ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ନିଜର ପ୍ରଶଂସା କରୁଛ।
4.26.16
त्वयाऽपीदृग्गुणा नारी रूपशीलसमन्विता ।
अदृष्टपूर्वा पश्य त्वं यतो जानासि सूतज।
द्रक्ष्यसि त्वं मुहूर्तेन यथेयं स्त्री गुणान्विता ॥ ४.२६.१६ ॥
ଏପରି ଗୁଣ, ରୂପ ଓ ଶୀଳରେ ଯୁକ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ କଦାପି ଦେଖିନ। ଦେଖ, ହେ ସୂତପୁତ୍ର, ତୁମେ ଜାଣ; ଏହି ସ୍ତ୍ରୀ କେତେ ଗୁଣବତୀ ତାହା ତୁମେ ମୁହୂର୍ତ୍ତକ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖିବ।
4.26.17
उपरंस्यसि कामाच्च शीघ्रं त्वं स्प्रष्टुमर्हसि ।
ईदृशस्तु त्वया स्पर्शः स्पृष्टपूर्वो न कर्हिचित् ॥ ४.२६.१७ ॥
କାମରୁ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ବିରତ ହେବ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ ତୁମେ। ଏପରି ସ୍ପର୍ଶ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ କଦାପି କରି ନାହଁ।
4.26.18
स्पर्शं वेत्सि विदग्धस्त्वं कामधर्मविचक्षणः ।
स्त्रीणां प्रीतिकरो नान्यस्त्वत्समः पुरुषस्त्विह ॥ ४.२६.१८ ॥
ସ୍ପର୍ଶ ତୁମେ ଜାଣ; ତୁମେ ଦକ୍ଷ, କାମଧର୍ମରେ ନିପୁଣ। ଏଠାରେ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ତୁମ ପରି ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ନାହିଁ।
4.26.19
इत्युक्त्वा तं महाबाहुर्भीमो भीमपराक्रमः ।
सहसोत्पत्य कौन्तेयः प्रहस्येदमुवाच ह ॥ ४.२६.१९ ॥
ଏହା କହି ମହାବାହୁ, ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ଭୀମ ହଠାତ୍ ଉଠି ଠିଆ ହେଲେ ଏବଂ କୌନ୍ତେୟ ହସି ଏହା କହିଲେ।
4.26.20
अद्य त्वां भगिनी पापं कृष्यमाणं मया भुवि ।
द्रक्ष्यतेऽद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महागजम् ॥ ४.२६.२० ॥
ଆଜି ମୋ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିରେ ଟାଣି ନିଆଯାଉଥିବା, ପର୍ବତ ସଦୃଶ ସେହି ପାପୀକୁ, ଭଉଣୀ, ଲୋକେ ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ଟାଣି ନିଆଯାଉଥିବା ବିରାଟ ହାତୀ ପରି ଦେଖିବେ।
4.26.21
निराबाधा त्वयि हते सैरन्ध्री विचरिष्यति ।
सुखमेव चरिष्यन्ति सैरन्ध्र्याः पतयः सदा ॥ ४.२६.२१ ॥
ତୁମେ ନିହତ ହେଲେ ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ ନିର୍ବାଧରେ ବିଚରଣ କରିବ; ସୈରନ୍ଧ୍ରୀର ସ୍ୱାମୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସଦା ସୁଖରେ ବିଚରଣ କରିବେ।
4.26.22
ततो जग्राह केशेषु माल्यवत्सु सुगन्धिषु ॥ ४.२६.२२ ॥
ତାପରେ ସେ ସୁଗନ୍ଧିତ, ମାଳାଧାରୀ କେଶ ଧରିଲା।
4.26.23
गृहीत्वा कीचकं भीमो विरराज महाबलः ।
गृहीत्वा ग्रासकामस्तु सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ॥ ४.२६.२३ ॥
କୀଚକକୁ ଧରି ମହାବଳ ଭୀମ ଶୋଭା ପାଇଲେ, ଯେପରି ଖାଇବାର ଇଚ୍ଛାରେ ସିଂହ ସାନ ହରିଣକୁ ଧରି ଶୋଭେ।
4.26.24
स केशेषु परामृष्टो बलेन बलिनां वरः ।
आक्षिप्य केशान्वेगेन बाह्वोर्जग्राह पाण्डवम् ॥ ४.२६.२४ ॥
କେଶ ଧରାଯାଇଥିବା ବଳବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ, ବେଗରେ କେଶ ଟାଣି ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ବାହୁରେ ଧରିଲା।
4.26.25
बाहुयुद्धं तयोरासीत्क्रुद्धयोर्नरसिंहयोः ।
वसन्ते वासिताहेतोर्बलिनोर्नागयोरिव ॥ ४.२६.२५ ॥
କ୍ରୋଧିତ ସେହି ଦୁଇ ନରସିଂହଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାହୁଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ବସନ୍ତରେ ହଣ୍ଡିନୀ ପାଇଁ ଲଢ଼ୁଥିବା ଦୁଇ ବଳବାନ ହାତୀ ପରି।
4.26.26
कीचकानां तु मुख्यस्य नराणामुत्तमस्य च ।
वालिसुग्रीवयोर्भ्रात्रोः पुरेव कपिसिंहयोः ॥ ४.२६.२६ ॥
କୀଚକମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ ସେ ବୀରର ଯୁଦ୍ଧ, ପୂର୍ବେ ବାଳି ଓ ସୁଗ୍ରୀବ ନାମକ କପିସିଂହ ଭାଇମାନଙ୍କ ପରି ଥିଲା।
4.26.27
शार्दूलाविव गर्जन्तौ तार्क्ष्यनागाविवोद्यतौ ।
समयत्नौ समक्रोधौ पतितौ भीमकीचकौ ॥ ४.२६.२७ ॥
ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଦୁଇ ବାଘ ପରି, ଉଠିଥିବା ଗରୁଡ଼ ଓ ସର୍ପ ପରି, ସମାନ ପ୍ରୟାସ ଓ ସମାନ କ୍ରୋଧବିଶିଷ୍ଟ ଭୀମ ଓ କୀଚକ ପଡ଼ିଗଲେ।
4.26.28
गजाविव मदोन्मत्तौ नदन्तौ पतितौ क्षितौ ।
वृषभाविव वल्मीकं मृद्गन्तौ समविक्रमौ ॥ ४.२६.२८ ॥
ମଦମତ୍ତ ଦୁଇ ହାତୀ ପରି ଗର୍ଜନ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ; ବଳ୍ମୀକ ଦଳୁଥିବା ଦୁଇ ଷଣ୍ଢ ପରି, ସମାନ ବିକ୍ରମୀ।
4.26.29
ईषदागलितं चापि क्रोधाच्चावाङ्मुखं स्थितम् ।
कीचको बलवान्भीमं जानुभ्यां पातयद्भुवि ॥ ४.२६.२९ ॥
ଭୀମ ଟିକିଏ ଖସି କ୍ରୋଧରେ ମୁହଁ ତଳକୁ କରି ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ; ସେତେବେଳେ ବଳବାନ କୀଚକ ଭୀମଙ୍କୁ ଆଣ୍ଠୁ ଦେଇ ଭୂମିରେ ପକାଇଲା।
4.26.30
पातितो भीमसेनस्तु कीचकेन बलीयसा ।
उत्पपाताथ वेगेन दण्डाहत इवोरगः ॥ ४.२६.३० ॥
ବଳବାନ କୀଚକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଡ଼ିଥିବା ଭୀମସେନ ଦଣ୍ଡାହତ ସର୍ପ ପରି ବେଗରେ ଉଠି ଡେଇଁପଡ଼ିଲେ।
4.26.31
स्पर्धया च बलोन्मत्तौ तावुभौ भीमकीचकौ ।
निश्शब्दं पर्यकर्षेतामन्योन्यस्य विनिर्जये ॥ ४.२६.३१ ॥
ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା ଓ ବଳର ମଦରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ସେ ଦୁଇଜଣ, ଭୀମ ଓ କୀଚକ, ପରସ୍ପରକୁ ଜିତିବା ପାଇଁ ନୀରବରେ ଟଣାଟଣି କଲେ ।
4.26.32
ततस्तद्भवनश्रेष्ठं प्राकम्पत तदा भृशम् ।
तौ क्रोधवशमापन्नावन्योन्यमभिजघ्नतुः ॥ ४.२६.३२ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭବନ ଅତ୍ୟନ୍ତ କମ୍ପିଲା; କ୍ରୋଧର ବଶୀଭୂତ ସେ ଦୁଇଜଣ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କଲେ ।
4.26.33
तलाभ्यां भीमसेनेन वक्षस्यभिहतो बली ।
कीचको रोषरक्ताक्षो न चचाल पदात्पदम् ॥ ४.२६.३३ ॥
ଭୀମସେନ ତଳୁଆରେ ବକ୍ଷରେ ଆଘାତ କଲେ; କିନ୍ତୁ ବଳବାନ କୀଚକ, କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଆଖିରେ, ଏକ ପଦ ମଧ୍ୟ ଚଳିଲେ ନାହିଁ ।
4.26.34
मुहूर्तमशकत्सोढुं वेगं तस्य महात्मनः ।
कीचको भीमसेनेन पश्चात्पश्चादहीयत ॥ ४.२६.३४ ॥
କ୍ଷଣେ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ବେଗ ସହିବାକୁ କୀଚକ ସମର୍ଥ ହେଲେ; କିନ୍ତୁ ଭୀମସେନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କୀଚକ ପାଦ ପାଦ କରି ପଛକୁ ହଟିଲେ ।
4.26.35
तं हीयमानं विज्ञाय भीमसेनो महाबलः ।
वक्षस्यानीय वेगेन प्रममाथ विचेतसम् ॥ ४.२६.३५ ॥
ତାକୁ ପଛକୁ ହଟୁଥିବା ଦେଖି ମହାବଳ ଭୀମସେନ ବେଗରେ ତାକୁ ବକ୍ଷରେ ଧରି ଅଚେତନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମର୍ଦ୍ଦନ କଲେ ।
4.26.36
क्रोधाविष्टो विनिश्चस्य पुनश्चैनं वृकोदरः ।
जग्राह जयतांश्रेष्ठः केशेष्वेव भृशं तदा ॥ ४.२६.३६ ॥
କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୃକୋଦର ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ନେଇ, ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ, ସେତେବେଳେ ପୁଣି ତାକୁ କେଶରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଧରିଲେ ।
4.26.37
गृहीत्वा कीचकं भीमो विरराज महाबलः ।
आमिषार्थे गृहीत्वैव शार्दूलो मृगयूथपम् ॥ ४.२६.३७ ॥
କୀଚକଙ୍କୁ ଧରି ମହାବଳ ଭୀମ ଶୋଭିତ ହେଲେ; ମାଂସ ପାଇଁ ବାଘ ମୃଗଯୂଥର ଅଧିପତିକୁ ଧରିଲା ପରି।
4.26.38
पुनश्चातिबलस्तत्र कीचको बलदर्पितः ।
व्यायच्छन्नेव दुर्धर्षः पाण्डवेन तरस्विना ॥ ४.२६.३८ ॥
ସେଠାରେ ବଳ ଦର୍ପରେ ଥିବା ଅତିବଳ କୀଚକ ପୁଣି ଅଜେୟ ହୋଇ ଦ୍ରୁତ ପାଣ୍ଡବ ଭୀମ ସହ ଯୁଝିଲା।
4.26.39
मुष्टिना भीमसेनेन शिरस्यभिहतो भृशम् ।
कीचको वृत्तरक्ताक्षो गतासुरपतद्भुवि ॥ ४.२६.३९ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କ ମୁଷ୍ଟିଆଘାତରେ ମୁଣ୍ଡରେ ପ୍ରବଳ ଆଘାତ ପାଇ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଆଖି ଓଲଟାଇ କୀଚକ ପ୍ରାଣହୀନ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା।
4.26.40
आस्ये पाणी च पादौ च शिरोग्रीवां सकुण्डलाम् ।
काये प्रवेशयामास मृदित्वाऽङ्गानि सर्वशः ॥ ४.२६.४० ॥
କୁଣ୍ଡଳ ସହିତ ମୁଖ, ହାତ, ଗୋଡ଼, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଗଳା, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିପି ଶରୀର ଭିତରେ ଠେଲିଦେଲେ।
4.26.41
स तं मथितसर्वाङ्गं मांसपिण्डमथाकरोत् ॥ ४.२६.४१ ॥
ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଚିପାଯାଇଥିବା ତାକୁ ସେ ମାଂସପିଣ୍ଡରେ ପରିଣତ କଲା।
4.26.42
तत्राग्निं स्वयमुज्ज्वाल्य पाणिसंघर्षजं बली ।
कष्णायै दर्शयामास भीमसेनो महाबलः ॥ ४.२६.४२ ॥
ସେଠାରେ ହାତର ଘର୍ଷଣରୁ ଜାତ ଅଗ୍ନିକୁ ନିଜେ ଜାଳି ବଳବାନ ମହାବଳ ଭୀମସେନ କୃଷ୍ଣାକୁ ଦେଖାଇଲେ।
4.26.43
उवाच च महातेजा द्रौपदीं योषितां वराम् ।
त्वयि कामुकमत्यन्तं पापिनं पारदारिकम्।
पश्यैनमेहि पाञ्चालि कामुकोऽयं मया हतः ॥ ४.२६.४३ ॥
ମହାତେଜା ଭୀମ ନାରୀଶ୍ରେଷ୍ଠା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ କହିଲେ: "ପାଞ୍ଚାଳୀ, ଆସ, ଏହାକୁ ଦେଖ; ତୁମ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କାମାସକ୍ତ, ପାପୀ ଓ ପରସ୍ତ୍ରୀଗାମୀ ଏହି କାମୁକକୁ ମୁଁ ବଧ କରିଛି।"
4.26.44
प्रार्थयन्ते सुकेशान्ते ये त्वां शीलसमन्विताम् ।
एवं स्वपन्ति ते भीरु शेतेऽयं कीचको यथा।
यस्त्वामभ्यहनद्भद्रे पदा भूमौ निपात्य च ॥ ४.२६.४४ ॥
"ସୁନ୍ଦର କେଶୀ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ସେମାନେ ଏହିପରି ଶୋଇଥା'ନ୍ତି; ହେ ଭୀରୁ, ଶୀଳବତୀ ତୁମକୁ ପାଦରେ ମାରି ଭୂମିରେ ପକାଇଥିବା ଏହି କୀଚକ ଏହିପରି ଶୋଇଛି, ହେ ଭଦ୍ରେ।"
4.26.45
एवमुक्त्वा महाबाहुर्गन्धर्वेण हतं तदा ।
विज्ञापनार्थमन्येषां विरराम महाहवम् ॥ ४.२६.४५ ॥
ଏହା କହି ସେହି ମହାବାହୁ, ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇଥିବା ଲୋକର ସୂଚନା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେବା ପାଇଁ ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରୁ ନିବୃତ୍ତ ହେଲେ।
4.26.46
तथा स कीचकं हत्वा गत्वा रोषस्य निष्कृतिम् ।
आमन्त्र्य द्रौपदीं पश्चात्क्षिप्रमायान्महानसम् ॥ ४.२६.४६ ॥
ଏହିପରି କୀଚକକୁ ବଧ କରି, କ୍ରୋଧରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ପରେ ଶୀଘ୍ର ରୋଷଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
4.26.47
स्नात्वाऽनुलेपनं कृत्वा व्यापूर्य च मनोरथम् ।
सुखोपविष्टः शयने भीमो भीमपराक्रमः ॥ ४.२६.४७ ॥
ସ୍ନାନ କରି, ଶରୀରେ ଅନୁଲେପନ ଲଗାଇ, ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ଭୀମ ଶଯ୍ୟାରେ ସୁଖରେ ବସିଲେ।
4.26.48
ततः कृष्णा यदा मेने गतं भीमं महानसम् ।
कीचकं घातयित्वा च द्रौपदी योषितां वरा।
प्रहृष्टा गतसंत्रासा सभापालानुवाच ह ॥ ४.२६.४८ ॥
ଯେତେବେଳେ କୃଷ୍ଣା ଭାବିଲେ ଯେ ଭୀମ ରୋଷଘରକୁ ଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ କୀଚକଙ୍କୁ ବଧ କରାଇଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ନାରୀଶ୍ରେଷ୍ଠା ଦ୍ରୌପଦୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଭୟରହିତ ଭାବେ ସଭାପାଳମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
4.26.49
कीचको निहतः शेते गन्धर्वैः पतिभिर्मम ।
परस्त्रीकामसंतप्तं समागच्छन्त पश्यत ॥ ४.२६.४९ ॥
ମୋ ଗନ୍ଧର୍ବ ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ କୀଚକ ପଡ଼ିଛି; ପରସ୍ତ୍ରୀ କାମନାରେ ଦଗ୍ଧ। ଆସ, ଦେଖ।
4.26.50
तच्छ्रुत्वा भाषितं तस्या नर्तनागाररक्षिणः ।
सहसैव समुत्तस्थुरुल्कामादाय सर्वशः ॥ ४.२६.५० ॥
ତାଙ୍କର ସେହି କଥା ଶୁଣି ନୃତ୍ୟାଗାରର ରକ୍ଷୀମାନେ ହଠାତ୍ ଉଠି ଠିଆ ହେଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତେ ମଶାଲ ଧରି (ଚାଲିଲେ)।
4.26.51
तस्यास्तं निहतं श्रुत्वा कीचकस्य सहोदराः ।
ततो गत्वा तु तद्वेश्म कीचकं विनिपातितम्।
गतासुं ददृशुर्भूमौ रुधिरेण समुक्षितम् ॥ ४.२६.५१ ॥
ତାଙ୍କ କଥାରେ କୀଚକ ନିହତ ହୋଇଛି ଶୁଣି କୀଚକର ଭାଇମାନେ ସେହି ଘରକୁ ଯାଇ, ପଡ଼ି ରହିଥିବା, ପ୍ରାଣହୀନ, ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ କୀଚକଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ଦେଖିଲେ।
4.26.52
पार्ष्णिपामिशिरोहीनं दृष्ट्वा ते विस्मिताऽभवन् ॥ ४.२६.५२ ॥
ଗୋଇଠି, ହାତ ଓ ମୁଣ୍ଡ ବିହୀନ (କୀଚକ) ଙ୍କୁ ଦେଖି ସେମାନେ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
4.26.53
क्वास्य ग्रीवा क्व चरमौ क्व पामी क्व शिरः क्व दृक् ।
इति स्म ते परीक्षन्ते गन्धर्वेण हतं तदा ॥ ४.२६.५३ ॥
'ଏହାର ବେକ କେଉଁଠି? ଗୋଡ଼ କେଉଁଠି? ହାତ କେଉଁଠି? ମୁଣ୍ଡ କେଉଁଠି? ଆଖି କେଉଁଠି?' ଏପରି ସେମାନେ ଖୋଜିଲେ; ସେତେବେଳେ (ସେ) ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହୋଇଥିଲା।
4.26.54
अमानुषं कृतं कर्म तं दृष्ट्वा विनिपातितम् ।
निरीक्षन्ते ततः सर्वे परं विस्मयमागताः ॥ ४.२६.५४ ॥
ଏହା ଅମାନୁଷିକ କର୍ମ ଘଟିଛି; ତାକୁ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି ସମସ୍ତେ ମହା ବିସ୍ମୟରେ ତାକୁ ଚାହିଁଲେ।